บทที่9 เขียวขจีรีสอร์ท

 บทที่9

เขียวขจีรีสอร์ท

21.30น. 

เวลานี้ถามจริงมันจะมีโรงแรมที่ไหนบ้าง ละแวกบ้านผมไม่มีโรงแรมนะจะบอกให้ ผมหาอาวุธที่จะป้องกันตัวจากยัยป้าจอมหื่นแต่ในรถแม่งมีแต่ตุ๊กตาลาบูบู้ 

"ป้ากลับบ้านเถอะมันดึกแล้วผมหิวข้าว"

"นายทำให้ฉันเสียเวลาไปบาร์โฮสต์นายต้องรับผิดชอบ!' 

"บ้าหรือเปล่าส่งผมเสร็จป้าก็ไปดิ จะพาผมไปไหนผมมีพ่อมีแม่นะเสียหายขึ้นมาพ่อแม่ผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน"

-_-!"

"นะป้านะ ใจเย็นๆก่อนผมรู้ว่าป้ากำลังเข้าสู่วัยทองอารมณ์มันก็จะขึ้นๆลงๆแต่ของแบบนี้การได้พูดคุยหรือปลดปล่อยมันก็พอช่วยได้บ้าง"

"อีนาย!!"

เอี๊ยดดดด!!! 

รถสปอร์ตหรูเบรกเอี๊ยดจนคนข้างๆหัวทิ่มเขาหันไปมองรอบๆที่มีแต่ป่ารกร้างมองยังไงก็เหมือนทางเข้าบ้านผีสิง  

"มาฉันพร้อมแล้ว"

"เฮ๊ย! ป้าผมพูดเล่น!!" 

"อ่อนนี่หว่า ไหนวะคนปากเก่งเมื่อกี้อยู่ไหน ปอดแหกฉิบ" 

"ผมไม่อยากให้ป้าเสียหาย อีกอย่างเราไม่ใช่คนอื่นคนไกลกันด้วย"

"แล้วไงเสี้ยนไม่ได้หรือไง กับนายฉันมั่นใจกับคนอื่นฉันกลัว" 

ผมมองคนตัวเล็กที่ปีนข้ามมานั่งคร่อมโอบกอดคอผมไว้เราสองคนใบหน้าห่างกันเพียงนิดเดียว ผมจึงขยับมือกดปุ่มปรับเบาะรถให้เอนลงและขยับออกห่างจากคอนโซลหน้ารถจะได้ง่ายต่อการทำอะไรบางอย่าง 

"ผมยังไม่อยากมีแฟนไม่อยากรับผิดชอบชีวิตใครนะป้า"

"ก็เหมือนกัน แค่สนุกๆวันไนท์กันฉันไม่ถือ"

"งั้นได้เลยเดี๋ยวผมจัดให้" 

ผมจูบคนปากร้ายจนเธอตั้งรับไม่ทันชอบเที่ยวอโคจรขนาดนั้นไหงจูบไม่เป็นวะ เธอพยายามงับริมฝีปากตามผมหายใจติดขัดจนผมต้องผละออกเพื่อมองหน้าเธอ

"อย่าบอกว่าไม่เคย?" 

"อะ อืม:⁠-⁠|" 

"ครั้งแรกจะเจ็บมากนะและสถานที่ก็ไม่อำนวยด้วย ผมว่าไปหาที่ที่ดีกว่านี้ดีกว่า"

"รอแป๊บ" 

ยัยป้าปากแจ๋วเปิดประตูรถไปหยิบผ้าคลุมผืนใหญ่จากด้านหลังแล้วเดินมาหาผม เดี๋ยวนะ!! 

"ส่องไฟสินั่งเอ๋ออยู่ทำไม!" 

"อย่าบอกนะ?" 

พรึ่บ!! 

ผ้าสีชมพูพาสเทลถูกสลัดลงบนผืนหญ้าตามด้วยหมอนใบเล็กและขวดน้ำดื่ม อเมซซึ่งฉิบหายทำไมกูต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ 

"จะเริ่มยังไงดีวะกู-_-"

"มาฉันพร้อมแล้ว"

"เออรู้แล้วว่าพร้อมแต่ทำตัวไม่ถูกถ้าใครมาเห็นจะทำยังไง"

"เราเดินลงมาจากถนนตั้งไกลไม่มีใครมาหรอก มาเร็วๆ" 

ผมเดินไปนั่งบนผ้าปูสีหวาน บนหญ้าก็ดีนะนุ่มแปลกๆ โชคดีที่แถวนี้มันเป็นพื้นที่โล่งๆ ผมเคยหลงมาช่วงกลางวันไม่มีบ้านคนเลยเหมือนจะเป็นโครงการปลูกบ้านจัดสรรเร็วๆ นี้ 

ผมมองคนตัวเล็กที่กำลังปลดกระดุมเสื้อจนเผยให้เห็นสองเต้าอวบอิ่มจากที่ไม่กล้าตอนนี้ผมโคตรอยากกระแทกเลยจริงๆ 

"มานั่งนี่สิผมจะทำให้" 

เธอเดินมานั่งตรงหน้าผมอย่างว่าง่ายแบบนี้สิน่ารัก ผมจูบไซร้ซอกคอขาวจนเธอจิกเสื้อเชิ้ตผมจนยับยู่ยี่ครั้งแรกมันจะเจ็บมากยิ่งขนาดของผมมันใหญ่เกินมาตรฐานด้วยเธออาจจะอักเสบจนมีไข้ก็ได้ 

"อื๊มม~" 

ผมสอดนิ้วเข้าไปสัมผัสในกระโปรงทรงเอของเธอนิ้วยาวเกี่ยวขอบแพนตี้เพื่อสอดนิ้วเข้าไปสัมผัสความสาวของเธอ 

"อ๊าา~ นายย~" 

"เสียวเหรออ~" 

"มะ มากเลย~ อื๊มม~"

ความชื้นแฉะทำให้ผมอดใจไม่ไหวจับเธอพลิกลงมานอนแล้วถอดแพนตี้สีขาวของเธอออกไปให้พ้นขา ผมรีบถอดเข็มขัดดึงกางเกงลงมาที่ปลายเท้าถึงจะเสี้ยนแต่ก็เสียวมีคนเห็นมาเหมือนกัน 

"ฉิบหายถุงยางไม่มี"

"ฉันมี คือฉันเคยหยิบของไอ้เซนต์มาใส่ได้ไหม"

"ได้ไซซ์เดียวกัน" 

ผมจ่อลำยาวที่สวมใส่ถุงยางชนิดบางพิเศษไปที่ความสาวเสียดายที่ทำมากกว่านี้ไม่ได้ 

"อ๊ะ!! เจ็บ!!" 

"บอกแล้วว่าเจ็บอย่าเกร็งปล่อยตัวตามสบาย"

"อื๊อออ มันเจ็บ!" 

"รู้แล้วอีกนิดเดียว อ๊าาา~" 

แค่ลำยาวเข้าไปในโพรงสาวผมก็รับรู้ถึงความบีบรัดที่แผ่ซ่านมาที่ผม ผมอยากจะกัดคอให้สาแก่ใจแต่ทำไมได้เลยทำได้แค่จูบเธอเพื่อสร้างความผ่อนคลายลง 

"ดีขึ้นไหม"

"อืออ ~ แน่นจังเลย~" 

ปึก! ปึก! ปึก!!! 

ความหน้ามืดของผมทำให้ผมกระหน่ำเอวใส่เธออย่างบ้าคลั่งเธอร้องครางระงมจนดังไปทั่วบริเวณ ผมจูบเธอซ้ำๆจนรู้สึกถึงคาวเลือดเธอแม่งกัดปากผมแต่ผมไม่ได้รู้สึกเจ็บเลยสักนิด 

"อ๊าา~ ไม่ไหวแล้ว อืออ~" 

"ไม่ไหวก็เสร็จเลย อ๊าาา~" 

"ฮึก~ อื๊ออออ อ๊ายยย นะ นายยย~" 

พั่บ! พั่บ!! พั่บ!!! 

เสียงเนื้อกระทบกันดังจนทั้งสองต่างสุขสมแอ่นกายใส่กันอย่างลืมตัว วีนัสจิกเล็บลงแผ่นหลังของเจ้านายจนเป็นรอย เลือดสีแดงไหลซิบติดเสื้อที่สวมใส่ เขาจับเธอพลิกกดใบหน้าเธอไปกับหมอน 

สะโพกงอนๆ ถูกเขาฟาดซ้ำๆ จนเป็นริ้วสีแดงยิ่งเขาลงมือเธอยิ่งชอบ สุดท้ายเขาก็กระแทกใส่เธอจนเสร็จสม ต่างฝ่ายต่างน้ำแตกซ่านใส่กันพอหยุดพักก็รีบใส่เสื้อผ้ากลับขึ้นมานั่งเปิดแอร์ในรถให้ฉ่ำปอด 

เจ้านายเป็นฝ่ายขับรถให้วีนัสดูท่าเธอจะไม่ไหวเขาจึงวนกลับไปที่โรงพยาบาลเพื่อหยิบคีย์การ์ดกระเป๋าสตางค์ก่อนจะพาเธอมาต่อที่คอนโดของเขายันเช้า 

วันต่อมา 

วีนัสลืมตาขึ้นมามองเพดานสีขาวเครื่องปรับอากาศหนาวเย็น สภาพร่างกายของเธอเปลือยเปล่าพอนึกขึ้นได้เมื่อคืนเขากับเจ้านายสุขสมกันจนเกือบเช้า 

"แสบกีฉิบ!"

"เจอของใหญ่ไม่แสบได้ไง-_-"

"นาย! ทำไมยังไม่ไปทำงานอีก!!" วีนัสลุกพรวดขึ้นมานั่งมองรอบๆห้องสภาพที่นอนดูไม่ได้เลย 

"ป้าป่วยเลยลางาน กลัวมานอนตายที่ห้องผม-_-"

"อิปากเสีย!! เรื่องเมื่อคืน เอ่ออ"

"ผมไม่พูดหรอก"

"ก็ดี งั้นฉันกลับก่อนแล้วกัน" 

เพียงแค่เธอก้าวขาลงจากเตียงขาเรียวยาวก็สั่นพั่บๆเจ้านายจึงจับเธอนั่งลงแล้วชี้ไปที่ยาข้างหัวเตียง 

"ยาลดไข้ แก้อักเสบ ทานซะก่อนที่จะมีไข้"

"ขอบใจ-_-" 

"ชุดผมไม่มีให้นะเสื้อผ้าผมแทบไม่มีเลยปกติอยู่บ้าน แล้วป้าจะกลับบ้านไหวไหมให้ผมไปส่งเปล่า"

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวคงดีขึ้น วันนี้ตอนบ่ายฉันมีประชุม"

"งั้นทานข้าวแล้วพักก่อนก็ได้ ชุดก็ให้ซีดีเอามาให้สิ"

"ฉิบหาย!! เมื่อคืนฉันนัดซีดีไว้นี่หว่า!!!"