Removed

The story เมื่อฉันตาย พี่ชายกลายเป็นบ้า is no longer available here

Thanatcha Thanatcha

สมน้ำหน้าพี่ชายนางเอก

2026-01-05 12:36:32

พี่ชายเกลียดฉัน เกลียดจนอยากให้ฉันตายไปซะ ฉันถามเขาทั้งน้ำตา “ฉันไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่หรือไง?” เขาหัวเราะเสียงเย็น “ฉันไม่มีน้องสาว” คืนวันนั้น ฉันถูกรถที่พุ่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวชนตาย แต่พี่ชายกลับกลายเป็นบ้า

Related Novels
รักอำมหิตที่ไม่มีวันหวนคืน

รักอำมหิตที่ไม่มีวันหวนคืน

Fiction·เสวียนจีเต้าจ้วน

เมื่อเพื่อนสนิทในวัยเด็กของสามีติดอยู่ในช่องลิฟต์นานกว่าครึ่งชั่วโมง เขาจึงระเบิดโทสะอย่างรุนแรง แล้วจับฉันยัดใส่กระเป๋าเดินทาง ก่อนจะรูดซิปล็อกอย่างแน่นหนา “ความทรมานที่เอินเอินต้องเผชิญ เธอจะต้องชดใช้เป็นสองเท่า” ฉันนั่งขดตัว หายใจลำบาก น้ำตาไหลพรากพลางยอมรับผิด แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงคำตำหนิที่เย็นชาจากสามี “รับโทษเสียให้สาสม พอเรียนรู้บทเรียนนี้แล้ว เธอจะได้รู้จักเชื่อฟัง” เขาเอากระเป๋าเดินทางที่มีฉันอยู่ข้างในไปล็อกเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้า ฉันกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง ดิ้นรนอย่างหนัก เลือดค่อย ๆ ไหลซึมออกจากกระเป๋า จนเปียกชุ่มทั่วพื้น ห้าวันต่อมา เขาเกิดใจอ่อนขึ้นมาชั่วครู่ จึงตัดสินใจยุติการลงโทษ “ลงโทษเล็กน้อยเพื่อเตือนใจ ครั้งนี้ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน” แต่เขาไม่รู้เลยว่า ร่างของฉันได้เน่าเปื่อยจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว

26.6K views2025-02-20 14:41:00

เธอแกล้งลืม ผมกลับลืมจริง

เธอแกล้งลืม ผมกลับลืมจริง

Fiction·เข่ออ้ายตัว

ผมตามตื๊อเพื่อนสนิทของพี่สาวอยู่นานถึงสามปี ในที่สุดเธอก็ยอมคบกับผมแบบลับๆ แต่หลังจากคบกันแบบลับๆมาห้าปี ขณะที่ผมกำลังเตรียมจะขอเธอแต่งงาน ผมกลับได้ยินบทสนทนาระหว่างเธอกับเพื่อนๆเข้าเสียก่อน “รักแรกของเธอกำลังจะกลับประเทศแล้ว แล้วแฟนตัวแทนคนนั้นของเธอจะจัดการยังไง?” “ตอนเลิกกันก็หาเหตุผลดีๆไว้ล่ะ อย่าให้เรื่องมันจบไม่สวย ไม่อย่างนั้นถ้าพี่เจียงรู้ว่าน้องชายตัวเองถูกรังแก เธอไม่ปล่อยเธอไว้แน่” หลังจากนิ่งคิดอยู่นาน เธอก็ตัดสินใจ “งั้นก็แกล้งทำเป็นความจำเสื่อมสิ ลืมเรื่องห้าปีนี้ไปซะ ยังไงเราก็คบกันแบบลับๆอยู่แล้ว ไม่มีใครรู้หรอก” ลืมก็ดีเหมือนกัน ลืมไปซะจะได้ไม่ต้องเจ็บอีก คืนนั้น ผมจึงไปหานักสะกดจิตที่เก่งที่สุดเพื่อลบความทรงจำตลอดแปดปีนี้ออกไป แต่พอผมลืมเธอได้จริงๆ ผู้หญิงที่เคยเย็นชาและสงบนิ่งมาตลอดกลับเสียสติขึ้นมา เอาแต่พร่ำขอร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้ผมนึกถึงเธอให้ได้

6.9K views2026-09-18 11:19:44

รักแท้แพ้เพื่อนสนิท

รักแท้แพ้เพื่อนสนิท

Fiction·โมฮินี

ในงานเลี้ยงรุ่น ฉันเพิ่งกลับมาจากการไปทำธุระให้แฟนหนุ่ม แต่ที่นั่งเดิมของฉันกลับถูกเพื่อนสนิทแย่งไปแล้ว แก้วไวน์และจานอาหารของฉันถูกเก็บออกไป และมีจานชุดใหม่มาแทนที่ ไม่เหลือร่องรอยว่าฉันเคยนั่งอยู่ตรงนั้นสักนิด เมื่อเห็นฉันเดินกลับมา เสิ่นหมิงซูกำลังจะลุกขึ้น แต่โจวซือเหนียนกลับกดไหล่เธอให้นั่งลงไปตามเดิม “ถึงยังไงเรื่องคดีที่เราคุยกันเธอก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก ให้นั่งตรงนี้ก็มีแต่จะต้องปั้นหน้ายิ้มเปล่า ๆ” ไม่มีใครกล้าพูดอะไรสักคำ ทุกคนรู้ดีว่าตอนนั้นครอบครัวของฉันเกิดเรื่อง ทำให้ฉันจำใจต้องดร็อปเรียน สมัยเรียนมหาวิทยาลัย พวกเขาคือ “ยอดคู่หู” ประจำคณะนิติศาสตร์ ที่ร่วมมือกันไขคดีสุดหินมาแล้วนับไม่ถ้วน หลังเรียนจบ ทั้งสองคนก็ก้าวเข้าสู่แวดวงทนายความชั้นแนวหน้า โดยมีฉันเป็นเพียง “เลขา ฯ ตัวน้อย” ผู้เข้ามาทำงานในสำนักงานทนายความได้เพราะใช้เส้นสายของแฟนหนุ่ม ฉันได้แต่ยืนนิ่งอย่างทำอะไรไม่ถูกอยู่ตรงนั้น โจวซือเหนียนเพิ่งรับบุหรี่ที่ฉันไปซื้อมาให้ ขณะสั่งต่ออย่างไม่ใส่ใจว่า “หมิงซูอยากกินชานม คุณไปซื้อมาให้แก้วหนึ่งสิ” เขาไม่ได้ปรายตามามองฉันด้วยซ้ำขณะพูด ก่อนจะหันกลับไปคุยกันต่ออย่างออกรส ท่ามกลางบรรยากาศคึกคักที่พวกเขาพูดคุยกันอย่างถูกคอ ฉันพลันรู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาทันที แม้จะเคยทุ่มเทสุดกำลังเพื่อวิ่งตามให้ทัน แต่ฉันไม่อยากวิ่งตามอีกแล้ว

11.0K views2026-09-04 11:45:15

ชีวิตที่เคยวาดกรอบเพราะคุณ

ชีวิตที่เคยวาดกรอบเพราะคุณ

Fiction·หลินเซี่ย

ผมใช้เวลาถึงสามปีเต็ม กว่าจะเด็ดดอกฟ้าอย่างหลินเยียนหรันลงมาได้ เพื่อที่จะได้แต่งงานกับเธอ ผมยอมเสียสละหน้าที่การงานทั้งหมด และเต็มใจผันตัวมาเป็นพ่อบ้านดูแลครอบครัว ถึงขั้นว่าเพียงเพราะคำพูดของเธอที่บอกว่า “กลัวเจ็บตอนคลอดลูก” วันรุ่งขึ้นผมก็ไปทำหมันที่โรงพยาบาลทันที เพื่อนรอบตัวทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันอย่างมั่นใจว่าเราสองคนจะครองรักกันไปจนแก่เฒ่า ทว่าในวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า ผมกลับตัดสินใจจะหย่าขาดจากเธอ ทนายความคือฉู่เหยียนซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของผมเอง เขาเอาแต่ถามผมซ้ำ ๆ “นายแน่ใจเหรอ ตอนนั้นนายยอมทิ้งข้อเสนอจาก Vogue ไปหน้าตาเฉยเพื่อจะได้แต่งงานกับเธอ ตอนนี้กลับมาบอกฉันว่าจะหย่าเนี่ยนะ” ผมพยายามข่มความปวดหนึบในอก “ช่วยร่างหนังสือหย่าให้ฉันที ยิ่งเร็วยิ่งดี” เขาไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะ?!” ผมมองช่อดอกลำโพงสีดำที่ถูกห่อมาอย่างหรูหราบนโต๊ะอาหาร เงียบไปเนิ่นนาน กว่าจะเอ่ยคำตอบสุดท้ายออกมา “เพราะดอกไม้ช่อเดียว”

11.0K views2026-08-29 12:37:32

แผลในใจจากครอบครัว

แผลในใจจากครอบครัว

Fiction·โคลนผนึกใจ

วินาทีที่คนร้ายทรมานและกำลังจะฆ่าฉัน พ่อที่เป็นหัวหน้าสายสืบและแม่ที่เป็นผู้อำนวยการแพทย์นิติเวช ก็อยู่กับหลินเสวี่ย น้องสาวของฉันซึ่งกำลังเข้าร่วมการแข่งขันพอดี เพื่อเป็นการแก้แค้นของคนร้ายซึ่งเคยถูกพ่อจับตัวไป หลังจากตัดลิ้นของฉัน เขาก็ใช้โทรศัพท์ของฉันโทรหาพ่อ แต่พ่อกลับพูดสั้น ๆ แค่คำเดียวแล้วตัดสายไป “ไม่ว่าวันนี้แกจะมีเรื่องอะไร การแข่งขันในวันนี้ของหลินเสวี่ยน้องสาวแกสำคัญที่สุด!” คนร้ายหัวเราะเยาะ “ดูเหมือนว่าฉันจะจับตัวมาผิดคนแล้ว ฉันอุตส่าห์คิดว่าพวกมันจะรักลูกในไส้มากกว่าซะอีก!” เมื่อมาถึงสถานที่เกิดเหตุ พ่อและแม่ต่างตกใจกับสภาพศพอันน่าเวทนา จึงก่นด่าต่อความเหี้ยมโหดของคนร้าย แต่พวกเขากลับดูไม่ออกว่าเจ้าของร่างศพในสภาพอันน่าเวทนานี้ คือลูกสาวแท้ ๆ ของพวกเขานั่นเอง

9.8K views2024-10-28 16:15:55

หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า

หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า

Fiction·หลากอารมณ์

ฉันขอร้องสามีไปหลายร้อยครั้ง ในที่สุดเขาก็ยอมตกลงว่าจะไปกับฉัน พาพ่อออกไปกลางทะเล เพื่อส่งท่านเป็นครั้งสุดท้ายของชีวิต แต่ฉันยืนอยู่ริมฝั่งทะเล อุณหภูมิในร่างของพ่อที่นั่งอยู่บนรถเข็นค่อย ๆ เย็นลงทีละน้อย ฉันยังไม่เห็นแม้แต่เงาของสามีเลย ผู้หญิงในดวงใจของเขาโพสต์ลงโซเชียล เป็นรูปที่พวกเขายืนดูเมฆอยู่บนทุ่งหญ้า “ขอแค่มีเธอ ก็ไม่ต้องการอะไรบนโลกใบนี้อีกแล้ว” ฉันเผลอกดไลก์ไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ไม่นานเขาก็ส่งข้อความมาถามทันที “บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับชิงชิง ถ้ายังควบคุมมือตัวเองไม่ได้ก็หย่ากันไปเลย ! ” ฉันจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไรที่เขาเอาเรื่องหย่ามาขู่ฉัน ฉันฟังจนเบื่อแล้ว “ได้สิ หย่ากันเลย”

14.4K views2026-04-01 10:52:54

กลับมาเกิดใหม่ ฉันสะบัดสามีทิ้ง

กลับมาเกิดใหม่ ฉันสะบัดสามีทิ้ง

Fiction·มะเขือเทศเขียว

กลับมาเกิดใหม่ ฉันตัดสินใจใส่ชื่อของน้องสาวลงในใบคำร้องขอจดทะเบียนสมรส ครั้งนี้ฉันช่วยลู่ฮ่าวเซวียนให้สมปรารถนา ชาตินี้ฉันเอาชุดเจ้าสาวให้น้องสาวสวม และเอาแหวนแต่งงานให้น้องสาวใส่ก่อนเขาก้าวหนึ่ง ฉันเร่งให้การเจอกันทุกครั้งของเขากับน้องสาวเร็วขึ้น เขาพาน้องสาวไปเมืองหลวง ฉันลงใต้ไปเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเซินโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เพียงเพราะชาติก่อนฉันอายุเกินห้าสิบปี เขากับลูกชายยังคงคุกเข่าขอฉันหย่า ช่วยสนองให้พรหมลิขิตสุดท้ายของเขากับน้องสาวสำเร็จ กลับมาเกิดใหม่อีกชาติ ฉันแค่อยากกางปีกโบยบินไปให้สูงไม่สนเรื่องความรัก

14.8K views2025-09-15 14:50:31

รักสลายใต้เงาจันทร์

รักสลายใต้เงาจันทร์

Fiction·เฉินเสี่ยวอวี๋

“คุณกู้ครับ ผลตรวจแสดงว่าคุณเป็นมะเร็งตับอ่อนระยะสุดท้าย สถานการณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ถ้าคุณปฏิเสธการรักษาอาจจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึงหนึ่งเดือน คุณแน่ใจนะครับว่าจะไม่รับการรักษา? สามีของคุณเห็นด้วยแล้วใช่ไหมครับ?” “ฉันแน่ใจค่ะ... เขาจะเห็นด้วย” หลังจากวางสายจากหมอ ฉันมองไปรอบ ๆ บ้านที่ว่างเปล่า ความรู้สึกขมขื่นก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจ ตอนแรกนึกว่าเป็นแค่โรคกระเพาะเก่าที่กำเริบ แต่ไม่คาดคิดเลยว่าจะเป็นมะเร็ง ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง สายตาจับจ้องไปที่รูปถ่ายบนโต๊ะ ในรูป เสิ่นเจิงในวัยสิบแปดปีกำลังมองมาที่ฉันอย่างตั้งใจ เวลาผ่านไปหลายปี ฉันยังคงจำวันนั้นได้ดี วันที่เกล็ดหิมะโปรยปรายลงบนเส้นผม เสิ่นเจิงยิ้มแล้วถามฉันว่า แบบนี้จะเรียกว่าเราได้อยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่าได้ไหม

10.9K views2025-09-15 14:17:11

ดุจน้ำค้างรุ่งสางกับแสงจางริบหรี่

ดุจน้ำค้างรุ่งสางกับแสงจางริบหรี่

Fiction·แสงสว่าง

คนในหนานเฉิงต่างรู้กันดีว่า เวินซูเยว่กับฉีเหย่เป็นคู่ที่ขึ้นชื่อว่าเข้ากันไม่ได้ราวน้ำกับไฟ ในฐานะว่าที่คู่หมั้นของฉีเหย่ที่เป็นเพียงในนาม เวินซูเยว่ตั้งกฎ “ข้อห้ามสามข้อ” ให้เขาไว้ : ห้ามเขาแข่งรถ ห้ามกลับบ้านดึกและยิ่งห้ามไปหาเซี่ยอวิ๋นซู ผู้เป็นรักแรกในใจของเขา แต่เขากลับทำตรงข้ามกับเธอทุกอย่าง ไม่ไปแข่งรถจนขับวนถนนภูเขารอบหนานเฉิงก็ออกไปดื่มในคลับทั้งคืนจนเมาไม่รู้เรื่อง ซ้ำยังในวันเกิดของเธอ ตั้งใจพาเซี่ยอวิ๋นซูไปจูบกันใต้พลุไฟที่สว่างเต็มท้องฟ้า เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอจนแหลกละเอียด ทุกคนต่างรอดูละครฉากใหญ่ เพราะพวกเขาเดาว่าด้วยนิสัยของเวินซูเยว่ ผู้เป็นคุณหนูอันดับหนึ่งแห่งหนานเฉิง เมื่อเห็นภาพจูบที่กำลังแพร่กระจายไปทั่วนั้น เธอต้องบุกไปอย่างเอาเรื่อง แล้วลากตัวผู้ชายเจ้าสำราญคนนั้นกลับบ้านแน่ หลังภาพนั้นถูกแชร์ว่อนบนโลกออนไลน์เพียงหนึ่งชั่วโมง เวินซูเยว่ก็ปรากฏตัวขึ้นจริง แต่เธอไม่ได้โกรธเกรี้ยว หรือบังคับพาเขากลับบ้าน เพียงเดินเข้าไปยืนต่อหน้าฉีเหย่อย่างสงบ แล้วเอื้อมมือออกไป เสียงเบาจนเหมือนจะสลายไปในอากาศ “ฉีเหย่ เมื่อเจ็ดปีก่อน ฉันเคยให้ผ้าคุ้มครองกับนาย ตอนนี้…คืนให้ฉันได้ไหม” ในห้องส่วนตัว เงียบกริบจนได้ยินแม้เข็มตกกระทบพื้น ฉีเหย่ถึงกับชะงักไป เผลอยกมือขึ้นแตะสร้อยคอที่ห้อยเครื่องรางสีแดงนั้นโดยไม่รู้ตัว เมื่อเจ็ดปีก่อน เขาเกิดอุบัติเหตุจากการแข่งรถ ต้องเข้าห้องไอซียูและกู้ชีพอยู่ทั้งวันทั้งคืน และตอนที่ฟื้นขึ้นมา คนแรกที่เขาเห็นก็คือเวินซูเยว่

7.3K views2026-06-09 11:41:30

กุหลาบเฉาในฤดูหนาวที่สอง

กุหลาบเฉาในฤดูหนาวที่สอง

Fiction·ขนนกสง่างาม

เสิ่นป๋อโจวบินมาแปดปี จากผู้ช่วยนักบินไต่เต้าจนเป็นกัปตัน และฉันก็อยู่เคียงข้างเขามาตลอด ปีที่เขางานยุ่งที่สุด ฉันลาออกจากงาน คอยทำอาหารตามตารางบินของเขาทุกวัน ฉันเคยถามเขาครั้งหนึ่งว่า "สักวันพาฉันไปดูท้องฟ้าสูงหมื่นเมตรในมุมที่คุณเห็นได้ไหม แค่ครั้งเดียวก็พอ" เขาไม่แม้แต่จะหยุดคีบอาหาร "นั่นคือสถานที่ทำงาน ไม่ใช่สวนสนุก" ฉันตอบว่าได้ หลังจากนั้นก็ไม่เคยพูดเรื่องนี้อีก กระทั่งคืนนั้น ฉันนอนไม่หลับ แล้วไปเจออัลบั้มที่ล็อกไว้ในโทรศัพท์ของเขา ในอัลบั้มมีรูปกว่า 40 รูป ทั้งหมดเป็นภาพจากมุมมองในห้องนักบิน ทะเลเมฆ พระอาทิตย์ตก รุ้งคู่หลังฝน และทางช้างเผือกบนฟ้าสูงหมื่นเมตร ทุกรูปเคยถูกส่งให้คนคนเดียวกัน โดยตั้งชื่อไว้เป็นอีโมจิหมีน้อย รูปล่าสุดคือภาพท้องฟ้ายามเย็นเมื่อสามวันก่อน ดวงอาทิตย์ครึ่งดวงคล้อยอยู่ตรงปลายปีกเครื่องบิน เขาเขียนข้อความกำกับไว้ว่า "วันนี้ก็สวยเหมือนกัน ครั้งหน้าถ้าคุณมา นั่งที่นั่งผู้สังเกตการณ์ฝั่งขวา มุมนั้นสวยที่สุด" อีกฝ่ายส่งอีโมจิกอดกลับมา พร้อมข้อความสี่คำ "รอฉันลาพักร้อนก่อนนะ" ฉันวางโทรศัพท์กลับไว้ที่เดิม ไม่เปลี่ยนรหัส ไม่ลบอัลบั้ม พอฟ้าสาง ฉันก็ชงกาแฟเหมือนทุกวัน แล้วนั่งดื่มอย่างเงียบ ๆ จากนั้นเปิดคอมพิวเตอร์ เขียนใบลาออก แล้วจองตั๋วเครื่องบินไปต้าหลี่ แปดปีแล้ว ในที่สุดฉันก็ตัดสินใจว่าจะไม่เฝ้ารอเวลามื้ออาหารตามเส้นทางบินของเขาอีก จะไม่เฝ้าบ้านที่ว่างเปล่า แล้วคอยเดาว่าตอนนี้เขาบินไปถึงที่ไหนแล้ว บนฟ้าสูงหมื่นเมตรของเขาไม่มีที่ให้ฉัน งั้นฉันก็จะหยั่งรากบนพื้นดิน แล้วเฝ้ามองท้องฟ้ายามเย็นของตัวเอง

9.6K views2026-08-05 15:59:26

SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status