Dihapus

Cerita "เมื่อฉันตาย พี่ชายกลายเป็นบ้า" tidak tersedia lagi di sini.

Thanatcha Thanatcha

สมน้ำหน้าพี่ชายนางเอก

2026-01-05 12:36:32

พี่ชายเกลียดฉัน เกลียดจนอยากให้ฉันตายไปซะ ฉันถามเขาทั้งน้ำตา “ฉันไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่หรือไง?” เขาหัวเราะเสียงเย็น “ฉันไม่มีน้องสาว” คืนวันนั้น ฉันถูกรถที่พุ่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวชนตาย แต่พี่ชายกลับกลายเป็นบ้า

Novel Terkait
ดุจน้ำค้างรุ่งสางกับแสงจางริบหรี่

ดุจน้ำค้างรุ่งสางกับแสงจางริบหรี่

Fiction·แสงสว่าง

คนในหนานเฉิงต่างรู้กันดีว่า เวินซูเยว่กับฉีเหย่เป็นคู่ที่ขึ้นชื่อว่าเข้ากันไม่ได้ราวน้ำกับไฟ ในฐานะว่าที่คู่หมั้นของฉีเหย่ที่เป็นเพียงในนาม เวินซูเยว่ตั้งกฎ “ข้อห้ามสามข้อ” ให้เขาไว้ : ห้ามเขาแข่งรถ ห้ามกลับบ้านดึกและยิ่งห้ามไปหาเซี่ยอวิ๋นซู ผู้เป็นรักแรกในใจของเขา แต่เขากลับทำตรงข้ามกับเธอทุกอย่าง ไม่ไปแข่งรถจนขับวนถนนภูเขารอบหนานเฉิงก็ออกไปดื่มในคลับทั้งคืนจนเมาไม่รู้เรื่อง ซ้ำยังในวันเกิดของเธอ ตั้งใจพาเซี่ยอวิ๋นซูไปจูบกันใต้พลุไฟที่สว่างเต็มท้องฟ้า เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอจนแหลกละเอียด ทุกคนต่างรอดูละครฉากใหญ่ เพราะพวกเขาเดาว่าด้วยนิสัยของเวินซูเยว่ ผู้เป็นคุณหนูอันดับหนึ่งแห่งหนานเฉิง เมื่อเห็นภาพจูบที่กำลังแพร่กระจายไปทั่วนั้น เธอต้องบุกไปอย่างเอาเรื่อง แล้วลากตัวผู้ชายเจ้าสำราญคนนั้นกลับบ้านแน่ หลังภาพนั้นถูกแชร์ว่อนบนโลกออนไลน์เพียงหนึ่งชั่วโมง เวินซูเยว่ก็ปรากฏตัวขึ้นจริง แต่เธอไม่ได้โกรธเกรี้ยว หรือบังคับพาเขากลับบ้าน เพียงเดินเข้าไปยืนต่อหน้าฉีเหย่อย่างสงบ แล้วเอื้อมมือออกไป เสียงเบาจนเหมือนจะสลายไปในอากาศ “ฉีเหย่ เมื่อเจ็ดปีก่อน ฉันเคยให้ผ้าคุ้มครองกับนาย ตอนนี้…คืนให้ฉันได้ไหม” ในห้องส่วนตัว เงียบกริบจนได้ยินแม้เข็มตกกระทบพื้น ฉีเหย่ถึงกับชะงักไป เผลอยกมือขึ้นแตะสร้อยคอที่ห้อยเครื่องรางสีแดงนั้นโดยไม่รู้ตัว เมื่อเจ็ดปีก่อน เขาเกิดอุบัติเหตุจากการแข่งรถ ต้องเข้าห้องไอซียูและกู้ชีพอยู่ทั้งวันทั้งคืน และตอนที่ฟื้นขึ้นมา คนแรกที่เขาเห็นก็คือเวินซูเยว่

7.2K Dibaca2026-06-09 11:41:30

กุหลาบเฉาในฤดูหนาวที่สอง

กุหลาบเฉาในฤดูหนาวที่สอง

Fiction·ขนนกสง่างาม

เสิ่นป๋อโจวบินมาแปดปี จากผู้ช่วยนักบินไต่เต้าจนเป็นกัปตัน และฉันก็อยู่เคียงข้างเขามาตลอด ปีที่เขางานยุ่งที่สุด ฉันลาออกจากงาน คอยทำอาหารตามตารางบินของเขาทุกวัน ฉันเคยถามเขาครั้งหนึ่งว่า "สักวันพาฉันไปดูท้องฟ้าสูงหมื่นเมตรในมุมที่คุณเห็นได้ไหม แค่ครั้งเดียวก็พอ" เขาไม่แม้แต่จะหยุดคีบอาหาร "นั่นคือสถานที่ทำงาน ไม่ใช่สวนสนุก" ฉันตอบว่าได้ หลังจากนั้นก็ไม่เคยพูดเรื่องนี้อีก กระทั่งคืนนั้น ฉันนอนไม่หลับ แล้วไปเจออัลบั้มที่ล็อกไว้ในโทรศัพท์ของเขา ในอัลบั้มมีรูปกว่า 40 รูป ทั้งหมดเป็นภาพจากมุมมองในห้องนักบิน ทะเลเมฆ พระอาทิตย์ตก รุ้งคู่หลังฝน และทางช้างเผือกบนฟ้าสูงหมื่นเมตร ทุกรูปเคยถูกส่งให้คนคนเดียวกัน โดยตั้งชื่อไว้เป็นอีโมจิหมีน้อย รูปล่าสุดคือภาพท้องฟ้ายามเย็นเมื่อสามวันก่อน ดวงอาทิตย์ครึ่งดวงคล้อยอยู่ตรงปลายปีกเครื่องบิน เขาเขียนข้อความกำกับไว้ว่า "วันนี้ก็สวยเหมือนกัน ครั้งหน้าถ้าคุณมา นั่งที่นั่งผู้สังเกตการณ์ฝั่งขวา มุมนั้นสวยที่สุด" อีกฝ่ายส่งอีโมจิกอดกลับมา พร้อมข้อความสี่คำ "รอฉันลาพักร้อนก่อนนะ" ฉันวางโทรศัพท์กลับไว้ที่เดิม ไม่เปลี่ยนรหัส ไม่ลบอัลบั้ม พอฟ้าสาง ฉันก็ชงกาแฟเหมือนทุกวัน แล้วนั่งดื่มอย่างเงียบ ๆ จากนั้นเปิดคอมพิวเตอร์ เขียนใบลาออก แล้วจองตั๋วเครื่องบินไปต้าหลี่ แปดปีแล้ว ในที่สุดฉันก็ตัดสินใจว่าจะไม่เฝ้ารอเวลามื้ออาหารตามเส้นทางบินของเขาอีก จะไม่เฝ้าบ้านที่ว่างเปล่า แล้วคอยเดาว่าตอนนี้เขาบินไปถึงที่ไหนแล้ว บนฟ้าสูงหมื่นเมตรของเขาไม่มีที่ให้ฉัน งั้นฉันก็จะหยั่งรากบนพื้นดิน แล้วเฝ้ามองท้องฟ้ายามเย็นของตัวเอง

9.3K Dibaca2026-08-05 15:59:26

รักแท้แพ้เพื่อนสนิท

รักแท้แพ้เพื่อนสนิท

Fiction·โมฮินี

ในงานเลี้ยงรุ่น ฉันเพิ่งกลับมาจากการไปทำธุระให้แฟนหนุ่ม แต่ที่นั่งเดิมของฉันกลับถูกเพื่อนสนิทแย่งไปแล้ว แก้วไวน์และจานอาหารของฉันถูกเก็บออกไป และมีจานชุดใหม่มาแทนที่ ไม่เหลือร่องรอยว่าฉันเคยนั่งอยู่ตรงนั้นสักนิด เมื่อเห็นฉันเดินกลับมา เสิ่นหมิงซูกำลังจะลุกขึ้น แต่โจวซือเหนียนกลับกดไหล่เธอให้นั่งลงไปตามเดิม “ถึงยังไงเรื่องคดีที่เราคุยกันเธอก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก ให้นั่งตรงนี้ก็มีแต่จะต้องปั้นหน้ายิ้มเปล่า ๆ” ไม่มีใครกล้าพูดอะไรสักคำ ทุกคนรู้ดีว่าตอนนั้นครอบครัวของฉันเกิดเรื่อง ทำให้ฉันจำใจต้องดร็อปเรียน สมัยเรียนมหาวิทยาลัย พวกเขาคือ “ยอดคู่หู” ประจำคณะนิติศาสตร์ ที่ร่วมมือกันไขคดีสุดหินมาแล้วนับไม่ถ้วน หลังเรียนจบ ทั้งสองคนก็ก้าวเข้าสู่แวดวงทนายความชั้นแนวหน้า โดยมีฉันเป็นเพียง “เลขา ฯ ตัวน้อย” ผู้เข้ามาทำงานในสำนักงานทนายความได้เพราะใช้เส้นสายของแฟนหนุ่ม ฉันได้แต่ยืนนิ่งอย่างทำอะไรไม่ถูกอยู่ตรงนั้น โจวซือเหนียนเพิ่งรับบุหรี่ที่ฉันไปซื้อมาให้ ขณะสั่งต่ออย่างไม่ใส่ใจว่า “หมิงซูอยากกินชานม คุณไปซื้อมาให้แก้วหนึ่งสิ” เขาไม่ได้ปรายตามามองฉันด้วยซ้ำขณะพูด ก่อนจะหันกลับไปคุยกันต่ออย่างออกรส ท่ามกลางบรรยากาศคึกคักที่พวกเขาพูดคุยกันอย่างถูกคอ ฉันพลันรู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาทันที แม้จะเคยทุ่มเทสุดกำลังเพื่อวิ่งตามให้ทัน แต่ฉันไม่อยากวิ่งตามอีกแล้ว

10.6K Dibaca2026-09-04 11:45:15

หลังคู่หมั้นไปมีลูกกับผู้หญิงอื่น ฉันก็อุทิศตัวให้กับการวิจัย

หลังคู่หมั้นไปมีลูกกับผู้หญิงอื่น ฉันก็อุทิศตัวให้กับการวิจัย

Fiction·Anonymous

หนึ่งเดือนก่อนแต่งงานกับแฟนหนุ่ม เขากลับต้องการมีลูกกับรักแรกของเขา ฉันไม่เห็นด้วย เขาก็เอาเรื่องนี้มาพร่ำบ่นให้ฟังทุกวัน จนกระทั่งครึ่งเดือนก่อนวันแต่งงาน ฉันก็ได้รับใบตรวจครรภ์ ถึงได้รู้ว่ารักแรกของเขาตั้งครรภ์ได้เกือบหนึ่งเดือนแล้ว ที่แท้เขาก็ไม่เคยคิดที่จะขอความเห็นชอบจากฉันตั้งแต่แรกแล้ว และในตอนนั้นเอง ความสัมพันธ์ที่ยาวนานหลายปีก็เหมือนหมอกควันที่จางหายไป ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงยกเลิกงานแต่งงาน ทำลายความทรงจำทั้งหมดระหว่างเรา ตัดสินใจเข้าร่วมห้องปฏิบัติการวิจัยที่ตัดขาดจากโลกภายนอกในวันแต่งงาน นับจากนี้ไป ฉันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขาอีก!

12.8K Dibaca2025-08-13 11:01:21

รักร้ายกัดกินใจ

รักร้ายกัดกินใจ

Fiction·อันเยว่

แต่งงานกันมาห้าปี อวี้สิงเยี่ยนไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับเสิ่นถังเยว่สักที เขาเอาแต่บอกว่างานยุ่งมาก ไม่มีเวลาไปจดทะเบียนสมรส จะจดหรือไม่จดทะเบียนสมรสก็เหมือนกัน จนกระทั่งวันนี้เธอเห็นกับตาว่าอวี้สิงเยี่ยนกับพี่สาวของเธอที่หายตัวไปห้าปีเดินออกมาจากสำนักงานเขต ทั้งสองคนจดทะเบียนสมรสกัน! เสิ่นฝานซิงโผเข้าไปกอดอวี้สิงเยี่ยนพร้อมกับน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตา กำเล่มทะเบียนสมรสสีแดงสะดุดตาในมือแน่น “สิงเยี่ยน ฉันผิดเองที่หนีการแต่งงานในตอนนั้น......” เสิ่นฝานซิงเสียงสะอื้น “ฉันรู้ว่านายยอมจดทะเบียนสมรสกับฉันครั้งนี้ เพราะฉันเป็นมะเร็ง แต่ฉันก็ยังอยากถามนายอยู่ดี หลายปีที่ผ่านมา นายลืมฉันแล้วจริงๆ เหรอ นายรักถังเยว่จริงๆ ใช่ไหม?”

19.6K Dibaca2026-06-05 17:13:44

พวกเขายกห้องของฉันให้ลูกสาวคนโปรด

พวกเขายกห้องของฉันให้ลูกสาวคนโปรด

Fiction·เฮลิโอโทรป

วันที่พวกเราย้ายเข้าบ้านใหม่และน้องสาวบุญธรรมเอาห้องนอนของฉันไป คือวันที่ฉันตัดสินใจว่าจะไปจากที่นี่ เช้าวันนั้น แม่ส่งผังบ้านลงในแชทกลุ่มครอบครัว บ้านหลังนี้มีห้องนอนสามห้อง ห้องหนึ่งสำหรับพ่อกับแม่ อีกห้องสำหรับพี่ชายของฉัน และห้องที่ใหญ่ที่สุด มีแสงแดดส่องถึงดีที่สุด ถูกเขียนกำกับไว้ว่า “ห้องของโซฟี” ไม่มีชื่อของฉันปรากฏอยู่ตรงไหนบนผังบ้านเลย สิบปีก่อน พ่อของโซฟีจมน้ำเสียชีวิตขณะพยายามช่วยชีวิตฉัน นับตั้งแต่นั้นมา ครอบครัวกลับปฏิบัติราวกับว่า ทุกความเสียสละในชีวิตฉัน... คือหนี้ที่ฉันต้องชดใช้ให้เธอ ตอนที่ฉันถามว่าแล้วฉันต้องนอนที่ไหน แม่แทบจะไม่ลังเลเลยด้วยซ้ำ “อีกไม่นานแกก็ต้องไปเรียนต่อปริญญาโทแล้ว จะจัดห้องนอนให้แกไปทำไมให้สิ้นเปลือง” จากนั้นแม่ก็หันกลับไปหาโซฟีแล้วช่วยเลือกผ้าม่านสีชมพูต่อ พี่ชายของฉันช่วยขนเฟอร์นิเจอร์ใหม่เข้าห้องให้เธอ แฟนหนุ่มที่คบกันมาสามปีของฉันช่วยประกอบชั้นวางหนังสือให้เธอ ฉันนั่งอยู่บนกล่องลังย้ายบ้าน แล้วในที่สุดก็เข้าใจทุกอย่าง พวกเขาไม่ได้หลงลืมฉัน แต่พวกเขาตัดสินใจแล้วว่า โซฟีสมควรได้รับทั้งห้องของฉัน ครอบครัวของฉัน หรือแม้กระทั่งผู้ชายที่ควรจะรักฉัน ในเมื่อพวกเขาตัดสินใจแล้วว่าไม่มีที่สำหรับฉันในครอบครัวนี้ ฉันก็เลยตัดสินใจจะทิ้งสิ่งที่พวกเขาต้องการไว้ให้อย่างสมบูรณ์แบบ ฉันเปิดสัญญาโครงการวิจัยลับในโทรศัพท์แล้วจรดปากกาเซ็นชื่อลงไป สิบปีเต็ม ห้ามกลับบ้าน อีกสิบวันข้างหน้า ฉันจะหายไปจากชีวิตของพวกเขาตลอดกาล

8.4K Dibaca2026-08-19 16:50:35

คว้าคิมหันต์ถนอมบุปผา

คว้าคิมหันต์ถนอมบุปผา

Fiction·ข้าวสาลี

เสิ่นลวี่เหยียนขึ้นชื่อเรื่องยึดมั่นในหลักการ ตรงต่อเวลาและรักษากฎเกณฑ์ ไม่เคยมีข้อยกเว้น ทว่าเรื่องจดทะเบียนสมรสกับฟางรั่วซี เขากลับปล่อยให้เธอรอเก้อถึงแปดครั้ง ครั้งแรกเป็นเพราะเย่ซูเหยา รุ่นน้องที่ไปอยู่ต่างประเทศถึงแปดปีเดินทางกลับมา เขาต้องไปรับที่สนามบิน ครั้งที่สองเป็นเพราะเย่ซูเหยาทำอาหาร แต่ไม่ระวังทำให้ลวกนิ้วจนแดง ครั้งที่สามเป็นเพราะลูกชายของเย่ซูเหยาป่วย ...... ครั้งนี้เป็นครั้งที่แปด เขาก็ยังไม่มา เพียงโทรมาอย่างรีบร้อนว่า “มีธุระ เดี๋ยวไป” ฟางรั่วซีมองคิวของพวกเขาถูกข้ามไปครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งพนักงานตรงช่องบริการเคาะกระจก “คุณคะ ทำไมแฟนยังไม่มาอีกล่ะ เราใกล้จะเลิกงานแล้วนะ” ขณะที่เธอกำลังจะโทรศัพท์อีกครั้ง ข้อความของเสิ่นลวี่เหยียนก็ส่งเข้ามาก่อน “ธุระยังไม่เสร็จ จดทะเบียนสมรสไว้วันหลังนะ” เธอมองข้อความ ในใจเอ่อล้นด้วยความปวดหนึบที่บอกไม่ถูก ขณะกำลังจะเก็บโทรศัพท์มือถือกลับไป เธอกลับชะงักเมื่อกวาดตาไปเห็นโพสต์ที่เย่ซูเหยาเพิ่งลง ในรูปเย่ซูเหยายิ้มอย่างมีความสุข ส่วนข้างกายคือเสิ่นลวี่เหยียนที่กำลังอุ้มลูกชายของเธอ และมองมาที่เธอด้วยใบหน้าเปี่ยมแววเอ็นดู แคปชันเขียนว่า: ชูชีอยากมาเที่ยวสวนสนุก ขอบคุณรุ่นพี่ที่อยู่เป็นเพื่อนตลอดทั้งวัน! เธอมองรูปภาพ คอทั้งตีบตันและหนักอึ้งราวกับถูกกรอกด้วยตะกั่ว ที่แท้ธุระสำคัญของเขาในครั้งนี้คือการไปเที่ยวสวนสนุกเป็นเพื่อนลูกชายของเย่ซูเหยา กลางอกปวดแปลบ ความน้อยใจและความโกรธแผดเผาจนเธอสั่นไปทั้งตัว ขณะกำลังจะโทรศัพท์ไปคาดคั้นเสิ่นลวี่เหยียน เธอก็เห็นเพื่อนร่วมกันของเธอกับเขาเริ่มเข้ามาคอมเมนต์แซว “ผ่านไปหลายปีขนาดนี้ หมอเสิ่นยังตามใจรุ่นน้องเหมือนเดิมเลยนะ”

8.9K Dibaca2026-09-04 11:41:30

สายลมจากปลายหญ้า

สายลมจากปลายหญ้า

Fiction·เค้กน้ำตาล

ในปีที่สี่ของการแต่งงานกับฟู่อิ่นโจว ลู่เหมียนก็ตั้งครรภ์ เธอถือเอกสารไปโรงพยาบาลเพื่อทำประวัติฝากครรภ์ แต่ในระหว่างการตรวจสอบข้อมูล พยาบาลกลับแจ้งว่าทะเบียนสมรสเป็นของปลอม ลู่เหมียนตะลึง: "ของปลอมเหรอคะ? เป็นไปไม่ได้!" พยาบาลชี้ไปที่ตราประทับโลหะบนเอกสาร: "ปั๊มตรงนี้เบี้ยว รหัสก็ผิดด้วยค่ะ" ลู่เหมียนยังไม่ตายใจ เธอรีบไปตรวจสอบที่สำนักงานเขตอีกครั้ง คำตอบที่ได้รับเหมือนกันทุกอย่าง "คุณฟู่แต่งงานแล้ว ชื่อคู่สมรสคือลู่จือยวน..." ลู่จือยวน? ลู่เหมียนราวกับถูกฟ้าผ่า สมองว่างเปล่าไปหมด! ลู่จือยวนคือพี่สาวต่างมารดาของเธอ และยังเป็นรักแรกของฟู่อิ่นโจวด้วย ตอนนั้น พี่สาวหนีงานแต่งงานเพื่อไปเรียนต่อต่างประเทศตามความฝัน ทิ้งฟู่อิ่นโจวไปอย่างไม่ไยดี แต่ตอนนี้ เธอกลับกลายมาเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของฟู่อิ่นโจว!

13.7K Dibaca2025-10-31 14:12:16

คู่หมั้นที่ยกวันเยี่ยมญาติของฉันให้คนอื่น สุดท้ายก็เสียใจจนแทบคลั่ง

คู่หมั้นที่ยกวันเยี่ยมญาติของฉันให้คนอื่น สุดท้ายก็เสียใจจนแทบคลั่ง

Fiction·สีเถียนจื่อ

ยุคทศวรรษ 80 หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันแต่งงาน คู่หมั้นของฉันปิดบังเรื่องที่ตัวเองสอบติดงานลับ เขารีบเข้าประจำการอย่างเร่งด่วน ทิ้งไว้เพียงคำพูดเบาหวิวประโยคเดียวให้ฉันรอเขา ฉันได้ยินแล้วก็เฝ้ารอเขาด้วยหัวใจทั้งหมดที่มี แต่ตลอดสามปีที่ผ่านมา วันเยี่ยมญาติประจำเดือนของเขากลับถูกยกให้คนอื่นทุกครั้ง แม้กระทั่งตอนแม่ป่วยหนักและขาดเงิน ฉันร้องไห้จนแทบขาดใจ เพียงอยากเจอเขาสักครั้ง โทรหาเขาให้ติดสักสาย หลังจากยามแจ้งเรื่องให้แล้ว ก็ได้แต่บอกฉันอย่างจนปัญญา “วันเยี่ยมญาติของหัวหน้ากู้ถูกใช้ไปแล้ว รอเดือนหน้าเถอะ” ฉันหดหู่ใจ เตรียมจะจากไป แต่ในวินาทีถัดมา เพื่อนสนิทวัยเด็กของคู่หมั้นกลับเดินผ่านประตูเข้าไปได้อย่างง่ายดาย “หัวหน้ากู้กำชับไว้เป็นพิเศษแล้ว ให้คุณไปหาเขาที่ห้องทำงานได้เลย เขาดีกับคุณจริง ๆ นะ คุณอกหักมาตั้งปีแล้ว เขายังกลัวว่าคุณจะอารมณ์ไม่ดี ถึงกับกันวันเยี่ยมญาติไว้ให้คุณใช้โดยเฉพาะเลย” เมื่อยามเห็นว่าฉันยังคิดจะพุ่งเข้าไปอีก ก็รีบเข้ามาขวางไว้ทันที “คุณเลิกคิดเถอะ หัวหน้ากู้จะเอาเงินที่ไหนมาให้ เงินทั้งหมดเขาเอาไปอุดหนุนเพื่อนสนิทวัยเด็กแล้ว” คืนนั้น แม่ไม่ได้แม้แต่จะมียาแก้ปวดกิน ทั้งหมดเป็นเพราะฉันไร้ความสามารถ และฉันก็ไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว ในที่สุด เขาก็เรียนจบและกลับบ้านเกิด ส่วนฉันก็แต่งงานเป็นภรรยาของคนอื่นไปนานแล้ว

7.0K Dibaca2026-06-16 10:39:49

Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status