LOGIN‘เธอต้องรู้สึก-แบบนี้-แค่กับพี่คนเดียว’ NC 20++ | แนะนำผู้อ่านอายุ 20 ปีขึ้นไป
View More(ฉบับพิเศษ)พี่ชายจำเป็นหลายปีก่อนหน้าบ้านของนับดาวสายลมยามบ่ายพัดโชยเอื่อย ๆ หอบเอากลิ่นดิน และใบหญ้าจาง ๆ ปะทะใบหน้าของสองเพื่อนซี้ที่กำลังนั่งเหยียดขาบริเวณขั้นบันไดชั้นบนสุดที่หน้าตัวบ้าน นับเป็นเวลาร่วมสัปดาห์แล้วที่ฮาร์เปอร์ได้ย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกับนับคลื่นเพื่อนสนิท“น้องมึ
กระนั้นท้ายที่สุดความกังวลของพี่ชายซึ่งเป็นห่วงน้องสาวก็ไม่เกิดขึ้นจริง…ทุกวันผ่านไป ฮาร์เปอร์ยังเป็นพี่ชายที่แสนดีไม่ต่างจากที่เคยเป็น ยังคอยเฝ้าดูแลไม่ห่างไม่ต่างจากคนในครอบครัวเดียวกัน แม้จะมีอารมณ์ร้อนบ้างตามประสาวัยซึ่งเลือดลมกำลังพลุ่งพล่าน แต่อย่างไรในวันที่ทุกคนต่างเติบโต อารมณ์เหล่านั้นก็จ
แสงแดดอ่อน ๆ สาดลอดผ่านกระจกบานโตเข้ามาในห้องนั่งเล่นซึ่งตกแต่งด้วยโทนอบอุ่น ภายในตัวบ้านของฮาร์เปอร์และนับดาวเลือกที่จะประดับประดาตกแต่งด้วยเครื่องเรือนมีราคา รวมถึงผลงานภาพถ่ายของเจ้าของบ้านซึ่งมีติดอยู่ทั่วทุกมุม“คุณย่ามาแล้ว!” เด็กชายไทเปในชุดนักเรียนวิ่งหน้าตั้งตัวปลิวผ่านทั้งบิดาและมารดา เพื
“เดี๋ยวดิครับไอ้คุณพ่อ” คีนจิ๊จ๊ะเสียงด้วยความรำคาญใจ ก่อนจะเริ่มสาธิตความสามารถพิเศษของของขวัญที่นำมาให้หลานคนโปรด “ไทเปรู้ไหม? ไอ้ตัวเนี้ยมันส่งเสียง ตด ได้!”ดวงตาของคีนเป็นประกายอย่างนึกสนุก ก่อนเสียงที่ทุกคนรอคอยจะดังขึ้นในวินาทีเดียวกันปู๊ดดดดด!แป๊ดดดด!“ปู๊ด! แป๊ด!”“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ” เสียงหัวเร
แม้เป็นเพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกันมานานหลายปี แต่ก็เรียกได้ว่าไม่มีสไตล์ใครซ้ำใครเลยแม้แต่หนึ่งคนขณะนี้นับดาวโพสต์ท่าถ่ายรูปจนแทบจะหมดแรง เสียงรัวชัตเตอร์รอบตัวซึ่งดังอย่างต่อเนื่องทำเอาเธอยิ้มจนกรามแทบค้างเลยทีเดียว แม้จะเหนื่อยกายแต่ก็อดขบขันไม่ได้กับความทุ่มเทของพี่ชายแต่ละคนที่ซีเรียสจริงจังราวกับจ
SPECIALAfter Then 5กาลเวลาพิสูจน์คนสองปีต่อมามหาวิทยาลัยบรรยากาศภายในรั้วมหาวิทยาลัยวันนี้คึกคักเป็นพิเศษกว่าทุกวัน เสียงเพลงแสดงความยินดีดังกึกก้องไปทั่วทุกสารทิศ บัณฑิตใหม่ในชุดครุยเดินกันขวักไขว่ ใบหน้าของแต่ละคนล้วนเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจและแววตาสดใสที่พร้อมจะก้าวสู่โลกแห่งความ
“ไม่ต้องยิ้มเลย” นับดาวยอมรับว่าไม่รู้จะโทษใครที่บัดนี้สองแก้มของเธอผ่าวร้อนแทบจะระเบิด นอกจากจะค้อนสายตามองคนตัวโตที่ยิ้มกว้างราวกับเห็นเป็นเรื่องสนุกฮาร์เปอร์หัวเราะในลำคอ ขณะที่เสียงของผู้ดำเนินรายการยังคงดำเนินต่อไป ทั้งอดไม่ได้ที่จะพึมพำให้หญิงสาวได้ยินแค่สองคน “พี่ยิ้มคนเดียวที่ไหนเธอก็ยิ้มเห
ฮาร์เปอร์มองสบตากับนับดาวแวบหนึ่ง ก่อนจะเขียนคำตอบอย่างรวดเร็ว ส่วนนับดาวก็หน้าแดงขึ้นมาอีกระลอก เมื่อนึกถึงจูบแรกที่เธอได้รับโดยไม่ทันได้ตั้งตัว…อาจเพราะบรรยากาศสนุกสนานซึ่งนำทาง สุดท้ายนับดาวก็จรดปลายปากกาลงบนกระดานทั้งร้อนผ่าวไปทั่วทั้งตัว...“พร้อมนะ!”“สาม… สอง… หนึ่ง…”“เปิดครับ!”คำตอบของฮาร












Ratings
reviewsMore