Dihapus

Cerita "เมื่อฉันตาย พี่ชายกลายเป็นบ้า" tidak tersedia lagi di sini.

Thanatcha Thanatcha

สมน้ำหน้าพี่ชายนางเอก

2026-01-05 12:36:32

พี่ชายเกลียดฉัน เกลียดจนอยากให้ฉันตายไปซะ ฉันถามเขาทั้งน้ำตา “ฉันไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่หรือไง?” เขาหัวเราะเสียงเย็น “ฉันไม่มีน้องสาว” คืนวันนั้น ฉันถูกรถที่พุ่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวชนตาย แต่พี่ชายกลับกลายเป็นบ้า

Novel Terkait
หลังลาจาก ดอกท้อยังบานอยู่

หลังลาจาก ดอกท้อยังบานอยู่

Fiction·หรงเซิง

วันที่ตรวจพบว่าตั้งครรภ์ หร่วนเนี่ยนเถาฝ่าสายฝนที่ตกหนักมาหากู่ถิงอวิ๋นที่คลับแห่งหนึ่งที่เขาชอบไปประจำ หน้าห้องวีไอพี เธอเช็ดเส้นผมที่เปียกชุ่ม เตรียมรอให้เขาออกมาหลังงานเลี้ยงจบ และให้เซอร์ไพรส์เขา จากประตูที่แง้มอยู่เล็กน้อย เสียงหัวเราะของผู้ชายดังลอดออกมา “ถิงอวิ๋น อีกหนึ่งสัปดาห์ก็จะถึงงานแต่งของนายกับหร่วนเนี่ยนเถาแล้ว เซอร์ไพรส์ในงานแต่งเตรียมพร้อมหมดแล้วเหรอ?” “เตรียมพร้อมหมดแล้ว” เสียงเย็นชาของกู่ถิงอวิ๋นแฝงด้วยกลิ่นอายของสุรา “ฉันจะมอบความทรงจำที่ยากจะลืมให้กับเธอ” มือที่กำลังเช็ดผมของหร่วนเนี่ยนเถาชะงัก มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มหวานโดยไม่รู้ตัว ตลอดสามปีที่คบกับกู่ถิงอวิ๋น เขาทำให้เธอรู้สึกราวกับถูกทะนุถนอมไว้บนฝ่ามือ รักและเอ็นดูเธอจนสุดหัวใจ “ฮ่าฮ่า พี่ ถ้าหร่วนเนี่ยนเถารู้ว่าผมปลอมเป็นพี่แล้วเล่นกับเธอไปนานขนาดนี้ เธอจะสติแตกกลางงานไหมนะ?” “ฮ่าฮ่า เกรงว่าต่อให้ตายหร่วนเนี่ยนเถาก็คงคิดไม่ถึงว่า ถิงอวิ๋นยังมีน้องชายฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนกับเป๊ะอยู่คนหนึ่ง!” “ถ้ารู้ว่าตัวเองถูกน้องชายของแฟนเล่นมานานถึงสามปี......”

20.8K Dibaca2026-05-24 13:51:40

เพียงเธอในราตรี

เพียงเธอในราตรี

Fiction·เฉียวเฉียว

หลังจากการแท้งลูก เซี่ยงเฉียวก็ได้กลายเป็นภรรยาในแบบที่ลู่สือหลานต้องการ เธอไม่เล่าเรื่องราวประจำวันที่น่าสนใจให้เขาฟังอีกต่อไป ไม่โทรตามจิกทั้งคืนเวลาที่เขาไม่กลับบ้าน แม้กระทั่งตอนที่ถูกมิจฉาชีพจัดฉากจนต้องเข้าสถานีตำรวจ และตำรวจบอกว่าต้องให้ญาติมาประกันตัวถึงจะออกไปได้ เธอก็เพียงแต่บอกว่าไม่มีญาติ แล้วยอมถูกคุมขังอยู่หนึ่งสัปดาห์อย่างเงียบๆ เย็นวันที่เจ็ด ประตูเหล็กของสถานีตำรวจเปิดออกเสียงดังโครม ขณะที่เซี่ยงเฉียวเพิ่งจะเดินลงจากบันได รถมายบัคสีดำคันหนึ่งก็เบรกกะทันหันตรงหน้าของเธอ เมื่อประตูรถเปิดออก ลู่สือหลานในชุดสูทสั่งตัดระดับไฮเอนด์ก็ก้าวลงมาจากรถ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งขาเรียวยาว ไหล่กว้างเอวคอด ยังคงดูเย็นชาและสูงส่งเหมือนเดิม งดงามราวกับดวงจันทร์กระจ่างกลางสายลม

68.8K Dibaca2026-05-26 14:26:40

วิวาห์ครั้งนี้ ไม่มีเจ้าสาว

วิวาห์ครั้งนี้ ไม่มีเจ้าสาว

Fiction·เสี่ยวมู่เจิน

ฉันมีภาวะบกพร่องทางการได้ยินเล็กน้อย หูขวาได้ยินไม่ค่อยชัด ตั้งแต่เด็กจนโต เสิ่นเยี่ยนมักจะชอบยืนอยู่ทางด้านขวาของฉันเสมอ เขาบอกว่า “ทำแบบนี้เวลาคนอื่นนินทาเธอ ฉันจะได้ยินก่อน” ต่อมาพวกเราหมั้นกัน การ์ดเชิญงานแต่งงานพิมพ์เสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว ทุกคนต่างบอกว่าฉันโชคดีที่มีเพื่อนสนิทวัยเด็กคอยปกป้องดูแลมาสิบกว่าปี จนกระทั่งซ่งฉิงย้ายเข้ามาทำงานที่บริษัทของเสิ่นเยี่ยน หล่อนนั้นทั้งสวยและโดดเด่นสะดุดตา เวลาพูดจามักจะมีรอยยิ้มประดับอยู่เสมอ ตอนที่เจอหน้ากันครั้งแรก หล่อนจ้องมองเครื่องช่วยฟังของฉันอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยถามเสิ่นเยี่ยนด้วยรอยยิ้ม “เธอเป็นแบบนี้ ตอนกลางคืนจะได้ยินที่คุณพูดคำหวานใส่หรือเปล่าเนี่ย?” ใบหน้าของฉันซีดเผือดลงทันที แต่เสิ่นเยี่ยนกลับเพียงแค่ขมวดคิ้ว “ซ่งฉิงปากไวไปหน่อย เธอก็อย่าเก็บเอาไปใส่ใจเลย” ในวันซ้อมพิธีแต่งงานวันนั้น ฉันยืนอยู่ด้านนอกประตู และได้ยินเสียงซ่งฉิงกำลังอ่านคำปฏิญาณของฉันด้วยรอยยิ้ม “เสิ่นเยี่ยน ฉันยินดีที่จะเป็นหู เป็นไม้เท้า และเป็นภาระติดตัวนายไปตลอดชีวิต” ผู้คนทั่วทั้งห้องหัวเราะครื้นเครงกันยกใหญ่ เสิ่นเยี่ยนเองก็หลุดขำออกมาเช่นกัน “อย่าไปแก้บทส่งเดชสิ เดี๋ยวเธอได้ยินเข้าจะพลอยรู้สึกแย่อีก” ซ่งฉิงเอ่ยถามขึ้น “งั้นคุณยังจะแต่งงานกับเธออยู่อีกเหรอ?” เสิ่นเยี่ยนนิ่งเงียบไปสองวินาที “การ์ดเชิญก็แจกออกไปหมดแล้ว ไม่แต่งแล้วจะให้ทำยังไงล่ะ” ฉันยืนอยู่ตรงสุดปลายทางเดิน ในมือถือร่มคันที่เขาให้มา ซึ่งตอนนี้ยังมีหยดน้ำไหลหยดลงมา ฝนหยุดตกแล้ว ทว่าจู่ๆ ฉันกลับไม่อยากเดินเข้าไปข้างในอีกต่อไปแล้ว

6.0K Dibaca2026-08-15 14:22:52

จดหมายฉบับสุดท้าย

จดหมายฉบับสุดท้าย

Fiction·ปอเปี๊ยะสตรอว์เบอร์รี

กู้เวินเหยียนกับเสิ่นเจียรุ่ยไม่กินเส้นกันมาตั้งแต่เด็ก บังเอิญในปีนั้น คนที่เหมาะสมจะจับคู่แต่งงานกันในวงการก็เหลือแค่พวกเขาสองคนเท่านั้น กู้เวินเหยียนประกาศหนักแน่นว่าต่อให้ตายก็จะไม่มีวันแต่งงานกับเสิ่นเจียรุ่ย เสิ่นเจียรุ่ยเกิดสนใจขึ้นมาทันที “งั้นฉันก็ตัดสินใจแต่งกับนายแล้วล่ะ นายรีบไปตายซะเถอะ” ในวันแต่งงาน กู้เวินเหยียนปล่อยไก่นับสิบตัวออกมาเพื่อทำให้เสิ่นเจียรุ่ยอับอาย เธอทำหน้าไร้อารมณ์ คว้าไก่ตัวหนึ่งขึ้นมาแล้วเรียกมันว่า “สามี” กู้เวินเหยียนหมดอารมณ์ล้อเล่นลงไปทันที มองดูเสิ่นเจียรุ่ยที่ดื้อดึงจะมาแต่งกับเขา เขาก็พูดกับเธอด้วยน้ำเสียงเสียดแทงเยาะเย้ย “เธอจะต้องเสียใจทีหลังแน่” แต่งงานกันมาได้สามปี เสิ่นเจียรุ่ยจับกู้เวินเหยียนคาหนังคาเขาอยู่บนเตียงเป็นครั้งที่เก้าสิบเก้า จนถึงตอนนี้เอง เธอถึงได้เข้าใจอย่างแท้จริง ที่ว่าความเสียใจตามที่กู้เวินเหยียนพูดไว้มันคืออะไรกันแน่

12.6K Dibaca2025-11-26 11:03:54

หลังฉันตาย สามีนิติเวชก็เสียใจแทบคลั่ง

หลังฉันตาย สามีนิติเวชก็เสียใจแทบคลั่ง

Fiction·บุปผาร่วงโรย

ในขณะที่ทุกคนในครอบครัวกำลังฉลองวันเกิดให้น้องสาว ฉันกลับถูกขังอยู่ในโรงงานร้างพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาไม่หยุด น้องสาวจ้างนักเลงสี่คนมาทรมานฉันจนเหลือเพียงลมหายใจรวยริน ทว่าฉันใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย ค่อยๆ คลานไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาสามี "ลี่อวิ๋นเจ๋อ ฉันบาดเจ็บสาหัส คุณรีบมาช่วยฉันที...อยู่ที่โรงงานไม่ไกลจากนี้เอง ไม่เสียเวลาคุณมากหรอก" เมื่อได้ยินน้ำเสียงอันน่าสมเพชและอ่อนแรงของฉัน สามีกลับแค่นหัวเราะออกมา "สวี่ซือเหนียน ร้องไห้โวยวายไม่ได้ผล ก็เลยเริ่มบีบน้ำตาเรียกร้องความสนใจแล้วใช่ไหม?" "เพื่อที่จะพังงานวันเกิดของน้องสาว เธอถึงกับทำทุกวิถีทางเลยสินะ รีบเอาของขวัญกลับมาขอโทษน้องสาวเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นครั้งนี้ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่" ยังไม่ทันที่ฉันจะได้เอ่ยปาก ปลายสายก็มีเสียงน้องสาวตะโกนเรียกเขาดังแว่วมา เขาไม่รู้เลยว่า ในวินาทีที่สายถูกตัดไป ฉันก็ไม่ต้องการการให้อภัยจากเขาอีกแล้ว และไม่รู้ด้วยว่า ศพส่งกลิ่นเหม็นเน่าที่ทำให้แพทย์นิติเวชผู้เชี่ยวชาญอย่างเขาถึงกับต้องขมวดคิ้วและเบือนหน้าหนี... คือภรรยาที่เขาเกลียดชังมานานหลายปี

44.4K Dibaca2026-03-17 16:17:25

หลังฉันจากไป ครอบครัวก็เสียใจแทบบ้า

หลังฉันจากไป ครอบครัวก็เสียใจแทบบ้า

Fiction·ใบงา

เพราะน้องสาวฝาแฝดร่างกายอ่อนแอ ทุกคนจึงลำเอียงไปรักแต่เธอ วันที่พายุหิมะถล่มจนปิดตายเส้นทางบนภูเขา เฮลิคอปเตอร์กู้ภัยเหลือที่นั่งว่างเพียงที่เดียว ฉันกำใบรับรองแพทย์ที่ระบุว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายในมือแน่น กำลังคิดจะสละหนทางรอดให้น้องสาวฝาแฝด แต่จู่ ๆ เธอกลับกุมหัวแล้วร้องว่าเวียนหัว คนทั้งบ้านกรูเข้าไปห้อมล้อมเธอทันที แล้วช่วยกันยัดร่างเธอเข้าไปในห้องโดยสาร สามีจับแขนข้างที่กระดูกหักของฉันแล้วพูดว่า “ซูเหยียน คุณรอรอบหน้านะ” ลูกสาวยังปาก้อนหิมะใส่ฉันพร้อมตะโกนว่า “น้าเล็กต้องการความช่วยเหลือมากกว่า แม่ห้ามแย่งนะ!” กระทั่งเครื่องบินทะยานขึ้นฟ้า ฉันถึงได้เห็นน้องสาวที่นั่งติดขอบหน้าต่างแลบลิ้นใส่ฉันด้วยสีหน้าผู้ชนะ——ที่แท้เธอก็ไม่ได้เวียนหัว หลังจากรอดชีวิตมาได้ เวลาของฉันก็เหลืออยู่อีกแค่สามวัน สามวันสุดท้ายนี้ ฉันตัดสินใจจะใช้ทุกอย่างแลกกับความรักเพียงเศษเสี้ยวจากครอบครัว

11.6K Dibaca2025-12-22 18:21:42

กุหลาบเฉาในฤดูหนาวที่สอง

กุหลาบเฉาในฤดูหนาวที่สอง

Fiction·ขนนกสง่างาม

เสิ่นป๋อโจวบินมาแปดปี จากผู้ช่วยนักบินไต่เต้าจนเป็นกัปตัน และฉันก็อยู่เคียงข้างเขามาตลอด ปีที่เขางานยุ่งที่สุด ฉันลาออกจากงาน คอยทำอาหารตามตารางบินของเขาทุกวัน ฉันเคยถามเขาครั้งหนึ่งว่า "สักวันพาฉันไปดูท้องฟ้าสูงหมื่นเมตรในมุมที่คุณเห็นได้ไหม แค่ครั้งเดียวก็พอ" เขาไม่แม้แต่จะหยุดคีบอาหาร "นั่นคือสถานที่ทำงาน ไม่ใช่สวนสนุก" ฉันตอบว่าได้ หลังจากนั้นก็ไม่เคยพูดเรื่องนี้อีก กระทั่งคืนนั้น ฉันนอนไม่หลับ แล้วไปเจออัลบั้มที่ล็อกไว้ในโทรศัพท์ของเขา ในอัลบั้มมีรูปกว่า 40 รูป ทั้งหมดเป็นภาพจากมุมมองในห้องนักบิน ทะเลเมฆ พระอาทิตย์ตก รุ้งคู่หลังฝน และทางช้างเผือกบนฟ้าสูงหมื่นเมตร ทุกรูปเคยถูกส่งให้คนคนเดียวกัน โดยตั้งชื่อไว้เป็นอีโมจิหมีน้อย รูปล่าสุดคือภาพท้องฟ้ายามเย็นเมื่อสามวันก่อน ดวงอาทิตย์ครึ่งดวงคล้อยอยู่ตรงปลายปีกเครื่องบิน เขาเขียนข้อความกำกับไว้ว่า "วันนี้ก็สวยเหมือนกัน ครั้งหน้าถ้าคุณมา นั่งที่นั่งผู้สังเกตการณ์ฝั่งขวา มุมนั้นสวยที่สุด" อีกฝ่ายส่งอีโมจิกอดกลับมา พร้อมข้อความสี่คำ "รอฉันลาพักร้อนก่อนนะ" ฉันวางโทรศัพท์กลับไว้ที่เดิม ไม่เปลี่ยนรหัส ไม่ลบอัลบั้ม พอฟ้าสาง ฉันก็ชงกาแฟเหมือนทุกวัน แล้วนั่งดื่มอย่างเงียบ ๆ จากนั้นเปิดคอมพิวเตอร์ เขียนใบลาออก แล้วจองตั๋วเครื่องบินไปต้าหลี่ แปดปีแล้ว ในที่สุดฉันก็ตัดสินใจว่าจะไม่เฝ้ารอเวลามื้ออาหารตามเส้นทางบินของเขาอีก จะไม่เฝ้าบ้านที่ว่างเปล่า แล้วคอยเดาว่าตอนนี้เขาบินไปถึงที่ไหนแล้ว บนฟ้าสูงหมื่นเมตรของเขาไม่มีที่ให้ฉัน งั้นฉันก็จะหยั่งรากบนพื้นดิน แล้วเฝ้ามองท้องฟ้ายามเย็นของตัวเอง

9.6K Dibaca2026-08-05 15:59:26

เขาคลั่ง หลังขังฉันไว้ในห้องเย็น

เขาคลั่ง หลังขังฉันไว้ในห้องเย็น

Fiction·สายหลุดปล่อยใจ

รักแรกของเสิ่นอวี้ถูกขังอยู่ในห้องทำงานโดยไม่ได้ตั้งใจ เพื่อเป็นการลงโทษฉัน เขาจึงจับฉันขังไว้ในห้องเย็นร้าง และให้ฉันใช้เวลานี้สำนึกผิด “หยวนหยวนต้องทรมานแค่ไหน คุณก็ต้องโดนแบบนั้นบ้าง จะได้หลาบจำเสียที!” เขาขังฉันไว้ข้างใน ให้ฉันเพียงชามน้ำหนึ่งใบ แต่เขาไม่รู้เลยว่า ห้องเย็นแห่งนี้ไม่ได้ถูกทิ้งร้าง ทันทีที่เขาจากไป ระบบทำความเย็นก็เริ่มทำงาน ร่างกายฉันสั่นเทาเพราะความหนาว ฉันร้องขอความช่วยเหลือสุดชีวิต บนประตูและผนังเต็มไปด้วยรอยฝ่ามือเปื้อนเลือดจากการดิ้นรนของฉัน เจ็ดวันต่อมา เขาต้องการให้ฉันกล่าวคำขอโทษจึงสั่งให้คนมาเปิดห้องเย็น แต่สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าคือ ศพหนึ่งร่างที่แข็งทื่อจากความหนาวเย็น

17.8K Dibaca2026-02-09 16:36:28

ความรักค่อย ๆ จางหายไป

ความรักค่อย ๆ จางหายไป

Fiction·เสี่ยวซื่อเว่ย

แฟนของฉันเป็นตำรวจ ขณะที่ฉันถูกพวกคนร้ายข่มขู่ และระเบิดบนร่างเหลือเวลาอีกสิบนาทีก่อนจะระเบิด พวกคนร้ายให้ฉันโทรหาเขา แต่ฉันกลับได้รับเพียงคำต่อว่าเข้าเต็ม ๆ จนชะงักไป “ฟางซู เธอยังไม่จบอีกเหรอ? เพราะความหึงหวงเธอถึงขั้นเอาชีวิตมาล้อเล่นเลยเหรอ? เธอรู้ไหมว่าแมวของเชี่ยนเชี่ยนติดอยู่บนต้นไม้มาสามวันแล้ว เชี่ยนเชี่ยนรักแมวตัวนั้นเท่าชีวิตเลยนะ!” “ถ้าฉันไปช่วยคนล่าช้ากว่านี้ เธอได้กลายเป็นฆาตกรไปแล้ว!” เวลาเดียวกันก็ได้ยินเสียงอ่อนหวานของผู้หญิงดังมาในสาย “ขอบคุณนะคะพี่ชาย พี่ชายยอดเยี่ยมที่สุดเลย” ผู้หญิงคนนั้นก็คือเพื่อนสมัยเด็กของแฟนฉัน ก่อนที่ระเบิดกำลังจะทำงาน ฉันก็ส่งข้อความไปหาแฟนว่า “ลาก่อน ชาติหน้าอย่าได้มาเจอกันอีกเลย”

6.9K Dibaca2025-02-17 18:39:58

Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status