เล่ห์ร้ายนายว่าที่คู่หมั้น

เล่ห์ร้ายนายว่าที่คู่หมั้น

last updateZuletzt aktualisiert : 14.02.2026
Sprache: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 Bewertungen. 2 Rezensionen
83Kapitel
9.0KAufrufe
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen

Teilen:  

Melden
Übersicht
Katalog
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

Zusammenfassung

ความรักหวาน

รักคนเดียว

อีโรติก

วิศวกร

วัยรุ่น

เจ้าเสน่ห์

การแต่งงานตามสัญญา

เข้าใจผิด

คู่ปรับ

วายุถูกแม่บังคับให้ไปดูตัวว่าที่คู่หมั้น แต่เขากลับเทนัดเธอถึงสองครั้ง แถมยังปล่อยให้เธอรอเก้ออยู่ร้านอาหารหลายชั่วโมง "ถ้าสวยคงหาผัวเองไปแล้ว ไม่เหลือมาถึงกูหรอก"

Mehr anzeigen

Kapitel 1

อารัมภบท

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
Erweitern
Nächstes Kapitel
Herunterladen

Aktuellstes Kapitel

Weitere Kapitel

Rezensionen

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
ขบแล้วววววววว
2026-04-12 00:00:33
1
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกมาก น่ารักที่สุด ชอบๆๆๆ
2026-04-12 00:00:25
1
0
83 Kapitel
อารัมภบท
@โรงแรมห้าดาว ห้องจัดเลี้ยงในโรงแรมห้าดาวถูกเนรมิตให้ดูสวยงามและสุดแสนโรแมนติกด้วยดอกไม้สดนานาพรรณ ผ้าสีขาวถูกตกแต่งให้พลิ้วไหวอย่างประณีต แสงไฟระยิบระยับส่องประกายไปจนทั่วห้องโถงใหญ่ ดอกไม้สีขาวและสีชมพูอ่อนถูกประดับประดาในแจกันตามโต๊ะอาหาร แขกผู้มีเกียรติมาร่วมงานฉลองมงคลสมรสระหว่าง เจ้าขุน และ ดาริณ อย่างแน่นขนัด บนเวทีถูกตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง คู่บ่าวสาวเปล่งประกายในชุดแต่งงานสีขาวผ่องและชุดสูทสีดำยืนเคียงข้างกันอยู่บนเวที สองมือจับประสานกันอย่างมั่นคง รอยยิ้มแห่งความสุขและความรักแผ่ซ่านไปทั่วใบหน้าของคนทั้งคู่ ในที่สุดก็มาถึงวันที่หลายคนรอคอย “จบไปหนึ่งคู่ เหลือแต่มึงกับกูนี่แหละที่ยังโสดอยู่” ออสติน เอ่ยกับ วายุ ขณะดวงตาเพ่งมองไปบนเวทีด้วยความปลื้มปริ่ม รู้สึกยินดีกับเพื่อนสนิทในกลุ่มที่ได้เป็นฝั่งเป็นฝา ก่อนที่ใบหน้าของหนุ่มลูกครึ่งไทยนอร์เวย์จะหันมาทางเพื่อนสนิทอีกคนแล้วเอ่ยแซว “คู่มึงล่ะ เมื่อไหร่จะแต่ง” ทิวเขา ละความสนใจจากคนบนเวทีแล้วหันมาทางคนถามก่อนจะพูดขึ้นว่า “กูพร้อมมาก แต่น้ำหวานอยากเรียนให้
Mehr lesen
บทที่ 1 เหตุผลของการหมั้นหมาย
@บ้านเลิศดำรงค์ “แม่ขอร้องนะพลอย แม่ขออีกแค่ครั้งเดียวนะลูกนะ” “ครอบครัวของเราก็มีศักดิ์ศรี ทำไมเราต้องให้โอกาสคนที่ผิดนัดเราถึงสองครั้งด้วยคะ ยังไงพลอยก็ไม่ไปเด็ดขาด” พลอยชมพู หญิงสาววัยยี่สิบย่างเข้าสู่ยี่สิบเอ็ดปี เจ้าของร่างอรชรผิวพรรณผุดผ่องอย่างลูกผู้ดี กำลังยืนกอดอกเชิดหน้าใส่ พรรณี ผู้เป็นแม่ ขณะปฏิเสธเรื่องที่มารดาขอร้องให้เธอไปดูตัวว่าที่คู่หมั้นเป็นหนสาม หลังจากเธอถูกเบี้ยวนัดมาแล้วถึงสองคราวแถมยังถูกอีกฝ่ายทิ้งให้รอเก้ออยู่ร้านอาหารตั้งหลายชั่วโมง คิดแล้วมันน่าโมโหชะมัด “แม่สัญญาว่าแค่ครั้งเดียว ถ้าคราวนี้พี่เขาเบี้ยวนัดพลอย แม่จะไม่บังคับให้พลอยไปดูตัวอีก และแม่ก็จะเป็นคนไปคุยกับป้าสุวิมลเรื่องยกเลิกงานหมั้นเอง” “แต่แม่คะ” “นะพลอย แม่ขอร้องล่ะ อีกแค่ครั้งเดียว ครั้งสุดท้าย” เธอปั้นหน้าบึ้งตึง ทำท่าจะคัดค้านหัวชนฝา ทว่าพอถูกมารดาขอร้องก็อดใจอ่อนไม่ได้ ร่างเล็กนั่งกระแทกลงบนโซฟาอย่างแรงพร้อมกับทำหน้าไม่พอใจ ปกติเธอเป็นคนมีเหตุผล แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องเดียวที่เธอไม่อยากใช้เหตุผล
Mehr lesen
บทที่ 2 หนุ่มหล่องานดี คิงวิศวะมอดัง
หลายวันต่อมา @ร้านเหล้า เสียงเพลงจังหวะ EDM ดังอึกทึกครึกโครมอยู่ในร้านเหล้าชื่อดัง ซึ่งเป็นแหล่งรวมนักศึกษางานดีของมหาวิทยาลัยในละแวกนี้ กลุ่มนักท่องราตรีต่างมารวมตัวกันอย่างแน่นขนัดในคืนวันศุกร์ สี่หนุ่มแก๊งคิงวิศวะของมหาวิทยาลัย KU นั่งอยู่ตรงโซนวีไอพีบนชั้นลอย คืนนี้พวกเขานัดแนะกันออกมาสังสรรค์ก่อนที่มหาวิทยาลัยจะเปิดเทอมในอีกไม่กี่วันข้างหน้า วายุนั่งมองสองหนุ่มแล้วส่ายหน้าเอือมระอา ก็ช่วงนี้พวกมันเอาแต่ติดเมียนี่นา กว่าจะนัดแนะให้ออกมารวมตัวกันได้ช่างแสนยาก แล้วไหนพวกมันยังต้องติดสอยห้อยเมียมาด้วยอีกต่างหาก หมดกันแก๊งเสือร้าย ตอนนี้กลายเป็นลูกแมวแสนเชื่องไปแล้วสอง “เป็นไงวะชีวิตหลังแต่งงาน” วายุเอ่ยถามว่าที่คุณพ่อ ที่ตอนนี้กำลังนั่งคลอเคลียคุณภรรยาคนสวย เจ้าขุนละความสนใจจากคนข้าง ๆ แล้วหันมาทางคนถามจากนั้นก็เอ่ยตอบ “ก็ดี มีความสุข สามวันดีสี่วันทะเลาะชีวิตมีสีสันดีว่ะ” พูดแล้วหันไปยักคิ้วให้ดาริณ ไม่ทันไรเธอก็ทำตาเขียวปั้ดใส่เขาซะแล้ว เจ้าขุนแค่นหัวเราะ ก่อนจะหันมาสนใจวา
Mehr lesen
บทที่ 3 คนนี้น่ะเหรอ ผู้ชายที่แม่ให้ไปดูตัว
“ใครไม่รู้จักก็บ้าแล้ว นั่นแก๊งคิงวิศวะมอ KU เลยนะเว้ย ทั้งประเทศคงมีแค่พวกแกสองคนเท่านั้นแหละมั้งที่ไม่รู้จักอะ เนอะ” ต้นข้าวสาธยายขณะชี้นิ้วไปที่มิเกลและพลอยชมพู จากนั้นก็หันมาพยักหน้าพูดคำว่า ‘เนอะ’ กับสาลี่ เธอเป็นติ่งแก๊งคิงวิศวะต่างสถาบันมานาน ติดตามตั้งแต่พวกเขาเริ่มดังในสื่อโซเชียลใหม่ ๆ จนตอนนี้กลายเป็นแฟนคลับตัวยงของแก๊งนี้ไปแล้ว “ไม่เห็นอยากรู้จักเลยเนอะ” มิเกลหันมาพูดกับพลอยชมพูแล้วพยักหน้าหาพรรคพวก ในขณะที่พลอยชมพูเอาแต่นิ่งเงียบ สีหน้าเหมือนกำลังสงสัยอะไรบางอย่าง “ไอ้พลอย! เป็นไรวะ เหม่อเชียว” “เปล่า” “อย่าบอกนะว่าแกก็หลงเสน่ห์ผู้ชายพวกนั้นอีกคน โอ๊ย! ฉันอยากจะบ้า” มิเกลทำหน้าเอือมระอาพลางยกมือกุมขมับ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแม่คนสวยสายซึนอย่างพลอยชมพู ก็ซึนแตกเสียแล้วเพียงแค่เห็นหน้าผู้ชายพวกนั้น ตาคู่สวยกลอกกลิ้งไปมา ก่อนที่พลอยชมพูจะถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย จากนั้นก็รีบพูดแก้ตัวทันที “จะบ้าเหรอแก ฉันก็แค่รู้สึกคุ้นหน้าคนที่อยู่ข้างบนนั้น เหมือนจะเคยเจอที่ไหนมาก่อน แต่ก็นึกไม่ออกแค่น
Mehr lesen
บทที่ 4 หนุ่มนักล่า คาสโนว่าตัวพ่อ
ร่างเล็กเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ โดยไม่รู้เลยว่ามีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องแผ่นหลังของเธอในระยะใกล้ วายุยกยิ้มขณะยืนพิงกำแพงตรงทางเดินแคบ ๆ ระหว่างรอคนบางคนเข้าไปทำธุระส่วนตัวเขายกบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบตรงบริเวณที่มีป้าย Smoking area ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นแล้วพ่นควันสีขาวออกจากปากด้วยท่าทางเรียบนิ่ง แต่ประกายไปด้วยเสน่ห์ที่น่าหลงใหล สาว ๆ ที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างส่งสายตาทอดสะพาน แต่ชายหนุ่มทำเพียงส่งยิ้มบาง ๆ กลับไปให้ หลังทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยพลอยชมพูก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ดวงตาคู่สวยปะทะกับดวงตาคู่คมที่จ้องมาราวกับต้องการกลืนกิน ริมฝีปากหนายกยิ้มอย่างมีเลศนัยขณะมองเธอ หญิงสาวส่งยิ้มบาง ๆ ลองเชิงว่าที่คู่หมั้น จังหวะนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้าไปหาวายุพอดี สาวสวยสุดเซ็กซี่ยกแขนขึ้นมาคล้องคอชายหนุ่มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ไม่เจอพี่วายุตั้งนาน คิดถึงจังเลยค่ะ” คนถูกกอดมีท่าทางเลิ่กลั่ก กำลังจะตกเหยื่อรายใหม่เหยื่อรายเก่ากลับโผล่มาจากไหนไม่รู้ ชายหนุ่มรีบแกะแขนของหญิงสาวออกจากคออย่างลนลาน ก่อนจะพูดเสียงเรียบ “กลับโต๊ะไปก่อนนะ
Mehr lesen
บทที่ 5 เสือ (หรือเหยื่อ)
วายุนั่งยิ้มจนแก้มแทบปริแตกตั้งแต่กลับมาถึงโต๊ะ ดวงตาคมจ้องมองโทรศัพท์มือถือสลับกับมองโต๊ะด้านล่าง เฝ้ารอข้อความตอบกลับจากสาวนิรนามที่เพิ่งได้คุยกันครั้งแรก แปลกจังที่เขารู้สึกคุ้นเคยกับเธอมาก่อน อย่างนี้เรียกนางในฝันรึเปล่าวะ เพื่อนสนิทจับสังเกตท่าทางของเสือซุ่ม สงสัยเหยื่อจะติดกับแล้ววายุถึงได้อารมณ์ดีขนาดนี้ ปิ๊ง! เสียงข้อความดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มละความสนใจจากทุกสิ่งมาที่เครื่องมือสื่อสาร เขารีบเปิดอ่าน ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มอย่างไม่ปกปิดเมื่อเห็นว่าเธอตอบรับคำชวน ก่อนที่ปลายนิ้วจะพิมพ์ข้อความยิก ๆ ส่งกลับไปหาอีกฝ่ายทันที ‘ถ้างั้นพี่เดินไปรับที่โต๊ะนะ’ ‘ไปรถพี่’ แทนตัวเองว่าพี่ดูเป็นผู้ชายอบอุ่นอ่อนโยน สาวคนไหนเจอแบบนี้ต้องมีรักมีหลงบ้างแหละ ปิ๊ง! อีกฝ่ายตอบกลับอย่างรวดเร็วสงสัยเธอเองก็รอข้อความจากเขาอยู่เหมือนกัน ‘เจอกันหน้าร้านดีกว่าค่ะ ขี้เกียจตอบคำถามเพื่อน’ ไม่ไร้เดียงสาอย่างที่คิดแฮะ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เขาจะได้ไม่ต้องเสียเวลาสอนนั่นสอนนี่ วายุยกยิ้มหลังกดถูกใจใ
Mehr lesen
บทที่ 6 กับดัก ล่อลวง
“เหม็นรึเปล่า” “คะ?” “พอดีพี่เพิ่งสูบบุหรี่มาน่ะ กลัวเราจะเหม็น” “ปกติสูบบ่อยเหรอคะ” เธอไม่ตอบคำถามแต่ใช้วิธีถามกลับ นี่มันหลักจิตวิทยารึเปล่าวะ รู้สึกประหม่าฉิบหาย “จะสูบแค่ตอนกินเหล้าน่ะ” หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อยทำเหมือนเข้าใจ สรุปว่าเหม็นรึเปล่าก็ไม่ตอบ จังหวะขับรถผ่านร้านสะดวกซื้อที่เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง วายุก็เลี้ยวเข้าไปจอดหน้าร้าน เธอมองหน้าเขาคล้ายกับสงสัย ชายหนุ่มจึงรีบพูดขึ้นว่า “พี่จะแวะซื้อหมากฝรั่ง เราอยากได้อะไรไหม” เขาพูดขณะปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว “ไวน์ค่ะ” วายุยกยิ้มแล้วเปิดประตูลงจากรถ เดินตรงปรี่เข้าไปในร้านสะดวกซื้อเพื่อเลือกซื้อของที่ต้องการ เขาไม่ลืมหยิบกล่องถุงยางอนามัยที่อยู่บนชั้นมาด้วยสองกล่องเผื่อเหลือเผื่อขาด หลังคิดเงินกล่องอุปกรณ์ป้องกันถูกแยกไปเก็บในกระเป๋ากางเกงทันที เมื่อกลับมาถึงรถเขาก็ยื่นขวดไวน์ให้หญิงสาว “ยี่ห้อนี้พอได้ไหม” “ได้ค่ะ” แววตาคมกริบมองเธอนิ่ง ๆ ก่อนริมฝีปาก
Mehr lesen
บทที่ 7 คืนเร่าร้อน กับท่อนลำบิ๊กไซซ์
ประตูห้องเปิดกว้างวายุเป็นฝ่ายเดินนำหน้าพาหญิงสาวเข้าห้องด้วยกัน แม้ท่าทางจะดูเก้ ๆ กัง ๆ แต่เธอกลับไม่แสดงอาการประหม่าเลยสักนิด สงสัยจะโชกโชนไม่น้อย ร่างเล็กนั่งลงบนโซฟาดวงตาสอดส่องไปรอบ ๆ ห้องพักของโรงแรมห้าดาว ภายในหรูหราราคาคงจะแพงน่าดู นี่เขาใช้เงินฟุ่มเฟือยกับเรื่องพวกนี้เนี่ยนะ ร่างสูงวางกระเป๋าของเธอและขวดไวน์ลงบนโต๊ะกระจก ก่อนจะเดินไปหยิบแก้วไวน์ตรงเคาน์เตอร์เล็ก ๆ มาสองใบ รินไวน์แดงใส่แก้วแล้วยื่นให้หญิงสาวด้วยท่าทางสุภาพ แต่ดวงตาประกายแพรวพราวไม่หยุด พลอยชมพูรับแก้วไวน์มาจิบแล้ววางแก้วไว้ นัยน์ตาคู่สวยแหงนมองหน้าคนที่ยืนเต๊ะท่าเก๊ก ๆ คงคิดว่าตัวเองเท่มากมั้ง เหมือนเขาได้ยินความคิดเธอ ฉับพลันวายุก็นั่งลงด้านข้าง มือหนาควงแก้วไปมา ก่อนจะยกดื่มรวดเดียวจนหมด ริมฝีปากหนาเผยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มขณะยกแขนขึ้นมาพาดพนักพิงโซฟาคล้ายกับโอบไหล่เธอทางอ้อม ปลายนิ้วสัมผัสเบา ๆ ตรงหัวไหล่บอบบางเป็นการลองเชิง เมื่อเห็นว่าเธอไม่พูดอะไรเขาจึงเริ่มลูบไล้ไปมา “ยังไม่ตอบพี่เลย สรุปเราเรียนที่
Mehr lesen
บทที่ 8 แผนลวง (หลอก)
สุ้มเสียงแหบพร่าเอ่ยถามแนบชิดใบหู ทำให้พลอยชมพูขนลุกซู่ไปทั้งตัว นี่เขาถามถึงเรื่องอะไรกัน 58 หมายถึงขนาดไอ้นั่นของเขางั้นเหรอ ใบหน้าสวยแดงก่ำ มีความรู้สึกเขินอายและโกรธเคืองปะปนกัน ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าเขาดี นอกจากลามก บ้ากาม เขายังดูถูกเธออีกต่างหาก หญิงสาวส่ายศีรษะไปมา ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกภาคภูมิใจในขนาดเกินมาตรฐานชายไทยของไอ้วายุน้อย คืนนี้เขาจะมอบประสบการณ์อันเร่าร้อน และทำให้เธอขึ้นสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ไปด้วยกัน “ถ้างั้นอาจจะเจ็บหน่อยนะ” สิ้นคำพูดโอ้อวดสองมือหนาก็กุมประสานกับสองมือนุ่มนิ่มที่วางหงายขนานกับใบหน้า เขาซุกไซ้ตรงซอกคอหอมกรุ่น กลิ่นน้ำหอมละมุนละไมของเธอชวนให้ชายหนุ่มรู้สึกเวียนหัว วายุผละใบหน้าออกมาเล็กน้อย จากนั้นก็สลัดศีรษะไล่ความรู้สึกวิงเวียนที่อยู่ดี ๆ ก็เกิดขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ ก่อนที่สติของเขาจะดับวูบไปราวกับเปลวเทียนที่ถูกลมพัดอย่างแรง ทิ้งร่างแกร่งลงบนร่างเล็กอย่างเต็มที่ “กว่าจะออกฤทธิ์ได้ เล่นเอาใจสั่นไปหมดเลย” พลอยชมพูพ่นลมหายใจออกจากปากดังฟู่! ผลักร่างสูงออกจากตัวแล้
Mehr lesen
บทที่ 9 เจ็บแค้น
ปึง! ประตูตู้เสื้อผ้าถูกเหวี่ยงเข้ามาปิดอย่างแรงด้วยอารมณ์เดือดดาล วายุรู้สึกโมโหจนเลือดขึ้นหน้า ใบหน้าแดงก่ำด้วยแรงโทสะ ยัยเด็กแสบนั่นกล้ามากที่มาหลอกลวงเขา ปลายนิ้วกดวางสายเพื่อนสนิท แล้วรีบกดเข้าแอปพลิเคชัน ส่งข้อความถึงคนที่อยู่ด้วยกันเมื่อคืน ‘ทำแบบนี้ทำไมวะ’ ‘อย่าเงียบดิ’ ‘ตอบดิวะ’ ส่งข้อความไปรัว ๆ แต่เธอกลับอ่านไม่ตอบ ยิ่งสร้างความโมโหให้คนเลือดร้อน รีบกดโทรหาเธอแต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมรับสาย วายุรู้สึกโมโหสุดขีดกำหมัดทุบประตูตู้อย่างแรงเพราะทำอะไรไม่ได้ ครืด! ครืด! ครืด! โทรศัพท์ในมือดังขึ้นอีกครั้ง เป็นสายจากออสตินที่โทรเข้ามาอีกรอบ [มึงวางทำไม เกิดเรื่องเชี่ยไรวะ] เรื่องเชี่ยจริง ๆ นั่นแหละ แม่งอยากจะจับยัยเด็กทับทิมมาแก้แค้นชะมัด ถ้าเจออีกครั้งจะมัดไว้สามวันสามคืนแล้วเอาแม่งไม่ให้พักเลยคอยดู “ออสติน มึงช่วยอะไรกูอย่างดิ” [ว่ามาเพื่อน] “เอาเสื้อผ้ามาให้กูที่โรงแรมที” คนฟังทำหน้างง แต่ก็ยอมตกปากรับคำ ไม่อยากเซ้าซี้ทางโทรศัพท์เอาไว้เจอหน้าค่อ
Mehr lesen
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status