เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)

เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-04
โดย:  เนตรกวี / Natekaveesอัปเดตเมื่อครู่นี้
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
218บท
18.7Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เพราะความจำเป็นทำให้เธอรับงานเป็น 'เด็กเสี่ย' แต่มารับรู้ภายหลังว่าคนที่ซื้อเธอเป็น 'มาเฟีย' แถมเขายัง...ดุมากด้วย

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ ที่รองรับอารมณ์ NC25+

บทนำ

ที่รองรับอารมณ์

เสียงกระแทกกระทั้นดังไปทั่วห้องนอน ผสานกับเสียงครวญครางของหนุ่มสาวทั้งสองที่กำลังโยกร่างกายไปตามจังหวะที่แนบชิดกัน อุณหภูมิภายในห้องที่เย็นจัดไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิภายในร่างกายของทั้งสองคนที่กำลังคลุกเคล้ากันอยู่บนเตียงลดน้อยถอยลงเลย

“อ๊ะ...เด้งอย่างนั้นแหละ อ๊า...เอามันเป็นบ้า” เสียงร้องคำรามของเจ้าของร่างใหญ่บอกเมื่อคนที่อยู่ในท่าคลานเข่าบดสะโพกกลมกลึงเข้าหาความยิ่งใหญ่ที่กำลังสอดรับอยู่ในกลีบบาง

เพียะ!!

“อื้อ...เจ็บนะคะ” เสียงหวานร้องบอกเมื่อโดนมือหยาบฟาดลงไปที่บั้นท้ายจนเกิดรอยแดงไปทั่ว แต่มันกลับสร้างความหฤหรรษ์อย่างบอกไม่ถูก ยามที่ท่อนเนื้อร้อนแทรกเข้ามามันรุนแรงจัดจ้านจนคนตัวเล็กได้แต่ร้องครางกระเส่าทุกครั้ง ไม่เคยมีครั้งไหนที่เซ็กซ์จะอ่อนโยน มันเต็มไปด้วยความรุนแรงซาบซ่านที่ทำเอาคนทั้งคู่ร้องลั่นสนั่นไปทั่วห้อง

“อ๊า...ห...เธอเอามันเป็นบ้าเลยว่ะ ทำไมมันแน่นขนาดนี้!!” เจ้าของร่างสูงร้องออกมาเมื่อโพรงสวาทบีบรัดตัวตนแกร่งแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ยามที่สายตาคมก้มมองร่างกายประสานกันกลับรู้สึกเสียวซ่านจนอยากจะแตกในซ้ำๆ หลาย ๆ ครั้ง เมื่อเห็นว่าโพรงรักมีน้ำสีขาวขุ่นอยู่ภายในมากเท่าไหร่ก็ยิ่งอยากจะกระแทกเข้าไปแรงๆ มากเท่านั้น

“อ๊ะ...อย่าเข้ามาแรงขนาดนั้น” คนตัวเล็กร้องบอกขณะที่ใบหน้ากำลังบดบี้แนบชิดกับหมอนใบโต เนื่องจากสะโพกกลมกลึงโดนมือหนายกขึ้นเพื่อรองรับเอ็นร้อนจนใบหน้าหวานเอนลงมาแนบกับหมอนอย่างช่วยไม่ได้

“เธอมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉันไอลดา หน้าที่ของเธอคือปล่อยให้ฉันเอาจนกว่าจะพอใจ!” เสียงกัมปนาทบอกแล้วก็จัดการกระแทกตัวตนเข้าใส่โพรงสาวไม่ยั้งอย่างกรุ่นโกรธที่โดนคนตัวเล็กใต้ร่างทำเสียงออกคำสั่ง เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยต้องเชื่อฟังใครนอกจากคนในครอบครัว ส่วนคนอื่นอย่าได้ฝันไม่เว้นแม้แต่ผู้หญิงที่เขากำลัง ‘เอา’ อยู่

‘ไอลดา นรีรัตน์’ หรือ ‘ไอ’ สาวน้อยวัย 20 ปี ตัวเล็กร่างบอบบาง หน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกหน่อย ดวงตากลมโตรับกับใบหน้ารูปไข่ที่ไม่ได้สวยจัดแต่น่ารักน่ามอง ต้องกลายมาเป็นที่รองรับอารมณ์ของคนตัวโตที่มีสรีระใหญ่เกือบสองเท่า ยามที่ท่อนเนื้อแข็งแกร่งแทรกเข้ามาในกายสาวมันทำให้ร่างบอบบางสั่นคลอนไปตามแรงอย่างช่วยไม่ได้ ไซซ์กายแกร่งขนาด 58+ มันใหญ่กว่าข้อมือของเธอเสียอีก แต่ถึงกระนั้นร่างกายผู้หญิงเหมือนสิ่งมหัศจรรย์เพราะมันสามารถรองรับความยิ่งใหญ่ได้จนหมด

“อื้อ...ไอเปล่านะคะ”

เสียงหวานร้องปฏิเสธเมื่อโดนต่อว่าจากคนตัวโตอย่าง ‘วิคเตอร์ มาดิสัน เวลล์’ มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งไทย – อเมริกา อายุ 32 ปี ที่พกพาความหล่อเหลาเหลือร้ายชนิดที่ไม่ว่าใครมองก็ต้องอยากได้ ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาคมเข้มจนผู้หญิงแทบลืมหายใจ จมูกที่โด่งเป็นสันรับกับสันกรามแกร่งที่ช่วยส่งเสริมความดุดันให้กับมาเฟียหนุ่มเป็นอย่างมาก เขาเป็นมาเฟียที่มีกิจการกาสิโน และคลับชื่อดังอยู่ทั่วทุกมุมโลก ธุรกิจสีเทาล้วนแต่มีตระกูลเวลล์เป็นเจ้าของเท่านั้น ความทรงอิทธิพลขยายวงกว้างไปทั่วเอเชียและอเมริกา แทบไม่มีใครไม่รู้จัก วิคเตอร์ มาดิสัน เวลล์ ผู้ชายหล่ออันตรายที่ควรจะหลีกหนีให้มากที่สุด เพราะถ้าใครทำให้ไม่พอใจอาจจะไม่ได้มีลมหายใจอยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไป

“เปล่าก็ดี...เพราะหน้าที่ของเธอมีอย่างเดียวคือครางใต้ร่างของฉันเวลาที่ฉันกำลังเย...เธออยู่” ถ้อยคำผรุสวาททำให้คนที่หันหลังคุกเข่าอยู่อยากจะร้องไห้ออกมา เมื่อแต่ละคำพูดไม่เคยมีคำไหนที่รักษาน้ำใจคนฟังเลย

แม้จะพยายามไม่ให้ชายหนุ่มเห็นว่าเธอกำลังมีน้ำตา จู่ๆ มือหนาก็จับร่างบอบบางพลิกหันหน้ามาโดยร่างกายที่ยังเชื่อมกันอยู่ไม่ได้หลุดออกมา

“อ๊า...โคตรแน่นเลย”

ร่างกายสาวหันหน้ามานอนหงายโดยมีร่างกำยำทาบทับเอาไว้พร้อมกับกระหน่ำบทรักเข้าไปในร่างกายสาวอย่างรุนแรง แต่มือเล็กพยายามเอามือปิดหน้าไว้เพื่อไม่ให้มาเฟียหนุ่มเห็นน้ำตา แต่จนแล้วจนรอดก็หนีสายตาคมไม่พ้นอยู่ดี

“ร้องไห้ทำไมวะ...” วิคเตอร์ถามออกมาเสียงดังขณะที่กายกำลังสอดแทงเข้าออกไม่หยุด

“เปล่าค่ะ” ไอลดาพยายามห้ามไม่ให้เสียงสั่นเพราะรู้ดีว่าวิคเตอร์ไม่ชอบน้ำตา และไม่ชอบให้เธอแสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็น

“เหอะ...อย่ามาตอแหล คิดว่าน้ำตาจะช่วยให้ฉันเห็นใจเธออย่างนั้นเหรอไอลดา รู้หรือเปล่าว่าฉันเกลียดน้ำตาของเธอที่สุด!!”

“อื้อ...ค่ะ” เสียงหวานตอบรับแต่ก็ต้องหลุดครางออกมาเมื่อเอ็นร้อนกระแทกเข้ามาลึกมากจนรู้สึกจุกไปถึงท้องน้อย

“เธอไม่มีสิทธิ์พูดหรือร้องไห้ให้ฉันไม่พอใจ จำใส่หัวเอาไว้ด้วยว่าเธอก็แค่นางบำเรอที่ฉันอยากจะเอาตอนไหนก็ได้” คำพูดที่ไม่ถนอมน้ำใจมันเจ็บลึกไปถึงขั้วหัวใจแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากรับฟัง เพราะรู้ดีว่าตัวเองเข้ามาอยู่กับเขาในฐานะอะไร มันเป็นสถานะที่เธอยอมรับตั้งแต่แรกกับการเป็น ‘เด็กเสี่ย’

วิคเตอร์ไม่สนใจคราบน้ำตา เพราะสิ่งที่สนใจในตอนนี้คือปลดปล่อยความต้องการกับกลีบบางที่กำลังบีบตัวตนของเขาแน่น ร่างใหญ่ทาบทับเรือนกายเล็กขณะที่สะโพกสอบกระแทกกระทั้นส่วนที่บอบบางที่สุดในกายสาวอย่างรุนแรง มือหนาค้ำยันกับที่นอนหนานุ่มจนเห็นใบหน้าหวานชัดเจน ดวงตาสวยหวานที่ทำเอามาเฟียหนุ่มอยากได้หญิงสาวมาครอบครอง และก็ได้มาง่ายๆ จนไม่มีความตื่นเต้นอะไรทั้งนั้น แต่ก็ดีจะได้ไม่ต้องเสียเวลาต่อรอง อีกทั้งยังได้เปิดซิงผู้หญิงคนนี้เป็นคนแรก แต่ใครจะสนเพราะสักวันก็จะปล่อยสาวร่างเล็กตรงหน้าเป็นอิสระ เนื่องจากตัวเขาไม่เคยคิดหรือจริงจังอะไรกับใครอยู่แล้ว ผู้หญิงแค่ของใช้แล้วทิ้ง ถ้าเบื่อหรือหมดสภาพก็แค่หาใหม่ เพราะเงินเป็นปัจจัยที่ทำให้เขาได้ผู้หญิงพวกนี้มาง่ายๆ รวมถึงเธอด้วย

พลั่บ!! พลั่บ!! พลั่บ!!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่ว เหงื่อกาฬหลั่งไหลออกจากกายหนาเมื่อรับรู้ว่าเขากำลังจะแตกซ่านในอีกไม่ช้า ยิ่งมองเห็นใบหน้าหวานหลับตาพริ้มพร้อมทั้งเผยอปากร้องออกมา มันอดไม่ได้ที่ปากหยักอยากจะก้มลงไปจูบปากอวบอิ่มนี้ แต่พึงระลึกว่าตัวเองจะไม่จูบกับใครเด็ดขาดเพราะสิ่งที่หวงแหนมากที่สุดคือ ‘จูบ’ ที่จะเอาไว้ใช้แค่กับผู้หญิงที่จะกลายมาเป็นนายหญิงของตระกูลเท่านั้น

“อ๊า...เสียวเป็นบ้าไอลดา...เธอแม่งเป็นยัยแม่มด”

หน้าอกอวบอิ่มเกินตัว มือหนาจึงอดไม่ได้ที่จะทำการบีบเคล้นไปมาอย่างรุนแรงทำเอาคนที่นอนใต้ร่างต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด แต่ถึงจะเจ็บยังไงเธอก็ไม่มีสิทธิ์ร้องปฏิเสธ เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับวิคเตอร์เพียงคนเดียว ผู้ชายที่กำหนดชะตาชีวิตของเธอ จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด

“อื้อ” ดวงตากลมโตหลับพริ้มเพื่อลดความเจ็บปวดลง ยามอยู่กับผู้คนวิคเตอร์เย็นชา เยือกเย็น และดุดัน แต่เมื่อยามอยู่บนเตียง ชายหนุ่มรุนแรงและเร่าร้อนจนบางครั้งแทบไม่ได้นอนเพราะต้องปรนเปรอรักให้มาเฟียหนุ่มตลอดทั้งคืน จะปฏิเสธก็ไม่ได้เพราะเธอเป็นเพียงลูกไก่ในกำมือของเขาเท่านั้น

มือหนาทั้งสองข้างจับเอวบางเอาไว้พร้อมกับเสียบตัวตนเข้ามาจนลึกแล้วถอดถอนออกไปเพื่อกระแทกกลับเข้ามาใหม่ โพรงนุ่มที่อุ่นร้อนอ้ารับกับเอ็นหนาได้เป็นอย่างดี น้ำสีใสที่ไหลชโลมกายแกร่งจนมันวาวลื่นไหลตัวตนได้ง่ายมากยิ่งขึ้น

“อ๊า...อ๊ะ” เสียงร้องครางกระเส่าเรียกพละกำลังของชายชาตรีได้เป็นอย่างดี ถ้าเปรียบไอลดาเหมือนตัวละครสักตัว เธอคงเป็นเหมือนนางเอก AV ที่นอนร้อนเร่าอยู่บนเตียงให้เขาจับพลิกไปมาท่าไหนก็ได้

“สะ...เสียว...ซี้ด” หน้าท้องแบนเรียบหดเกร็งเมื่อรับรู้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่แล่นมายังจุดเชื่อมของกาย มันเสียววาบและวูบไหว กระทั่งกลีบบางกระตุกตอดติดๆ กันอย่างรุนแรง บ่งบอกให้รู้ว่าคนตัวเล็กได้เสร็จสมแล้ว เป็นผลให้คนที่อยู่เหนือร่างกายเล็กกระตุกยิ้มขึ้นมาอย่างชอบใจที่สามารถส่งคนใต้ร่างไปถึงฝั่งฝันได้แล้ว

“เสร็จแล้วเหรอ ง่ายจัง แต่ฉันจะยังไม่ให้เธอพักหรอก เพราะคืนนี้ฉันจะเอาเธอทั้งคืน...หึ” วิคเตอร์หัวเราะในลำคอเมื่อยังไม่อิ่มเอมจากกายสาวที่บีบรัดตัวตนหนาไม่พัก

“ตะ...แต่พรุ่งนี้ไอมีเรียนเช้านะคะ” ไอลดาร้องบอกเพราะกลัวว่าพรุ่งนี้จะตื่นไปเรียนไม่ไหว ทุกครั้งที่วิคเตอร์ไม่ปล่อยให้เธอได้นอนวันต่อมาก็อดไปเรียนเพราะปวดเมื่อยตัว

“ช่างสิ จะเรียนไปทำไมเยอะแยะ สุดท้ายเธอก็นอนแบะแลกเงินอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” วิคเตอร์บอกออกมาอย่างไม่ใส่ใจแต่มันกลับไปจี้ใจดำของคนฟังเป็นอย่างมาก สิ่งที่ชายหนุ่มพูดมันบอกว่าเขาไม่เคยนึกถึงจิตใจของเธอเลยสักนิดเดียว สิ่งเดียวที่คนตรงหน้าต้องการจากเธอมีแค่ร่างกายนี้เท่านั้น แต่ถ้าเบื่อเมื่อไหร่ก็คงไม่ต่างจากขยะรีไซเคิลที่เขาไม่ต้องการอีกต่อไป

“ค่ะ” ไอลดาตอบแค่นั้นก็ปล่อยให้มาเฟียหนุ่มหยอกเย้ากับร่างกายสาวด้วยหัวใจที่หดหู่ ทุกวันนี้ถึงจะได้เงินมากมายแค่ไหนกลับไม่เคยมีความสุขเลยสักครั้ง แต่จะโทษใครได้เล่าในเมื่อเธอกล้าเอาหัวใจของตัวเองลงมาเล่น และคนที่เจ็บก็คงเป็นเธอเอง

“ว่านอนสอนง่าย แล้วฉันจะตกรางวัลให้เธออย่างงาม โอ้ว...” มาเฟียหนุ่มบอกแค่นั้นเมื่อรับรู้ว่าร่างกายของตัวเองกำลังจะปลดปล่อยบางอย่างออกมา เป็นของเหลวสีขาวขุ่นที่อุ่นร้อน และเขาก็ทำการกดย้ำมันเข้าไปในโพรงสาวอย่างรวดเร็วเพราะไม่อยากให้มันไหลออกมา อยากให้มันคั่งค้างอยู่ในกายให้นานที่สุด

“อื้อ...”

ไอลดาตัวสั่นเมื่อสายธารสีขาวขุ่นฉีดพ่นเข้าใส่โพรงมดลูกทุกหยาดหยด มันอุ่นและเสียววาบแต่ใจกลับรู้สึกแย่ที่เวลาเขามีอะไรกับเธอกลับไม่เคยป้องกันเลยสักครั้งเดียว มีแต่ให้กินยาคุมเอาไว้เพื่อป้องกันการตั้งครรภ์ เธอก็ทำตามอย่างว่าง่ายเพราะไม่อยากให้มีเด็กในตอนนี้ ซึ่งต่อให้มีเขาก็ไม่มีทางรับผิดชอบดังเช่นที่มาเฟียหนุ่มเคยกล่าวเอาไว้ในช่วงที่คบหากันตอนแรก

“กินยาซะ...แล้วอย่าปล่อยให้ตัวเองท้อง เพราะถ้าเธอท้องฉันจะไม่รับมันเป็นลูกเด็ดขาด เด็กที่ฉันไม่ได้เต็มใจให้เกิดมา”

“อ๊า...รู้สึกดีเป็นบ้า”

วิคเตอร์ถอดถอนความยิ่งใหญ่ออกมากระทั่งเอ็นร้อนมีสีขาวโพลนเพราะน้ำเชื้อที่อยู่ภายในบวกกับการกระแทกกระทั้นจนเกิดฟองสีขาวเต็มโพรงสาว ดวงตาคมมองกลีบสาวที่เลอะไปด้วยคราบน้ำกามอย่างพึงพอใจ

“ขนาดโดนฉันเอาขนาดนี้ เธอยังแน่นเหมือนเดิมเลยนะ” นิ้วหนาลูบคลำร่องเล็กที่ถึงแม้จะโดนกระหน่ำบทรักมากแค่ไหนมันก็ยังคงกระชับรัดรึงกายหนาได้เป็นอย่างดี

“อุ๊ย...อย่าลูบอย่างนั้นสิคะ” ไอลดาสะดุ้งเฮือกเมื่อปลายนิ้วหนายังคงหยอกเอินที่จุดกระสันและร่องลึกอย่างช่ำชอง

“ทำไม...เสียวเหรอ” ดวงตาคมปรายตามองสาวร่างเล็กที่ชันกายมองเขากระทำกับร่างกายของเธอด้วยความเสียวซ่าน

“ไอเหนื่อยแล้ว ให้ไอพักเถอะนะคะ” เสียงหวานร้องอย่างวิงวอน และยิ่งเห็นว่าความร้อนผ่าวของชายหนุ่มมันยังคงผงาดง้ำไม่ยอมสงบทั้งๆ ที่เขาเพิ่งปลดปล่อยไปเมื่อครู่ก็เกิดความกลัว

“เธอไม่มีสิทธิ์มาต่อรอง คนที่จะหยุดทุกอย่างได้มีฉันคนเดียว” วิคเตอร์ตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์ที่โดนคนตัวเล็กห้าม แต่มีหรือเขาจะยอมหยุดเพียงเท่านี้ คนอย่างวิคเตอร์ครั้งเดียวมันจะไปพอที่ไหนกัน ว่าจบมาเฟียหนุ่มก็จัดการคุกเข่าและสอดเอ็นร้อนเข้าไปในกลีบบางเล็กที่ยังคงเลอะคราบน้ำกามอย่างรวดเร็ว

“อื้อ” ไอลดาหน้าเหยเกเมื่อท่อนเนื้อหนาสอดใส่เข้ามาเต็มแรงจนสุดทาง และยิ่งขนาดตรงนั้นที่ใหญ่ยาวไซซ์ฝรั่งมันก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่มีอะไรกัน เพราะเขาไม่เคยอ่อนโยนเลยสักครั้งเดียว

“ต่อให้เธอจะตายตรงนี้ฉันก็ไม่มีทางสนใจคำพูดของผู้หญิงอย่างเธอหรอก”

“ไอเข้าใจแล้วค่ะ” เสียงหวานบอกอย่างอ่อนแรง เพราะถึงยังไงชีวิตของเธอมันไม่เคยมีค่าอะไรกับเขาอยู่แล้ว คนที่เกิดมาจนแม้จะอ้าปากถามยังไม่มีสิทธิ์เลย

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
218
บทนำ ที่รองรับอารมณ์ NC25+
บทนำที่รองรับอารมณ์เสียงกระแทกกระทั้นดังไปทั่วห้องนอน ผสานกับเสียงครวญครางของหนุ่มสาวทั้งสองที่กำลังโยกร่างกายไปตามจังหวะที่แนบชิดกัน อุณหภูมิภายในห้องที่เย็นจัดไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิภายในร่างกายของทั้งสองคนที่กำลังคลุกเคล้ากันอยู่บนเตียงลดน้อยถอยลงเลย“อ๊ะ...เด้งอย่างนั้นแหละ อ๊า...เอามันเป็นบ้า” เสียงร้องคำรามของเจ้าของร่างใหญ่บอกเมื่อคนที่อยู่ในท่าคลานเข่าบดสะโพกกลมกลึงเข้าหาความยิ่งใหญ่ที่กำลังสอดรับอยู่ในกลีบบางเพียะ!!“อื้อ...เจ็บนะคะ” เสียงหวานร้องบอกเมื่อโดนมือหยาบฟาดลงไปที่บั้นท้ายจนเกิดรอยแดงไปทั่ว แต่มันกลับสร้างความหฤหรรษ์อย่างบอกไม่ถูก ยามที่ท่อนเนื้อร้อนแทรกเข้ามามันรุนแรงจัดจ้านจนคนตัวเล็กได้แต่ร้องครางกระเส่าทุกครั้ง ไม่เคยมีครั้งไหนที่เซ็กซ์จะอ่อนโยน มันเต็มไปด้วยความรุนแรงซาบซ่านที่ทำเอาคนทั้งคู่ร้องลั่นสนั่นไปทั่วห้อง“อ๊า...ห...เธอเอามันเป็นบ้าเลยว่ะ ทำไมมันแน่นขนาดนี้!!” เจ้าของร่างสูงร้องออกมาเมื่อโพรงสวาทบีบรัดตัวตนแกร่งแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ยามที่สายตาคมก้มมองร่างกายประสานกันกลับรู้สึกเสียวซ่านจนอยากจะแตกในซ้ำๆ หลาย ๆ ครั้ง เมื่อเห็นว่าโพรงรักมีน้ำสีขาวขุ่นอยู
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเด็กเลี้ยง (1)
บทที่ 1จุดเริ่มต้นของเด็กเลี้ยง ร่างเล็กของหญิงสาววัย 20 ปีอย่างไอลดารีบวิ่งเข้าไปในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าซึ่งอาศัยอยู่ที่นี่ตั้งแต่เด็กจนโตจนกระทั่งถึงตอนนี้ที่ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเพราะการช่วยเหลือและเอ็นดูจากแม่ครูผู้มีพระคุณที่สุดในชีวิต คนที่เปรียบเสมือนแม่เพียงคนเดียว คนที่เธอรักและเป็นห่วงมากที่สุด “มาแล้วเหรอไอลดา...” เสียงของยี่หวาเพื่อนอีกคนที่เคยอาศัยอยู่ที่เดียวกับไอลดาพูดออกมา ยี่หวาเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ตั้งแต่ตอนยี่หวาอายุ 15 หล่อนโชคดีตรงที่มีครอบครัวที่แสนจะใจดีมารับตัวยี่หวาไปเป็นบุตรบุญธรรม แต่ทุกวันนี้ยี่หวายังคงแวะเวียนมาที่นี่บ่อยๆ โดยไม่ลืมว่าตัวเองมาจากไหน “แม่ครูเป็นยังไงบ้าง แฮกๆ” ไอลดาหอบเหนื่อยเมื่อรู้ข่าวเรื่องแม่ครู จากนั้นก็รีบกลับจากมหาวิทยาลัยทันที และตรงมาที่นี่ด้วยความร้อนใจ “ตอนที่ฉันมาพวกครูๆ คนอื่นๆ ก็บอกว่าเมื่อเช้าแม่ครูเป็นลมหมดสติที่สนามเด็กเล่น พอมาถึงฉันก็บอกแม่ครูว่าจะพาไปหาหมอแต่แม่ครูไม่ยอมไป จนต้องโทร.เรียกให้เธอมาเพื่อเกลี้ยกล่อมแม่ครูเนี่ยแหละ” คิ้วสวยของยี่หวาย่นเข้าหากันอย่างตึงเค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเด็กเลี้ยง (2)
ไอลดา ยี่หวา และแม่ครูจิตตราเดินทางมาที่โรงพยาบาล และเมื่อได้คิวตรวจสองสาวก็ได้แต่นั่งลุ้นผลการตรวจเพราะไม่อยากให้แม่ครูเป็นอะไร “เชิญญาติคนไข้ที่ห้องตรวจได้เลยนะคะ” เสียงของนางพยาบาลออกมาบอกสองสาวเพื่อไปฟังผลการตรวจด้วยหัวใจตุ๊มๆ ต่อมๆ “แม่ครูโอเคไหมคะ” ไอลดาเดินไปหาแม่ครูที่นั่งบนเตียงตรวจไข้อย่างเป็นห่วง “ญาติของคุณจิตตราใช่ไหมครับ” ใบหน้าหล่อเหลาของ ‘ภัทรพล’ หรือ ‘หมอภัทร’ เดินเข้ามาในห้องตรวจไข้อีกครั้งเมื่อต้องมาชี้แจงเกี่ยวกับอาการคนไข้ให้ญาติฟัง แต่สิ่งที่ทำให้ใบหน้าเกลี้ยงเกลาของคุณหมอต้องนิ่งไปก็คือใบหน้าหวานละมุนของผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำให้อดใจเต้นแรงไม่ได้ เธอไม่ได้เป็นผู้หญิงสวยจัด แต่เป็นผู้หญิงที่น่ารักน่ามอง จนอยากทำความรู้จักมากขึ้น แต่ด้วยหน้าที่ตอนนี้ที่ไม่สามารถสานสัมพันธ์ได้ “ไม่ทราบว่าเป็นญาติคนไข้ทั้งสองคนเลยใช่ไหมครับ” ภัทรพลกล่าวถามอย่างสุภาพ เพราะเข้าใจว่าทั้งคู่น่าจะเป็นหลานสาวของคนไข้ แต่ใบหน้าของสองสาวไม่ได้มีความคล้ายคลึงกันเลยจนเขาแปลกใจ “ค่ะคุณหมอ...แล้วจะมองเพื่อนฉันอีกนานไหมคะ” เสียง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเด็กเลี้ยง (3)
ทั้งสามคนเดินทางกลับบ้านเด็กกำพร้าอีกครั้งด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก ส่วนเรื่องการรักษาของแม่ครูทางคุณหมอแจ้งว่าถ้าตกลงเข้ารับการรักษาให้โทร.แจ้งได้เลย “ไอ...ถ้าส่งแม่ครูเข้าห้องแล้วฉันขอคุยด้วยหน่อยนะ”เสียงกระซิบของยี่หวาทำให้ไอลดาพยักหน้า จากนั้นก็เดินไปส่งแม่ครูพักผ่อนที่ห้องส่วนตัว“ไอ...”“คะแม่ครู” ขณะที่กำลังคลุมผ้าห่มให้กับแม่ครูที่เพิ่งล้มตัวลงนอนบนเตียง“แม่มีบางอย่างที่ยังไม่เคยบอกไอ เมื่อถึงเวลาแม่จะบอกความจริงบางอย่างกับหนูนะ” เสียงแหบแห้งของแม่ครูเอ่ยบอกเด็กสาวที่นางรักเหมือนลูก“หมายถึงอะไรเหรอคะ” คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาแม่ครูไม่เคยเอ่ยอะไรแบบนี้เลย“เกี่ยวกับชีวิตของหนู เมื่อถึงเวลาแม่จะบอกหนูเองนะลูก” ปากซีดขยับไปมาอย่างอ่อนแรงจนเธอไม่กล้าถามอะไรมากกว่านี้“ถ้าแม่ครูพร้อมค่อยบอกหนูนะคะ เพราะสิ่งเดียวที่หนูต้องการมากที่สุดคือการที่แม่ครูปลอดภัยและอยู่กับหนูให้นานที่สุดนะคะ” แขนเล็กโอบกอดร่างผอมของแม่ครูด้วยความรัก ใบหน้าหวานแนบกับหน้าท้องของคนที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่เกิด การที่ไม่มีพ่อไม่มีแม่มันไม่ใช่ปมที่เลวร้ายเลย เพราะก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเด็กเลี้ยง (4)
ย้อนกลับไปสองวันก่อน ไอลดาเป็นนักศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์ เธอมีความรู้ความสามารถจนอาจารย์ต่างยอมรับ แต่ก็มีเพื่อนบางคนที่ไม่ค่อยชอบคนที่มาจากบ้านเด็กกำพร้า แต่ถึงกระนั้นไอลดาก็พยายามไม่สนใจเพราะรู้ดีว่าตัวเองมาที่นี่เพื่อเรียนและจบไปทำงานมีเงินเดือนเยอะๆ “ไอ...” เสียงเรียกของใครบางคนดังขึ้นขณะที่ไอลดากำลังนั่งอ่านหนังสือเธอจึงหันไปมอง คนตรงหน้าคือ ‘พี่โอ๋’ รุ่นพี่คณะมนุษยศาสตร์ที่เธอรู้จักตอนไปทำกิจกรรมของมหาวิทยาลัย พี่โอ๋เป็นผู้หญิงแปลกๆ ที่ไม่ค่อยมีเพื่อนเท่าไหร่ แต่พี่โอ๋บอกว่ามีแค่ไอลดาคนเดียวที่ยอมคุยด้วย “สวัสดีค่ะพี่โอ๋” เสียงหวานร้องทัก ก่อนที่หญิงร่างอวบจะเดินเข้ามาหาไอลดาพร้อมมองไปรอบๆ ห้องสมุดว่ามีใครจ้องมองไหม “มีอะไรหรือเปล่าคะ” ท่าทีที่มีพิรุธของสาวรุ่นพี่ทำให้ไอลดาต้องถามออกมาอย่างสงสัย พร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจว่าทำไมพี่โอ๋ต้องทำท่าทางแบบนี้ด้วย “คะ...คือพี่เข้าเรื่องเลยนะ” “ค่ะ” “คะ...คือมีคนสนใจเลี้ยงน้องไอนะ” พี่โอ๋กระซิบบอกพร้อมกวาดสายตาไปรอบๆ เพื่อดูว่าไม่มีใครจับจ้องมาทางนี้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเด็กเลี้ยง (5) จบตอน
“แล้วพี่โอ๋อะไรเนี่ยเขาไว้ใจได้เหรอไอ ยัยพี่โอ๋อะไรเนี่ยจะไม่ตุกติกพาแกไปเจอคนไม่ดีใช่ไหม” ยี่หวาไม่ได้ห้ามเพื่อนเพราะรู้ดีว่าการที่ไอลดาตัดสินใจอะไรแล้วก็จะไม่ถอยหลังกลับเด็ดขาด คนภายนอกอาจจะมองว่าไอลดาเป็นเพียงผู้หญิงอ่อนแอเรียบร้อย แต่จริงๆ แล้วเป็นผู้หญิงที่มีหัวใจที่เข้มแข็ง ถ้าตัดสินใจทำอะไรแล้วก็จะไม่ถอยหลังกลับไปง่ายๆ คือเรียกตรงๆ ว่าเป็นอ่อนนอกแข็งใน “ไม่รู้สิ ฉันอาจจะต้องเสี่ยงเอา เพราะมันเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยแม่ครูกับน้องๆ ได้” ไอลดาหันไปมองเด็กๆ ที่กำลังวิ่งเล่นด้วยความหวังว่าเด็กเหล่านี้จะเติบโตกลายเป็นเด็กที่มีคุณภาพได้ เธอมีความหวังอย่างนั้น “ฉันรู้นะว่าแกห่วงน้องๆ แต่ทำไมแกไม่ห่วงตัวเองบ้างไอ ฉันกลัวแกเจอคนไม่ดี ฉันไม่อยากให้แกเป็นอะไรไปนะ” มือบางของยี่หวายกขึ้นกุมมือของเพื่อนอย่างเป็นห่วง ตั้งแต่เกิดมาไอลดาทำเพื่อคนอื่นมาตลอด รวมทั้งเพื่อตัวเธอด้วยตั้งแต่เสียสละให้เธอได้มีครอบครัวที่อบอุ่น “ชีวิตของฉันมันไม่ได้มีค่ามากขนาดนั้นหรอกยี่หวา ฉันรู้ตัวดี” แม้ไอลดาจะเป็นผู้หญิงที่มองโลกในแง่ดี แต่ถึงกระนั้นความที่เป็นเด็กกำพร้าก็มีปมในหั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 ข้อเสนอการเป็นเด็กเลี้ยง (1)
บทที่ 2ข้อเสนอการเป็นเด็กเลี้ยง ร่างเล็กของไอลดาที่ตอนนี้อยู่ในชุดเดรสตัวสั้นสีชมพูหวานแหวว จนคนเดินผ่านไปผ่านมาต้องเหลียวมองคนที่ดูใสซื่ออย่างหญิงสาวที่กำลังเดินเข้าไปในกาสิโน ดวงตากลมโตมองไปรอบๆ สถานที่ที่เรียกว่ากาสิโนที่มีอุปกรณ์การพนันทุกรูปแบบ เจ้าของที่นี่น่าจะมีอิทธิพลพอสมควรไม่อย่างนั้นตำรวจคงได้ทัวร์ลงที่นี่แล้ว เพราะมีของเล่นพนันขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่ามีที่แบบนี้อยู่ในประเทศและใจกลางกรุงเทพฯ แบบนี้ “มาพบใครครับ” เสียงของการ์ดหน้ากาสิโนถาม จนไอลดาต้องเงยหน้ามองคนตัวโตด้วยสายตาหวาดกลัว เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมาสถานที่อโคจรแบบนี้มาก่อน “เอ่อคือไอ...มาเจอพี่โอ๋ค่ะ” เสียงหวานบอกสั่นๆ ด้วยความหวาดกลัว เพราะผู้ชายตรงหน้าอยู่ในชุดสูทสีดำและรูปร่างสูงใหญ่เมื่อเทียบกับเธอที่ตัวเล็กนิดเดียว “อ๋อ...เด็กนายสินะ” จู่ๆ ชายตรงหน้าก็พูดบางอย่างขึ้นจนไอลดาขมวดคิ้วเข้าหากัน เขาพูดคำว่า ‘นาย’ ว่าแต่นายพวกเขาเป็นใคร หรือจะเป็นเจ้าของที่นี่อย่างนั้นเหรอ ผู้ชายคนนั้นเป็นถึงเจ้าของกาสิโนแต่จะมาเอาเด็กกะโปโลอย่างเธอเนี่ยนะ ไม่น่าจะใช่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 ข้อเสนอการเป็นเด็กเลี้ยง (2)
“พี่โอ๋คะ...คือ” “งั้นพี่กลับก่อนนะ มีอะไรโทร.หาพี่นะ เดี๋ยวโอ๋กลับก่อนนะคะคุณวิคเตอร์ยังไงฝากน้องด้วยนะคะ พอดีน้องไอเขายังใหม่กับวงการนี้” โอ๋หันมาบอกคนตัวโตที่มองกลับด้วยท่าทีนิ่งเฉยไม่ได้ตอบกลับอะไรเพียงแค่พยักหน้าอย่างเดียวเท่านั้น ตอนนี้วิคเตอร์คล้ายๆ กับผู้ชายแสนเย็นชาที่แทบไม่ได้พูดอะไร มีแค่การกระทำเท่านั้นที่เขาแสดงออกมา เมื่อเสียงปิดประตูสงบลงไอลดาก็รู้สึกหนาวยะเยือกขึ้นมาทันที จากนั้นก็ทำการยกสะโพกงอนขึ้นแล้วเขยิบห่างออกไป ถ้าต้องนั่งแนบชิดกับผู้ชายอันตรายคนนี้มีหวังเธอได้หัวใจวายก่อนแน่นอน “กลัวเหรอ” ขณะที่ถามคนตัวโตก็จัดการยกแก้วบรั่นดีแล้วดื่มน้ำสีอำพันในแก้วอย่างรวดเร็ว แต่สายตาคมก็มองคนตัวเล็กที่ตอนนี้หนีไปนั่งอยู่ที่มุมโซฟาแล้ว “คะ...คือไอ” “ถ้าคิดจะมาทำงานนี้ก็ใจกล้าๆ หน่อย ที่อยากทำเพราะอยากได้เงินไม่ใช่เหรอ” สิ่งที่ชายตรงหน้าบอกมันคือความจริงทุกประการ แต่จะให้ทำยังไงได้แม้แต่แฟนยังไม่เคยมีแต่กลับต้องมานั่งแนบชิดกับชายแปลกหน้าแบบนี้ไม่ให้กลัวได้ยังไง “ค่ะ” ใบหน้าหวานก้มงุดๆ เพราะไม่กล้าเงยมองใบห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 ข้อเสนอการเป็นเด็กเลี้ยง (3)
“ค่ะ” “ค่ะคืออะไร พูดให้มากกว่านี้ได้ไหมวะ” น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความหงุดหงิดทำเอาดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว “คือ...ไอเข้าใจทุกอย่างแล้วค่ะ” “ดี...ถ้าเข้าใจแล้วฉันคงไม่ต้องอธิบายอะไรอีกว่าเธอจะต้องทำยังไงต่อไป” ดวงตาคมเข้มจ้องลึกไปยังดวงตากลมโตที่ทำเหมือนหวาดกลัวเขาตลอดเวลา จนไม่เข้าใจผู้หญิงเลยว่าทำไมชอบใช้มุกอ่อนแอมาหลอกล่อให้เขาตายใจแล้วทำดีกับพวกหล่อนเสมอ “ฉันไม่ชอบคนอ่อนแอ ไม่ต้องเสแสร้งทำเป็นผู้หญิงอ่อนโยน เพราะถ้าเธอดีจริงคงไม่เลือกเส้นทางนี้ถูกต้องไหม” “ค่ะ” “งั้นบอกข้อเสนอของเธอมาบ้างสิ ฉันไม่ใช่ผู้ชายที่ชอบเอาเปรียบผู้หญิง เธออยากได้อะไรก็บอกมาเถอะไม่ต้องอ้ำอึ้งอะไรหรอก” “คือไอต้องการเงินสดสามล้านบาท” “หึหึ...สามล้าน เธอคิดว่ามันไม่มากไปสำหรับผู้หญิงขายตัวอย่างเธอเหรอ เธอมีอะไรดีถึงขนาดที่ฉันจะต้องยอมจ่ายขนาดนั้น” วิคเตอร์ถามแต่สายตายังคงจับจ้องไปที่ร่างเล็กไม่ละสายตา “ถ้าคุณต้องการให้ไอทำอะไรไอยอมทุกอย่าง ไอแค่ต้องการเงินสามล้านเท่านั้น” เมื่อคืนไอลดาคิดมาทั้ง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 ข้อเสนอการเป็นเด็กเลี้ยง (4)
(เงินเข้า : มีเงินโอน 4,000,000 บาท จาก Victor Madison Vell) ไอลดาจ้องมองตัวเลขในจอโทรศัพท์มือถือด้วยความตกใจ เพราะเท่าที่จำได้เธอขอเขาไปเพียงสามล้านเท่านั้น แต่ทำไมเงินที่เข้ามามันถึงมากกว่านั้น “คุณคะ...ไอขอแค่สามล้าน” ไอลดารีบเงยหน้าขึ้นมาบอกเพราะคิดว่าเขาอาจจะกรอกตัวเลขผิด “แล้วยังไง” วิคเตอร์ตอบเสียงนิ่งแล้วหันไปเทเครื่องดื่มใส่แก้วของตัวเองอีกครั้ง ก่อนกระดกดื่มอย่างรวดเร็ว “แต่คุณโอนมาให้ไอตั้งสี่ล้าน เดี๋ยวไอโอนคืนนะคะ คุณน่าจะโอนมาผิด” ไอลดาถามอย่างแปลกใจพร้อมทั้งตั้งใจจะขอเลขที่บัญชีของเขาอีกครั้งเพื่อโอนกลับคืน “ฉันไม่ได้โอนผิด” “คะ” “ฉันให้ อีกล้านแลกกับการที่เธอจะได้เลิกพยศใส่ฉันสักที” ไอลดาถึงกับอึ้งกับความรวยของผู้ชายคนนี้ นี่สินะคนมีเงินเขาจะทำอะไรก็ได้ แม้แต่จะซื้อความดื้อด้านของเธอเพียงแค่โอนเงินคลิกเดียวก็สามารถทำได้แล้ว “แต่ไอขอคุณแค่สามล้าน อีกล้านไอไม่เอา” แม้สิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้มันจะไร้ศักดิ์ศรีแค่ไหนแต่เธอก็จะขอเขาแค่นี้และไม่ได้ต้องการเงินอีกล้านที่เขาจะมอบให้ “อย่าเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status