Mag-log in“โห… ถึงกับขึ้นเสียงเลยเหรอคะเนี่ย?” พิมพ์แกล้งทำเป็นตกใจ ถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว ดวงตากลมโตคมกริบกวาดมองปฏิกิริยาอาการของคุณอาด้วยความรู้สึกที่เริ่มมั่นใจขึ้นเรื่อย ๆ “แปลกจังเลยนะคะ ปกติคุณอาไม่เคยหวงห้องนอนชั้นบนขนาดนี้เลย เอ้ะๆๆหรือว่าวันนี้มีความลับอะไรซ่อนอยู่จริงบอกพิมพ์มานะ” “ไม่มีอะไรทั้ง
บรรยากาศภายในเพนต์เฮาส์หรูหราในช่วงบ่ายแก่ ๆ กลับมาเงียบสงบและเป็นส่วนตัวอีกครั้ง หลังจากอิศราจัดการเคลียร์เส้นทางและปัดกวาดอุปสรรคชิ้นใหญ่จนย่อยยับไปหมดแล้ว ชายหนุ่มก้าวกลับเข้ามาด้านในด้วยสีหน้าผ่อนคลาย แตกต่างจากช่วงเช้าที่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิตอย่างสิ้นเชิง ก่อนออกไปจัดการเรื่องสำคัญ อิศราได้สั่
เมื่อเห็นว่าสภาพจิตใจของเหยื่อถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด ไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวของความเย่อหยิ่งหรือความมั่นใจในอิทธิพลที่เคยมีอีกต่อไป อิศราก็ตัดสินใจว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องปิดฉากเกมจิตวิทยานี้ด้วยการลงทัณฑ์ขั้นเด็ดขาด ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบา ๆ พลางขยับปลายรองเท้าหนังที่เหยียบกดหลังมือของเสี่ยใหญ่ออ
อิศราไม่โกรธ ไม่ตบะแตก ไม่แสดงอาการหัวเสีย หรือแม้แต่จะตะคอกตอบโต้ออกมาสักคำ ชายหนุ่มเพียงแค่นหัวเราะในลำคอเบา ๆ หนึ่งครั้งเสียงหัวเราะนั้นเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและเย้ยหยันต่อความโง่เขลาของอีกฝ่ายอย่างถึงที่สุด มือแกร่งยกขึ้นส่งสัญญาณให้ลูกน้องคนสนิทลากเก้าอี้เหล็กตัวหนึ่งมาวางไว้เบื้องหน้า อิศรา
หลังจากมื้อเช้าอันแสนอบอุ่นและเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มผ่านพ้นไป ความเจ็บระบมตามร่างกายของม่านฟ้าก็ค่อย ๆ ทุเลาลงหลังจากได้พักผ่อนและดื่มนมพีชอุ่น ๆ ที่ชายหนุ่มเตรียมไว้ให้ อิศราดูแลเธออย่างใกล้ชิด จนกระทั่งมั่นใจว่าเธอหลับสนิทไปอีกรอบในช่วงบ่าย ชายหนุ่มจึงผละลงมายังชั้นล่างเพื่อจัดการกับธุระสำคัญที่ยังค้
ม่านฟ้าเดินตามกลิ่นหอมนั้นออกมายังโซนห้องครัวที่เชื่อมต่อกับห้องนั่งเล่น ทว่าภาพที่เห็นกลับทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย ภายในเพนต์เฮาส์กว้างขวางยังคงเงียบสงบผิดจากทุกวัน ไม่มีเงาของป้าแม่บ้านหรือเหล่าคนรับใช้เดินขวักไขว่ไปมาหรือวุ่นวายกับการทำความสะอาด มีเพียงร่างสูงใหญ่ของอิศราในเสื้อเชิ้ตสีอ่อนที่พับแ
![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






