Masukสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ห้อง ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ผบ.ตร.) 20:30น. “คุณป๊าขาาาาาาา^_^”ทันทีที่ประตูห้องทำงานของคุณป๊าเปิดออกฉันก็ไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าไปโผกอดผู้เป็นพ่ออย่างคิดถึง ฉันไม่ได้เจอท่านมาหลายวันแล้วน่ะเนี่ย “เป็นไงลูกเหนื่อยไหมกับชีวิตนางแบบของลูก? ”คุณป๊าลูบผมฉันอย่างเอ็นดูน้ำเสียงของท่านยังคงอบอุ่นอยู่เสมอ “นิดหน่อยค่ะแต่สนุกมากกว่า^_^” “ก็ต้องสนุกสิ…เราได้ใช้ชีวิตอิสระหนิ^_^” “ก็หนูไม่เคยได้เลยหนิคะ”ฉันว่าเสียงแผ่วพลางออดอ้อนคุณป๊า “แล้วต่อจากนี้ไปหนูจะยอมได้เหรอลูก? ”คุณป๊ามองหน้าฉันด้วยสายตาเป็นห่วง เพราะงานนี้มันอันตรายมากจริงๆเพราะลูคัสไม่ใช่บุคคลธรรมดาแต่เขาเป็นบุคคลที่ทางการต้องการตัวมากที่สุด “ได้สิคะเพื่อคุณป๊าและพี่เทเลอร์งานแค่นี้จิ๊บๆๆค่ะ^_^”จะว่าไปก็ไม่ใช่เพราะสองคนนี้ทีเดียวหรอก เพราะฉันเองก็อยากจะเข้าไปใกล้ชิดพี่ลูคัสด้วยเหมือนกัน “งั้นป๊าขอให้หนูดูแลตัวเองดีๆนะลูก” “รับทราบครับท่าน ผบ.ตร.^_^”ฉันว่าพลางทำท่าตะเบ๊ะอย่างหนักแน่นเหมือนชายชาติตำรวจ ใครๆก็ว่าทำไมฉันไม่สอบตำรวจจะได้เดินตามทางของคุณป๊าและพี่ชาย ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไงในเมื่อใจฉันมันไม่รัก “ทะเล้นจริงๆ^_^”คุณป๊าขยี้ผมฉันเล่นอย่างเอ็นดู และท่านก็เชื้อเชิญให้ฉันนั่งลงและเริ่มคุยถึงแผนที่ฉันจะต้องทำดังต่อไปนี้ งานที่ฉันได้รับมอบหมายคือเข้าไปทำงานที่ผับของลูคัสและต้องทำให้ลูคัสเลือกฉันไปเป็นนางแบบโปรโมทของเขาให้ได้และทำทุกวิธีทางให้ลูคัสไว้ใจฉันและฉันต้องคอยสืบความเคลื่อนไหวและรู้ทุกงานของลูคัส และคอยรายงานคุณป๊าฉันทุกอย่างทุกเรื่อง “ยากไปไหมลูก? ” “ไม่เลยค่ะ…แค่นี้เองแล้วจะให้หนูเริ่มงานเมื่อไหร่ดีคะ? ” “คืนนี้ยิ่งดีเพราะลูคัสมันกำลังมองหาสาวสวยไปโปรโมทสถานที่กามารมณ์ของมันอยู่ ลูกต้องเดินเข้าไปสมัครและต้องทำให้มันลือกลูกให้ได้” “ไม่มีปัญหาค่ะคุณป๊า^_^” “งั้นหนูขอตัวเลยนะคะ^_^” “โชคดีลูก” ห้องทำงานลูคัส ผับZC ลูคัส วริทร์…. “นายครับนาย” “หืม? ”ผมละสายตาจากวิวทิวทัศน์ของกรุงเทพยามเย็นขึ้นไปมองหน้าลูกน้องคนสนิทของผม “ผู้หญิงล็อตนี้เด็ดๆทั้งนั้นเลยครับ” “ฉีดยาให้พวกมันและทำให้พวกมันติด”ผมสั่งลูกน้องไปพลางทำสายตาโรคจิตไปด้วย “ครับนาย” “อืมเลือกสวยๆเด็ดๆสดๆเข้าตู้เพื่อรอรับพวกไอ้แก่ตัณหากลับในค่ำคืนนี้” “รับทราบครับนาย”เมื่อลูกน้องผมเดินออกไปแล้ว ผมก็หันมาให้ความสนใจวิวตรงหน้าของผมต่อ นานเท่าไหร่แล้วที่ผมไม่ได้กลับมาที่นี้ นานเท่าไหร่แล้วที่ผมเลือกเดินเส้นทางนี้ ทำไงได้ครับก็พวกผู้หญิงไม่ชอบคนดีหนิพวกเธอชอบคนเลวๆ สวัสดีครับ ผมชื่อ ลูคัส ชื่อจริง วริทร์ เลิศไพศาสอายุ35ปี ยังโสดอยู่ครับ เพราะยังไม่เจอคนที่ใช่ หรือคนที่โดนใจจริงๆหรืออาจจะเป็นเพราะผมยังคงกลัวการรักใครอยู่มั้งครับ กลัวความเจ็บปวด กลัวโดนทิ้งเพราะคำว่าดีเกินไป แต่พอผมเลวสาวๆก็ยิ่งชอบผมกันใหญ่ ผู้หญิงชอบผู้ชายเลวๆสิน่ะ พรึบ โพล๊ะ “ลูคัสคะ!”เสียงแหลมจนแสบเเก้วหูของนาตาชาเอ่ยเรียกหาผมมาแต่ไกลทำให้ผมถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เมื่อไหร่ผมจะหลุดพ้นจากยัยคนนี้สักที “เมื่อไหร่คุณจะใช้โทรศัพท์สักทีล่ะคะรู้ไหมกว่าชาจะติดต่อคุณได้เนี่ยมันยากเย็นแค่ไหน!!”เธอบ่นยาวเหยียดจนน่ารำคาญ ผมก็ยกแก้วเหล้าในมือขึ้นกระดกดื่มโดยไม่สนใจเธอ เพราะการที่ผมนอนกับเธอถึงสองครั้งมันก็มากไปแล้วสำหรับสิทธิ์นั้นของเธอ “ลูคัสคะ”เมื่อเธอเห็นว่าพอเธอแผงฤทธิ์ใส่ผมแล้วทำให้ผมสนใจเธอไม่ได้ เธอจึงเปลี่ยนมาเป็นออดอ้อนผมแทนโดยการมายืนซ้อนหลังผมและจัดการใช้มือเรียวของเธอลูบไล้ไปตามแผงอกของผมผ่านเสื้อเชิ้ตตัวบางของผม ผมก็กลอกตามองบนอย่างนึกเบื่อหน่ายกับรสชาติเดิมๆถึงเธอจะเป็นผู้หญิงที่ร้อนแรงและรู้ไปหมดทุกอย่างว่าผมชอบอะไรและอะไรทำให้ผมต่อกับเธอได้อีกหลายยกก็ตาม “เรามาสนุกกันดีกว่าไหมคะ”เสียงกระเส่าเอ่ยแนบชิดปลายหูผมพร้อมกับขบเม้นติ่งหูของผมทำให้ถึงกับซีดปากขึ้นเพราะฤทธิ์ของยาที่ผมเพิ่งเสพบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้ร่างกายของผมร้อนรุ่มและนึกมีอารมณ์ขึ้นมา ผมหลับตาพริ้มยืนเฉยๆให้ร่างบางทำหน้าที่ปลุกอารมณ์ของผม มือหนาของเธอทั้งสองข้างลูบไล้ผ่านเสื้อของผมและจัดการปลดกระดุมของผมออกจนหมดทุกเม็ด“สองคนนั้นคือใครเหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามพี่ลูคัสไปแล้วทำน้ำเสียงให้ดูว่าฉันสงสัยจริงๆ พี่ลูคัสหันหน้ากลับไปมองอีกทางแล้วพรึบ“เชิญครับ”เสียงนุ่มสุภาพเอ่ยขึ้นหลังจากที่บอดี้การ์ดชุดดำเปิดประตูรถคันหรูให้ฉันแล้ว ฉันที่อยู่ในชุดเดรสสีขาวเกาะอกกระโปรงสั้นแค่เข่าพร้อมกับสวมรองเท้าส้นสูงสีขาวปล่อยผมยาวเป็นลอนของตัวเองไว้ด้านหลังและเดินลงมาจากรถอย่างช้าๆและเรียบร้อย ฉันยืนรอพี่ลูคัสที่กำลังเดินอ้อมอีกฝั่งมาหาฉันโดยการที่ฉันจะคล้องแขนเขาและเราก็จะเดินเข้าไปด้วยกัน พี่ลูคัสพาฉันเดินเข้าไปหาชายวัยกลางคนคนนั้น เขามองมาที่ฉันกับพี่ลูคัสสลับกันด้วยสายตาพึงพอใจ“อาเชาครับ…นี่เจแปน…”“เจแปนนี่อาเชา..”พี่ลูคัสผายมือแนะนำอาเชาให้รู้จักฉันและแนะนำฉันให้รู้จักอาเชา“สวัสดีค่ะคุณอาเชา^_^”ฉันยกมือไหว้อย่างนอบน้อมและเอ่ยด้วยถ้อยคำสุภาพ อาเชายกมือรับไหว้ฉันสายตาของท่านมองฉันอย่างแปลกๆยังไงชอบกล จะว่าสายตาเอ็นดูก็ไม่เชิงแต่เอ็นดูแบบแปลกๆตามฉบับผู้ชายเจ้าชู้ล่ะมั้ง“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ^_^”“เช่นกันหนูเจแปน^_^”“ส่วนนี้นิดาภา…..”“เป็นภรรยาของคุณเชาค่ะ^_^”พี่ลูคัสกำลังจะแนะนำพี่ดาให้ฉันรู้จักแต่เธอกลับพูดแนะนำตัว
“ว๊าย!พี่ลูคัสจะทำอะไรอุ๊บ!”เธอยังพูดไม่ทันจบก็โดนชายหนุ่มจับลำกายใหญ่ยัดเข้าปากของเธอทันที เธอแทบจะอ้วกออกมาเพราะลำกายใหญ่ของเขาเข้าไปลึกพอสมควรและเธอยังรู้สึกเจ็บปากเหมือนปากของเธอกำลังจะฉีกขาดยังไงยังงั้นเพราะรับกับขนาดลำกายใหญ่ของเขาไม่ไหวพรึบๆๆๆตั่บๆๆๆๆๆ“อู้วววววโคตรเลยเจแปน….พี่จะแตกแล้ว”ลูคัสกระแทกลำกายใหญ่ลงไปในปากเล็กของเธออย่างแรงและถี่รัวเขาล่อนเอวสอบอย่างสุขสมซึ่งผิดกับเธอที่น้ำตาเล็ดและคับปากแน่นมันช่างทรมานจริงๆเวลาที่เธอไม่สมยอมเขา“อื้อออออ”เธอทำเสียงร้องประท้วงขึ้นทำให้ชายหนุ่มที่เงยหน้าหลับตาพริ้มอยู่ต้องก้มหน้าลงมาใช้สายตาคมกริบมองเธออย่างไม่พอใจ“ทีฉันยังทำให้เธอเสร็จไปตั้งหลายน้ำยังไม่บ่นเลย….”คำพูดของลูคัสทำให้เจแปนเงียบลงและพยายามอ้าปากให้กว้างมากที่สุดและดูดดึงลำกายใหญ่ให้เขาทำให้ลูคัสยิ้มออกมาและเปลี่ยนเป็นใบหน้าที่เหยเกขึ้นมาทันทีเมื่อเจแปนเริ่มให้ความร่วมมือโดยการปรนเปรอลำกายใหญ่ให้เขาโดยใช้ปลายลิ้นเลียหัวเห็ดสีแดงที่กำลังมีน้ำสีใสไหลซึมออกมาเธอตวัดปลายลิ้นเลียไปทั่วบริเวณลำกายใหญ่ที่มีรสชาติหวานติดลิ้นของเธอ“อื้ออ่าห์เจแปน”ลูคัสครางชื่อเธอออกมาเสียงกระเส
“อื้อตรงนี้เลยเหรอคะ?”เจแปนเอ่ยถามลูคัสไปเสียงสั่นๆที่ลูคัสกำลังซุกซนลูบไล้มือของเขาไปตามเรียวขาขาวยาวของเธออย่างแผ่วเบา ลูคัสกระตุกยิ้มขึ้นและก้มหน้าลงไปบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างร้อนแรง จูบที่อ่อยอิ่งจนเจแปนคล้อยตามและเอื้อมมือขึ้นไปโอบรัดรอบคอของลูคัสเพื่อใช้เป็นที่ยึดเหนี่ยว เธอหลับตาพริ้มและปล่อยใจไปตามที่ร่างกายต้องการ เพราะแค่เขาพูดคำอธิบายให้เธอฟัง เธอก็เชื่อเขาจนหมดใจแล้ว“อื้อออ”“จ๊วฟฟฟ จ๊วฟฟฟ”ร่างสองร่างเบียดเสียดกันและกันอยู่ภายใต้น้ำสีใสมือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามร่างกายสวยของเจแปนผ่านหน้าท้องที่แบนราบขึ้นมาถึงเต้าอวบอิ่มของเธอ เขาค่อยๆบรรจงเค้นคลึงมือลงไปบนทรวงอกของเธอและใช้ปลายนิ้วเขี่ยหยอกเย้าที่ยอดอกสีชมพูจนมันเริ่มแข็งชูชันจนร่างบางสั่นกระตุกเพราะความเสียวซ่านและความเยือกเย็นของน้ำในสระ“อื้อออ”“อื้อออ”ร่างสองร่างครวญครางออกมาอย่างพึงพอใจในรสชาติจูบของกันและกัน และทั้งสองก็ผละใบหน้าออกจากกันอย่างช้าๆรอยยิ้มชั่วร้ายกระตุกขึ้นและกดสายตาต่ำลงมองเรือนร่างที่ขาวโพลนที่ประดับสรีระของเธอให้สวยงามขึ้นเขายิ้มอย่างพึงพอใจ“เจแปน”เสียงแหบพร่าครางชื่อของเธอทำให้ร่างบางที่กำลั
ตื๊ดดดดดดด~เจแปน~ผมกดเบอร์โทรหาเจแปนเพื่อจะไปหาเธอให้เธอไล่ความทรงจำและความหวานของนิดาออกไปจากความคิดและใจของผม แต่ก็ไม่มีคนรับสาย ผมพยายามโทรหาเธออีกหลายครั้งมากแต่ก็เหมือนเดิม โทรติดแต่ไม่มีคนรับ ไม่รู้ว่าเธอไปไหนพรึบ ปึกตุ๊บ“โถ่เว้ย!!”ผมเขวี้ยงสมาร์ทโฟนเครื่องหรูทิ้งอย่างหงุดหงิดและเบนพวงมาลัยหักเลี้ยวซ้ายเพื่อไปยังคอนโดที่ผมให้เจแปนอยู่ทันที ผู้หญิงที่เป็นหมากตัวสำคัญในเกมส์ของผม หึ!โง่และหลอกโคตรง่าย!ผมใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็มาถึงคอนโดของผมและผมก็เอารถขับขึ้นลานจอดรถของชั้นที่ผมอยู่ทันที ผมสแกนคีย์การ์ดเข้าห้องมาก็พบกับถุงช้อปปิ้งจากห้างของผมมากมายวางอยู่ที่ห้องรับแขกไฟในห้องเปิดสว่างเนื่องจากมีคนอยู่ในห้องแน่นอน“เจแปน”ผมตะโกนเรียกหาเธอและเดินไปยังห้องต่างๆเพื่อหาร่างของเธอแต่ก็ไม่พบในห้องก็ไม่มี ผมเดินหาเธอไปทั่วทั้งห้องแต่ก็ไม่เจอเธอ ที่สุดท้ายคือนอกระเบียงห้อง ที่สระน้ำ ผมคิดได้ก็เดินไปเลยก็พบกับแผ่นหลังขาวเนียนที่มัดผมรวบขึ้นไปโชว์ต้นคอระหงแผ่นหลังขาวนวลจนไร้ที่ติ เธอกำลังนั่งแช่น้ำอยู่ ข้างกายของเธอมีขวดไวน์นับสิบขวดวางอยู่แต่มันไม่ได้เปิดเลยสักขวด ทำยังกับคนอกหักอย่า
(ก็บัตรที่ลูกรูดอยู่มันของเป็นป๊าหนิฮ่าๆๆ)“อ้าวหนูลืมเลยถึงว่าเวลาเซ็นชื่อพนักงานมองหน้าหนูแปลกๆเพราะนามสกุลปลอมที่คุณป๊าให้หนูใช้นี่แหละค่ะ”ฉันว่าอย่างติดตลกและเราสองคนพ่อลูกก็คุยกันเรื่อยเปื่อยตามประสาพ่อลูก ที่พ่อเลี้ยงฉันตามใจเหมือนพี่ชายมากกว่าพ่ออีก เพราะพ่อของฉันต้องเป็นทั้งพ่อและแม่ให้ฉันท่านเลยมอบความรักให้ฉันไม่รู้สึกขาดเลย“เอ๊ะ?”(มีอะไรเหรอลูก?)“คือหนูเจอเพื่อนคะคุณป๊า…แค่นี้ก่อนนะคะบ๊ายบายรักคุณป๊าค่ะจุ๊ฟๆๆๆ”ฉันรีบวางสายคุณป๊าและจดจ้องภาพตรงหน้าบุคคลสองคนที่ดูสนิทสนมกันมากกำลังเดินคล้องแขนกันช้อปปิ้งตามร้านเสื้อผ้าอยู่โดยที่ด้านหลังของพวกเขามีชายชุดนับสิบคนเดินตามหลังกันเป็นขบวนเพื่อถือของให้เธอ ฉันลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและค่อยๆเดินตามคนพวกนั้นไป พวกเขาไปหยุดกันอยู่ที่หน้าร้านอาหารร้านดังร้านหนึ่ง ภาพเดจาวูนี้เกิดขึ้นกับฉันอีกแล้วสินะ ไม่มีทางที่เขาจะสนใจฉันมากกว่าคนที่อยู่ในใจของเขาอย่างเธอคนนั้นได้เลย“กินอะไรดีคะลูคัส?”เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อมใบหน้าที่สวยหยดย้อยจนไร้ที่ติสายตาของเธอมองพี่ลูคัสเหมือนแทบจะกลืนกิน พี่ลูคัสก็ก้มหน้ามามองหน้าเธอ สองคนนั้นจ้องหน้ากันและกันเน
วันต่อมากรุงเทพมหานคร…..13:30น.คอนโดเจแปน….เจแปน เจติมา……ตอนนี้ฉันมาถึงกรุงเทพแล้วด้วยเครื่องบินส่วนตัวของพี่ลูคัส ฉันโทรไปหาพี่ลูคัสแต่เขาก็ไม่รับสายฉันไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันแต่ฉันจะโทรรายงานคุณป๊าก็ไม่ได้เพราะที่นี้เป็นคอนโดที่พี่ลูคัสซื้อให้ฉันอยู่ ซึ่งฉันคิดว่าที่นี้ต้องมีเครื่องดักฟังอยู่แน่นอนเลยฉันมั่นใจ เพราะฉะนั้นฉันจะติดต่อคุณป๊าไม่ได้ในขณะที่ฉันอยู่ที่นี้พรึบ“ไปข้างนอกดีกว่า^_^”ฉันว่าอย่างนึกได้รีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ดีกว่า ออกไปใช้เงินสักหน่อนเดือนนี้ยังไม่ได้ผลาญเงินคุณป๊าเลย ฉันใช้เวลาไม่นานก็เนรมิตตัวเองให้สวยพริ้งได้ในพริบตา ก็ที่จริงฉันสวยอยู่แล้วอ่ะเนอะใส่อะไรก็สวย ฉันอยู่ในชุดเกาะอกสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้นโชว์เอวคอดสวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวผับแขนขึ้นพร้อมกับรองเท้าผ้าใบสีขาวและหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมรุ่นลิมิเต็ดขึ้นมาสะพายพร้อมกับเดินยิ้มร่าออกจากห้องคอนโดนี้ไปยังลิฟต์และลงไปเรียกแท็กซี่ที่หน้าคอนโด คอนโดนี่ค่อนข้างหรูและเหมือนเพิ่งจะเปิดขายด้วยนะ เลยทำให้ยังไม่ค่อยมีคนย้ายเข้ามาอยู่เท่าไหร่“ไปห้างQค่ะ”ฉันเอ่ยบอกแท็กซี่ไปในขณะที่ฉันขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อ

![เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





