ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]

ค่ำคืนในวันศุกร์สุดสัปดาห์ในกรุงลอนดอน วันนี้ฝนตกโปรยปรายทั่วทั้งท้องฟ้า แต่ไม่ทำให้หญิงสาวทั้งสามคนล้มเลิกปาร์ตี้สุดเหวี่ยงในไนต์คลับหรูในเมืองหลวง "กินเลยวันนี้เปย์ให้" หญิงสาวใบหน้าสวยสวมใส่ชุดเดรสแดงสุดเซ็กซี่ นามว่า แอนนา คาร่า เธอเป็นลูกสาวเจ้าของบริษัท เซ็กซี่เลดี้ จำกัด เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสดใสและร่าเริง ขณะที่ดื่มค็อกเทลในแก้วหนึ่งคำ "นี่ แอนนาให้พวกฉันเลี้ยงบ้างก็ได้ เธอเลี้ยงพวกเรามาสองรอบแล้วนะ" วิกตอเรีย บราวน์ เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเกรงใจเธอ "จริงด้วยนี่ เธอเปย์พวกฉันหรือจ๊ะ" แอนน์ มาเรียน่า เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ก็พรุ่งนี้บริษัท โนเวล มาเก็ตติ่ง เรียกตัววิกนี่ ให้ไปสัมภาษณ์งาน ฉันอยากฉลองล่วงหน้าให้ แล้วค่อยให้แอนน์ ฉลองให้เธออีกครั้งหลังได้งาน” แอนนาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “เธอต้องได้งานนี้แน่” แอนน์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังแล้วดื่มค็อกเทลในแก้ว “ฉันไม่รู้เลยว่าจะได้หรือเปล่า” วิกตอเรียเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ฉันมั่นใจว่าเธอต้องได้” แอนนาพูดแล้วชูกำปั้นขึ้นลง “ขอบใจพวกเธอมากนะ” วิกตอเรียบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วถอนหายใจ มาซีคอน เป็นไนต์คลับสุดหรูใจ

มาเรียก้าวเดินออกจากลิฟต์ก่อนวิกตอเรีย วิกตอเรียจึงเดินตามเธอไปทันที เธอเดินมาถึงหน้าประตูขนาดใหญ่ลายไม้สีน้ำตาล มาเรียกดกริ่งหน้าห้องทันที “มิสบราวน์มาถึงหน้าห้องแล้วค่ะ” มาเรียเอ่ยบอกเช่นนี้ “เข้ามาได้” เสียงตอบกลับดังออกมาจากลำโพง มาเรียหันมามองเธอ “เชิญค่ะ บอสรอคุณอยู่เชิญค่ะ” มาเรียเอ่ยบอกแล้วเปิดประตูให้ วิกตอเรียเอ่ยบอกขอบคุณ และก้าวเดินเข้าไปในห้อง สายตาของเธอมองโดยรอบ ทำให้เธอรู้สึกว่าห้องเป็นห้องที่ใหญ่มากน่าจะเป็นบ้านหลังหนึ่งก็เป็นได้ วิกตอเรียทอดสายตามองไปยังโต๊ะกว้างขนาดใหญ่ เธอกลับเห็นชายหนุ่มสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีดำสนิท หันเก้าอี้ไปทางหน้าต่าง ซึ่งเป็นที่เป็นวิวแม่น้ำเทมส์ไหลอยู่เบื้องด้านล่าง “เชิญนั่งก่อนสิครับ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะที่ยังไม่หันกลับมามองเธอ "ค่ะ" วิกตอเรียเอ่ยตอบรับ แล้วมานั่งเก้าอี้ที่นั่งหน้าโต๊ะทำงานเขา พอเขาหันเก้าอี้กลับมา ทำให้เธอเห็นใบหน้าเขาหล่อเหลาอย่างยิ่ง เธอมองอีกว่าเขามีจมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาสีน้ำตาลเข้ม ทำให้ให้เธอรู้สึกหลงใหลใบหน้าราวกับฟ้าประทานจริงๆ “มิสบราวน์ ผมได้อ่านเรซูเม่ของคุณแล้ว ผมขอให้คุณเล่าเรื่องร

ตอนเช้าวันต่อมา วิกตอเรียเดินมาหน้าคอนโดประมาณแปดโมง เธอมองไปยังชายหนุ่มที่ก้าวเดินเข้ามาหาเธอ เขาสวมชุดสูทสีดำ เสื้อเชิ้ตสีขาว และสวมเนคไทสีดำ “สวัสดีครับ ผมโทนี่ ไวท์ เป็นคนขับรถของมิสเตอร์โนเวลครับ วันนี้มิสเตอร์โนเวลให้มารับคุณไปทำงาน และตอนกลับให้คุณขับมาเอง” เขาบอกวิกตอเรียด้วยน้ำเสียงสุภาพอย่างยิ่ง "สวัสดีค่ะ มิสเตอร์ไวท์" วิกตอเรียเอ่ยบอกเช่นนี้ “เรียกผมโทนี่เฉยๆ เถอะครับ” โทนี่บอกด้วยน้ำเสียงสุภาพ แล้วผายมือให้วิกตอเรียเหมือนตนไม่ได้เป็นเลขา แต่ราวกับว่าเป็นคุณนายเสียเอง พอก้าวเดินไปถึงรถต้องตะลึงกับรถประจำตำแหน่งของตนเอง เพราะรถตรงหน้าเป็นรถหรูสองประตู แล้วมันเปิดประทุนได้อีกด้วย “เชิญครับ” โทนี่เอ่ยบอก และเปิดประตูให้วิกตอเรีย เธอจึงก้าวเดินขึ้นไปนั่ง “ขอบคุณค่ะ” วิกตอเรียเอ่ยบอก เขาจึงปิดประตูให้เธอ แล้ววิกตอเรียขาดเบลล์ทันที เมื่อมาถึงบริษัทวิกตอเรียลงจากรถ พนักงานหน้าลิฟต์กดเรียกลิฟต์ขึ้นไปชั้นที่ยี่สิบเก้า ไม่ช้าลิฟต์ก็เปิดออก แล้วมีพนักงานหน้าห้องผู้บริหาร บางคนก็ยังมาไม่ถึง หรือบางคนก็นั่งจับเข่าคุยกันในเรื่องสัพเพเหระ ตอนนี้แปดโมงครึ่งเอง มองไปที่ประตู

เขาสองคนทำงานจนกระทั่งเย็น คนพนักงานทยอยออกจากบริษัท เฮนรี่ และวิกตอเรียยังคงนั่งทำงานในห้องกันสองคน เฮนรี่มองคอมพิวเตอร์ มองดูงบดุลของปีนี้ ว่ากำไลขาดทุนมันเท่าไหร่ ส่วนวิกตอเรียนั่งสรุปแผนงานให้กับเขาในวันพรุ่งนี้ “นายค่ะ ใช่ไหมคะ” วิกตอเรียเอ่ยถาม เฮนรี่เดินออกจากเก้าอี้มายืนด้านหลังของเธอ เขาโน้มตัวมาดูด้านข้าง “อืม...ใช่ครับส่งเข้าไฟล์งานผมเลย” เฮนรี่เอ่ยบอก “ค่ะ” วิกตอเรียเอ่ยบอกเช่นนี้ เฮนรี่ยังยืนอยู่ด้านหลัง วิกตอเรียไม่กล้าหันกลับไปมอง เธอจึงจ้องมองคอมพิวเตอร์และพิมพ์ไปด้วยจนเสร็จ ปิดเครื่อง “กลับบ้าน เดี๋ยวผมไปส่ง” เฮนรี่เอ่ยบอกแล้ว แล้วถือสูทของเขา “ฉันกลับเองก็ได้ค่ะ” เธอเอ่ยบอกเช่นนี้ “อย่าขัดใจผม” เฮนรี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “จอมบงการ” วิกตอเรียบ่นแผ่วเบา “ผมได้ยินนะ” เฮนรี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม วิกตอเรียเดินตามหลังเฮนรี่ออกไป และก้าวขึ้นรถทันที “คอนโดคุณมีอะไรกินไหมหมายถึงในห้อง” เฮนรี่เอ่ยถามขณะที่ขับรถอยู่ “ไม่มีค่ะ” วิกตอเรียเอ่ยปฏิเสธทันที เธอคิดว่ามันต้องมีอะไรแอบแฝงแน่นอนเลย “งั้นไปซูเปอร์มาร์เก็ตก่อน ค่อยเข้าคอนโดผมหิวแล้ว ไม่อยากก

“ใจเย็นๆ นะ” เฮนรี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แล้วมองไปที่ผ้าปูเตียงเห็นรอยเลือดจางๆ เธอยังซิงอยู่เป็นไปได้ไง ผู้หญิงส่วนมากในวัยนี้มีเซ็กส์กันมาแล้ว แต่เธอไม่เคยผ่านผู้ชายเป็นไปได้ยังไงกัน “เจ็บไหม วิกตอเรีย” เฮนรี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงปลอบประโลม วิกตอเรียลงมานอนบนเตียงด้วยความเหนื่อยอ่อน เขาจึงนอนลงข้างเธอด้วยเช่นกัน “เจ็บค่ะ แต่หายแล้ว” เธอเอ่ยบอกแผ่วเบาด้วยความเขินอาย “ผมจะบอกคุณว่า อาทิตย์หน้าผมจะไปดูงานที่มัลดีฟส์ ผมอยากให้คุณไปด้วย” “ไปกี่วันคะ” เธอเอ่ยถาม เพราะมันไม่ได้อยู่ในตารางงานของเธอ เธอจึงต้องถามเขาให้แน่ใจ “สามวัน ผมจะรีบสะสางงานให้เสร็จยังมีเรื่องอื่นอีก” “ตกลงค่ะ ฉันจะได้ลงตารางงานให้ในวันจันทร์จนถึงวันพุธนะคะ” “เรียกผม เฮนรี่ สิ” เฮนรี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และใช้มือลูบบนหัวของเธอเบาๆ “ค่ะ เฮนรี่” เธอเอ่ยแผ่วเบา “ดีมาก เบบี้” เฮนรี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่เธอได้หลับไปแล้ว เป็นครั้งแรกที่ตนไม่ใส่สวมถุงยาง วันนี้วิกตอเรียต้องไปดูงานกับเฮนรี่ที่มัลดีฟส์ เฮนรี่ให้โทนี่มารับเธอไปที่บ้านของเขา เมื่อรถขับมาถึงบ้านของเฮนรี่ เธอมองดูว่ามันเหมือนไม่