Se connecterPartager
บทที่ 68
Dernier chapitre
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 502
หนึ่งสัปดาห์ล่วงเลยผ่านไป กลิ่นอายของเทศกาลโคมไฟ เริ่มอบอวลในที่สุดสวี่เพียวเพียวก็ได้รับอนุญาตให้กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้ โดยมีฮั่วจี้เซินคอยดูแลเคียงข้างอย่างใกล้ชิด ก่อนจะพากันตรงไปยังแผนกศัลยกรรมกระดูกเพื่อเยี่ยมเยียนเจินอวิ๋นที่กำลังนอนพักรักษาตัวอยู่บนเตียงในวันเกิดเหตุนั้น แรงกระแทกจากการที่หัวเข่าฟาดเข้ากับบันไดอย่างจัง ทำให้กระดูกหน้าแข้งซ้ายของเธอหักจนต้องนอนอยู่บนเตียงทว่าสภาพจิตใจของเธอจัดว่าอยู่ในเกณฑ์ปกติ ทันทีที่เห็นสวี่เพียวเพียว เจินอวิ๋นก็แสดงท่าทีแปลกใจไม่น้อย “เธอเพิ่งจะพ้นขีดอันตรายมาแท้ ๆ ทำไมไม่พักผ่อนอยู่ที่ห้องล่ะ มาหาฉันทำไม?”“วันนี้ฉันออกจากโรงพยาบาลแล้วค่ะ เลยอยากแวะมาเยี่ยมคุณสะใภ้สามสักหน่อย เรื่องเหตุการณ์วันนั้น ขอบคุณมากจริง ๆ นะคะ”เจินอวิ๋นรับแอปเปิ้ลที่ฮั่วสวินเจินปอกให้มาเตรียมจะยื่นส่งให้สวี่เพียวเพียว ทว่าครู่หนึ่งเธอกลับชะงักมือแล้วดึงกลับมาเข้าปากตัวเองแทนเธอเคี้ยวแอปเปิ้ลคำโตอยู่สองสามทีพลางเอ่ยขึ้น“เธออย่าเพิ่งกินผลไม้เย็น ๆ ช่วงนี้เลย ฉันจัดการเองดีกว่า ส่วนเรื่องวันนั้นน่ะเหรอ เหอะ ก็แค่อะไรที่ทำไปตามสัญชาตญาณเท่านั้นแหละ!”
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 501
เลี้ยงดูเหลียนฮว่าให้ดี ต่อไปภายหน้าจะแต่งสามีเข้าบ้าน แล้วให้ลูกที่เกิดมาใช้นามสกุลฮั่วก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้“จริง ๆ ผมก็คิดไว้แบบนั้นเหมือนกันครับ แต่เพียวเพียวเขาบอกว่าเขาฝันเห็นเด็กคนนั้น และรับปากเขาไปแล้วว่าจะรอให้เขากลับมาเกิดใหม่”หัวใจของโสงเจี๋ยบีบตัวเข้าหากันด้วยความเจ็บแปลบเธอหันไปลอบเช็ดน้ำตาที่คลอหน่วย คำพูดนับพันที่อัดอั้นอยู่ในใจสุดท้ายก็เอ่ยออกมาได้เพียงประโยคเดียว “เอาเถอะ ถ้าอย่างนั้น ต่อจากนี้เราทุกคนต้องช่วยกันดูแลให้ดีที่สุด โดยเฉพาะช่วงอยู่ไฟต้องประคบประหงมให้ดีเพื่อให้ร่างกายฟื้นตัวอย่างเต็มที่ ห้ามละเลยเป็นอันขาด”ฮั่วจี้เซินสอดมือของสวี่เพียวเพียวเข้าไปในผ้าห่ม บรรจงเช็ดเหงื่อซึมที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา แล้วใช้นิ้วโป้งค่อย ๆ นวดคลึงหว่างคิ้วให้คลายออก ก่อนจะลุกขึ้นเดินเลี่ยงออกจากห้องไปฮั่วหงที่ยืนรออยู่หน้าประตู เห็นฮั่วจี้เซินเดินออกมาจึงรีบถามด้วยความร้อนใจ“เพียวเพียวเป็นยังไงบ้าง?”“ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วครับ แต่ผมมีเรื่องสำคัญที่ต้องคุยกับพ่อ”ดวงตาของฮั่วจี้เซินลุ่มลึกและเต็มไปด้วยไอเย็นยะเยือก นอกเหนือจากความโศกเศร้าที่ไม่อาจจางหายไปแล้ว ยัง
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 500
นิ้วของสวี่เพียวเพียวลูบไล้ไปบนใบหน้าของฮั่วจี้เซินสัมผัสภายใต้ปลายนิ้วของเธอเต็มไปด้วยความชื้นแฉะของหยาดน้ำตาทันทีที่เธอสัมผัสโดนตัวเขา ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งกลับสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุมได้สวี่เพียวเพียวหลับตาลงนิ่ง เธอพยายามเอ่ยถ้อยคำออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา “เมื่อก่อนคุณพ่อเคยบอกเสมอว่า ปัญหาทุกอย่างในชีวิตนั้นเราไม่มีทางหนีมันพ้นหรอก หากวันนี้เราไม่ยอมแก้ไข สุดท้ายแล้ววันหน้าเราก็ต้องวนกลับมาเผชิญหน้ากับมันอยู่ดี”ปัญหาไม่มีวันหายไปไหน มันเพียงแค่เปลี่ยนรูปเปลี่ยนร่างไปโผล่ในที่อื่น รอเวลาให้เราเผลอไผลก่อนจะย้อนกลับมาทิ่มแทงเราในจังหวะที่เราตั้งรับไม่ทันเช่นเดียวกับเรื่องของพวกเขา เรื่องการมีบุตรที่เป็นเสมือนรอยร้าวลึกในความสัมพันธ์ที่ถูกซุกซ่อนเอาไว้ใต้พรมมาโดยตลอด การเลือกที่จะหลีกเลี่ยงไม่เอ่ยถึง ไม่ใช่การทำให้รอยร้าวเหล่านั้นจางหายไปฮั่วจี้เซินฝังใจกับเรื่องนี้ ในหัวของเขาฉายภาพซ้ำ ๆ ของสวี่เพียวเพียวที่ต้องตั้งครรภ์และคลอดลูกเพียงลำพัง ต้องอุ้มท้องผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดของชีวิตโดยไม่มีเขาเคียงข้าง และนี่คือความจริงอันโหดร้ายที่ต่อให้เขาทุ่มเทชดเชย
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 499
ฮั่วจี้เซินโทษตัวเองอยู่ตลอดเวลาที่ไม่อาจปกป้องสวี่เพียวเพียวและลูกน้อยไว้ได้ หากเขารอบคอบกว่านี้ เรื่องเลวร้ายเช่นนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นตามคำบอกเล่าของแพทย์ เด็กคนนี้มาเยือนเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ จึงไม่ได้ทิ้งร่องรอยใด ๆ ต่อร่างกายของสวี่เพียวเพียว การที่ไม่ต้องเข้ารับการขูดมดลูกนับเป็นความโชคดีทว่าสำหรับฮั่วจี้เซิน เขากลับสัมผัสได้ถึงความโศกเศร้าที่ถาโถมเข้ามาดั่งกระแสน้ำวนที่ยากจะหลีกหนีทันใดนั้น นิ้วมือของสวี่เพียวเพียวก็ขยับเล็กน้อยเมื่อเธอลืมตาขึ้น นัยน์ตายังคงพร่ามัวไปด้วยม่านน้ำตา และเมื่อภาพของฮั่วจี้เซินปรากฏชัดขึ้นตรงหน้า ใบหน้าของทั้งสองก็อาบชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตาชั่วขณะนั้น ไม่มีความจำเป็นต้องมีคำพูดใดเอื้อนเอ่ยฮั่วจี้เซินเอื้อมมือไปกุมมือเธอไว้แน่น “หมอบอกว่าลูกเป็นเด็กดีมาก เขารู้ดีว่าร่างกายของแม่ตอนนี้ยังไม่พร้อมจะต้อนรับเขา เลยเลือกที่จะกลับไปรอก่อน เขาไม่อยากให้แม่ต้องทนทุกข์ทรมาน”สวี่เพียวเพียวพยักหน้าช้า ๆ ที่แท้สิ่งที่เธอเห็นในความฝันนั้น ไม่ใช่เพียงแค่ความฝันที่เกิดขึ้นลอย ๆ วันนี้ที่เธอรู้สึกอยากจะร้องไห้ทุกครั้งที่หวนนึกถึงเด็กคนนั้น ที่แท้ไม่ใช่เพียงเพ
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 498
ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของสวี่เพียวเพียว!ในเมื่อผู้ชายคนนั้นเป็นลูกน้องของสวี่เพียวเพียว เรื่องทั้งหมดนี้ก็ต้องเป็นแผนการที่สวี่เพียวเพียวบงการอยู่เบื้องหลังแน่ ๆ เธอแค่อยากเห็นเธอตกต่ำ!หานรุ่ยทุ่มแรงกายทั้งหมดที่มีในจังหวะนี้ ความแค้นกลืนกินสติสัมปชัญญะจนหมดสิ้น เธอไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมหน้าไหนอีกต่อไปแล้วเป็นความผิดของยัยนี่ ทั้งหมดมันเป็นเพราะยัยผู้หญิงคนนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะสวี่เพียวเพียว ฮั่วจี้เซินก็คงไม่ยืนนิ่งดูดายปล่อยให้เธอต้องเผชิญกับชะตากรรมแบบนี้!เจินอวิ๋นที่อยู่ใกล้ที่สุดเห็นหานรุ่ยพุ่งตัวออกไปก็รีบถลันตามไปหลายก้าว หวังจะขวางหน้าหานรุ่ยเพื่อปกป้องสวี่เพียวเพียว ทว่ากลับถูกหานรุ่ยผลักจนกระเด็นไปฟาดเข้ากับมุมบันได แรงกระแทกนั้นทำให้หัวเข่าและน่องของเธออัดเข้ากับขอบบันไดจนเกิดเสียงดัง ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปถึงขั้วหัวใจ!สวี่เพียวเพียวถลาล้มฟาดกับพื้น ข้อศอกครูดไปกับพื้นหินจนถลอกปอกเปิกเลือดซึมออกมาในขณะที่หานรุ่ยถูกฮั่วจี้เซินที่พุ่งเข้ามาชาร์จตัวเตะเข้าจนล้มกลิ้งไปกองกับพื้น ทว่าในใจของเธอยังคงวางแผนหมายจะเล่นงานสวี่เพียวเพียวให้หนักกว่าเดิมหานรุ่ยคิดว่า เมื่อเจ
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 497
สวี่เพียวเพียวจ้องมองดวงตาที่แดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอยของหานรุ่ยเธอเอ่ยขึ้นช้า ๆ “เธอบอกว่าเด็กเหล่านั้นดวงไม่ดีงั้นเหรอ? เธอรู้ไหมว่าพ่อแม่ของพวกเขาต้องยอมทำงานหนัก ยอมจ่ายเงินแพงกว่าปกติถึงสามถึงห้าเท่า เพื่อเลือกโรงพยาบาลของเธอ เพียงเพราะหวังให้ลูกได้เกิดมาอย่างปลอดภัย? แค่เพราะคำว่าดวงไม่ดี เลยทำให้พวกเขาต้องกลายเป็นเหยื่อของการปฏิบัติงานที่ละเลยความปลอดภัยของโรงพยาบาลเธองั้นเหรอ?”“หานรุ่ย ตั้งแต่เล็กจนโต เธอเคยสัมผัสถึงความคาดหวังที่พ่อแม่และครอบครัวมีต่อเธอจริง ๆ บ้างไหม? ถ้าหากวันนี้ลูกของเธอเองที่ต้องนอนไร้ลมหายใจอยู่บนเตียงผ่าตัด เธอจะยังสามารถพูดออกมาได้อย่างหน้าตาเฉยแบบนี้ไหม ว่านั่นเป็นเพราะลูกของเธอดวงไม่ดี?”ถ้อยคำเหล่านั้นถูกเอ่ยออกมาอย่างช้า ๆ น้ำเสียงเรียบเรื่อยราวกับกำลังชวนคุยเรื่องทั่วไป ทว่าในขณะที่สวี่เพียวเพียวพูด หยาดน้ำตาก็เอ่อล้นและไหลรินออกมาจากดวงตาคู่นั้นเธอรีบหันหน้าหนีพลางยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาอย่างรวดเร็วทุกครั้งที่หลับตาลง ภาพของลุงเฝิงที่เดินคอตกกลับไปมักจะย้อนกลับมาหลอกหลอนเธออยู่เสมอ สวี่เพียวเพียวค้นหาจนเห็นภาพถ่ายเหตุการณ์ที่ว่านฉู่กวางถูกสื่อม
Vous vous intéresseriez aussi à
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย122.3K Vuesรอยร้าวรัก
Sitha64.1K Vuesชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน96.1K Vuesท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา144.4K Vuesพร่ำแต่จะรัก
มัญนิตา31 Vuesรวมเรื่องเร่า(ร้อน) เร้าอารมณ์
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร623 Vuesหวานใจคุณหมอจอมเถื่อน
มัญนิตา40 Vuesเลิกรักคู่หมั้นมาเฟีย
อัญธิญาน์272 Vues
