บทที่ 29

"อยากทำให้เสิ่นเหยียนฉือเข้าใจว่าฉันร้ายก็เชิญ แต่อย่าเอาร่างกายฉันเป็นเครื่องมือ! ถ้ายังมีครั้งหน้าอย่างที่ผลักฉันตกน้ำอีก ฉันจะปล่อยคลิปนั้นทันที แล้วแกไม่มีวันได้ผุดได้เกิดอีกต่อไป!"

ฉันอยากให้ซูอวี่โหรวช่วยฉันจัดการเรื่องการหย่าให้จบเร็วๆ แต่ก็ไม่ได้อยากให้เธอจัดการชีวิตของฉันไปด้วย ตอนนี้ร่างกายของฉันบอบบางยิ่งนัก ไม่ว่าจะเป็นเพราะการแต่งงานครั้งนี้หรืออะไรก็แล้วแต่ ห้ามมีรอยขีดข่วนอีกเป็นอันขาด

พูดจบ ฉันก็ไม่รอฟังคำพูดของซูอวี่โหรวที่ตอนนี้หน้าถมึงทึงไปหมด แล้วหมุนตัวเดินจากไปทันที

พอกลับถึงบ้าน ฉันก็อาบน้ำเรียบร้อย กำลังจะขึ้นไปนอนพัก แต่กลับเห็นเสิ่นเหยียนฉืออยู่ในห้องนั่งเล่นของฉัน

ฉันขมวดคิ้วทันที

"นายเข้ามาได้ยังไง?" ฉันเปลี่ยนรหัสประตูใหม่แล้วนะ แล้วเขาเข้ามาได้ยังไงกัน?

ต่อให้เขาจะถอดรหัสแค่ไหน มันก็ควรใช้เวลาบ้างไหม? ยิ่งครั้งนี้ ฉันตั้งรหัสใหม่แบบไม่เกี่ยวข้องกับของเก่าเลยสักนิด

"หิวรึยัง? มากินข้าวเถอะ ฉันซื้อขนมจีบกุ้งร้านสวีจี้ที่เป็นของโปรดของเธอมาให้"

ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ยินคำถามฉัน หรือไม่ก็เลือกที่จะเมินมันไป เขาลืมกระทั่งว่าตอนนี้เรากำลังจะหย่ากัน แล้วกลั