บทนำ

สามหมื่น!!   

ห้าหมื่น!!      

หนึ่งแสน!!

เสียงประมูลสินค้าดังแข่งขันอย่างเมามัน สินค้าที่อยู่ตรงหน้าต่างก็ถูกใจแขกในงานจนแก่งแย่งเพื่อจะได้มาครอบครอง สินค้าที่ตีราคาเป็นเงินดอลลาร์ ณ เวลานี้ราคาพุ่งสูงตามความต้องการของลูกค้า ถ้าแลกเป็นเงินไทยก็มีค่าไม่ต่ำกว่าสามล้านอัป

“งานนี้ราคาไปได้สูงกว่าที่คิดไว้เลยนะ” เคนตะกล่าวขึ้นระหว่างนั่งฟังเสียงตาแก่หื่นกามกำลังแย่งชิง

“...” ร่างสูงในชุดสูทแบรนด์หรูจากอิตาลี นั่งนิ่งขรึมมีอาการตรึกตรองกับสินค้าตรงหน้า

สินค้าที่มีใบหน้าอ่อนหวานแต่พิษสงร้ายกาจ สินค้าที่มีรูปร่างน่าทะนุถนอมแต่กลับคล่องแคล่วว่องไวในการต่อสู้ สินค้าที่นั่งนิ่งไร้ความรู้สึกแต่กลับแผ่รังสีความเซ็กซี่จนคนในงานแถมอยากจะจู่โจมเอามาครอบครอง

“พี่คริสโคตรแน่เลยว่ะ รู้ใจลูกค้า” เคนตะยังคงเอ่ยชมพี่ชาย ไม่คิดว่าพี่จะทำการตลาดดึงดูดลูกค้าด้วยการจับสาวประมูลมามัดกับเก้าอี้แสดงบทสาวบริสุทธิ์โดนบังคับจนสมจริง เพราะปกติเเล้วสาว ๆ บนเวทีมีหน้าที่แค่ยั่วยวนแขกด้านล่างให้แข่งซื้อตัวเธอ ต่างกับสาวสวยคนนี้ที่นั่งหน้านิ่งไม่สนใจสายตาที่กำลังจะกลืนกินเธอเลยสักนิด

“ตอนนี้ราคาหนึ่งแสนแล้วนะครับ มีใครจะสู้อีกไหม แต่รับรองว่านอกจากจะสวยแล้วได้ไปคุ้มค่ากับความสดแน่นอน”

 พิธีกรบนเวทีประกาศเสียงดังชัดเจน เหล่าตาแก่หื่นกามนั่งลูบปากกลืนน้ำลายด้วยความชอบใจ

“ของงาม ๆ รอดมาได้ไงวะ สาวบริสุทธิ์อย่างนี้คงได้ราคาดี...”

“...พี่เอาใครมาแทนวะ หามาจากไหน” เคนตะยังคงเอ่ยถามพี่ชายไม่หยุดหย่อน อยากจะเป็นคนประมูลซะเองด้วยซ้ำ แต่ไหน ๆ งานประมูลก็จัดขึ้นทุกเดือนไว้รอสินค้าล็อตใหม่ดีกว่า เพราะเชื่อมั่นว่าพี่ชายต้องหางานดี ๆ แบบนี้มาได้อีกแน่

“สวยจริงๆ เลยโว้ย”

“ฮ่าๆ งานนี้อั๊วไม่มีวันถอย”

“อั๊วก็ไม่ยอมเหมือนกัน เด็กสาวรุ่นลูกแบบนี้อยากได้มานานแล้ว”

สองแสน!!

สามแสน!!

สี่แสน!!

“โอ้!! ราคาพุ่งแบบนี้ งานหน้าคนต้องแห่มาเยอะกว่าเดิมแน่ ถ้าพี่มีเด็ด ๆ อีก เอามาให้ผมเลือกก่อนนะ”

“ระวังติดโรคตายซะก่อน” เสียงกระแนะกระแหนจากน้องชายคนเล็กดังออกมา นั่งฟังพี่คนกลางเอ่ยพร่ำเป็นเวลานานจนเอือมระอาเต็มที

“มึงอย่าเสือกไอ้คูเปอร์...”

“...จะไม่พูดไรหน่อยเหรอวะพี่คริส มั่วแต่จ้องเด็กนั่นหรืออยากกินเอง”

“หนึ่งล้าน!!”