Dihapus

Cerita "เมื่อฉันตาย พี่ชายกลายเป็นบ้า" tidak tersedia lagi di sini.

Thanatcha Thanatcha

สมน้ำหน้าพี่ชายนางเอก

2026-01-05 12:36:32

พี่ชายเกลียดฉัน เกลียดจนอยากให้ฉันตายไปซะ ฉันถามเขาทั้งน้ำตา “ฉันไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่หรือไง?” เขาหัวเราะเสียงเย็น “ฉันไม่มีน้องสาว” คืนวันนั้น ฉันถูกรถที่พุ่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวชนตาย แต่พี่ชายกลับกลายเป็นบ้า

Novel Terkait
รักร้ายกัดกินใจ

รักร้ายกัดกินใจ

Fiction·อันเยว่

แต่งงานกันมาห้าปี อวี้สิงเยี่ยนไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับเสิ่นถังเยว่สักที เขาเอาแต่บอกว่างานยุ่งมาก ไม่มีเวลาไปจดทะเบียนสมรส จะจดหรือไม่จดทะเบียนสมรสก็เหมือนกัน จนกระทั่งวันนี้เธอเห็นกับตาว่าอวี้สิงเยี่ยนกับพี่สาวของเธอที่หายตัวไปห้าปีเดินออกมาจากสำนักงานเขต ทั้งสองคนจดทะเบียนสมรสกัน! เสิ่นฝานซิงโผเข้าไปกอดอวี้สิงเยี่ยนพร้อมกับน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตา กำเล่มทะเบียนสมรสสีแดงสะดุดตาในมือแน่น “สิงเยี่ยน ฉันผิดเองที่หนีการแต่งงานในตอนนั้น......” เสิ่นฝานซิงเสียงสะอื้น “ฉันรู้ว่านายยอมจดทะเบียนสมรสกับฉันครั้งนี้ เพราะฉันเป็นมะเร็ง แต่ฉันก็ยังอยากถามนายอยู่ดี หลายปีที่ผ่านมา นายลืมฉันแล้วจริงๆ เหรอ นายรักถังเยว่จริงๆ ใช่ไหม?”

19.8K Dibaca2026-06-05 17:13:44

เมื่อดาราดับ ฝันก็สลาย

เมื่อดาราดับ ฝันก็สลาย

Fiction·สุ่ยสุ่ย

หลังจากยอมรับความจริงได้แล้วว่าเฟิงเยี่ยนหลี่ไม่มีวันรักเธอ ซูอวี่อินก็เป็นฝ่ายขอหย่า และพาลูกชายเฟิงจื่อเยี่ยนจากไป แต่ผู้ชายที่เย็นชามาตลอดกลับเริ่มตามง้อภรรยาอย่างสุดชีวิตเพื่อขอคืนดี เขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากที่เคยเมินเฉย กลายเป็นขับรถมาดักรอซูอวี่อินทุกวันเพื่อขอให้เธอให้อภัย ใช้เวลาว่างทั้งหมดอยู่กับลูกชาย เตรียมของขวัญเซอร์ไพรส์สารพัด แม้กระทั่งเพื่อปกป้องสองแม่ลูก เขายังถูกคนร้ายแทงจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ภายใต้คำอ้อนวอนของลูกชาย ในที่สุดหัวใจของซูอวี่อินก็อ่อนลง และยอมกลับมาจดทะเบียนสมรสอีกครั้ง แต่ระหว่างทางกลับหลังจากจดทะเบียนสมรส ทั้งเธอและลูกชายกลับประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ หลังการช่วยชีวิตที่กินเวลานานกว่าสิบชั่วโมง ซูอวี่อินต้องสูญเสียไตไปหนึ่งข้าง ส่วนเฟิงจื่อเยี่ยนตาบอดทั้งสองข้าง และในวันรุ่งขึ้นหลังเกิดอุบัติเหตุ ขณะที่ซูอวี่อินจูงมือลูกชายเดินผ่านหน้าห้องพักแพทย์ เธอกลับได้ยินความลับอันน่าตกตะลึง

14.5K Dibaca2026-07-16 13:45:11

ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า

ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า

Fiction·แมวป๊อปคอร์น

ตั้งแต่ภรรยาสั่งทำโซฟาใหม่ที่ยาวและกว้างขึ้น เธอก็ไปนอนที่ห้องนั่งเล่นทุกคืน ทุกครั้งที่ผมอยากให้เธอกลับไปนอนในห้องนอนด้วยกัน เธอมักจะอ้างว่าเหนื่อยแล้วไล่ผมออกไป บางครั้งเธอถึงขั้นล็อกประตูห้องนอนจากด้านใน ห้องนั่งเล่นก็มีเสียงเคลื่อนไหวแปลกๆ ดังลอดออกมาอยู่เรื่อยๆ จนถึงเช้าเธอถึงจะเปิดประตูให้ผมเข้าไป ผมทนไม่ไหวอีกต่อไป ในวันที่เธอคลอดลูก เพิ่งออกมาจากห้องคลอดและยังไม่ได้ลงจากเตียง ผมไม่เพียงแต่ปฏิเสธที่จะอุ้มลูกเท่านั้น แต่ยังขอหย่ากับเธอโดยตรงอีกด้วย เธอถามผมด้วยตาแดงก่ำ "เพียงเพราะฉันนอนบนโซฟาทุกคืน คุณก็จะหย่ากับภรรยาที่เพิ่งคลอดลูกให้คุณงั้นเหรอ?" ผมตอบโดยไม่ลังเลว่า "ใช่!"

9.2K Dibaca2026-06-24 13:37:29

พวกเขายกห้องของฉันให้ลูกสาวคนโปรด

พวกเขายกห้องของฉันให้ลูกสาวคนโปรด

Fiction·เฮลิโอโทรป

วันที่พวกเราย้ายเข้าบ้านใหม่และน้องสาวบุญธรรมเอาห้องนอนของฉันไป คือวันที่ฉันตัดสินใจว่าจะไปจากที่นี่ เช้าวันนั้น แม่ส่งผังบ้านลงในแชทกลุ่มครอบครัว บ้านหลังนี้มีห้องนอนสามห้อง ห้องหนึ่งสำหรับพ่อกับแม่ อีกห้องสำหรับพี่ชายของฉัน และห้องที่ใหญ่ที่สุด มีแสงแดดส่องถึงดีที่สุด ถูกเขียนกำกับไว้ว่า “ห้องของโซฟี” ไม่มีชื่อของฉันปรากฏอยู่ตรงไหนบนผังบ้านเลย สิบปีก่อน พ่อของโซฟีจมน้ำเสียชีวิตขณะพยายามช่วยชีวิตฉัน นับตั้งแต่นั้นมา ครอบครัวกลับปฏิบัติราวกับว่า ทุกความเสียสละในชีวิตฉัน... คือหนี้ที่ฉันต้องชดใช้ให้เธอ ตอนที่ฉันถามว่าแล้วฉันต้องนอนที่ไหน แม่แทบจะไม่ลังเลเลยด้วยซ้ำ “อีกไม่นานแกก็ต้องไปเรียนต่อปริญญาโทแล้ว จะจัดห้องนอนให้แกไปทำไมให้สิ้นเปลือง” จากนั้นแม่ก็หันกลับไปหาโซฟีแล้วช่วยเลือกผ้าม่านสีชมพูต่อ พี่ชายของฉันช่วยขนเฟอร์นิเจอร์ใหม่เข้าห้องให้เธอ แฟนหนุ่มที่คบกันมาสามปีของฉันช่วยประกอบชั้นวางหนังสือให้เธอ ฉันนั่งอยู่บนกล่องลังย้ายบ้าน แล้วในที่สุดก็เข้าใจทุกอย่าง พวกเขาไม่ได้หลงลืมฉัน แต่พวกเขาตัดสินใจแล้วว่า โซฟีสมควรได้รับทั้งห้องของฉัน ครอบครัวของฉัน หรือแม้กระทั่งผู้ชายที่ควรจะรักฉัน ในเมื่อพวกเขาตัดสินใจแล้วว่าไม่มีที่สำหรับฉันในครอบครัวนี้ ฉันก็เลยตัดสินใจจะทิ้งสิ่งที่พวกเขาต้องการไว้ให้อย่างสมบูรณ์แบบ ฉันเปิดสัญญาโครงการวิจัยลับในโทรศัพท์แล้วจรดปากกาเซ็นชื่อลงไป สิบปีเต็ม ห้ามกลับบ้าน อีกสิบวันข้างหน้า ฉันจะหายไปจากชีวิตของพวกเขาตลอดกาล

8.9K Dibaca2026-08-19 16:50:35

คว้าคิมหันต์ถนอมบุปผา

คว้าคิมหันต์ถนอมบุปผา

Fiction·ข้าวสาลี

เสิ่นลวี่เหยียนขึ้นชื่อเรื่องยึดมั่นในหลักการ ตรงต่อเวลาและรักษากฎเกณฑ์ ไม่เคยมีข้อยกเว้น ทว่าเรื่องจดทะเบียนสมรสกับฟางรั่วซี เขากลับปล่อยให้เธอรอเก้อถึงแปดครั้ง ครั้งแรกเป็นเพราะเย่ซูเหยา รุ่นน้องที่ไปอยู่ต่างประเทศถึงแปดปีเดินทางกลับมา เขาต้องไปรับที่สนามบิน ครั้งที่สองเป็นเพราะเย่ซูเหยาทำอาหาร แต่ไม่ระวังทำให้ลวกนิ้วจนแดง ครั้งที่สามเป็นเพราะลูกชายของเย่ซูเหยาป่วย ...... ครั้งนี้เป็นครั้งที่แปด เขาก็ยังไม่มา เพียงโทรมาอย่างรีบร้อนว่า “มีธุระ เดี๋ยวไป” ฟางรั่วซีมองคิวของพวกเขาถูกข้ามไปครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งพนักงานตรงช่องบริการเคาะกระจก “คุณคะ ทำไมแฟนยังไม่มาอีกล่ะ เราใกล้จะเลิกงานแล้วนะ” ขณะที่เธอกำลังจะโทรศัพท์อีกครั้ง ข้อความของเสิ่นลวี่เหยียนก็ส่งเข้ามาก่อน “ธุระยังไม่เสร็จ จดทะเบียนสมรสไว้วันหลังนะ” เธอมองข้อความ ในใจเอ่อล้นด้วยความปวดหนึบที่บอกไม่ถูก ขณะกำลังจะเก็บโทรศัพท์มือถือกลับไป เธอกลับชะงักเมื่อกวาดตาไปเห็นโพสต์ที่เย่ซูเหยาเพิ่งลง ในรูปเย่ซูเหยายิ้มอย่างมีความสุข ส่วนข้างกายคือเสิ่นลวี่เหยียนที่กำลังอุ้มลูกชายของเธอ และมองมาที่เธอด้วยใบหน้าเปี่ยมแววเอ็นดู แคปชันเขียนว่า: ชูชีอยากมาเที่ยวสวนสนุก ขอบคุณรุ่นพี่ที่อยู่เป็นเพื่อนตลอดทั้งวัน! เธอมองรูปภาพ คอทั้งตีบตันและหนักอึ้งราวกับถูกกรอกด้วยตะกั่ว ที่แท้ธุระสำคัญของเขาในครั้งนี้คือการไปเที่ยวสวนสนุกเป็นเพื่อนลูกชายของเย่ซูเหยา กลางอกปวดแปลบ ความน้อยใจและความโกรธแผดเผาจนเธอสั่นไปทั้งตัว ขณะกำลังจะโทรศัพท์ไปคาดคั้นเสิ่นลวี่เหยียน เธอก็เห็นเพื่อนร่วมกันของเธอกับเขาเริ่มเข้ามาคอมเมนต์แซว “ผ่านไปหลายปีขนาดนี้ หมอเสิ่นยังตามใจรุ่นน้องเหมือนเดิมเลยนะ”

9.6K Dibaca2026-09-04 11:41:30

วิวาห์ครั้งนี้ ไม่มีเจ้าสาว

วิวาห์ครั้งนี้ ไม่มีเจ้าสาว

Fiction·เสี่ยวมู่เจิน

ฉันมีภาวะบกพร่องทางการได้ยินเล็กน้อย หูขวาได้ยินไม่ค่อยชัด ตั้งแต่เด็กจนโต เสิ่นเยี่ยนมักจะชอบยืนอยู่ทางด้านขวาของฉันเสมอ เขาบอกว่า “ทำแบบนี้เวลาคนอื่นนินทาเธอ ฉันจะได้ยินก่อน” ต่อมาพวกเราหมั้นกัน การ์ดเชิญงานแต่งงานพิมพ์เสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว ทุกคนต่างบอกว่าฉันโชคดีที่มีเพื่อนสนิทวัยเด็กคอยปกป้องดูแลมาสิบกว่าปี จนกระทั่งซ่งฉิงย้ายเข้ามาทำงานที่บริษัทของเสิ่นเยี่ยน หล่อนนั้นทั้งสวยและโดดเด่นสะดุดตา เวลาพูดจามักจะมีรอยยิ้มประดับอยู่เสมอ ตอนที่เจอหน้ากันครั้งแรก หล่อนจ้องมองเครื่องช่วยฟังของฉันอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยถามเสิ่นเยี่ยนด้วยรอยยิ้ม “เธอเป็นแบบนี้ ตอนกลางคืนจะได้ยินที่คุณพูดคำหวานใส่หรือเปล่าเนี่ย?” ใบหน้าของฉันซีดเผือดลงทันที แต่เสิ่นเยี่ยนกลับเพียงแค่ขมวดคิ้ว “ซ่งฉิงปากไวไปหน่อย เธอก็อย่าเก็บเอาไปใส่ใจเลย” ในวันซ้อมพิธีแต่งงานวันนั้น ฉันยืนอยู่ด้านนอกประตู และได้ยินเสียงซ่งฉิงกำลังอ่านคำปฏิญาณของฉันด้วยรอยยิ้ม “เสิ่นเยี่ยน ฉันยินดีที่จะเป็นหู เป็นไม้เท้า และเป็นภาระติดตัวนายไปตลอดชีวิต” ผู้คนทั่วทั้งห้องหัวเราะครื้นเครงกันยกใหญ่ เสิ่นเยี่ยนเองก็หลุดขำออกมาเช่นกัน “อย่าไปแก้บทส่งเดชสิ เดี๋ยวเธอได้ยินเข้าจะพลอยรู้สึกแย่อีก” ซ่งฉิงเอ่ยถามขึ้น “งั้นคุณยังจะแต่งงานกับเธออยู่อีกเหรอ?” เสิ่นเยี่ยนนิ่งเงียบไปสองวินาที “การ์ดเชิญก็แจกออกไปหมดแล้ว ไม่แต่งแล้วจะให้ทำยังไงล่ะ” ฉันยืนอยู่ตรงสุดปลายทางเดิน ในมือถือร่มคันที่เขาให้มา ซึ่งตอนนี้ยังมีหยดน้ำไหลหยดลงมา ฝนหยุดตกแล้ว ทว่าจู่ๆ ฉันกลับไม่อยากเดินเข้าไปข้างในอีกต่อไปแล้ว

6.1K Dibaca2026-08-15 14:22:52

สุดปลายของหมอกขาว ไม่มีผู้ใดกลับมา

สุดปลายของหมอกขาว ไม่มีผู้ใดกลับมา

Fiction·เค้กครีมเผือก

สามปีหลังจากที่เจียงสืออี๋แต่งงานกับฟู่เยี่ยนฉือ เธอก็ได้รับข่าวดีข่าวหนึ่ง ในที่สุด เธอก็สามารถจากเขาไปได้เสียที “อีกหนึ่งเดือน พี่สาวของหนูก็จะกลับมาแล้ว หนึ่งเดือนนี้เธอก็แสดงบทเป็นเค้าต่อไปให้ดีล่ะ” ปลายสายโทรศัพท์ เสียงของแม่เจียงยังคงเย็นชาเหมือนเคย “พอทุกอย่างจบลง ฉันจะให้เงินเธอหนึ่งแสนห้าหมื่น แล้วปล่อยให้เธอไปใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองต้องการ” “เข้าใจแล้วค่ะ” เธอตอบเบา ๆ น้ำเสียงสงบนิ่งราวกับสายน้ำที่ตายแล้ว หลังวางสาย เจียงสืออี๋เงยหน้ามองภาพถ่ายชุดแต่งงานขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่บนผนัง

6.9K Dibaca2026-06-09 11:40:32

หนึ่งฝันหวนคืน ครองคู่กับท่าน

หนึ่งฝันหวนคืน ครองคู่กับท่าน

Fiction·บุปผาเดือนเพ็ญ

หลังจากนางในดวงใจในใจของเขาเสียชีวิต เจียงวั่งโจวก็เกลียดชังข้ามาสิบปี ข้าพยายามทำดีทุกวิถีทาง ทว่าเขากลับหัวเราะเย็นชา “หากเจ้าอยากเอาใจข้าจริง ก็ไปตายเสียดีกว่า” ความเจ็บปวดแล่นปราดเข้าสู่หัวใจ แต่ในขณะคานเรือนที่ลุกไหมกำลังจะหล่นทับข้า เขากลับยอมตายเพื่อช่วยชีวิตข้าไว้ ก่อนตาย เขาที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของข้า ได้ใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายปัดมือข้าที่สัมผัสตัวเขาออก “ซ่งจือเสวี่ย หากชั่วชีวิตนี้ข้าไม่เคยได้พบเจ้า จะดีเพียงใด...” ในพิธีศพ มารดาเจียงร่ำไห้จนพูดไม่เป็นคำ “วั่งโจว เป็นความผิดของแม่เอง ตอนนี้ไม่ควรบังคับให้เจ้าแต่งกับนาง หากตอนนั้นแม่ยอมตามใจเจ้า ให้เจ้าได้แต่งกับกู้หว่านเหอ จุดจบในวันนี้จะแตกต่างออกไปหรือไม่” บิดาเจียงจ้องมองข้าอย่างเคียดแค้น “วั่งโจวช่วยชีวิตเจ้าถึงสามครั้ง เหตุใดเจ้ามีแต่นำเคราะห์กรรมมาให้เขา! เหตุใดคนที่ตายจึงไม่ใช่เจ้า!” ทุกคนต่างเสียใจที่เจียงวั่งโจวแต่งงานกับข้า แม้แต่ตัวข้าเองก็เช่นกัน สุดท้าย ข้าจึงทิ้งกายจากยอดหอเด็ดดารา...แล้วหวนกลับมาเมื่อสิบปีก่อน ในครานี้ ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะตัดขาดวาสนาทั้งหมดที่มีต่อเจียงวั่งโจว เพื่อทำให้ความปรารถนาของทุกคนเป็นจริง

34.0K Dibaca2025-09-15 14:16:55

รักเราไกลสุดฟ้า

รักเราไกลสุดฟ้า

Fiction·จือฮั่วฮั่ว

ในปีที่ห้าของการแต่งงานกับเซวียโจว เขาขอให้พาอวี๋เสวี่ยเอ๋อร์ย้ายไปอยู่ต่างประเทศด้วยกันเป็นครั้งที่สาม เผยฮวนวางอาหารที่เพิ่งทำเสร็จลง แล้วถามเขาถึงเหตุผล เซวียโจวเปิดเผยความจริงตรงๆ กับเธอ "ผมไม่อยากปิดบังคุณอีกต่อไป ความจริงแล้วเสวี่ยเอ๋อร์อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านข้างๆ ของเรา" "เธออยู่กับผมมาเก้าปีแล้ว ผมติดค้างเธอมาก ครั้งนี้ที่จะย้ายไปอยู่ต่างประเทศ ผมจะพาเธอไปด้วยให้ได้" เผยฮวนไม่ได้ร้องไห้หรือโวยวายใดๆ เธอจองตั๋วเครื่องบินให้อวี๋เสวี่ยเอ๋อร์ด้วยเสร็จสรรพ เซวียโจวคิดว่าในที่สุดเผยฮวนก็ยอมรับความจริงได้ แต่ในวันที่พวกเขาต้องไปต่างประเทศ เผยฮวนกลับไปส่งพวกเขาที่สนามบิน แล้วหันกลับไปขึ้นเครื่องสำหรับกลับบ้านพ่อแม่ของเธอแทน

9.7K Dibaca2025-02-20 14:14:24

Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status