บทที่ 3 สับสน 1

บทที่ 3 สับสน

ป้านา แม่บ้านร่างท้วมใจดีวัยกลางคนที่มีรอยยิ้มอบอุ่น เดินเข้ามาประคองไข่มุกที่ยังคงมีอาการขาสั่นระริกจากการเผชิญหน้ากับนายหัวศิลาเมื่อครู่ นางลูบหลังปลอบโยนเบาๆ ด้วยความเอ็นดู

"คุณหนูอย่าเพิ่งกลัวไปเลยนะเจ้าคะ นายหัวน่ะภายนอกอาจจะดูดุดันน่ากลัวไปบ้าง แต่ท่านไม่ใช่คนใจร้ายอะไรหรอกเจ้าค่ะ... ป่ะ ไปพักผ่อนเอาแรงกันก่อนดีกว่า ป้านาจะดูแลคุณหนูเองนะเจ้าคะ"

ป้านานำทางไข่มุกเดินขึ้นบันไดวนไปยังชั้นบนสุดของคฤหาสน์ ก่อนจะไขกุญแจเปิดประตูห้องพักรับรองพิเศษที่อยู่ริมสุด ทันทีที่บานประตูไม้สักเปิดออก ไข่มุกก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตะลึง

เบื้องหลังประตูบานนั้นคือห้องนอนหรูหรากว้างขวางสไตล์โมเดิร์นทรอปิคอล ผนังห้องด้านหนึ่งเป็นกระจกใสบานใหญ่จรดเพดานที่เปิดรับวิวทะเลสีครามกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา แสงจันทร์ส่องกระทบผิวน้ำระยิบระยับ ลมทะเลเย็นฉ่ำพัดพาเอาเกลือจางๆ เข้ามาปะทะห้องจนรู้สึกสดชื่น เตียงนอนขนาดคิงไซส์ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตา พร้อมระเบียงชมวิวด้านนอกที่มองเห็นหาดทรายขาวและเกลียวคลื่นซัดสาดอย่างชัดเจน เป็นห้องพักที่สวยงามและเงียบสงบราวกับสรวงสวรรค์บนดิน

"ชอบไหมเจ้าคะคุณหนู? ห้องนี้เป็นห้องพิเศษ วิวสวยที่สุดในเกาะนี้เลยนะเจ้าคะ นายหัวท่านสั่งกำชับไว้เป็นดิบดีว่าต้องจัดเตรียมห้องนี้ไว้ให้คุณหนูโดยเฉพาะเลยล่ะค่ะ" ป้านากล่าวด้วยรอยยิ้ม

ก่อนที่ไข่มุกจะได้ทันคิดอะไรต่อ ป้านาก็จัดการเตรียมอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่ในห้องน้ำหรูหรา เปิดน้ำอุ่นผสมน้ำแร่ธรรมชาติและน้ำนมบริสุทธิ์จนเกิดฟองนุ่มฟูฟุ้งกระจาย ส่งกลิ่นหอมละมุนตลบอบอวลไปทั่วห้อง

"มาเถอะเจ้าคะคุณหนู เดินทางมาเหนื่อยๆ ให้ป้านาช่วยปรนเปรอผ่อนคลายเนื้อตัวเสียหน่อยนะเจ้าคะ"

“ข...ขอบคุณค่ะ” แม้ไข่มุกจะรู้สึกเกรงใจและเขินอาย แต่ความอ่อนล้าทางร่างกายและจิตใจทำให้เธอปฏิเสธไม่ไหว ยอมให้ป้านาช่วยถอดชุดที่อึดอัดออกแล้วก้าวลงไปแช่ตัวในอ่างน้ำนมผสมน้ำแร่ ไออุ่นจากน้ำแร่ช่วยคลายกล้ามเนื้อที่ระบมและตึงเครียดให้ผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด

ป้านาไม่รอช้า หยิบฟองน้ำนุ่มและสครับกลิ่นดอกไม้หอมกรุ่นขึ้นมาบรรจงขัดผิวขาวเนียนละเอียดให้ไข่มุกอย่างเบามือ ขัดวนไปตามเรียวแขน แผ่นหลัง และเรียวขาเนียนนุ่มจนผิวพรรณเปล่งปลั่งผุดผ่องราวกับไข่มุกสมชื่อ ยิ่งกระทบกับแสงไฟและฟองน้ำนม ยิ่งขับให้ผิวของเธอดูกระจ่างใสไร้ที่ติ

ป้านามองสำรวจเรือนร่างอรชรตรงหน้าด้วยความชื่นชมระคนทึ่ง นางส่งเสียงอุทานเบาๆ อย่างอดใจไม่ไหว

"โอ... คุณหนูไข่มุกนี่ผิวพรรณงดงามเหลือเกินค่ะ ผิวผุดผ่องเนียนนุ่มแบบนี้... มิน่านายหัวถึงได้..."

พูดค้างไว้แค่นั้น ป้านาก็หยุดชะงักแล้วหัวเราะคิกคักออกมาเบาๆ ใบหน้าอิ่มเอิบเปื้อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบผู้ใหญ่ที่อาบน้ำร้อนมาก่อน

ไข่มุกหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย รีบยกมือขึ้นกอดอกตัวเองไว้แล้วเอ่ยถามแก้เก้อเพื่อเปลี่ยนเรื่อง "มิน่า... อะไรเหรอคะป้านา? แล้ว... เอ่อ นายหัวศิลาของป้านานี่ เขาเป็นคนยังไงเหรอคะ เล่าเรื่องของเขาให้ฉันฟังหน่อยสิคะ"

ป้านายิ้มกริ่ม ยื่นผ้าขนหนูผืนนุ่มมาคลุมร่างให้ไข่มุกที่ก้าวขึ้นจากอ่างน้ำ ก่อนจะช่วยเช็ดตัวและสวมชุดคลุมอาบน้ำเนื้อนุ่มให้เรียบร้อย แล้วพามานั่งที่โซฟาชมวิวริมกระจก

"โอย... พูดถึงนายหัวศิลานะเจ้าคะ ป้านาเลี้ยงมาตั้งแต่ยังตัวกะเปี๊ยก เรียกว่าเห็นกันมาตั้งแต่แบเบาะเลยล่ะค่ะ!" ป้านาเริ่มเล่าด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ ดวงตาเป็นประกายด้วยความรักและศรัทธาในตัวนายหนุ่ม

"นายหัวน่ะนะเจ้าคะ เป็นคนเด็ดเดี่ยวและเก่งกาจตั้งแต่เด็กๆ พ่อแม่ท่านเสียชีวิตไปตั้งแต่ท่านยังรุ่นๆ ท่านต้องแบกรับกิจการประมงและดูแลลูกน้องนับร้อยชีวิตด้วยตัวคนเดียว ฝ่าฟันอุปสรรคและพวกคู่แข่งทางธุรกิจที่จ้องจะเล่นงานมานักต่อนัก จนสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาได้ด้วยสองมือของตัวเอง คนแถวนี้ทั้งยำเกรงและเคารพรักท่านกันทั้งนั้นแหละค่ะ"

ป้านาเว้นจังหวะ เลื่อนสายตามามองหน้าไข่มุกด้วยรอยยิ้ม "ถึงภายนอกท่านจะดุ แต่ถ้าพูดถึงเรื่องจิตใจ... นายหัวไม่เคยรังแกคนไม่มีทางสู้หรอกนะเจ้าคะ นายหัวยังยอมยั้งมือและให้คุณหนูได้พักผ่อน... นั่นแปลว่าท่าน... เอ็นดูคุณหนูไม่น้อยเลยล่ะค่ะ"

ไข่มุกฟังแล้วก็นิ่งอึ้งไป หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวแปลกๆ เมื่อนึกถึงแววตาดุคมและท่าทีขึงขังของนายหัวศิลา แม้ปากเขาจะบอกว่าเธอเป็นแค่ "นางบำเรอขัดดอก" แต่วิธีการที่เขาปฏิบัติดูเหมือนจะซ่อนความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ภายใต้ความดิบเถื่อนนั้น

"เอ้า! ป้าพูดมากไปเดี๋ยวคุณหนูจะเครียดเสียเปล่าๆ" ป้านายิ้มร่า ตบบ่าไข่มุกเบาๆ "ดึกมากแล้ว ทานอาหารอร่อยๆ ที่แม่บ้านเตรียมไว้ให้แล้วเข้านอนเอาแรงเสียนะเจ้าค่ะ"

“ขอบคุณมากค่ะ”

หลังจากป้านาจัดแจงความเรียบร้อยและขอตัวเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้ความเงียบสงบเข้าปกคลุมพื้นที่ภายในห้องพักหรูหรา ไข่มุกที่ควรจะได้พักผ่อนกลับทำได้เพียงนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงนอนนุ่มกว้างอย่างกระสับกระส่าย

ดวงตากลมโตคู่สวยเปิดค้างในความมืดสลัว สมองและจิตใจตื่นตัวเต็มที่ด้วยความหวาดระแวงและความไม่แน่นอน เธอไม่รู้เลยว่าชะตากรรมของตัวเองในวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร จะถูกย่ำยีรุนแรงแค่ไหน หรือครอบครัวที่กรุงเทพฯ จะปลอดภัยดีจริงหรือเปล่า ความกดดันทั้งหมดบีบคั้นหัวใจดวงน้อยจนแน่นหน้าอก ข่มตาลงเท่าไหร่ก็มีแต่ภาพความดิบเถื่อนและคำขู่ของนายหัวศิลาลอยวนเวียนอยู่ในหัว

เมื่อทนแบกรับความอึดอัดไม่ไหว ไข่มุกจึงตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียง คว้าผ้าคลุมอาบน้ำมาผูกกระชับร่าง แล้วเดินออกมาที่ระเบียงห้องด้านนอก