Se connecterPartager
บทที่ 68
Dernier chapitre
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 486
ก่อนหน้านี้ ยามที่ฮั่วสวินเจินแวะเวียนไปเยี่ยมเจินอวิ๋นและฮั่วเยวียน เธอล้วนแต่ได้พบพวกเขาแยกกันคนละทาง ไม่เคยมีครั้งใดที่ทั้งสองคนจะมาเผชิญหน้ากันต่อหน้าเธอและฮั่วจี้จั๋วพร้อมกันเช่นนี้นั่นทำให้ฮั่วสวินเจินไม่เคยล่วงรู้เลยว่า ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและแม่ของเธอได้ผุพังลงจนถึงจุดที่แตกหักและไม่อาจประสานให้กลับมาเป็นดังเดิมได้อีกฮั่วสวินเจินเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา “แม่คะ ทำไมแม่ไม่หย่ากับพ่อล่ะคะ?”เธอคิดเสมอว่า หากหย่าขาดกันอย่างเป็นทางการ เจินอวิ๋นก็คงไม่ต้องถูกคุณปู่ฮั่วจองจำเจินอวิ๋นแค่นหัวเราะเสียงเย็นเฉียบในลำคอ“หย่า? เพื่อเปิดทางให้หมอนั่นไปเริ่มต้นใหม่น่ะหรือ? ไม่มีวัน ชั่วชีวิตนี้แม่จะไม่มีวันเลิกรากับไอ้ผู้ชายสารเลวอย่างฮั่วเยวียนเด็ดขาด ถ้าจะต้องจบลง ก็ต้องตายกันไปข้างหนึ่ง!”ฮั่วสวินเจินได้ยินแล้วถึงกับเสียวสันหลังวาบ เมื่อเห็นแม่ของตนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธแค้นเธอไม่เข้าใจเลยสักนิดในเมื่อความรู้สึกเกลียดชังมันรุนแรงถึงขั้นนี้ ทำไมถึงยังต้องรั้งชีวิตสมรสเอาไว้ให้เป็นพันธนาการ ไม่ยอมแยกทางกันไปให้จบสิ้นเสียที?ทว่าเมื่อเผลอสบเข้ากับสายตาอันเปี
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 485
เธอต้องใช้เวลาอยู่ครู่ใหญ่เพื่อทำใจยอมรับความจริงที่เจ็บปวดลึก ๆ ว่าซาลวี่เอินอาจไม่ได้แคร์เธอมากถึงขนาดนั้นเหตุผลที่เธอไม่เคยเปิดเผยความสัมพันธ์นี้ออกมา ไม่ใช่เพียงเพราะความจำเป็นส่วนตัว แต่มันคือความเชื่อที่ฝังรากลึกในใจมาตลอดว่า สิ่งที่ซาลวี่เอินเรียกว่าการคบกันนั้น เป็นเพียงความสัมพันธ์ที่มีวันหมดอายุรออยู่เบื้องหน้า เธอเฝ้าบอกตัวเองเสมอว่า วันใดที่เขาเบื่อ วันใดที่ความตื่นเต้นเลือนหาย หรือเมื่อเขารู้สึกว่าเธอไม่ได้มีสีสันน่าดึงดูดใจเหมือนวันแรก ๆ เขาก็คงจะปล่อยมือจากเธอไปอย่างง่ายดาย ไร้ความอาลัยอาวรณ์ใด ๆย้อนกลับไปในวันที่เธอตอบตกลงคบกับเขา มันเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบ เป็นจังหวะที่หัวใจอ่อนแอจนเผลอไผลไปตามความเรียกร้องซูหว่านเหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างขมขื่น ความรู้สึกเหมือนมีก้อนหินหนัก ๆ มาบีบคั้นหัวใจจนแน่นหน้าอก ทำให้ลมหายใจของเธอติดขัดไปหมดเธอนั่งจ้องหน้าจอมือถือที่ดับมืดลงอยู่นาน นิ้วเรียวลังเลอยู่เหนือแป้นพิมพ์ ความต้องการที่จะอธิบายเรื่องโพสต์เจ้าปัญหานั้นพุ่งพล่าน แต่สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะวางมือถือลงโดยไม่ได้พิมพ์ข้อความอะไรออกไปเลยสักตัวอักษรช่างเถอะ ปล่อยให้มันเ
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 484
เรื่องราวเมื่อคืนย้อนกลับมาฉายชัดในหัว ซูหว่านใช้เวลาอยู่สักพักใหญ่กว่าจะเรียบเรียงความทรงจำที่กระจัดกระจายให้เข้าที่เข้าทางได้ทั้งหมดคู่สัญญาที่มาเจรจางานด้วยในครั้งนี้ ระหว่างที่กำลังถกกันเรื่องรายละเอียดสัญญา บังเอิญพบว่าทั้งคู่เคยเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนมัธยมปลายเดียวกันมาก่อนแม้ตอนนั้นจะอยู่คนละห้องแต่เพราะอยู่ระดับชั้นเดียวกันและเคยเรียนกับอาจารย์วิชาเดียวกันมาหลายท่านจึงทำให้พวกเขามีเรื่องราวเก่า ๆ สมัยเรียนมาแลกเปลี่ยนและพูดคุยกันอย่างถูกคอบรรยากาศการเซ็นสัญญาจึงราบรื่นและเป็นกันเองกว่าที่เธอคาดคิดไว้มากความสัมพันธ์ที่ต่อยอดมาจากการพูดคุยนั้นก็นำไปสู่การนัดทานข้าวหรือการนัดคุยงานในโอกาสอื่น ๆ ต่อ ซึ่งซูหว่านเองหากไม่มีภารกิจเร่งด่วนหรือติดขัดอะไร เธอก็มักจะตอบรับคำเชิญเสมอและเมื่อคืนวานนี้เอง ที่ฝ่ายนั้นเอ่ยปากขอยืมโทรศัพท์มือถือของเธอไปใช้เพียงไม่กี่นาทีนั้นเมื่อกลับถึงบ้าน ซูหว่านก็มัวแต่ยุ่งวุ่นวายอยู่กับการสะสางเอกสารจนดึกดื่น ไหนจะเรื่องที่ต้องปะทะคารมกับซูมู่จนปวดหัวไปหมดสุดท้ายความเหนื่อยล้าก็ทำให้เธอผล็อยหลับไปโดยไม่ได้เช็กมือถือเลยแม้แต่นิดเดียวจนกระท
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 483
“ธะ เธอ!”“ฉัน? ท่านหมายความว่าไม่ต้องลดราคาให้ แล้วจะให้ฉันช่วยตบอั่งเปาปีใหม่ให้ด้วยหรือคะ? เกรงใจเกินไปแล้วค่ะ งั้นเอาเป็นว่าจ่ายให้ฉันทั้งหมดเจ็ดร้อยห้าสิบล้านบาทแล้วกันนะคะ”คุณปู่ฮั่วรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกขึ้นมาทันทีสวี่เพียวเพียวไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากขู่กรรโชกทรัพย์ต่อหน้าต่อตาเขา!ทว่าประเด็นสำคัญที่ทำให้เขาต้องชะงักคือ มูลค่าทางธุรกิจมหาศาลที่คอเลกชั่นนฤมิตปีกสร้างให้กับบริษัทของสวี่เพียวเพียวนั้น พุ่งทะยานเกินห้าร้อยล้านบาทไปไกลโข ต่อให้เขาจะพยายามหาเหตุผลมาคัดค้านเพียงใด แต่ตัวเลขค่าปรับจากการผิดสัญญานี้ก็นับว่าสมเหตุสมผลและรัดกุมตามหลักกฎหมายอย่างไม่อาจปฏิเสธได้“ฮั่วจี้เซิน แกจะนั่งนิ่งดูเฉย ๆ ให้เมียแกมารังแกปู่ของตัวเองแบบนี้หรือไง? ฉันเป็นปู่แกนะ!”ฮั่วจี้เซินตักซุปวางลงในชามของสวี่เพียวเพียว “ลองดื่มดูสิ ไม่เลี่ยนเลย”จากนั้นเขาจึงเงยหน้าขึ้นมองคุณปู่ฮั่ว “เงินขวัญถุงที่คุณปู่เตรียมจะมอบให้ผม รบกวนโอนรวมไปให้ภรรยาผมพร้อมกันเลยนะครับ เพราะเงินของผม ก็คือเงินของเธอทั้งหมด”คุณปู่ฮั่วสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หลายต่อหลายครั้งก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกมาจนหมดตลอดทั
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 482
ในคืนวันสิ้นปี ตระกูลฮั่วอบอวลไปด้วยบรรยากาศอันอบอุ่นนอกเหนือจากฮั่วจี้เจ๋อที่ยังเดินทางมาไม่ถึง และฮั่วจี้รุ่ยที่ยังคงติดภารกิจอยู่ที่เมืองซีแล้ว สมาชิกคนอื่น ๆ ต่างก็อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาคุณปู่ฮั่วกวาดสายตามองไปรอบห้อง เมื่อไม่เห็นเงาของฮั่วหมิ่นจึงเอ่ยถามขึ้น “ฮั่วหมิ่นล่ะ?”“เขาบอกว่าจะไปทานข้าวกับอารุ่ยก่อน น่าจะกลับมาพรุ่งนี้หรืออย่างช้าก็มะรืนนี้ครับ”คุณปู่ฮั่วแค่นเสียง เหอะ ในลำคอทว่าแววตาที่มองดูผ่อนคลายลงไม่น้อย“จังหวะนี้ยังดูมีความเป็นพ่อคนขึ้นมาบ้าง ฉันนึกว่าจะทำตัวเหลวไหลไร้แก่นสารไปตลอดชีวิตเสียอีก”สำหรับคุณปู่ฮั่วแล้ว ไม่ว่าอย่างไร ฮั่วจี้รุ่ยก็ยังเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูลฮั่ว เขามักจะรู้สึกติดค้างในใจอยู่เสมอ จึงอยากจะดูแลให้ดีเป็นพิเศษเพียงแต่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าภรรยาที่เขาอุตส่าห์เลือกให้ ตนจะเลือกคนผิดไปเสียได้เมื่อนึกถึงไฟล์เสียงนรกนั่น ตอนแรกเขารู้สึกโกรธเคืองจนตัวสั่นแต่สุดท้ายความโกรธนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกผิดที่กัดกินใจเขาถอนหายใจออกมาแผ่วเบา “อารุ่ย เขาไม่ได้ชอบแม่หนูหานคนนั้นเลยใช่ไหม?”ฮั่วหงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ รีบเอ่ยเสริมขึ้น
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 481
ฮั่วจี้เซินพยักหน้ารับด้วยสีหน้าเรียบเฉยเขารู้ดีแก่ใจอยู่แล้วคนจำพวกนี้ไม่ควรค่าแก่การเสียเวลาแม้แต่นิดเดียวสิ่งที่สำคัญและทรงคุณค่ามากกว่าไอ้สุนัขจนตรอกตัวนี้ คือผู้อยู่เบื้องหลังเบอร์โทรศัพท์เหล่านั้น และตัวอันเหวินโม่นั่นเองเมื่อก้าวขึ้นสู่รถ ฮั่วจี้เซินก็เอ่ยสั่งการ “ไปหาอันเหวินโม่”เซ่ามู่ตอบกลับด้วยท่าทีลังเล “เมื่อครู่คุณสวี่โทรมาถามว่าคุณจะกลับไปทานมื้อเย็นตอนไหนครับ”คืนวันสิ้นปีเช่นนี้ไม่ใช่วันที่เหมาะจะไปเยือนสถานพินิจเพื่อเผชิญหน้ากับผู้ต้องขังจริง ๆ ฮั่วจี้เซินถอนหายใจยาวพลางหลับตาลงเพื่อผ่อนคลายปมคิ้วที่ขมวดมุ่นอยู่บนใบหน้าให้ค่อย ๆ จางหายไปทีละน้อยซาลวี่เอินที่นั่งรถมาด้วยกันเอ่ยขึ้น “ไว้หลังปีใหม่ค่อยไปเถอะ คนไม่หนีไปไหนหรอก ปล่อยให้ยัยนั่นจมอยู่กับความหวาดกลัวไปสักสองสามวันเถอะ”หากไปตอนนี้ ก็ใช่ว่าจะได้ความจริงอะไรกลับมาในตอนนั้น ฮั่วจี้เซินเริ่มมองเห็นคำตอบลาง ๆ ในใจแล้วการไปหาอันเหวินโม่ในตอนนี้คงเป็นเพียงการพิสูจน์ข้อสันนิษฐานเท่านั้น หากปราศจากหลักฐานมัดตัว ต่อให้พูดอะไรไปก็อาจถูกตีความเป็นเพียงการใส่ร้ายเท่านั้นเขาพ่นลมหายใจออกช้า ๆ “กลับบ
Vous vous intéresseriez aussi à
แต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI72.7K Vuesยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก72.0K Vuesเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้262.0K Vuesเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C98.2K Vuessister ผู้หญิงคนนี้เป็นของฉัน
ธีอินตา53 Vuesสาวน้อย...ของคุณอา
ภูตะวัน20 Vuesข้าเก็บท่านอ๋องมาเลี้ยง
เนี่ยนเนี่ยน24 Vuesเด็กช่างลุ้นรัก
ชัญญาณ์ภัช34 Vues
