LOGINตอนท้องได้ยี่สิบห้าสัปดาห์ หรงซูจับได้ว่าสามีแอบนอกใจตอนไปตรวจครรภ์ รูปร่างของเธออ้วนท้วน หน้าตาน่าเกลียด พยุงท้องไว้อย่างยากลำบาก ถูกชู้รักสาวสวยของสามีเรียกว่าคุณน้า ถูกสามีทอดทิ้งต่อหน้าสาธารณชน แต่ครั้งแรกที่เธอกับเซิ่งถิงเชินพบกัน ก็เป็นคนที่สวยสดงดงามมีแต่คนชื่นชมเหมือนกัน เซิ่งถิงเชินเชื่อว่าเธอไต่เต้าด้วยเรือนร่าง จึงเป็นฝ่ายขอหย่ากับเธอ วินาทีนั้น เธอตายใจอย่างสิ้นเชิง การแอบรักและทุ่มเทแปดปีตั้งแต่วัยเรียนถึงวัยทำงาน ทุกอย่างล้วนไร้ค่า พอคลอดลูก และเซ็นหนังสือสัญญาหย่าก็หันหลังจากไป ห้าปีต่อมา เธอเวิร์กกิ้งวูแมนสายสตรองที่สวยสะกดทุกสายตาค่าตัวเกินพันล้าน เธองามผุดผาดโดดเด่น ความสามารถเหลือล้น มีคนตามจีบเป็นโขยง ทว่าผู้ชายที่เป็นฝ่ายขอหย่ากับเธอกลับไม่เคยไปรับทะเบียนหย่าเลย หรงซูจึงยื่นฟ้องต่อศาล ผู้ชายที่เคยรังเกียจเธอคอยตอแยอยู่ข้างกายไม่ห่าง เมื่อเผชิญหน้ากับคนที่ตามจีบเธอ เขาไล่แก้แค้นทีละคน จนกระทั่งหรงซูควงแขนผู้ชายอีกคนประกาศแต่งงานอย่างเปิดเผย เซิ่งถิงเชินกักหญิงสาวไว้ในมุม แล้วพูดอย่างสติหลุด “หรงซู อยากแต่งงานกับคนอื่นเหรอ ฝันไปเถอะ”
View Moreเวลาบ่ายโมงเที่ยวบินที่มุ่งหน้าไปซานฟรานซิสโกบินตรงเวลาหรงซูนั่งริมหน้าต่างตรงที่นั่งชั้นธุรกิจ เมื่อมองดูเมืองนอกหน้าต่างที่เล็กลงเรื่อย ๆ มือของเธอจับสร้อยเส้นหนึ่งเอาไว้แน่น ด้านในจี้เป็นรูปเหม่ยจิงน้อยตอนครบเดือนเมื่อจากไปหมายความว่าเธอกับลูกจะได้พบกันยาก“ลูกจ๋า แม่ขอโทษหนูด้วยนะ”ในใจหรงซูแอบพึมพำ หัวใจปวดหนึบเป็นระยะขณะเดียวกันบนรถเบนท์ลี่ย์ที่ขับจากสนามบินกลับวิลล่าจู่ ๆ เหม่ยจิงน้อยร้องไห้เสียงดังเซิ่งถิงเชินอุ้มเธอไว้กล่อมยังไงก็ไม่ดีขึ้นจนกระทั่งเธอร้องไห้จนเหนื่อย แล้วนอนหลับไป เสียงจึงค่อย ๆ หยุดลงเซิ่งถิงเชินอุ้มลูกไว้ในอ้อมอก เช็ดแก้มของเธอที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาอย่างระวัง มือใหญ่ตบตัวเธอเบา ๆ ในแววตาคือความอ่อนโยนและสงสารลูก......ห้าปีต่อมาสาขาใหญ่ของอวิ๋นซานกรุ๊ปภายในห้องทำงานประธานที่กว้างใหญ่จะเห็นของเล่นของใช้เด็กผู้หญิงเต็มไปหมด มองทางไหนก็เป็นสีชมพู สติ๊กเกอร์ที่ติดเต็มผนัง ภาพวาดหมีน้อยที่แขวนบนผนังตรงหน้าโต๊ะทำงานมีเก้าอี้เด็กวางไว้หนึ่งตัวเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเชื่อฟัง กำลังแกว่งขาน้อย ๆ เธอทำผมมัดจุกน่า
ก่อนเข้าไปซ่งเหยียนเตือนฉีเยี่ยนเฉา อีกเดี๋ยวห้ามพูดเหลวไหลฉีเยี่ยนเฉาตอบ “ฉันไม่ใช่คนปากมากสักหน่อย”“ฮึ ก็ใกล้เคียงนั่นแหละ!”“…”พอไปถึงตระกูลหรงหรงชิงเหวินกับเผยหลานหัวรีบต้อนรับทุกคนเข้าบ้านเจียงหวยซวี่เอาของฝากมาด้วย“ทำไมซื้อของมาเยอะแยะแบบนี้ ไหนว่ามากินข้าวอย่างเดียวไง”“จะมามือเปล่าได้ยังไงครับ คุณอาไม่ต้องเกรงใจ”หรงชิงเหวินรับมา “รีบเข้ามากันเถอะ รอสักเดี๋ยวนะ ใกล้จะกินข้าวแล้ว”ยังมีกับข้าวอีกสองอย่างที่กำลังทำเผยอวี้เข้าไปช่วยในครัวหรงซูทักทายทุกคนซ่งเหยียนพาหรงซูไปนั่งลง “ดูจากอาการของเธอคงฟื้นฟูได้ดี แก้มแดงระเรื่อเชียว ของที่เอามาให้เธอใช้ดีไหม?”“ค่ะ ใช้ดีมาก”“ใช้ดีก็ดีแล้ว”“…”พวกเขานั่งคุยกันอยู่บนโซฟาพอได้เวลาอาหารนั่งกันเต็มโต๊ะหรงชิงเหวินรินเหล้าให้พวกเขาทีละคน ยกแก้วพูดขอบคุณ “เสี่ยวซูของฉันมีเพื่อนอย่างพวกนาย เป็นวาสนาของเธอ ฉันขอขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงและดูแลเธอ ขอขอบคุณศาสตราจารย์เจียงเป็นพิเศษ ขอบคุณที่ให้โอกาสเธอในครั้งนี้”เจียงหวยซวี่รีบลุกขึ้น “คุณอาหรงไม่ต้องเกรงใจกันขนาดนี้ครับ เป็นเพราะเสี่ยวซูเก่งพอ ผมเป็นแค่คนแนะนำเท
หรงซูได้รับรูปถ่ายและวิดีโอครบเดือนของเหม่ยจิงน้อยที่เซิ่งถิงเจ๋อส่งมา“เหม่ยจิงน้อยคว้ากุญแจคุ้มครองที่เธอให้ ยิ้มแบบดีใจมาก เจ้าตัวเล็กต้องรู้แน่เลยว่าคุณแม่เตรียมไว้ให้”เมื่อเห็นลูกน้อยที่ยิ้มอย่างมีความสุข มุมปากของหรงซูยกขึ้นอย่างลืมตัว ตอนนี้เธอยอมรับได้และมีสติแล้วเธออยากเห็นลูกเติบโต ต่อให้ไม่มีเธออยู่เป็นเพื่อนก็ตามหรงซูมองดูเจ้าตัวเล็กในรูปถ่าย ดูออกว่าเธอได้รับการดูแลเป็นอย่างดี ตระกูลเซิ่งชอบเธอมากจริง ๆ“เธอเป็นเด็กที่มีไหวพริบ”“ยังต้องพูดเหรอ เด็กที่เธอคลอดต้องฉลาดอยู่แล้ว”“...”วันนี้จู่ ๆ หรงซูก็ได้รับสายจากเซิ่งถิงเชิน “ฉันต้องไปดูงานหลายวัน เธอมาดูแลลูก”เมื่อได้ยินคำพูดของเขาชั่วขณะนั้นหรงซูชะงักอยู่ที่เดิม เธอนึกว่าเขาจะคุยเรื่องหย่ากับเธอ แต่ช่วงไตร่ตรองก่อนหย่ายังเหลืออีกสามวันนึกไม่ถึงว่าเขาจะเป็นฝ่ายบอกให้เธอกลับไปดูแลลูก ผ่านไปสักพักเธอก็ยังไม่ตอบรับเขาหมายความว่ายังไงกันแน่?หาทางลงให้เธอเหรอ?พวกเขาใกล้จะหย่าขาดจากกันแล้วเซิ่งถิงเชินเป็นคนเด็ดขาดมาแต่ไหนแต่ไร บอกว่ายังไงก็คืออย่างนั้น ยิ่งไปกว่านั้นเขาเกลียดเธอขนาดนี้ เป็นไปไม่ได้เด็
แต่ว่าทำไมวันนี้ไม่เห็นภรรยาของเซิ่งถิงเชิน?ทุกคนสงสัย แต่กลับไม่ถามเซิ่งถิงเชินอุ้มลูกแล้ววางเธอลงในรถเข็นเด็ก คุณนายใหญ่เซิ่งกับคุณท่านเซิ่งรีบเข้าหาทันที เมื่อมองเห็นหลานสาวสุดที่รัก ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยคือความยินดีที่ปิดไม่มิดคุณนายใหญ่เซิ่งนำของขวัญครบเดือนที่ตัวเองเตรียมให้เหลนสาว ซึ่งก็คือเครื่องประดับมูลค่าหลักร้อยล้านยื่นมาตรงหน้าเหม่ยจิงน้อย “เด็กน้อยชอบหรือเปล่า?”เหม่ยจิงน้อยเบิกดวงตากลมโตจ้องมอง บนใบหน้าที่น่ารักไม่มีปฏิกิริยาใดเป็นพิเศษ“เหม่ยจิงน้อยลองดูของขวัญของปู่ทวดสิ”คุณท่านเซิ่งให้คนไปสั่งทำกลองป๋องแป๋ง ทำจากไม้หนานมู่ลายไหมทอง ภาพวาดบนผิวกลองคุณท่านเซิ่งลงมือวาดเองเสิ่นอวี้หรงกับเซิ่งหานจางตั้งใจเตรียมของขวัญ เพื่อจะได้เห็นรอยยิ้มหลานสาวแต่เหม่ยจิงน้อยเพียงแต่กะพริบตากลมโตจ้องมองคุณนายใหญ่เซิ่งถอนใจ “เหมือนกับถิงเชินไม่ผิดเพี้ยนเลยทีเดียว”ขณะนี้เซิ่งถิงเชินเอากุญแจคุ้มครองในมือหยอกเหมยเหม่ย “เหมยเหม่ย ชอบอันนี้ไหม”เหม่ยจิงน้อยมองดูกุญแจคุ้มครองของเซิ่งถิงเจ๋อ จู่ ๆ ก็หัวเราะทุกคนดีใจคุณนายใหญ่เซิ่งหัวเราะ บอกว่า “ที่แท้เหม่ยจิงน้อยช
ซ่งเหยียนไม่มีท่าทีเกรงกลัวแม้แต่น้อย “เอาสิ! ประธานเซิ่งจะให้ฉันชดใช้ยังไง คนตัวเล็ก ๆ อย่างฉันคงไม่มีปัญญาขัดขืนอยู่แล้ว เชิญตามสบายเลย วันนี้ซูชิงจือก็น่าจะมากับประธานเซิ่งด้วยใช่ไหมล่ะ งั้นฝากบอกเขาด้วยเลยแล้วกันว่าฉันตบน้องสาวเขา จะคิดบัญชีก็คิดรวมกันไปเลย”หรงซูมองซ่งเหยียน จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าต
หัวใจหรงซูสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้เธอรีบหรี่ตาลง เบนสายตาไปมองกล่องกำมะหยี่ในมือเธอใกล้จะถูกเซิ่งถิงเชินไล่ออกจากบ้านเต็มทีที่คุณนายใหญ่พูดแบบนี้ หรือว่ายังไม่รู้เรื่องที่เซิ่งถิงเชินเตรียมจะหย่ากับเธอ?คงเป็นไปได้ว่าเซิ่งถิงเชินยังไม่ได้บอกคนในบ้าน แต่นั่นก็ไม่สำคัญแล้วคุณนายใหญ่เซิ่งคุยเล
บริษัทการลงทุนหรงเอินเป็นบริษัทที่เจียงหวยซวี่ก่อตั้งขึ้นมากับมือในช่วงไม่กี่ปีมานี้เติบโตอย่างรวดเร็ว มูลค่าตลาดทะลุห้าแสนล้าน เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่บริษัทในประเทศที่สามารถต่อกรกับอวิ๋นซานได้ทั้งสองฝ่ายแข่งขันกันอย่างดุเดือดมาตลอดหลายปีตอนแรกเจียงหวยซวี่ตั้งใจอยากให้เธอไปทำงานที่หรงเอิน
วันต่อมาเผยหลานหัวพาหรงซูไปสตูดิโอโยคะพอนึกถึงว่าเมื่อวานเจออันชิงเยว่ที่นี่ และเธอก็มาเรียนที่นี่เหมือนกัน หรงซูก็รู้สึกต่อต้านขึ้นมาอันชิงเยว่แย่งสามีของเธอไป แต่คนที่กลัวการเผชิญหน้ากลับเป็นตัวเธอเอง เธอไม่กล้าแม้แต่จะพูดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียน้อย หรงซูไม่อยากเจอเธอ แต่จ่ายเงินไปแล้ว ก็ทำ






reviewsMore