ไปดื่มกับพี่ไหม

ครืดด 

ฉันมองประตูที่ถูกเปิดออกโดยพนักงานสาวก่อนจะเผยให้เห็นพี่มอสแฟนของฉันที่นั่งอยู่ก่อนแล้วไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อคำพูดของไอบ้าเซฟนะแต่ที่ฉันยืนยันที่จะเข้ามาก็เพราะอยากทดสอบด้วยตัวเอง

“ว้าวน้องข้าวนี่น้องข้าวจริงๆเหรอครับ” พี่มอสดูตกใจมากกับการแปลงโฉมครั้งใหญ่ของฉันส่วนฉันก็ทำได้แค่ส่งยิ้มอ่อนๆให้เขาพอได้ฟังเรื่องที่เซฟเล่าร่างกายของฉันมันก็รู้สึกขนลุกแปลกๆขึ้นมา

“มันไม่ได้ดูแปลกใช่ไหมคะ?” ฉันเอ่ยถามมองพี่มอสที่ส่ายหน้ารัวๆ

“ไม่ครับสวยมากเหมือนคนละคนเลย” ฉันหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งพร้อมกับประตูที่ปิดลง

“ทานข้าวกันครับ” คนตรงหน้าเอ่ยชวนเราสองคนนั่งทานข้าวกันอย่างปกติทุกอย่างเป็นปกติมากและพี่มอสเองก็ไม่ได้แสดงท่าทางที่น่าสงสัยอะไรเลยสักนิด

หรือเรื่องที่เซฟเล่าจะไม่ใช่ความจริง ตาบ้านั่นต้องแต่งเรื่องมาหลอกให้ฉันขวัญเสียแน่ๆคงจะอิจฉาที่ฉันมีแฟนที่แสนดีแบบพี่มอสสินะ

“อาหารถูกปากไหมพี่ตั้งใจจองร้านนี้มากเลยนะ”

“อร่อยมากเลยค่ะ^^” ฉันพูดพร้อมฉีกยิ้มกว้างเพราะอาหารมันอร่อยจริงๆ

“ว่าแต่ทำไมถึงเปลี่ยนลุคขนาดนี้เลยล่ะครับ”

“อ๋า..กะก็มันคือเดทแรกนิคะพี่มอสเองก็เป็นแฟนคนแรกของข้าวด้วย” ฉันบอกไปอย่างเขินอายมาเดททั้งทีจะมาในสภาพเฉิ่มๆแบบนั้นได้ไงกันพี่มอสเองก็ดูดีถึงขนาดนี้ฉันไม่อยากถูกมองว่าเป็นแฟนที่ไม่เหมาะสมกับเขาหรอกนะ

“น่ารักจัง” ฉันยิ้มเขินกับคำชมของอีกฝ่ายบรรยากาศตอนนี้ช่างหวานแหววและตัวฉันเองก็ค่อยๆคลายความกังวลและความกลัวออกไปจนเกือบหมดแล้ว

คอยดูเถอะกลับบ้านไปฉันจะไปด่าไอบ้าเซฟแน่นอนบังอาจมาใส่ความแฟนของฉันงั้นรึ!

“เอ่อข้าวครับ..” ในขณะที่เรากำลังพูดคุยกันอย่างปกติจู่ๆใบหน้าหล่อก็ดูเขร่งขรึมขึ้นมา

“คะ?”

“เอ่อพี่ขอ..จูบไม่สิขอกอดข้าวหน่อยได้ไหม?” ฉันนิ่งไปทันทีกับคำขอของพี่มอส

“พี่ไม่ได้โรคจิตนะข้าวคือ..พี่แค่อยากแสดงความรักกับแฟนเฉยๆถ้าข้าวอึดอัดใจจะปฏิเสธก็ได้” พี่มอสคงเห็นท่าทางของฉันที่ดูช็อกกับคำพูดของเขาเจ้าตัวเลยรีบพูดอธิบายทันที

แสดงความรักกับแฟนงั้นเหรอ

ปกติเราสองคนสกินชิพมากสุดก็แค่จับมือสินะเพราะว่าพึ่งคบกันด้วยแต่ก็แค่กอดมันก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

“ได้สิคะ” ฉันตอบตกลงพี่มอสก็เบิกตาโตด้วยความดีใจทันที

“ถ้างั้นมาตรงนี้สิครับ” พี่มอสตบที่นั่งข้างๆตัวเองด้วยรอยยิ้มฉันลุกขึ้นก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆเขาภายในใจรู้สึกตื่นตัวไปหมดไม่รู้ว่าเขินหรือกำลังกลัวอยู่กันแน่

หมับ

“อ๊ะพี่มอส?” ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อพอก้นถึงที่นั่งพี่มอสก็คว้าตัวฉันไปกอดทันทีแถมยังกอดแน่นจนฉันหายใจไม่ออกอีกด้วย

“ตัวข้าวหอมจังเลย”

“พะพี่มอสจมูก..” ฉันเม้มปากแน่นเมื่อจมูกของพี่มอสสัมผัสเข้ากับร่างกายของฉันและวันนี้ก็ดันเลือกใส่ชุดแบบเปิดไหล่มาอีก

“พี่มอสพอแล้วอ๊ะ!” ฉันพยายามดันพี่มอสออกเพราะเริ่มรู้สึกว่ามันจะแนบชิดกันเกินไปแล้วแต่ทว่าพี่มอสกลับยกตัวฉันขึ้นไปนั่งบนตักของเขาแทน

“ข้าวพี่รักข้าวนะ” จู่ๆอีกฝ่ายก็บอกรักฉันออกมามันก็ดีใจแหละแต่ว่าท่าทางตอนนี้มันล่อแหลมสุดๆเลยไม่ใช่รึไงกัน

“ข้าวก็รักพี่มอสค่ะแต่ว่าปล่อยข้าวลง..”

ฟอดด

ฉันเบิกตาโตเมื่อพี่มอสก้มลงมาหอมแก้มฉันอย่างรวดเร็วก่อนจะผละออกไป

“พี่มอสทำอะไรคะข้าวยังไม่ได้อนุญาตให้หอมแก้มเลยนะ!” ฉันเอ่ยขึ้นด้วยความไม่พอใจที่โดนฉวยโอกาสแบบนี้

“เราเป็นแฟนกันนะข้าวมันเรื่องปกติที่คนรักกันเขาจะทำแบบนี้” พี่มอสพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มสองมือของเขากอดเอวฉันไม่ปล่อยแถมยังใช้ใบหน้าถูไถไปกับร่างกายของฉันอีก

และตอนนี้ฉันก็รับรู้ได้ถึงสิ่งแข็งๆด้านล่างที่มันกำลังทิ่มก้นฉันอยู่ด้วยไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันคืออะไร

“ตะแต่ว่าเราพึ่งคบกันนะคะ” ฉันเอ่ยบอกมันก็จริงที่คนรักกันจะกอดจะหอมกันไม่แปลกแต่ฉันกับพี่มอสเราพึ่งคบกันเอง

“พูดแบบนี้พี่เสียใจนะ” พี่มอสทำหน้างอนใส่ฉันทำเอาฉันไปไม่ถูกเลยหรือว่าฉันจะเข้มงวดมากเกินไปรึเปล่านะ

“ข้าวขอโทษนะคะถ้าพูดอะไรทำร้ายจิตใจออกไป” ฉันบอกอย่างรู้สึกผิดเล็กๆเอาจริงๆฉันก็ไม่ได้เป็นคนหวงเนื้อหวงตัวอะไรมากแต่แค่รู้สึกว่ามันยังเร็วไปที่จะใกล้ชิดกันมากขนาดนี้

“ไม่เป็นไรพี่เข้าใจเพราะข้าวพึ่งจะเคยมีแฟนมันก็ไม่แปลกที่ข้าวจะรู้สึกไม่ชินอะไรแบบนี้” พี่มอสพูดอย่างอ่อนโยนก่อนจะอุ้มฉันลงจากตักของตัวเองฉันเลยเลือกที่จะเดินกลับไปนั่งที่เดิมแทนแต่ทว่าสีหน้าพี่มอสก็ดูหงอยมากจนฉันรู้สึกผิด

นี่ฉันหัวโบราณเกินไปรึเปล่านะ

“พี่มอสคะ”

“ครับ”

“หลังจากนี้เราไปต่อกันไหมคะ?”

“แต่ข้าวบอกว่าต้องกลับบ้านก่อน5โมงไม่ใช่เหรอ?” มันเป็นเรื่องจริงที่ฉันบอกกับเขาไว้แบบนั้นเพราะฉันไม่อยากกลับบ้านดึกเดี๋ยวป้าจะเป็นห่วงแต่ทว่าตอนนี้ฉันก็ไม่อยากให้เดทแรกของเราต้องจบด้วยความรู้สึกไม่ดีแบบนี้

“ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวข้าวโทรบอกที่บ้านก็ได้”

“จะจริงเหรอครับ” พี่มอสเริ่มออกอาการดีใจอีกครั้งซึ่งฉันก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้มเป็นคำตอบไป

“ถ้างั้นไปดื่มกับพี่ไหม”

“ดื่มเหรอคะ..ข้าวไม่เคยดื่มมาก่อนด้วยสิ” ฉันเกาแก้มอย่างเป็นกังวลแค่คำว่าดื่มก็พอรู้ได้อยู่ว่ามันคงไม่ใช่น้ำเปล่าหรือน้ำอัดลมแต่อย่างใดมันจะต้องเป็นน้ำมึนเมาอย่างแน่นอนและฉันก็ไม่เคยดื่มมาก่อนด้วย

“เดี๋ยวพี่สอนเอง..นะๆไปดื่มกับพี่นะครับ” พี่มอสทำตาปริบๆส่งมาให้ฉันพอคิดว่าตัวเองเคยทำให้บรรยากาศเสียไปครั้งนึงแล้วฉันก็ไม่อยากทำให้บรรยากาศมันเสียไปอีกเป็นครั้งที่สองสุดท้ายเลยตอบตกลงไปแต่ก็บอกว่าอาจจะอยู่ดึกไม่ได้ประมาณ2ทุ่มก็คงต้องกลับพี่มอสก็รับปากว่าจะไม่ให้ฉันดื่มเยอะแค่พาไปลองดื่มเฉยๆ

“ถ้างั้นข้าวขอโทรบอกพี่บ้านก่อนนะคะ”

“ครับงั้นพี่ไปเอารถก่อนนะเจอกันทางเข้าได้เลย” พี่มอสพูดอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเดินไปส่วนฉันก็หยิบมือถือขึ้นมาโทรบอกป้าซึ่งป้าก็อนุญาตให้ฉันไปได้แต่ก็ย้ำให้ฉันระวังตัวด้วย

ติ๊ง

เซฟ (ไอคนไร้มารยาท) : กลับยัง 

ฉันอ่านข้อความของเซฟที่ส่งมาได้จังหวะมาก

ข้าวเจ้า : ว่าจะไปต่อที่ผับxxน่ะ

เซฟ (ไอคนไร้มารยาท) : บ้ารึไงยัยข้าวเน่า! เธอกำลังจับตัวเองใส่พานถวายมันอยู่นะเว้ย! 

แม้จะเป็นเพียงข้อความแต่อ่านแล้วก็นึกถึงน้ำเสียงหัวร้อนได้อย่างชัดเจน

Rrrrr

ฉันมองมือถือที่เป็นสายของไอบ้าเซฟโทรมา

“อือว่าไง”

(อยู่ไหนจะไปรับ)

“ก็บอกแล้วไงว่าจะไปต่อ”

(นี่ข้าวเจ้า!) ฉันนิ่งไปนี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ยินไอบ้าเซฟเรียกชื่อฉันถูกและเป็นเสียงของเขาจริงๆไม่ใช่ผ่านตัวหนังสือ

“ไม่ต้องเป็นห่วง..พี่มอสบอกว่าจะแค่สอนฉันดื่มเฉยๆและฉันก็บอกแล้วว่าจะกลับบ้านตอน2ทุ่ม”

ฉันพูดออกไปแต่ปลายสายกลับเงียบสนิท

ติ๊ด

“เอ้า?”ฉันร้องขึ้นเมื่อจู่ๆสายก็ถูกตัดไปอย่างไร้มารยาทแต่ก็ช่างเถอะไอบ้าเซฟก็ไม่ใช่คนมีมารยาทอยู่แล้วแหละ

ทำไมหนูดื้อแบบนี้ล่ะลูกกก