Library

Removed

The story เมื่อฉันตาย พี่ชายกลายเป็นบ้า is no longer available here

สมน้ำหน้าพี่ชายนางเอก

2026-01-05 12:36:32

About the Book

ความเสียใจหลังตาย การเสียใจภายหลัง อารมณ์ครอบครัว ความรักทรมาน โหดเหี้ยม

พี่ชายเกลียดฉัน เกลียดจนอยากให้ฉันตายไปซะ ฉันถามเขาทั้งน้ำตา “ฉันไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่หรือไง?” เขาหัวเราะเสียงเย็น “ฉันไม่มีน้องสาว” คืนวันนั้น ฉันถูกรถที่พุ่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวชนตาย แต่พี่ชายกลับกลายเป็นบ้า

Related Novels

แม่ทัพบีบให้รับภรรยาเอกร่วม ข้าเลยไล่ฟาดไม่ยั้ง

FictionÂ·มู่หือ

ข้าคือองค์หญิงที่อดีตฮ่องเต้ทรงแต่งตั้งด้วยพระองค์เอง การลดเกียรติลงมาตบแต่งเข้าจวนแม่ทัพเจิ้นเป่ย ถือเป็นพระมหากรุณาธิคุณอันล้นพ้นแล้ว วันอภิเษกสมรส เกี้ยวเจ้าสาวเพิ่งจะแตะพื้น หน้าประตูจวนแม่ทัพกลับปรากฏสตรีในชุดผ้าหยาบสีขาวล้วนผู้หนึ่งคุกเข่าอยู่ ในอ้อมอกอุ้มทารกแบเบาะเอาไว้ เจ้าบ่าวฉีเซียวสวมชุดมงคลสีแดง ยืนขวางหน้าข้าไว้ด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก “องค์หญิง เสี่ยวหน่วนคือสตรีที่ข้าพบยามอยู่ชายแดน... นางคลอดบุตรชายให้ข้า บัดนี้นางไร้ที่พึ่งพิงแล้วพ่ะย่ะค่ะ” “วันนี้ฤกษ์งามยามดี มิสู้ให้นางตบแต่งเข้าจวนมาพร้อมกันเสียเลย” “พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งภรรยาเอก ให้นางเป็นภรรยาเอกร่วม ถือเสียว่าช่วยสืบสายเลือดให้ตระกูลฉีของกระหม่อมด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ” แขกเหรื่อหน้าประตูจวนพากันแตกตื่นฮือฮา ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลฉีไม่แม้แต่จะคุกเข่าถวายบังคม กลับชิงเอ่ยปากขึ้นมาเสียก่อน “องค์หญิงทรงสูงศักดิ์ล้ำค่าถึงเพียงนี้ ย่อมไม่ถือสากับอีแค่การแบ่งปันสถานะหรอกเพคะ” “แต่ตระกูลฉีของหม่อมฉันมีทายาทสืบสกุลสายตรงเพียงบุตรชายคนเดียวมาสามชั่วรุ่นแล้ว เด็กคนนี้คือรากฐานของตระกูลฉี จะปล่อยให้เขากลายเป็นลูกชู้ไร้สถานะได้อย่างไรกันเพคะ?” เหล่าทหารชายแดนพากันคุกเข่าลงกับพื้นอย่างพร้อมเพรียง “ขอองค์หญิงโปรดทรงเมตตาด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ!” ข้าก้มลงมองดูทารกในห่อผ้า สลับกับสายตาเว้าวอนของฉีเซียว ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา ข้าถอดมงกุฎหงส์บนศีรษะออก วางลงบนโต๊ะมงคล แล้วหันกายกลับขึ้นไปนั่งบนเกี้ยวพระที่นั่งของตนเอง “แม่ทัพฉี เจ้าอยากได้ทายาทสืบสกุล ข้าก็จะไม่ขัดขวาง” “แต่ราชโองการของอดีตฮ่องเต้ระบุไว้ชัดเจน ว่านี่คือการลดเกียรติลงมาอภิเษก มิใช่สิ่งของพระราชทาน” “ในเมื่อตระกูลฉีของเจ้าไม่มีปัญญารับราชโองการฉบับนี้ งั้นข้าก็จะขอทวงคืนเองก็แล้วกัน!”

9.0K views2026-07-17 10:37:16

รักไร้เงา

FictionÂ·โม่เหนียน

น้องสาวบุญธรรมของสามีนัดฉันออกไปทานข้าว ในตอนที่ทานข้าวได้เจอเหตุการณ์แผ่นดินไหว สามีที่เป็นนักดับเพลิงมาช่วยพวกเราทันที กลับเป็นเพราะพวกเราถูกทับอยู่ใต้หินก้อนใหญ่ ทำได้แค่ช่วยออกไปก่อนหนึ่งคน เพื่อช่วยน้องสาวบุญธรรมที่ร่างกายอ่อนแอป่วยบ่อยออกไปก่อน สามีจึงปล่อยฉันที่ตั้งครรภ์ห้าเดือนเอาไว้ ฉันขอร้องอ้อนวอนให้เขาช่วยฉัน เขาปล่อยให้หินขนาดใหญ่กระแทกแขนของฉันจนหัก "โยวโยวร่างกายอ่อนแอป่วยบ่อยตั้งแต่เด็ก ปล่อยเธอไว้ที่นี่เธอจะตาย" แต่หลังจากฉันตายไป เขาก็เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมา

5.8K views2025-02-19 16:13:29

เงียบงัน

FictionÂ·หยูจือจือ

ในวันแต่งงาน พ่อของเฮ่อซือเหยียนฆ่าตัวตายที่บ้านใหม่ของเรา เขาได้ทิ้งจดหมายลาไว้โดยกล่าวโทษว่าฉันเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องจบชีวิตลง ตั้งแต่นั้นมา เหอซือเหยียนก็เกลียดฉันเป็นอย่างมาก เขาบอกว่า "หลินชูถง เธอควรใช้ชีวิตอยู่ในนรกและสำนึกผิดไปตลอดชีวิต" หลังจากนั้นก็เป็นไปตามที่เขากล่าวไว้ ฉันต้องใช้ชีวิตอย่างเร่ร่อน กลายเป็นใบ้และเป็นบ้า ใช้ชีวิตได้แย่กว่าสุนัขเสียอีก แต่แล้วเขาก็รู้สึกเสียใจในที่สุด

4.9K views2025-02-14 14:45:56

เมื่อดาราดับ ฝันก็สลาย

FictionÂ·สุ่ยสุ่ย

หลังจากยอมรับความจริงได้แล้วว่าเฟิงเยี่ยนหลี่ไม่มีวันรักเธอ ซูอวี่อินก็เป็นฝ่ายขอหย่า และพาลูกชายเฟิงจื่อเยี่ยนจากไป แต่ผู้ชายที่เย็นชามาตลอดกลับเริ่มตามง้อภรรยาอย่างสุดชีวิตเพื่อขอคืนดี เขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากที่เคยเมินเฉย กลายเป็นขับรถมาดักรอซูอวี่อินทุกวันเพื่อขอให้เธอให้อภัย ใช้เวลาว่างทั้งหมดอยู่กับลูกชาย เตรียมของขวัญเซอร์ไพรส์สารพัด แม้กระทั่งเพื่อปกป้องสองแม่ลูก เขายังถูกคนร้ายแทงจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ภายใต้คำอ้อนวอนของลูกชาย ในที่สุดหัวใจของซูอวี่อินก็อ่อนลง และยอมกลับมาจดทะเบียนสมรสอีกครั้ง แต่ระหว่างทางกลับหลังจากจดทะเบียนสมรส ทั้งเธอและลูกชายกลับประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ หลังการช่วยชีวิตที่กินเวลานานกว่าสิบชั่วโมง ซูอวี่อินต้องสูญเสียไตไปหนึ่งข้าง ส่วนเฟิงจื่อเยี่ยนตาบอดทั้งสองข้าง และในวันรุ่งขึ้นหลังเกิดอุบัติเหตุ ขณะที่ซูอวี่อินจูงมือลูกชายเดินผ่านหน้าห้องพักแพทย์ เธอกลับได้ยินความลับอันน่าตกตะลึง

13.5K views2026-07-16 13:45:11

รักร้ายกัดกินใจ

FictionÂ·อันเยว่

แต่งงานกันมาห้าปี อวี้สิงเยี่ยนไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับเสิ่นถังเยว่สักที เขาเอาแต่บอกว่างานยุ่งมาก ไม่มีเวลาไปจดทะเบียนสมรส จะจดหรือไม่จดทะเบียนสมรสก็เหมือนกัน จนกระทั่งวันนี้เธอเห็นกับตาว่าอวี้สิงเยี่ยนกับพี่สาวของเธอที่หายตัวไปห้าปีเดินออกมาจากสำนักงานเขต ทั้งสองคนจดทะเบียนสมรสกัน! เสิ่นฝานซิงโผเข้าไปกอดอวี้สิงเยี่ยนพร้อมกับน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตา กำเล่มทะเบียนสมรสสีแดงสะดุดตาในมือแน่น “สิงเยี่ยน ฉันผิดเองที่หนีการแต่งงานในตอนนั้น......” เสิ่นฝานซิงเสียงสะอื้น “ฉันรู้ว่านายยอมจดทะเบียนสมรสกับฉันครั้งนี้ เพราะฉันเป็นมะเร็ง แต่ฉันก็ยังอยากถามนายอยู่ดี หลายปีที่ผ่านมา นายลืมฉันแล้วจริงๆ เหรอ นายรักถังเยว่จริงๆ ใช่ไหม?”

19.3K views2026-06-05 17:13:44

ยามใบไม้ผลัดใบ

FictionÂ·มู่หือ

ก่อนประจำเดือนมาหนึ่งวัน ฉันเห็นโน้ตในแอปเตือนความจำของคู่หมั้น [เธอน่าจะเป็นประจำเดือนพรุ่งนี้ เตรียมผ้าอนามัยกับยาแก้ปวดใส่ไว้ในกระเป๋า] ฉันยิ้มอย่างมีความสุข ประทับใจความเอาใจใส่ของคู่หมั้นมาก จนกระทั่งวันต่อมา ฉันปวดหน่วงๆ ที่ท้องน้อยจนหน้าซีด จึงไปหาผ้าอนามัยในกระเป๋าสะพาย แต่ในกระเป๋าไม่มีอะไรเลย เลือดสีแดงเข้มซึมออกมาจากกางเกง พวกนักเรียนชี้มาที่ด้านหลังฉันแล้วหัวเราะคิกคัก ฉันนึกว่าเขาแค่ลืมเอาของพวกนั้นใส่กระเป๋า แต่ครูฝึกสอนที่เพิ่งมาใหม่ดันโพสต์ว่า [เพิ่งมาฝึกสอนก็เจอครูพี่เลี้ยงสุดหล่อแถมยังใจดีมาก! คิดไม่ถึงว่าเขาจะเตรียมผ้าอนามัยกับยาแก้ปวดให้ฉันด้วย เดือนนี้ไม่ปวดประจำเดือนเลยอะ] พร้อมกับภาพยาแก้ปวดกับผ้าอนามัย แถมยังมีน้ำหวานด้วย ยานั่นเป็นยาที่ฉันมีติดบ้านไว้ตลอด เพราะฉันปวดประจำเดือนแทบทุกเดือน ส่วนผ้าอนามัยก็เป็นผ้าอนามัยยี่ห้อเดียวที่ฉันใช้แล้วไม่แพ้ ฉันล็อกหน้าจอมือถือ มองแหวนที่นิ้วกลางอยู่นานมาก จากนั้นก็ลุกขึ้นไปที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงเรียน เพื่อยื่นเรื่องขอไปทำวิจัยและดูงานที่ต่างประเทศ เจ็ดปีแล้ว เขาจำวันเกิดฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่หลังจากนี้เขาไม่ต้องจำมันอีกแล้วล่ะ ......

5.2K views2026-07-24 14:40:30

รักสลายปลายฤดูใบไม้ร่วง

FictionÂ·ชุนรื่อซานไน่

ในค่ำคืนที่ซือชิงเจ๋อออกไปพลอดรักกับชู้รัก ซางชิวกลับต้องจบชีวิตลงอย่างอนาถ พญายมให้โอกาสเธอได้กลับมามีชีวิตเป็นเวลาเจ็ดวันเพื่อสะสางความปรารถนาที่ยังค้างคาใจ เธอมีความปรารถนาเพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือการหย่ากับซือชิงเจ๋อ ให้ทุกอย่างที่ผ่านมาจบสิ้นลง ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นหรือตายก็อย่าได้กลับมาพบเจอกันอีก

12.9K views2025-09-08 16:11:53

รอยรักพัดผ่าน

FictionÂ·จั้วจั้ว

ตอนอายุยี่สิบปี หนิงรั่วซีแต่งงานกับเสิ่นเยี่ยนโจว เพื่อนต่างวัยของพ่อเธอ เขาอายุมากกว่าเธอแปดปี เป็นที่รู้จักกันดีในวงการว่าเป็นยมทูตไร้หัวใจ ที่มีวิธีจัดการเด็ดขาดในโลกธุรกิจ และไม่เคยเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนเลย ทว่ากับเธอ เขากลับอ่อนโยนจนน่าเหลือเชื่อ เขาจะยอมให้คนส่งเครื่องประดับมูลค่าหลายล้านไปถึงมือเธอในวันรุ่งขึ้น เพียงเพราะเธอเอ่ยปากลอยๆ ว่า "สร้อยเส้นนั้นสวยดีนะ" ในยามที่เธอปวดท้องประจำเดือนจนต้องขดตัวอยู่บนเตียง เขาก็จะยอมวางมือจากโปรเจกต์มูลค่าหลายร้อยล้าน เพื่อมาต้มน้ำขิงผสมน้ำตาลทรายแดงให้เธอด้วยตัวเอง และคอยป้อนเธอทีละช้อนอย่างทะนุถนอม ในยามที่เกิดอารมณ์เสน่หา เขามักจะใช้มือบีบเอวเธอแล้วเรียกเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า "ที่รัก" พร้อมกับชมว่าเธอช่างว่าง่าย จนทำให้เขาเสพติด แม้แต่ชื่อบัญชีโซเชียลมีเดียทั้งหมดของเขาก็ยังตั้งชื่อว่า "แด่อลิซ" เธอเข้าใจมาโดยตลอดว่ามันเป็นชื่อเพื่อรำลึกถึงวันที่พวกเขาพบกันครั้งแรก ซึ่งเป็นวันที่เธอเล่นเพลงนั้นหน้าเปียโน จนกระทั่งวันนั้น วันที่เธอพบอัลบั้มรูปเก่าเล่มหนึ่งในห้องทำงานของเขา

14.9K views2026-06-30 13:45:58

ปลายทางไม่อาจหวนคืน

FictionÂ·รู้ใจด้านมืด

แฟนผมเป็นคนขี้หึงขี้หวงมาก ตลอดระยะเวลาเจ็ดปีที่คบกันมา ประโยคติดปากของซูหว่านหยินก็คือ： “แฟนฉันหล่อมากเลยนะรู้ไหม？ถ้ารู้แล้วมีคนจะเข้ามายุ่งล่ะก็เจอดีแน่” “ที่รักหล่อขนาดนี้ใครเห็นก็ต้องมีหวั่นไหวบ้างแหละ แค่เห็นคนอื่นจ้องที่รัก ฉันก็หึงแล้ว” เพราะแบบนี้ เธอเลยไม่เคยให้ผมไปทำความรู้จักกับวงสังคมของเธอเลย จนกระทั่งวันที่ผมใช้บัญชีสำรองเข้าไปดูหน้าโพสต์ของเธอ สามปี รวมทั้งหมดหกร้อยกว่าโพสต์ และทุกโพสต์นั่นล้วนเต็มไปด้วยช่วงเวลาที่เธอใช้ร่วมกับผู้ชายอีกคน ภาพของเธอกับเขาที่เดินเล่นที่พระราชวังโปตาลาด้วยกัน ขอพรบนยอดภูเขาหิมะด้วยกัน จูบกันอย่างดูดดื่มกลางถนนในกรุงซิดนีย์ โพสต์ล่าสุดบนหน้าโปรไฟล์ของเธอ ภาพประกอบเป็นภาพบรรยากาศริมทะเล เธอกำลังจูบกับผู้ชายคนนั้นท่ามกลางเสียงโห่แซวและเสียงกรี๊ดจากกลุ่มเพื่อนที่รายล้อมอยู่ คำบรรยาย：การรักใครสักคน คือการอดไม่ได้ที่จะประกาศให้โลกรู้ว่าเขาเป็นของเรา ปลายนิ้วผมสั่นระริก ผมกดออกจากหน้าโพสต์นั้นเงียบ ๆ ก่อนจะจองตั๋วเครื่องบินไปเมืองหนานเฉิง ที่แท้ความสัมพันธ์เจ็ดปี ก็สามารถปล่อยมือได้ภายในชั่วพริบตา

6.6K views2026-08-21 13:28:05

รักใกล้สุดขอบฟ้า

FictionÂ·เฟิ่งเสี่ยวอัน

อุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งหนึ่งทำให้สวี่หวันเอ่อร์หลับไม่ได้สติไปถึงสามปี ทว่าเมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเธอเปลี่ยนไป สวี่หวันเอ่อร์ที่เมื่อก่อนเอาแต่คอยตามตื๊อเจียงเหยี่ยน กลับปล่อยผ่านไปได้หลายวันโดยไม่ไปหาเขาสักครั้ง ต่อให้รู้ว่าเขาป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาล เธอก็ทำเพียงแค่สั่งให้คนตุ๋นซุปไก่แล้วส่งไปให้เท่านั้น เขากลับดึกเธอก็ไม่ถามไถ่ แม้จะมีข่าวลือหนาหูว่าเขาแอบซุกผู้หญิงไว้ข้างนอก เธอก็ไม่คิดจะใส่ใจ จนกระทั่งวันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังนั่งดูนายแบบหนุ่มเต้นโชว์อยู่ในบาร์ เพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ส่งรูปภาพหนึ่งมาให้ ภายในห้องจัดเลี้ยงอันหรูหราอลังการ เจียงเหยี่ยนกำลังควงแขนผู้หญิงคนหนึ่ง ทั้งยังอุ้มเด็กยืนต้อนรับแขกเหรื่ออยู่บริเวณหน้าประตู ป้ายไฟด้านบนเขียนข้อความตัวโตไว้ว่า “ขอแสดงความยินดีกับเจียงเหยี่ยนที่ได้บุตรชาย ขอให้ครอบครัวมีแต่ความสุขและสุขภาพแข็งแรง” เพื่อนสนิทยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ใคร ๆ ก็บอกว่าเธอไม่สนใจเจียงเหยี่ยนแล้ว แต่ฉันไม่เชื่อหรอก เขากับผู้หญิงตัวแทนคนนั้นถึงขั้นมีลูกด้วยกันแล้วนะ เธอจะยังไม่แคร์ได้เหรอ” สวี่หวันเอ่อร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เธอหยิบธนบัตรหลายใบยัดใส่ขอบกางเกงของนายแบบหนุ่มแบบลวก ๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟา “สามีฉันได้ลูกชายทั้งที คนเป็นเมียหลวงอย่างฉันก็ควรไปสักหน่อย”

10.4K views2026-08-14 16:24:49

หนึ่งฝันหวนคืน ครองคู่กับท่าน

FictionÂ·บุปผาเดือนเพ็ญ

หลังจากนางในดวงใจในใจของเขาเสียชีวิต เจียงวั่งโจวก็เกลียดชังข้ามาสิบปี ข้าพยายามทำดีทุกวิถีทาง ทว่าเขากลับหัวเราะเย็นชา “หากเจ้าอยากเอาใจข้าจริง ก็ไปตายเสียดีกว่า” ความเจ็บปวดแล่นปราดเข้าสู่หัวใจ แต่ในขณะคานเรือนที่ลุกไหมกำลังจะหล่นทับข้า เขากลับยอมตายเพื่อช่วยชีวิตข้าไว้ ก่อนตาย เขาที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของข้า ได้ใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายปัดมือข้าที่สัมผัสตัวเขาออก “ซ่งจือเสวี่ย หากชั่วชีวิตนี้ข้าไม่เคยได้พบเจ้า จะดีเพียงใด...” ในพิธีศพ มารดาเจียงร่ำไห้จนพูดไม่เป็นคำ “วั่งโจว เป็นความผิดของแม่เอง ตอนนี้ไม่ควรบังคับให้เจ้าแต่งกับนาง หากตอนนั้นแม่ยอมตามใจเจ้า ให้เจ้าได้แต่งกับกู้หว่านเหอ จุดจบในวันนี้จะแตกต่างออกไปหรือไม่” บิดาเจียงจ้องมองข้าอย่างเคียดแค้น “วั่งโจวช่วยชีวิตเจ้าถึงสามครั้ง เหตุใดเจ้ามีแต่นำเคราะห์กรรมมาให้เขา! เหตุใดคนที่ตายจึงไม่ใช่เจ้า!” ทุกคนต่างเสียใจที่เจียงวั่งโจวแต่งงานกับข้า แม้แต่ตัวข้าเองก็เช่นกัน สุดท้าย ข้าจึงทิ้งกายจากยอดหอเด็ดดารา...แล้วหวนกลับมาเมื่อสิบปีก่อน ในครานี้ ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะตัดขาดวาสนาทั้งหมดที่มีต่อเจียงวั่งโจว เพื่อทำให้ความปรารถนาของทุกคนเป็นจริง

33.5K views2025-09-15 14:16:55

ผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย

FictionÂ·ประทีปอู๋

หลังจากเพื่อนสนิทคลอดลูกเสร็จ ฉันก็อุ้มเด็กน้อยมาหยอกเล่น "เด็กดี นี่แม่ทูนหัวนะ ส่วนนี่ก็พ่อทูนหัว" สวี่จือหย่วนที่ยืนอยู่ด้านข้างพลันเอ่ยปากขึ้นมา "ไม่ใช่พ่อทูนหัวหรอก เป็นพ่อแท้ ๆ " ฉันคิดว่าตัวเองฟังผิดไป นึกไม่ถึงว่าเขาจะยกมุมปากยิ้มอย่างไม่หยี่ระ แล้วพูดซ้ำอีก "เด็กคนนี้เป็นลูกของฉันเอง ก็วันที่พ่อของเธอตายนั่นแหละ ฉันกับเจียงหนิงมีอะไรกันทั้งคืน ใช้ถุงยางไปทั้งกล่องเลย" ฉันยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ลำคอเหมือนถูกกรอกด้วยน้ำตะกั่ว หาเสียงตัวเองไม่เจอซะแล้ว ผ่านไปพักใหญ่กว่าฉันจะเค้นคำพูดออกมาได้ "แต่เราเพิ่งจะไปจดทะเบียนสมรสกันเมื่อวานนี้เองนะ" สวี่จือหย่วนหัวเราะขณะโอบกอดปลอบใจฉัน "ไม่ต้องห่วง ฉันกับยัยนั่นอย่างมากก็เป็นแค่คู่นอน ถ้าคิดจะแต่งงานคงแต่งกันไปนานแล้ว" พอพูดถึงตรงนี้ เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดมุขตลกร้าย "เจียงหนิงยังไม่ได้บอกเธอสินะ พวกเราเคยคบกัน และฉันก็เป็นผู้ชายคนแรกของยัยนั่นด้วย"

6.2K views2026-07-16 13:37:33

SCAN CODE TO READ ON APP