ログイン![เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]](https://acf.goodnovel.com/book/202608/7b36a4a1b9483b0d170460778964dc2212a20348d2fe9bce4fba88910a5ba866.jpg?v=1&p=1&w=303&h=404&a=webp&q=85)
報告
概要
รักทรมาน
มาเฟีย
ความรักต้องห้าม
สัญญาเมียลับ… ห้ามรัก ห้ามท้อง ห้ามเรียกร้องสถานะ แต่เธอกลับทรยศทุกเงื่อนไข เพื่อแลกกับชีวิตของแม่ ’ลูกพีช‘ ยอมเป็นเมียลับ เป็นนางบำเรอบนเตียงให้กับ ’ วินเชนต์ วาเลนติ ’ เจ้าพ่อมาเฟีย ผู้คุมคาสิโนหลายประเทศ เธอยอมให้เขาตักตวงความสุขจากตัวเธอ โดยมีข้อแม้ว่า ห้ามท้อง ห้ามเรียกร้องสถานะ
もっと見る第1話
1.กวางน้อยในหมู่เสือ
วินเชนต์ รอยัล คลับ (Vincent Royal Club)
เสียงดนตรีคลอเบา ๆ ภายในห้องรับรอง VVIP โต๊ะยาวกลางห้องเต็มไปด้วยเหล้าราคาแพงและซิการ์ชั้นดี “เอ้า ชนแก้วให้ไอ้วินหน่อย กลับมาทั้งที พวกกูยังไม่ได้แสดงความยินดีอย่างเป็นทางการเลยนะ” สิ้นเสียงนั้น แก้วคริสตัลหลายใบก็ถูกยกขึ้นพร้อมกัน วินเชนต์ วาเลนติ เอนกายพิงโซฟาหนังสีดำ กระดกวิสกี้เข้มลงคออย่างไม่ทุกข์ร้อน ราวกับเจ้าของความสำเร็จในค่ำคืนนี้ไม่ใช่ตัวเขาเอง “เงินก็มี ธุรกิจก็ปังไม่หยุด แต่กูสงสัยอยู่อย่างเดียว...” เรย์ยกแก้วขึ้นจิบ พลางมองวินเชนต์ด้วยสายตากรุ้มกริ่ม “อะไร” “มึงไม่เคยสนใจผู้หญิงเลยสักคน นี่นกไม่ขึ้นหรือเปล่าวะ ฮ่า ฮ่า “ เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบโต๊ะทันที วินเชนต์เพียงปรายตามองคนพูด ก่อนยกแก้วเหล้าขึ้นจิบอย่างไม่ใส่ใจ “เสือก” คำตอบสั้น ๆ ทำเอาเสียงหัวเราะยิ่งดังขึ้นกว่าเดิม ไวท์ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนโน้มตัวเข้ามา “วันนี้กูมีเด็กใหม่... น้องนักศึกษาเอ๊าะ ๆ เลยเว้ย รับรองว่าเด็ดแน่นอน” ไวท์ส่งสายตาให้วินเชนต์อย่างมีเลศนัย คล้ายกำลังส่งสัญญาณบางอย่าง “เอาน่า คืนนี้ลองเปิดใจดูสักครั้งไหม” เรย์เอ่ยแซวต่อ “หรือมึงจะครองตัวเป็นพระไปตลอดชีวิตวะ” “ใช่ กูสงสารน้องชายมึงว่ะ ทำงานหนักกว่าตัวเจ้าของอีก อย่าให้มันต้องอดทนอยู่ฝ่ายเดียวสิวะ” “พวกมึงเลิกเสือกเรื่องชีวิตกูได้ยัง” “ไม่ได้ กูเป็นห่วง” “ห่วงเหี้ยอะไร” “ห่วงว่าตระกูลวาเลนติจะไม่มีทายาท” “ถ้ากูตายเมื่อไหร่ กูยกสมบัติให้หมาจรจัดก็ได้” “เห็นไหม กูบอกแล้วว่ามันไม่ปกติ” “ฮ่า ๆ ๆ” “กูว่าเด็กคนนี้น่าจะถูกใจมึงนะ บริสุทธิ์ ใส ๆ ไม่ใช่สายเกาะผู้ชายรวยเหมือนที่เคยเจอนะ” วินเชนต์ยังคงหมุนแก้วเหล้าในมืออย่างเฉยชา ราวกับบทสนทนาทั้งหมดไม่ได้เกี่ยวข้องกับตัวเองแม้แต่น้อย “ใครจะเอาก็เอาไป” เขาตอบโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้า “แต่อย่ายัดเยียดใครให้กู” ไวท์หัวเราะในลำคอ ก่อนยกแก้วเหล้าขึ้นจิบพลางแลกสายตากับคนอื่น ๆ อย่างรู้กัน ไม่นาน… เด็กสาวที่ไวท์เตรียมไว้ก็มาถึง สาวสวยทั้งสี่คนในชุดนุ่งน้อยห่มน้อย สามคนแรกที่เดินนำหน้า ทำท่าดี้ด้าราวกับมากประสบการณ์รีบไปนั่งประกบ เพื่อนหนุ่มของวินเชนต์ เหลือเพียงเธอ… ‘ ลูกพีช ’ ที่ยืนเก้ๆกังๆ ราวกับลูกกวางน้อยที่หลงเข้ามาในถ้ำเสือ สองมือดึงชายกระโปรงสีดำตัวสั้นลง เพราะความเขินอาย ตาสวยมองไปรอบๆ “ อ้าวน้อง!! ยืนทำไมครับ.. เห็นไหมว่าเพื่อนพี่นั่งว่างอยู่ ” ไวท์แทรกขึ้นทันที พลางบุ้ยปากไปยังวินเชนต์ที่ยังคงนั่งก้มหน้าก้มตา ลูกพีชสูดหายใจลึก ขาเรียวเล็กก้าวเดินเข้าไปช้า ๆ ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ก่อนจะค่อย ๆ ทิ้งตัวนั่งลงข้างๆร่างสูงใหญ่ ที่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟา กลิ่นน้ำหอมและแรงกดดันจากตัวตนของอีกฝ่ายทำให้เธอเกร็งไปทั้งร่าง หญิงสาวแอบเหลือบมองผู้หญิงคนอื่น ๆ ภายในห้องอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะพบว่าพวกเธอกำลังรินเหล้า คอยเอาอกเอาใจ และปรนนิบัติแขกที่นั่งอยู่ข้างกายอย่างคล่องแคล่ว ลูกพีชเม้มริมฝีปากแน่น พลางรวบรวมความกล้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจทำตามบ้าง เธอเอื้อมมือไปหยิบขวดเหล้าบนโต๊ะ แล้วค่อย ๆ รินของเหลวสีอำพันลงในแก้วคริสตัลที่อยู่ในมือของวินเชนต์ มือเล็กสั่นไหวจนแทบควบคุมแรงไม่ได้ เผยให้เห็นความตื่นประหม่าที่ปิดซ่อนไว้ไม่มิด “ ฉันไม่ได้สั่ง ” เสียงทุ้มหลุดออกมาทำลูกพีชชะงักกึก! ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลา จะค่อยๆเบือนหน้ามองหน้าเธอ ตาคมหรี่มองสาวน้อยตรงหน้า ใบหน้าซีดเซียวราวกับตื่นกลัว ยิ่งเห็นมือที่สั่นเทาขณะถือขวดเหล้าในมือ วินเชนต์ ก็นึกขำขึ้นมาเล็กน้อย ‘ หึ.. อ่อนต่อโลกสิ้นดี ’ ส่วนลูกพีช... เธอแทบจะกลั้นหายใจเมื่อต้องสบกับสายตาที่คมกริบคู่นั้น มันเป็นสายที่ยากเกินที่จะคาดเดา ‘ ที่นี่มันไม่เหมาะกับเราเลยจริงๆ… เราไม่ควรมาอยู่ที่นี่เลยด้วยซ้ำ ‘ ใช่.. ที่นี่มันไม่เหมาะกับเด็กสาวอย่างเธอ แต่สำหรับคนจนๆแบบเธอ มันก็ไม่มีทางเลือกมากนัก เพราะเธอยังมีแม่ที่ยังนอนรอการรักษา “ บื้ออะไร รินต่อสิ ” เสียงทุ้มเอ่ยสั่งอย่างเผด็จการตามสัญญาณของมาเฟีย ก่อนที่เขาจะเลื่อนแก้วเหล้าไปข้างหน้าเธอเล็กน้อย “ อ๋อค่ะ ” ลูกพีชตอบรับเสียงสั่น ก่อนจะรีบรินเหล้าลงในแก้วอีกครั้ง เธอพยายามบังคับมือไม่ให้สั่นไปมากกว่านี้ แต่ทว่า... กลิ่นน้ำหอมของผู้ชายข้างกายที่ลอยมาปะทะจมูก พร้อมกับสายตาที่จ้องมองเธอไม่กระพริบนั้น ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ จนเกือบจะทำขวดเหล้าหลุดมือ “ โหหห.. น้อง พี่จ้างมาแพงนะครับ! จะมาแค่รินเหล้าธรรมดาๆแค่นี้หรือไง.. ดูตัวอย่างจากเพื่อนๆน้องบ้างสิ ” เสียงของไวท์แทรกขึ้นมาดื้อๆ ทำเอาลูกพีชสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้ามองกลุ่มเพื่อนที่มาพร้อมกับเธอ คนนึงนั่งบนตักจนแทบจะสิงร่าง เต้าอวบกระเพื่อมสูสีใบหน้ามาเฟียจนเธอแอบขนลุก ส่วนอีกคนก็แทบจะป้อนเหล้าด้วยปาก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองภาพตรงหน้า "ดูแลแขก" ที่พวกเขาพูดถึง...ต้องทำตัวแนบชิดถึงขนาดนี้เลยหรอ แต่เพื่อแม่…最新チャプター
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 73. คิดมาก
มือเรียวค่อยๆ เลื่อนลงมาวางบนหน้าท้องตัวเองอย่างลืมตัว ใบหน้าหวานซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ‘ ถ้าเกิดว่า…‘ “คุณลูกพีชคะ..” เสียงของแม่บ้านดังขึ้นแทรกห้วงความคิด ลูกพีชสะดุ้งสุดตัวเงยหน้าหันไปมอง “คะ.. “ “เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมหน้าซีดแบบนั้น” “ป่ะ…เปล่าค่ะ” เธอรีบส่ายหน้าปฏิเสธ ก่อนจะปิดปฏิทินลงแทบจะทันที “พีชแค่…นึกอะไรขึ้นมาได้นิดหน่อย” แม่บ้านมองเธออย่างสงสัย แต่ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ ส่วนลูกพีชกลับกำปฏิทินในมือแน่น แล้ววางมันลงบนโต๊ะในตำแหน่งเดิม ตอนนี้.. หัวใจของเธอว้าวุ่นจนไม่สามารถนั่งเฉยได้อีกแล้ว เธอไม่ควรคิดไปเอง และไม่ควรตกใจก่อนที่จะรู้ความจริง สิ่งที่ต้องทำตอนนี้มีเพียงอย่างเดียว… ต้องตรวจให้แน่ใจก่อน ลูกพีชเม้มริมฝีปากแน่น มืออีกข้างยังคงวางอยู่บนหน้าท้องโดยไม่รู้ตัว ภายในใจภาวนาอยู่เงียบๆ ว่าเธอคงแค่คิดมากไปเอง เพราะถ้าหากผลลัพธ์เป็นอย่างที่กำลังกลัวจริง ๆ… เธอก็ไม่รู้เลยว่า วินเชนต์จะรู้สึกอย่างไร หากรู้ว่าเธอกำลังตั้งท้องลูกของเขา เพราะกฎที่เขาตั้งมันชัดเจนอยู่แล้ว ว่าห้ามท้อง ลูกพีชถอนหายใจเบาๆ พยายามสลัดความคิดฟุ้งซ่านให้ออกไปจากหัว ทว่า..
最終更新日 : 2026-09-30เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 72. อาการแปลกๆ
แม่บ้านรีบหยิบกระดาษทิชชูส่งให้เธอ “เช็ดปากก่อนค่ะ” “ขอบคุณค่ะ…” ลูกพีชรับมา ก่อนจะค่อยๆ เช็ดริมฝีปากของตัวเอง พลางเอนกายพิงผนังห้องน้ำอย่างหมดแรง ดวงตาปรือเพราะทั้งปวดศีรษะและคลื่นไส้ตีรวนไปหมด “ดีขึ้นไหมคะ” “ดีขึ้นนิดหน่อยค่ะ…” เสียงหวานตอบแผ่วเบา แม่บ้านมองอย่างเป็นห่วง “ยังคลื่นไส้อยู่ไหมคะ” ลูกพีชพยักหน้า “นิดหน่อยค่ะ… แค่ได้กลิ่นข้าวต้มเมื่อกี้ก็เหมือนจะอาเจียนขึ้นมาเลย” “หรือจะเป็นเพราะเมื่อคืนดื่มมาคะ” “พีชก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” เธอยกมือกุมขมับ “ตั้งแต่ตื่นมาก็ปวดหัว แล้วตอนแรกก็หิวมากนะคะ แต่พอได้กลิ่นอาหาร…อยู่ๆ ก็เหม็นขึ้นมาเฉยเลย” แม่บ้านชะงักเล็กน้อย สายตาเหลือบมองสาวน้อยตรงหน้าอย่างพิจารณา “ช่วงนี้คุณลูกพีชเคยมีอาการแบบนี้มาก่อนไหมคะ” “แบบไหนเหรอคะ” “คลื่นไส้ เหม็นอาหาร หรือพะอืดพะอมตอนเช้าน่ะค่ะ” ลูกพีชนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ “ ไม่มีนะคะ.. พีชเพิ่งเป็นวันนี้วันแรกค่ะ อาจจะเพราะฤทธิ์ไวน์แก้วนั้นนั่นแหละค่ะ “ แม่บ้านพยักหน้าช้าๆ ยังไม่ได้พูดสิ่งที่กำลังคิดออกไป เพราะอาการเพียงเท่านี้บอกอะไรไม่ได้ ยิ่งเมื่อคืนลูกพีชเพิ่งดื่มแอลกอฮอล
最終更新日 : 2026-09-29เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 71. อย่าคิดไปเอง
ลูกพีชมองตามแผ่นหลังกว้างแล้วยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ทว่า.. ความรู้สึกอันแสนหวานกลับดับวูบลง เมื่อมีอีกหนึ่งความคิดแทรกขึ้นมาเพื่อย้ำเตือนสถานะของเธอ ‘ อย่าคิดไปเองลูกพีช.. เขาแค่ใจดีกับเธอเท่านั้น! ใจดี.. ไม่ได้แปลว่ารัก ’ ลูกพีชเม้มปากแน่น ทำไมประโยคนี้มันเจ็บจนจุกอย่างบอกไม่ถูก เธอรู้ดีมาตลอดว่าความสัมพันธ์ระหว่างตัวเองกับวินเชนต์เริ่มต้นขึ้นอย่างไร และยิ่งรู้ดีว่าเขาเคยกำชับอะไรกับเธอเอาไว้ กฎห้ามรักเขา.. ตอนนั้นเธอเคยคิดว่ามันคงไม่ยาก เพราะผู้ชายอย่างวินเชนต์อยู่สูงเกินกว่าที่เธอจะเอื้อมถึงอยู่แล้ว แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่… จากผู้ชายที่เธอเคยกลัว กลับกลายเป็นคนที่แค่เดินออกจากห้องไปไม่กี่นาที เธอก็เผลอมองตาม จากคนที่เธอเคยคิดว่าตัวเองไม่มีวันรู้สึกอะไรด้วย…กลับกลายเป็นคนที่ทำให้หัวใจเต้นแรงได้ เพราะอ้อมกอดธรรมดาๆ “ มันไม่มีทางเป็นไปได้เลยหรอคะ.. คุณวินเชนต์ ” เสียงพึมพำแผ่วเบาหลุดออกมา ก่อนเธอจะหลับตาถอนหายใจ แล้วยอมรับความจริง ไม่นาน.. เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเบาๆ ก๊อก ก๊อก ประตูห้องนอนเปิดออกพร้อมกับป้าแม่บ้านวัยกลางคนที่ถือถาดอาหารเข้ามาด้านใน แม่บ้านคนใหม่ที่วินเ
最終更新日 : 2026-09-29เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 70. เป็นห่วง
วินเชนต์กระชับกอดอีกนิด ก่อนจะก้มจูบเบาๆที่ศีรษะของลูกพีช “เธอนี่มันตัวปัญหาของฉันจริงๆ ตัวแสบ.. “เสียงบ่นเบาๆด้วยความหมั้นเขี้ยว แต่ก็ยิ้มเอ็นดูในความซื่อบื้อของเธอคืนนั้น.. ลูกพีชอยู่ในอ้อมแขนของเขาจนถึงเช้า แม้จะปวดเมื่อยแค่ไหนเพราะต้องนอนอยู่ท่าเดิมตลอดทั้งคืน แต่วินเชนต์ก็ยังคงยอมปล่อยให้ตัวแสบของเขาสวมกอดและนอนในท่านั้นไม่ยอมขยับหนี รุ่งเข้า.. ลูกพีชค่อยๆกระพริบตาตื่น มือเรียวยกขึ้นกุมขมับเพราะปวดหัวจัดจากฤทธิ์ไวน์เมื่อคืน เธอกำลังจะขยับหาย แต่ก็ต้องรู้สึกถึงแรงกอดจากท่อนแขนหนักๆจนขยับไปไหนไม่ได้ ลูกพีชชะงัก.. ดวงตากลมโตก้มมองแขนที่โอบกอด ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้น.. แล้วก็พบใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ใกล้จนปลายจมูกแทบชิดพวงแก้มของเธอ ลูกพีชเม้มปากแน่น.. แม้จะนอนกับเขาทุกคืนแต่มันก็ยังเขินอย่างบอกไม่ถูก ” คุณวินเชนต์ “เสียงสลบเบาๆทำวินเชนต์วลืมตาตื่นทันที ราวกับว่าเขารู้ตัวอยู่ตลอดเวลา” ตื่นแล้วหรอ.. ปวดหัวไหม “เสียงทุ้มแหบพร่าเพราะเพิ่งตื่นนอน แต่มือหนายังวางอยู่บนเอวของเธอเหมือนเดิม ก่อนคิ้วเข้มจะขมวดขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอยังกุมขมับอยู่“ปวดหัวไหม”“ปวดค่ะ…”ลูกพีชตอบเสียงแ
最終更新日 : 2026-09-28
レビュー