Masukครั้งแรกที่ได้พบหน้าอเล็กซ์ เด็กสาวกำลังศึกษาในชั้นมัธยมต้น ส่วนเขาเตรียมศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยที่สหรัฐอเมริกา ช่วงเวลานั้นเขามาพักร้อนที่ประเทศไทย
ตาณอาศัยรถเมล์สายยาวนั่งไปโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ซึ่งแล่นผ่านภายในมหาวิทยาลัยที่ชายหนุ่มมาเป็นอาสาสมัครช่วยงานทีมวิจัยของคณะบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ ตามคำแนะนำของสมิธซึ่งก่อนไปเปิดบริษัทอสังหาริมทรัพย์ใหญ่โต สมิธเคยเป็นอาจารย์พิเศษในภาควิชาดังกล่าว
ตาณจำได้ว่า บ่ายวันนั้นแอบมองอเล็กซ์ตั้งแต่ขึ้นรถเมล์ และเห็นเขานั่งอยู่ด้านหน้ารถ กระทั่งเบาะที่เขานั่งมีคนลุกขึ้นจึงขยับมาเตรียมจะนั่ง แต่จังหวะนั้นรถเบรกกะทันหัน เด็กสาวเลยสะดุดขาตัวเอง ทำแก้วนมปั่นหล่นลงพื้น ส่วนร่างเล็กเพรียวบางก็ทรุดลงไปนั่งแปะบนตักเขา ครั้นลุกขึ้นก็เก้ๆ กังๆ จนเป็นเหตุให้เผลอจุ๊บแก้มข้างขวาชายหนุ่ม ถึงจะเป็นเหตุการณ์สุดเปิ่นชวนขายหน้า แต่ผลลัพธ์มันก็สุดคุ้มค่า ด้วยทำให้หนุ่มหล่อหันมาสนใจเธอ
‘พี่ชื่อเล็กนะ เราเคยเจอกันที่มูลนิธิหรือเปล่า’
อเล็กซ์ใช้เวลาในศุกร์และวันเสาร์ช่วยงานที่นั่น ทั้งสอนภาษาและรับใช้สังคม
‘ตะ...ตาณค่ะ’ หล่อนไม่กล้าตอบอะไรมากกว่านั้น ในความจริงเหตุที่เด็กสาวไปขลุกที่มูลนิธิกับเพื่อนอีกสองคน เพราะตามไปกรี๊ดหนุ่มหล่อเท่านั้น
‘น้ำตาล?’ เขาทวนชื่อหล่อน และมีรอยยิ้มกว้างบนดวงหน้า
‘เปล่า ตาณเฉยๆ ตาณที่มีความหมายใกล้เคียงคำว่า ‘Bunker’ เป็นที่พึ่งหรือหลุมหลบภัยก็ได้ค่ะ’
หล่อนอธิบายเสียยืดยาว โดยไม่รู้ว่าทำให้คนฟังอมยิ้มชอบใจ เขารู้ว่าหล่อนกำลังเขิน ทั้งน้ำเสียงสั่นๆ และสองแก้มใสก็แดงระเรื่อ
ทั้งคู่เงียบไปราวอึดใจ กระทั่งรถแล่นผ่านหัวโค้งเขาก็เอ่ยขึ้น ‘
เย็นนี้ว่างไหม’
‘หือ ทะ ทำไม’
‘ไปกินนมปั่นที่ครัวแม่หุงกัน’
‘ละ แล้ว ทะ ทำไมต้องนมปั่น’
อเล็กซ์แตะที่แก้มขวาของตน จุดนั้นมีลักยิ้มน้อยๆ เป็นจุดเดียวกันที่เด็กสาวเพิ่งฝากรอยจูบไว้
‘ก็เลี้ยงแทนแก้วที่มันหล่นไง และผมก็ชอบกลิ่นนมมาก...นมปั่นจากริมฝีปากตาณ’
“ตาณอยากเป็นเจ้าสาวของพี่ไหม...” คำถามนั้นดังซ้ำข้างหู
“เป็นเจ้าสาวพี่เล็ก...เอาอะไรมาพูด ถามจริงๆ พี่เล็กแอบไปก๊งเหล้ากับใครมาหรือเปล่า” พอคลำหาเสียงตัวเองพบก็แว้ดใส่คนหล่อ
“ถามอีกครั้งเดียว ตาณจะยอมตกเป็นของพี่ไหม” เขาเอ่ยหน้าตาย สีหน้าสีตาไม่ได้มีแววยั่วล้อ
“ไม่! พูดจาน่าเกลียด ตาณเบื่อพี่เล็ก!”
คำพูดและกิริยากระฟัดกระเฟียดของหล่อน ทำให้เขามีอารมณ์กรุ่นๆ ในอก อเล็กซ์จึงจับเอวบาง และจัดท่าทางตาณเข้าที่ ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าด้วยความเร็ว จุดหมายคือฝาผนังกระท่อม วินาทีต่อมาแผ่นหลังตาณก็ทาบกับฝาไม้ หล่อนจึงตกอยู่ในพันธนาการของอเล็กซ์แบบไร้ทางขัดขืน
เด็กสาวใจฝ่อ ตลอดเวลาที่คบกัน เขาเป็นสุภาพบุรุษ และหลายต่อหลายครั้งเป็นหล่อนเองที่หว่านเสน่ห์ใส่เขา พอถึงเวลานี้ ตาณเพิ่งรู้ว่าทำผิดมหันต์ หล่อนกำลังล้อเล่นกับผู้ชายที่กำลังจะกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่าในคืนพระจันทร์เต็มดวง!!
“ตาณไม่เล่นด้วยแล้ว ปละ ปล่อยนะคะ”
หล่อนใช้หลังเท้าเตะต้นขาเขาเตือนสติ แต่มันไม่เป็นผล อเล็กซ์ขยิบตาให้หนึ่งที ก่อนจะเริ่มสอนบทรักบทใหม่
ริมฝีปากหยักสวยของชายหนุ่มวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ริมฝีปากอวบอิ่ม เขาสูดกลิ่นกายเย้ายวน ทำจมูกขยุกขยิกชวนให้น่าหมั่นไส้ หัวใจหล่อนเต้นตุ๋มๆ ต้อมๆ เดาไม่ถูกว่าเขาจะทำโทษเช่นไร
“ไม่ปล่อย คืนนี้พี่จะไม่ยอมปล่อยตาณไปไหน จนกว่าพี่จะรู้คำตอบ” เอ่ยจบเขาก็รุกหนักด้วยการพรมจูบที่หัวไหล่ และไล่ขึ้นไปยังแก้มเนียน เพื่อปลุกอารมณ์ในกายหล่อนให้ติดไฟ
“คำตอบ...คำตอบอะไร ก็บอกแล้วไงคะว่าไม่! ตาณมีแม่นะ อยากได้ก็ไปขอสิ” หล่อนยืนยันเสียงแข็ง
เขาส่ายหน้าน้อยๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มกังวาน
“ตาณคงไม่รู้ว่าทำให้พี่เมาจนหัวทิ่ม ตั้งแต่พบหน้าครั้งแรก!”
หญิงสาวอึ้งไปอีกหน คืนนี้อเล็กซ์แปลกไป มือไม้รุ่มร่าม และคำพูดคำจาก็ทำให้หล่อนครั่นคร้ามใจ ดวงตากลมโตมองเขาอย่างสงสัย และริมฝีปากหล่อนเผยอขึ้นน้อยๆ กิริยานั้นสนองความต้องการเขาเหลือเกิน
“ก็จุ๊บหวานๆ ที่มีรสนมปั่นไง ทำให้พี่หลงตาณหัวปักหัวปำตั้งแต่วันนั้น”
“บ้า! นั่นมันตั้ง 3 ปีที่แล้ว พี่เล็กอย่ามามั่วนิ่ม” ตาณเขินจัด ใบหน้าเห่อร้อน หัวใจเต้นโครมคราม
เหตุการณ์บนรถเมล์ในตอนบ่ายหลังฝนตก คือต้นเรื่องที่ทำให้ทั้งสองคนได้รู้จักกัน และจากนั้นก็มีเหตุให้ต้องคลาดกันไปมาตลอด จวบจนเขาเรียนจบมหาวิทยาลัยชื่อดังที่สหรัฐอเมริกา และกลับมาประเทศไทยอีกครั้ง
“ตาณ...” อเล็กซ์ทอดเสียงหวานจัด
“คะ?” ตาณเอ่ยแล้วก็แสร้งทำหน้าบึ้ง เพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหว
“พี่สงสัยอยู่เรื่องนึง วันที่เราพบกันครั้งแรก จูบนั้นเป็นอุบัติเหตุ หรือว่าตาณตั้งใจให้มันเกิดขึ้นจริงๆ”
เด็กสาวอมยิ้มอย่างมีเลศนัย ถึงอย่างไร หล่อนก็จะไม่มีวันเผยความจริงในเรื่องนี้ให้เขารู้!
แสงจากโคมไฟทาบทับร่างของชายหนุ่มและเด็กสาวที่นอนเคียงกันบนโซฟาหลังใหญ่ ทั้งคู่ต่างผลัดกันป้อนความหวานล้ำสู่ร่างกายอีกฝ่ายผ่านรสจูบเร่าร้อน
เติมฟ้าส่ายหน้าเร็วแรง ปฏิเสธสิ่งที่แม่พูด“ยังจะไม่ยอมรับอีก และพี่ๆ ยังบอกว่า หนูพ่นน้ำลายใส่คนอื่น ทำแบบนี้มันถูกหรือฟ้า”“ก็...”เติมฟ้าอยากอธิบายสาเหตุที่เขากลายเป็นเด็กเกเร แต่พอเห็นแม่โกรธหนัก และไม่ยอมฟังเหตุผลเขาก็อยากโป้งแม่อีกคน“ฟ้าไม่รักแม่แล้ว ฟ้ารักแค่ลุงคนเดียว” เติมฟ้าว่าแล้วก็สะบัดมือหนีตาณ แล้ววิ่งไปหลบหลังอเล็กซ์ “โป้งแม่ โกรธแล้วอย่ามาดีกันนะ ฟ้าจะรักแต่ลุง รักลุงคนเดียว”“พูดอะไรแบบนั้น มาหาแม่เร็ว”คนเป็นแม่ใจแทบขาด นึกไม่ถึงว่าลูกชายจะแสดงอาการต่อต้านถึงเพียงนี้“ไม่เอา ไม่หาแม่ ฟ้าจะอยู่กับ ‘พ่อใหม่’ ของฟ้า” เติมฟ้าประกาศเสียงดังคุณพ่อใช้มือข้างหนึ่งบีบขมับ สถานการณ์ตอนนี้ไม่ได้เหมือนที่เขาวางแผนไว้“ออกมาตรงนี้ฟ้า”ตาณเสียงดังกว่าเดิม ด้วยคำพูดลูกน้อยเหมือนถูกใครบางคนเสี้ยมสอน และมันบีบคั้นอารมณ์หล่อนให้คุกรุ่น ยิ่งได้ยินเติมฟ้าเรียกอเล็กซ์ว่า ‘พ่อใหม่’ หล่อนก็เก็บกดอารมณ์ไม่อยู่“อย่าขึ้นเสียงดังกับฟ้าเลยตาณ สิ่งที่ผิดพลาดวันนี้ ขอให้พี่เป็นคนสอนแกเถอะนะ”“ก็เพราะคุณนั่นแหละ คอยโอ๋ คอยตามใจฟ้าจนเสียเด็ก ดูสิ อยู่ด้วยกันไม่ถึงเดือน นิสัยก็เปลี่ยน พอดุด่าหน่อ
เวลาผ่านไปราวอึดใจ ก็มีลูกกระพรวนเล็กๆ หลุดออกมาจากลำคอลูกหมี“ตายแล้ว ลูกหมีกินอะไรเข้าไป” เปิ้ลโผเข้าไปหาหลานสาว พร้อมกับส่งเสียงดัง ก่อนจะมองเห็นลูกกระพรวนสีทองบนบล็อกตัวหนอน และหัวสมองเธอก็ปะติดปะต่อเรื่องต่างๆ ได้ทันที“คัพเค้ก! ต้องใช่แน่ๆ” เปิ้ลจำได้ว่า ถือคัพเค้กมาให้หลานสาว ตอนแรก ลูกหมีไม่ยอมเอาด้วยหน้าเค้กไม่สวย แต่วิ่งเล่นสักพักก็มาฉวยเอาไปกิน “บ้านนี้ทำอาหารชุ่ยจริงๆ แล้วถ้าเกิดหลานฉันเป็นอะไรไปใครจะรับผิดชอบ”“โวยวายอะไรขนาดนั้นเปิ้ล เด็กแค่สำลักอาหาร”มีชัยโพล่งเสียงดัง เขากำลังดูอาหารในครัว พอออกมาก็พบว่าอดีตสาวเชียร์เบียร์ที่ร้านสร้างปัญหาในงานเลี้ยง“ไม่ได้หรอกเฮีย แบบนี้จงใจฆ่ากันชัดๆ เปิ้ลไม่ยอม” เธอหันไปขอความเห็นจากผู้ปกครองคนอื่นซึ่งต่างเรียกลูกหลานตนให้เข้าไปหา ราวกับกลัวจะเกิดเรื่องร้ายตามมาอีก“เอาอย่างนี้นะครับ เราย้ายจากตรงนี้ ไปรับประทานอาหารร่วมกันข้างในดีไหม” อเล็กซ์กล่าว พร้อมชวนทุกคนให้เดินตาม กระนั้นก็มีบางคนขอตัวพาเด็กๆ กลับบ้าน อ้างว่ามีธุระ หรือไม่เด็กก็เล่นจนเพลียแล้วตั้งต้นยืนอยู่ใกล้ๆ ตาณ เขาดึงแขนหล่อนและเอ่ยว่า“ไอ้นั่น อยู่ที่คอตุ๊กตา”“อะไร
“นี่คุณลุงเล็กนะ ฟ้าไม่อยากคุยด้วยหรือ ลุงเป็นหมอวิเศษ ช่วยได้ทุกอย่าง”“ถ้าเป็นเด็กเกเร ลุงช่วยให้ไม่ถูกแม่ตีก้นลายได้เปล่า”“อืม ก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าเด็กคนนั้นทำอะไรผิด และถ้ารีบสารภาพ ลุงจะลดโทษให้ทั้งหมดเลย” เขาเสนอด้วยความใจป้ำ และเด็กชายยิ้มรับทันที“หนูหยิกลูกหมี และพ่นน้ำลายใส่คนอื่น น้ำลายเหม็นๆ น่ะ”อเล็กซ์อึ้ง คาดไม่ถึงว่าจะเกิดสิ่งนี้“ทำไม ฟ้าถึงทำแบบนั้นล่ะครับ รู้ใช่ไหมผู้ชายต้องไม่รังแกผู้หญิง และฟ้าก็เป็นคนเก่งของลุง ต่อไปต้องสัญญาว่าจะไม่ทำเรื่องแบบนี้อีก”เติมฟ้ารู้ว่าสิ่งที่อเล็กซ์บอกเป็นสิ่งดี แต่สำหรับเขาบางเรื่องมันฝืนใจ“แต่ลูกหมีกับผู้หญิงคนนั้นว่าหนู”เขาว่าพร้อมพยักพเยิดไปบริเวณสระว่ายน้ำ ตอนนี้เด็กๆ ต่างกินของว่างและเต้นรำไปตามเสียงเพลงซึ่งเบบี้ทำหน้าที่เป็นดีเจขณะนั้น อเล็กซ์เห็นเปิ้ลยื่นขนมและของกินให้ลูกหมี พอเด็กหญิงได้มาแล้วก็แสดงท่าทางดีใจ เธอวิ่งเข้าไปหาตั้งต้น แต่เด็กชายผละหนี เด็กหญิงจึงแผลงฤทธิ์ด้วยการส่งเสียงดังและเริ่มก่อกวนเขา“ลูกหมีขโมยของลุงด้วย หนูเห็น”“ไม่เป็นไร เดี๋ยวลุงจะจัดการเรื่องนี้เอง” เขาว่าแล้วก็วางมือบนศีรษะที่มีผมหนาเป็นลอนหยั
ตั้งต้นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เขานั่งรับประทานไอศกรีมอยู่กับน้ำขิง แต่เมื่อลูกหมีพุ่งเข้ามาแทรกตรงกลางระหว่างเขากับเด็กหญิงคนสวย เด็กชายก็ลุกพรวดจากม้านั่ง“ต้น...ลูกหมีไม่ยอมนะ ฟ้าเกเร จะแย่งหมาป่าของเค้า” ลูกหมีเอ่ยจบก็ร้องกรี๊ดใส่หูอีกฝ่ายเมื่อพี่คนโตมองไปข้างหลัง เขาเห็นเติมฟ้าวิ่งเข้ามาอย่างเร็ว พอมาถึงก็ยื้อแย่งตุ๊กตาที่ลูกหมีกอดเอาไว้สุดพลัง“ฟ้า อย่าทำแบบนั้น” ตั้งต้นบอกน้องเล็กแต่ตัวโตกว่า“ทำไม ลูกหมีนิสัยไม่ดี ขโมยของในบ้าน และยังล้อฟ้ากับลุงด้วย”เขาบอกด้วยความคับแค้นใจก่อนจะหยิกแขนลูกหมีไปหนึ่งที เด็กหญิงเลยหวีดร้องลั่น เติมฟ้าใช้โอกาสนั้นดึงตุ๊กตาหมาป่าจากมือเธอ แต่ดึงเท่าไรลูกหมีก็ไม่ยอมปล่อย เขาจึงคว้าได้เพียงแค่ลูกกระพรวนสีทองซึ่งผูกติดคอตุ๊กตา“ฟ้าเกเรแบบนี้ พี่จะบอกให้แม่ตีเจ็บๆ เลย” ตั้งต้นรู้นิสัยน้องเล็กดี เขาเป็นคนดื้อรั้น และหวงของมาก อีกทั้งมีนิสัยแง่งอน“ต้นไม่รักฟ้า”เด็กชายว่าแล้วก็พ่นน้ำลายเหนียวๆ ออกมา หวิดถูกหน้าพี่ชาย และมันไปรดเสื้อน้ำขิง เธอเลยร้องไห้สะอึกสะอื้น“ทำตัวเป็นเด็กไม่ดี เดี๋ยวก็ไม่มีใครรัก” ตั้งต้นฮึ่มใส่น้อง และหันไปหาตัวช่วยซึ่งกำลังนำทีมปาลู
หนุ่มหล่อว่าแล้วก็ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ ครั้นดวงตาสานสบกัน เขาก็รู้ว่าคุณแม่กำลังตกอยู่ในอาการเช่นไรอเล็กซ์เลื่อนสายตาจับไปยังดวงหน้าสวยหวาน เขาเห็นแก้มนวลแดงปลั่ง และริมฝีปากอวบอิ่มเผยอขึ้น ก่อนที่หล่อนจะทำท่าเหมือนคนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ!“คอแห้งหรือครับ” เขาถามซื่อๆ ไม่ได้มีแววยั่วล้อคุณแม่เปลี่ยนสายตาหวานวับเมื่อครู่เป็นขุ่นเขียว แล้วแหวใส่เขาเสียงสูงปรี๊ด“อย่ามาทำเป็นรู้ทันหน่อยเลย”ตาณเอ่ยแล้วก็จ้ำอ้าวเข้าห้องครัว วินาทีนั้นลำคอหล่อนมีอาการแห้งผากอย่างหนักเติมฟ้านั่งหลบมุมอยู่ในห้องนั่งเล่นเพียงลำพัง ลุงฝรั่งบอกว่าวันนี้จะแนะนำเพื่อนใหม่ให้เขารู้จัก แต่พอเด็กชายเห็นพวกเขาแล้วก็ไม่ได้มีความสนใจอยากคุยด้วย จึงปลีกตัวมาอยู่ที่นี่เด็กชายค้นอัลบั้มรูปถ่ายออกมาดู ในนั้นมีใครหลายคนที่เขาไม่รู้จัก แต่ภาพที่ทำให้เขารู้สึกขำก็เพราะมีคุณลุงอยู่ในนั้นลุงเป็นนักผจญภัยถ่ายรูปทั้งกลางป่าและบนภูเขาสูง และหากมีโอกาสเขาอยากให้ลุงพาไปไกลๆ บ้างเขานั่งอยู่เพลินๆ ได้พักใหญ่ ก็เห็นลูกหมีกับผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง เด็กชายคุ้นว่าอีกฝ่ายชื่อเปิ้ล เคยเห็นไปรับลูกหมีที่โรงเรียน ทุกครั้งที่พบกันเติ
ก่อนไฟดับ ตาณปักผ้าปูที่นอนซึ่งลูกค้าสั่งทำพิเศษอยู่ แต่ท้องก็ร้องจ๊อกๆ จนต้องวางมือและเข้ามาในครัว หล่อนเห็นอาหารที่ชายหนุ่มทำไว้ให้เป็นไก่ผัดผักกับขนมปัง มองแล้วก็ไม่ใคร่อยากลิ้มรสตาณหันไปหาบะหมี่สำเร็จรูปของเกาหลีรสเผ็ดซึ่งกำลังเป็นที่นิยม แต่รสชาติยังไม่เด็ดดวงถึงใจ หล่อนอยากตาสว่างทำงานต่ออีกสักสองสามชั่วโมงจึงหาเครื่องปรุงมาเพิ่ม หล่อนคว้าได้ซอสพริกศรีราชาชนิดเผ็ดจัดกับพริกป่นมาได้ก็เทพรวดเดียวลงชาม เมื่อรับประทานเข้าไป อาการเผ็ดร้อนจึงเล่นงานทันที ประจวบเหมาะที่ตอนนั้นไฟฟ้าทั้งห้องดับวูบตาณมะงุมมะงาหราในความมืด เปิดตู้เย็นรีบหาของช่วยแก้อาการเผ็ด และคว้านมแกลลอนใหญ่มาได้ก็รีบดื่มอักๆ แต่ต้องตกใจเสียงฟ้าที่ดังเปรี้ยง มือเลยอ่อนเผลอทำแกลลอนนมร่วงพื้น หล่อนรีบเก็บขึ้นแล้ววิ่งไปหาไม้ถูพื้น พอกลับมาตั้งใจทำความสะอาดก็เห็นร่างสูงยืนอยู่หน้าตู้เย็น“บ้าจริง ร้องเสียฉันตกใจไปด้วย” ตาณเอ็ดสามี สิ้นเสียงนั้นประตูตู้เย็นด้านหนึ่งงับลงอเล็กซ์ถอยพรวดออกมา เขาตกใจที่จู่ๆ หล่อนก็โผล่มาจากข้างหลัง และความที่พื้นมีคราบนมจึงลื่นและเสียหลักล้มก้นกระแทกพื้น จังหวะนั้น สายผูกเสื้อคลุมของชายหนุ่ม
จุมพิตมัดใจเสียงเพลงจากนักร้องหนุ่มวัยรุ่นบนเวทียกพื้นในลานเปิดโล่ง สร้างความสุขให้โต๊ะด้านข้างเวทีเป็นอย่างมาก บางคนตบไม้ตบมือทำเสียงคลอตามจังหวะเพลง และชายหนุ่มซึ่งนั่งหันหลังให้เวทีเจ้าของร่างสูงใหญ่ออกจะสนุกกว่าใคร เพราะได้มีโอกาสกลับมาเยือนเมืองนี้อีกครั้ง“เจ้านายดูจะมีความสุขมากไปนิดนะครับ”
หลังจากงานเลี้ยงวันฮาโลวีนปิดฉากลง อเล็กซ์นัดตาณออกมาเคลียร์ปัญหาหนักอกที่กระท่อมริมแม่น้ำซึ่งเป็นของสมิธและลิลลี่ภรรยาลูกครึ่งไทยเวียดนามชาวหนองคายสมิธฝากอเล็กซ์ดูแลที่นี่ เนื่องจากอีกฝ่ายต้องบินไปมาระหว่างกรุงเทพฯกับสหรัฐอเมริกาบ่อยครั้ง ช่วงนี้ลิลลี่มีแผนขยายธุรกิจร้านอาหารไปยังต่างประเทศกระท่
ไฟรักกลางกระท่อมริมน้ำ“ตาณเคยจูบกับใครมาก่อนหรือเปล่า...” อเล็กซ์กระซิบข้างหูเด็กสาวที่เพิ่งพ้นวัย 18 ปีมาได้ไม่กี่วัน“จะให้ตอบยังไง...” ตาณทิ้งจังหวะหวังยั่วคนขี้หึงให้ขาดใจตาย ซึ่งทั้งวันเขาพาลพาโลใส่ผู้ชายทุกคนที่อยู่ใกล้หล่อน“พี่อยากรู้ความจริง” เอ่ยจบมือใหญ่แข็งแรงก็คว้าร่างบอบบางมาเผชิญหน้
อเล็กซ์หงุดหงิดอยู่บ้าง แต่เขายอมรับสภาพ เด็กทั้งสองคงไม่เคยได้รับการอบรมที่ดีดวงตาคมมองไปข้างหน้า ส่งความอ่อนโยน และความรักให้มนุษย์ตัวเล็กที่สวมหน้ากากไอรอนแมน“มาคุยกันดีๆ นะครับ”เขากวักมือเรียก แต่เด็กน้อยออกอาการกลัว ร่างเล็กหมุนตัวกลับและออกวิ่งการวิ่งไล่จับระหว่างผู้ใหญ่กับเด็กในซอยเล็กแค







