เพื่อนบ้านคือแม่ลูกตัวท็อป

ผมชื่อเฉินเฉิง ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่ต้องอยู่บ้านคนเดียว วันนี้ผมแอบออกไปที่ระเบียงเพื่อหาความตื่นเต้น

ผมควักเจ้าโลกออกมาพลางมองไปยังสาว ๆ ในตึกฝั่งตรงข้าม แล้วเลือกเป้าหมายคนหนึ่งเพื่อเริ่มจินตนาการสยิว

ในขณะที่ผมกำลังจ้องมองหญิงสาววัยทำงานคนหนึ่งที่สวมเพียงชุดชั้นใน พร้อมกับรูดรั้งส่วนล่างอย่างบ้าคลั่ง ทันใดนั้นผมก็ได้ยินเสียงหัวเราะใส ๆ ดังขึ้น

ผมตกใจจนตัวโยน รีบเก็บไอ้จ้อนนั่นเข้าที่อย่างรวดเร็ว

ผมมองไปตามเสียงหัวเราะ ก็เห็นสาวน้อยวัย 18 ปีหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มคนหนึ่ง ยืนอยู่ที่ระเบียงห้องข้าง ๆ และกำลังมองมาที่ผมด้วยความประหลาดใจ

ในใจคิดว่าซวยแล้วเรา ดันมีคนมาเห็นตอนกำลังทำเรื่องชั่ว ๆ เข้าจนได้

ในตอนที่ผมทำตัวไม่ถูกอยู่นั้น เธอก็ถามผมเหมือนเด็ก ๆ ว่า "พี่จ๋า ตรงนั้นของพี่มีอะไรนูนออกมาน่ะ ทำไมถึงไม่เหมือนของหนูเลย"

ผมถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นดวงตากลมโตเป็นประกายน้ำของสาวน้อยคนนี้ที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์เหลือเกิน หรือว่าเธอจะเป็นคนสติไม่ดีกันนะ?

ข้างห้องผมมีสาวสวยสมองใสซื่อมาอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ความหื่นกระหายฝ่ายต่ำเริ่มผุดขึ้นมาในใจทันที

ผมแสร้งทำเป็นไขสือแล้วตอบไปว่า "ตรงไหนที่ไม่เหมือนกันเหรอ? ไหนลองให้พี่ดูหน่อยสิว่าของเธอเป็นยังไง"

คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะไม่มีความรีรอหรือเคอะเขินเลยแม้แต่นิดเดียว อยู่ ๆ เธอก็ถอดกระโปรงสั้นสีขาวของตัวเองลง เผยให้เห็นความขาวเนียนดุจหิมะที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

"พี่ดูสิ ของหนูมันเรียบกริบเลย ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง"

ผมจ้องมองตาค้าง สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือสาวสวยไร้ขนระดับพรีเมียม เลือดกำเดาของผมไหลพุ่งออกมาทันที

เมื่อเธอเห็นผมเลือดออก ก็ถามด้วยความขวัญเสียและเป็นห่วงว่า "พี่จ๋า ทำไมเลือดกำเดาไหลล่ะ? เจ็บไหม?"

ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไร ก็มีเสียงเข้มดังมาจากในห้องฝั่งนั้น

"ลู่ลู่ ไปยืนทำอะไรตรงนั้นน่ะ? รีบเข้าบ้านเร็ว"

สาวน้อยน่ารักที่ชื่อลู่ลู่รีบวิ่งไปพลางโบกมือให้ผม "พี่จ๋า หนูอยู่เล่นด้วยไม่ได้แล้ว แม่เรียกให้เข้าบ้านแล้ว"

ผมกลับเข้ามาในห้อง แล้วหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดจมูก

ในหัวพลางนึกย้อนถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

มันช่างเร้าใจเหลือเกิน สาวน้อยขี้สงสัยคนนี้ดูท่าจะหลอกง่ายมากทีเดียว

ในตอนนี้สมองของผมกำลังวางแผนว่าจะใช้วิธีไหนเขมือบเธอดี โดยที่ไม่ให้คนอื่นล่วงรู้

ยิ่งคิดลึกไปเท่าไหร่ ไฟในท้องน้อยของผมก็ยิ่งลุกโชนมากขึ้นเท่านั้น

ผมลงไปนั่งบนโซฟา เตรียมตัวที่จะปลดปล่อยความใคร่ออกมาให้เต็มที่

แต่แล้วเสียงกระดิ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น พอเปิดประตูออกไปก็ต้องตกตะลึง เพราะคนที่ยืนอยู่คือลู่ลู่กับแม่ของเธอ

เธอคงไม่ได้มาเอาเรื่องผมหรอกนะ จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย

"ขอโทษที่มารบกวนนะคะ ฉันเป็นเพื่อนบ้านที่เพิ่งย้ายมาใหม่ พักอยู่ห้องติดกันนี่เองค่ะ"

ผมตอบกลับไปด้วยใจที่ยังสั่นหวิว "สวัสดีครับ ผมชื่อเฉินเฉิงครับ"

"คืออย่างนี้นะคะ พอดีฉันต้องไปทำงานต่างจังหวัดหนึ่งสัปดาห์ แต่ลูกสาวของฉันเธอ... สมองไม่ค่อยปกติเท่าไหร่"

เธอชี้ไปที่ศีรษะของตัวเอง "คุณพอจะช่วยดูแลเธอให้หน่อยได้ไหมคะ รบกวนด้วยจริงๆ ค่ะ"

เธอมองมาที่ผมอย่างเขินอาย แม้จะอายุสามสิบกว่าแล้วแต่ก็ยังดูมีเสน่ห์เย้ายวนไม่เบา

ผมมองไปที่ลู่ลู่ซึ่งยืนอยู่ข้างหลัง หัวใจของผมเต้นแรงราวกับมีลูกกวางวิ่งพล่านอยู่ข้างใน

"ได้แน่นอนครับผมจะดูแลให้อย่างดีเลย"

"ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ" พูดจบ เธอก็ฝากลู่ลู่ไว้ที่บ้านผม พร้อมกับทิ้งเงินไว้ปึกหนึ่งแล้วรีบจากไปอย่างเร่งรีบ

เมื่อปิดประตูลง ผมก็หันไปพินิจพิจารณาลู่ลู่อย่างละเอียด ใบหน้าขาวผ่องดูไร้เดียงสาต่อโลก

โดยเฉพาะตรงนั้น... มันใหญ่โตเกินคาดจริงๆ เธอสวมชุดยูนิฟอร์ม JK สุดเซ็กซี่ เรียวขานั้นสวมถุงน่องสีขาว

มีความเซ็กซี่ในความใสซื่อ และมีความเย้ายวนในความน่ารัก

พอคิดว่าจะได้อยู่ในห้องเดียวกันตามลำพัง ร่างกายของผมก็เกิดปฏิกิริยาขึ้นมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่

ลู่ลู่อ้าปากค้าง มองมาที่จุดกลางกายของผมด้วยความตกใจ