เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]

เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]

last updateآخر تحديث : 2025-02-06
بواسطة:  ชะนีติดมันส์مكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
95فصول
6.1Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

"คุณเชื่อเรื่องความรักไหมคะ" สาวสวยที่นั่งอยู่บนตักตวัดมือเรียวโอบรัดต้นคอของชายที่เพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรก "เชื่อ" ดวงตาคมละจากลูกน้องและกลุ่มเพื่อน พื่อมองใบหน้าสวยหวานที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจเข้าออก "คุณลองบอกรักฉันหน่อยสิคะ" "ผมรักคุณ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างเชื่อฟัง "เย้..ฉันชนะแล้ว" ทันใดนั้นหญิงสาวร่างระหงก็พยายามลุกขึ้น เพราะเธอได้สิ่งที่ต้องการจากผู้ชายคนนี้แล้ว แต่เขาจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ. "ทำแบบนี้มันไม่ดีมั้งคะนี่ห้องทำงานนะคะ" ออมสินมองไปทั่วๆ ห้องเพื่อมองหาอะไรบางอย่าง เพราะในห้องทำงานของพ่อเธอก็มี "ที่นี่ไม่มีกล้องวงจรปิดไม่ต้องกลัวหรอก" ไอ้บ้านี่มันเหมือนอ่านความคิดเราออกทุกอย่างเลย หรือจะยอมแพ้ดีแต่ถ้าแพ้คราวนี้ต้องโดนเมญ่าถลุงหนักแน่เลย "อุ๊ยเสี่ยคะ ใจเย็นหน่อยสิคะ" หญิงสาวต้องรีบเอนตัวหลบเพราะอีกฝ่ายโน้มใบหน้าเข้ามาหวังจะไซ้ซอกคอ "บอกความจริงมาว่าพวกเธอทำอะไร"เขาขยับออกแล้วก็เดินอ้อมไปนั่งลงเก้าอี้ทำงานแบบหมดอารมณ์ ห้องนี้เป็นห้องทำงานของเจ้าเวหา เขาเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง บางทีก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าเขา

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1

"คุณเชื่อเรื่องความรักไหมคะ" สาวสวยที่นั่งอยู่บนตักตวัดมือเรียวโอบรัดต้นคอของชายที่เพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรก

"เชื่อ" ดวงตาคมละจากลูกน้องและกลุ่มเพื่อน เพื่อมองใบหน้าสวยหวานที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจเข้าออก

"คุณลองบอกรักฉันหน่อยสิคะ"

"ผมรักคุณ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างเชื่อฟัง

"เย้..ฉันชนะแล้ว" ทันใดนั้นหญิงสาวร่างระหงก็พยายามลุกขึ้น เพราะเธอได้สิ่งที่ต้องการจากผู้ชายคนนี้แล้ว แต่เขาจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ..

***********************

"เย้ในที่สุดเราก็เข้าที่นี่ได้แบบถูกกฎหมายได้แล้ว"

"ต่อไปนี้พวกเราคงไม่ต้องใช้เครดิตพี่เขยแกแอบเข้ามาอีกแล้วใช่ไหม"

"มันแน่อยู่แล้ว อายุเราเข้าเที่ยวกลางคืนได้แล้วนี่" ทุกคนตรวจบัตรประชาชนผ่านเข้ามาได้กันทุกคนแล้ว

"แต่ใช้เครดิตพี่เขยแกก็ดีไปอย่างนะ ได้กินฟรีด้วย"

"เชิญคุณลูกค้าเลือกโต๊ะนั่งได้เลยนะคะ" กลุ่มสาวๆ ทั้งสี่คนกำลังพูดคุยกันอยู่ก็มีพนักงานเดินเข้ามาต้อนรับ

"เลือกได้เลยหรือคะ" ส่วนมากโต๊ะที่นี่จะถูกจอง วันนี้ทำไมให้เลือกได้เลย

"วันนี้ทางร้านเลี้ยงลูกค้าทุกคนที่เข้ามาใช้บริการค่ะ"

"จริงหรือคะ ทำไม.."

"เป็นวันเกิดของหุ้นส่วนที่นี่ค่ะ" พนักงานต้องคอยตอบคำถามกับลูกค้าแบบนี้ทุกคนว่าทำไมถึงเลี้ยง เพราะวันนี้ไม่ว่าใครจะเข้ามาดื่มกินที่นี่ฟรีทั้งหมด

"วันเกิดของหุ้นส่วนเหรอคะ?" ออมสินซึ่งเป็นน้องสาวของทรงอัปสรหนึ่งในหุ้นส่วนของที่นี่แอบสงสัย เพราะมันไม่ใช่วันเกิดของพี่สาวต่างมารดาของเธอ และก็ไม่คิดว่าเป็นวันเกิดพี่เขยด้วย "หุ้นส่วนคนไหนคะ"

"คนที่นั่งอยู่โต๊ะวีไอพีมุมนั้นไงคะ"

กลุ่มสาวๆ ที่ถามพนักงานต่างก็หันไปมองพร้อมกันว่าเป็นวันเกิดของใคร

"วันเกิดของคนไหนคะ" เพราะมีด้วยกันสี่ท่านที่นั่งอยู่โต๊ะนั้น โชคดีที่ไม่มีพี่เขยเธอร่วมอยู่ด้วย

"คนนั้นไงคะ คนที่กำลังจุดบุหรี่"

"ว้าว.. โคตรหล่อเลย" เมญ่าเพื่อนที่มาด้วยกันตื่นเต้นมาก คนอะไรจะทั้งรวยทั้งหล่อ "เรานึกสนุกอะไรได้อย่าง"

"แกนึกสนุกอะไรตอนนี้ ไปหาโต๊ะนั่งกันก่อนดีกว่า"

"ฟังก่อนสิวะ"

"รีบพูดมาสิ"

"เรามาท้ากันว่าใครจะมัดใจพ่อรูปหล่อเจ้าของวันเกิดนั้นได้ก่อนกัน"

"ว่าแต่ว่าหุ้นส่วนคนนี้ชื่ออะไรคะ" เห็นเพื่อนท้ามาแบบนี้ออมสินเลยหันไปถามพนักงานต้อนรับ ยังไงเธอก็จะแพ้เพื่อนไม่ได้ยิ่งเป็นเมญ่าแล้วด้วย

"ท่านชื่อเจ้าเวหาค่ะ พนักงานที่นี่เรียกท่านว่าเสี่ยเวหาค่ะ"

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
95 فصول
บทที่ 1
"คุณเชื่อเรื่องความรักไหมคะ" สาวสวยที่นั่งอยู่บนตักตวัดมือเรียวโอบรัดต้นคอของชายที่เพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรก"เชื่อ" ดวงตาคมละจากลูกน้องและกลุ่มเพื่อน เพื่อมองใบหน้าสวยหวานที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจเข้าออก"คุณลองบอกรักฉันหน่อยสิคะ""ผมรักคุณ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างเชื่อฟัง"เย้..ฉันชนะแล้ว" ทันใดนั้นหญิงสาวร่างระหงก็พยายามลุกขึ้น เพราะเธอได้สิ่งที่ต้องการจากผู้ชายคนนี้แล้ว แต่เขาจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ..***********************"เย้ในที่สุดเราก็เข้าที่นี่ได้แบบถูกกฎหมายได้แล้ว""ต่อไปนี้พวกเราคงไม่ต้องใช้เครดิตพี่เขยแกแอบเข้ามาอีกแล้วใช่ไหม""มันแน่อยู่แล้ว อายุเราเข้าเที่ยวกลางคืนได้แล้วนี่" ทุกคนตรวจบัตรประชาชนผ่านเข้ามาได้กันทุกคนแล้ว"แต่ใช้เครดิตพี่เขยแกก็ดีไปอย่างนะ ได้กินฟรีด้วย""เชิญคุณลูกค้าเลือกโต๊ะนั่งได้เลยนะคะ" กลุ่มสาวๆ ทั้งสี่คนกำลังพูดคุยกันอยู่ก็มีพนักงานเดินเข้ามาต้อนรับ"เลือกได้เลยหรือคะ" ส่วนมากโต๊ะที่นี่จะถูกจอง วันนี้ทำไมให้เลือกได้เลย"วันนี้ทางร้านเลี้ยงลูกค้าทุกคนที่เข้ามาใช้บริการค่ะ""จริงหรือคะ ทำไม..""เป็นวันเกิดของหุ้นส่วนที่นี่ค่ะ" พนักงานต
اقرأ المزيد
บทที่ 2
"ถ้างั้นฉันว่าเราไปนั่งโต๊ะนั้นกันดีกว่า" "โต๊ะนั้นมันไกลไป" ออมสินพูดหยุดการ์ตูนและไอเดียที่กำลังจะเดินไปนั่งโต๊ะมุมด้านในไว้ก่อน"ออมสินอย่าบอกนะว่าเธอจะเล่นบ้าๆ เหมือนที่ยัยเมญ่าท้ามา""ฉันก็ว่ามันก็น่าสนุกดีนะ แต่เรามาตกลงกันหน่อย" ว่าแล้วออมสินก็เดินนำหน้าเพื่อนไปนั่งลงโต๊ะที่คิดว่าใกล้คนกลุ่มนั้นมากที่สุด"แกจะตกลงอะไรอีกล่ะ""เรื่องนี้มีแค่ฉันกับยัยเมญ่าสองคน" พูดถึงเรื่องเอาชนะกันแล้วออมสินจะเป็นรองเมญ่าเสมอ"ก็ได้ อย่าลืมนะว่าฉันชนะเธอเกือบทุกครั้งเลย"จะลืมได้ยังไงล่ะเสียเงินไปเท่าไรแล้ว เพราะของที่ทั้งสองเอามาพนันกันต่ำๆ ก็หลักแสนได้เลย เพราะครอบครัวของทั้งสองมีฐานะไม่ต่างกัน แต่กว่าจะขอเงินแม่มาซื้อของที่แพ้พนันเพื่อนได้แต่ละครั้งหูชาไปหลายวันเลย"ครั้งนี้เอาเป็นอะไรดีล่ะ""ฉันให้เธอเลือกเลยว่าของพนันจะเอาอะไรดี""กระเป๋าฉันก็ได้แล้วรองเท้าฉันก็ได้แล้ว ยังเหลืออะไรอีกนะที่ฉันอยากจะได้""ฉันว่าพวกเธออย่าเล่นอะไรแผลงๆ แบบนี้ดีกว่า คนพวกนั้นไม่ใช่ธรรมดาเลยนะ"ได้ยินไอเดียพูดเรื่องคนพวกนั้นไม่ธรรมดาเมญ่าถึงนึกอะไรได้ "หวังว่าเธอคงไม่ใช้เส้นสายพี่สาวเพื่อเอาชนะฉันหรอกนะ""แกก็
اقرأ المزيد
บทที่ 3
"จะไปไหนเหรอที่รัก" ชายหนุ่มกระซิบพูดใกล้จนหญิงสาวที่นั่งอยู่บนตักรู้สึกขนลุกซู่ แต่พอเธอจะลุกขึ้นก็ถูกมือของเขารัดไว้แน่นเลยเพื่อนอีกสามคนที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ได้แต่กรอกตามองกัน ไม่คิดว่าเหยื่อจะมาติดกับมันเองแบบนี้ง่ายเกินไปไหมเนี่ย"ดื่มสิ" ขุนรามทำลายความเงียบในกลุ่มเพื่อน โดยการยกเหล้ายื่นไปชนแก้วกับเพื่อนอีกสองคน แถมเพื่อนสองคนนั่นก็ยังไม่ลงรอยกันอีก"คือว่าฉันแค่..""แค่อะไร" ริมฝีปากหนายังคงอยู่ใกล้มาก จนออมสินที่นั่งอยู่บนตักแทบอยากหายตัวไปจากตรงนี้"แค่อยากทำความรู้จักค่ะ ก็คุณหล่อขนาดนี้" ถึงแม้ว่านิสัยเธอจะแก่นแก้วแต่ก็ไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน ด้วยความที่อยากจะเอาชนะเพื่อนต้องลงทุนขนาดนี้เลยหรือเรา"ชงเหล้ามา" ขณะที่สั่งพนักงานชงเหล้ามาให้เธอสายตานั้นยังคงจับจ้องที่ใบหน้าสวยหวาน"ได้แล้วครับ" เจอาร์มือขวาคนสนิทของมาเฟียที่มีนามว่าเจ้าเวหารับแก้วเครื่องดื่มจากพนักงานแล้วส่งไปให้เจ้านาย..“ดื่มหน่อยสิ” ชายหนุ่มพูดพลางขยับแก้วเหล้ามาชิดกับริมฝีปากบาง"ไม่ต้องป้อนหรอกค่ะเดี๋ยวฉันดื่มเองได้""เมื่อกี้ยังให้ผมบอกรักอยู่เลย ไม่รักผมแล้วเหรอ"ออมสินชำเลือง​มองไปดูเพื่อน ทีแรกว่าจะข
اقرأ المزيد
บทที่ 4
"แล้วแกจะเอายังไงต่อ"นั่นสิเธอจะเอายังไงตอนนี้พี่เขยก็มาแล้วด้วย มองไปก็เห็นว่าหนึ่งในคนกลุ่มนั้นมีพี่เขยอยู่ด้วย แสดงว่าพี่สาวก็ต้องมาแล้วงานหินเลยนะเนี่ยแต่เราจะยอมแพ้แค่นี้ไม่ได้ ถึงแม้เธอจะหลอกลวงผู้ชายคนนั้นให้พูดคำว่าผมรักคุณออกมาได้แล้ว แต่ถ้าเมญ่าทำได้ดีกว่านั้นล่ะ อย่างเช่นผู้ชายบอกว่าเลือกเมญ่า แบบนี้อีกฝั่งก็ชนะน่ะสิ"เราทำงานที่นี่เหรอ" สาวสวยอุตส่าห์ขอมานั่งด้วยต้องชวนคุยสักหน่อย"เปล่าหรอกค่ะเมญ่ากำลังศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยเจ้าคุณศักดินาค่ะ""หือ?""นั่น.." ขุนรามที่นั่งอยู่ใกล้ได้ยินชื่อมหาวิทยาลัยกำลังจะพูด แต่ถูกเจ้าเวหาหยุดไว้ก่อน"แต่หน้าตาเราเหมือน ยังไม่จบมัธยมปลายเลยนะ""จบแล้วค่ะ จบสดๆ ร้อนๆ เลย ตอนนี้ก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำได้แล้วด้วย""เพิ่งเข้า?""ใช่ค่ะ อย่าบอกนะคะว่าคุณก็จบจากมหาวิทยาลัยนั้นเช่นกัน"อีกโต๊ะหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลกัน.."ฉันว่าแกคงต้องหาเงินมาไว้พาเพื่อนออกทริปแล้วล่ะ" การ์ตูนที่นั่งสังเกตการณ์อยู่กระซิบพูดกับเพื่อนทันทีที่เพื่อนกลับมานั่งที่"เราไม่ได้บอกสักหน่อยว่าการพนันนี้จะจบลงเมื่อไร""อย่าบอกนะแกยังจะมีช็อตสองอีก""ออมสินเก้านาฬิกา"ได้ย
اقرأ المزيد
บทที่ 5
"อุ๊ย" เมญ่ารีบขยับออกเล็กน้อยตอนที่สะโพกของออมสินนั่งลงบนตักเสี่ยหุ้นส่วนที่นี่"ตอนที่ออมสินไปเข้าห้องน้ำได้ยินคนพูดกันว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเสี่ยหรือคะ" นั่งลงแล้วไม่รู้จะคุยอะไรดีเลยหยิบยกเรื่องนี้มาพูด"นึกว่าคุณรู้แล้วสะอีก ตอนเข้ามาพนักงานไม่ได้แจ้งเหรอ""พนักงานบอกแล้วค่ะแต่ไม่แน่ใจว่าเป็นเสี่ยท่านไหน" หวังว่าเขาคงจะเชื่อนะ แค่อยากหาเรื่องชวนคุยเอง ทำไมต้องถามเหมือนว่าจับผิดเราด้วย"แน่ใจหรือจ๊ะออมสินว่าเธอไม่รู้"ออมสินปรายตามองไปดูคนที่นั่งอยู่ข้างๆ จะเล่นแบบนี้เลยหรือ"เราสองคนรู้จักกันเหรอ" ก็รู้ตัวอยู่หรอกว่าตัวเองหล่อและเป็นที่หมายตาของสาวๆ แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนแสดงตัวโจ่งแจ้งขนาดนี้ ผู้ชายแพรวพราวแบบเขามีหรือจะจับทางไม่ได้"คือ.." ออมสินยังไม่มีแผนเกี่ยวกับเรื่องนี้ แค่เข้ามาขัดขวางคู่ต่อสู้เฉยๆ "ใช่ค่ะเราสองคนรู้จักกัน" เอาวะยังไงก็ต้องแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าให้ได้ก่อน ลืมนัดแนะกับเมญ่าเลยว่าเราสองคนต้องทำเป็นไม่รู้จักกัน"เรามาเที่ยวที่นี่บ่อยเหรอ" เขายังคงสนใจพูดคุยกับผู้หญิงที่นั่งอยู่บนตัก จนเมญ่าตำหนิตัวเองที่บุกช้าไป"ก็ไม่ค่อยบ่อยค่ะ""วันนี้มันแขวนพระอะไรมาว
اقرأ المزيد
บทที่ 6
เธอไม่คิดหรอกว่าเขาจะออกไปด้วยเพราะวันนี้เป็นวันเกิดของเขา แต่ยังไงเธอก็ต้องรีบไปจากตรงนี้ให้ไวที่สุด"เดี๋ยวกูมานะ" ชายหนุ่มมองตามผู้หญิงที่ลุกออกจากตักแบบทุลักทุเลเพราะตอนแรกเขาไม่ยอมปล่อยเธอออก"เสี่ยคะ" เมญ่ามองตามหลังเสี่ยเวหาไป เธอจะแพ้ยัยออมสินจริงเหรอ ไม่ได้นะงานนี้ต้องชนะเท่านั้น"อุ๊ย" ออมสินกำลังจะเดินออกไปด้านหลังตรงที่เธอเคยแอบเข้ามาเที่ยวอยู่บ่อยๆ แต่จังหวะนั้นร่างเธอก็ถูกแรงกระชากจากใครไม่รู้พาเดินมาอีกทางหนึ่ง"ไปไหนกันแล้ว" เมญ่าก็เห็นอยู่ว่าออมสินพาเสี่ยเดินมาด้านหลัง พอออกจากประตูมาก็มองหาไม่เห็นแล้ว"ห้องใครคะ" มาเที่ยวที่นี่ก็บ่อยตั้งแต่สมัยที่พี่สกายเจ้าของสถานบันเทิงแห่งนี้ยังมีชีวิตอยู่ จนเปลี่ยนมือมาเป็นของพี่สาวและพี่เขย เธอไม่รู้เลยว่ามีห้องอยู่มุมนี้ด้วย ทำไมมันถึงดูลับลมคมในจัง"จะไม่ดีกว่าเหรอถ้าเราจะทำความรู้จักกันที่นี่ ออกไปข้างนอกก็เสียเวลาเปล่าๆ""อุ้ยเสี่ยขาอย่าเพิ่งใจร้อนสิคะ" อย่าบอกนะว่าเราจะเสียเปรียบไอ้เสี่ยบ้ากามคนนี้ โอ๊ยยัยเมญ่าแกเล่นอะไรแผลงๆ ลงไปเนี่ย"เราเองไม่ใช่เหรอที่อยากทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้""แต่เราเพิ่งรู้จักกันนะคะมันเร็วเกิ
اقرأ المزيد
บทที่ 7
"ทำแบบนี้มันไม่ดีมั้งคะนี่ห้องทำงานนะคะ" ออมสินมองไปทั่วๆ ห้องเพื่อมองหาอะไรบางอย่าง เพราะในห้องทำงานของพ่อเธอก็มี"ที่นี่ไม่มีกล้องวงจรปิดไม่ต้องกลัวหรอก"ไอ้บ้านี่มันเหมือนอ่านความคิดเราออกทุกอย่างเลย หรือจะยอมแพ้ดีแต่ถ้าแพ้คราวนี้ต้องโดนเมญ่าถลุงหนักแน่เลย"อุ๊ยเสี่ยคะ ใจเย็นหน่อยสิคะ" หญิงสาวต้องรีบเอนตัวหลบเพราะอีกฝ่ายโน้มใบหน้าเข้ามาหวังจะไซ้ซอกคอ"บอกความจริงมาว่าพวกเธอทำอะไร" เขาขยับออกแล้วก็เดินอ้อมไปนั่งลงเก้าอี้ทำงานแบบหมดอารมณ์ ห้องนี้เป็นห้องทำงานของเจ้าเวหา เขาเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง บางทีก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าเขามาทำงาน เพราะห้องทำงานของเขาอยู่ด้านหลัง เวลาเข้าออกเขาก็ชอบใช้ทางเข้ากับพนักงาน"ทะ ทำอะไรคะ""ฉันเปิดโอกาสให้เธอพูดความจริงมา""คือฉัน.." โอ๊ยอยากจะบ้าตายเขาไม่ใช่ไก่กาแบบที่เราคิดเหรอ ก่อนอื่นต้องหาทางเอาตัวรอดให้ได้ก่อน "ป่านนี้เพื่อนฉันคงรอแล้วขอตัวก่อนนะคะ" จะอยู่ทำไมอีกล่ะ คิดได้แบบนั้นออมสินก็รีบตรงดิ่งมาทางประตูก่อนจะ..แกร็กๆๆ ทำไมประตูเปิดไม่ออก"ห้องนี้ไม่เหมือนห้องอื่นเข้ามาอาจจะง่ายหน่อย แต่ถ้าจะออกไปคงยาก""ฉันแค่อยากจะทำความรู้จักกับคนที่มีอำนาจเห
اقرأ المزيد
บทที่ 8
ดึกๆ คืนนั้นหน้าบ้านของออมสิน"แกไปได้แล้วเดี๋ยวฉันหาวิธีเข้าบ้านเอง""เอาดีๆ นะอย่าให้ถูกจับได้ล่ะ""เออน่าแกไปเถอะ" ทั้งสองนั่งรถออกไปกับเมญ่าตอนกลับไม่ได้กลับพร้อมกัน ออมสินและไอเดียเลยต้องเรียกแท็กซี่มาส่ง หลังจากแท็กซี่ขับออกจากซอยบ้านไปแล้ว​ ออมสินเลยลองไปเปิดประตูบานเล็กดูว่ามีคนมาล็อกหรือยังงานหินอีกแล้วใช่ไหมเรา ..พอเปิดไม่ได้ก็รู้แล้วว่าไม่คนรถก็แม่บ้านมาเห็นว่าประตูไม่ได้ล็อกออมสินเลยเดินเลาะกำแพงดูว่าเธอพอจะปีนเข้าตรงไหนได้บ้าง ตั้งแต่แอบเที่ยวกลางคืนมาครั้งนี้ครั้งแรกที่ต้องปีนกำแพงเข้าบ้าน หวังว่าคงไม่มีใครเดินผ่านมาเห็นนะ ไม่งั้นคงคิดว่าเราเป็นขโมยแน่เลยเดินมาอีกหน่อยก็เห็นช่องทางพอที่จะปีนได้ คนตัวเล็กเลยก้าวขาเหยียบขึ้นตรงที่เป็นรอยต่อ"กรี๊ดอึบ! ซี๊ดดดโอ๊ยยเจ็บ" เมื่อกี้ไม่มีใครได้ยินเสียงเราใช่ไหม ..ตอนปีนขึ้นพอไหวเพราะเธอเป็นคนตัวเล็กน้ำหนักไม่เยอะ แต่ตอนจะกระโดดลงนี่สิถึงกับร่วงเลยเช้าวันต่อมา.. และวันนี้ก็เป็นวันแรกที่ต้องเข้าเรียน รู้ว่าจะเจออะไรแบบนี้ไม่ชวนเพื่อนหนีเที่ยวดีกว่าก๊อกๆ "คุณหนูคะคุณท่านให้มาตามลงไปทานข้าวค่ะ วันนี้คุณผู้ชายจะไปส่งที่มหาวิทยาลั
اقرأ المزيد
บทที่ 9
"คุณปู่เข้ามาหาผมมีธุระอะไรครับ""ก็เรื่องเหลนนั่นแหละ""ปู่!!" ชายหนุ่มมองไปดูประตูห้องที่คุณปู่ไม่ได้ปิดก่อนเข้ามา เขาเลยต้องลุกไปทำหน้าที่ปิดประตูเอง "ปู่จะมาพูดเรื่องนี้ที่นี่ทำไมครับ""ฉันจะพูดทุกครั้งที่เจอหน้าแก ตอนนี้แกอายุเท่าไรแล้ว และฉันอายุปาเข้าไปเท่าไรแล้ว""ผมบอกแล้วไงครับว่า No"ตุ๊บ! หลังจากคำพูดเมื่อสักครู่จบลงไม้ตะพดที่อยู่ในมือของปู่ก็ฟาดลงบนศีรษะหลานชาย"โอ๊ยปู่ตีผมทำไม""แกอยากโนไม่ใช่เหรอ จะเอาให้แตกเลยก็ได้นะ""มันคนละโนกันครับ""ไม่รู้ล่ะก่อนที่ฉันจะตายแกต้องให้ฉันได้อุ้มเหลน"นี่หรือที่เขาเรียกว่าอาการของคนแก่ เหนื่อยกับงานก็จะบ้าตายอยู่แล้ว ยังต้องมาเหนื่อยกับความคิดบ้าๆ ของคนแก่อีก"ปู่อย่าลืมนะครับว่าไม่ได้มีผมเป็นหลานแค่คนเดียว ไปบังคับอีกคนสิครับ""บังคับแกง่ายกว่า" เจ้าคุณมีทั้งหลานปู่และหลานตา อีกคนที่เอ่ยถึงก็คือลูกพี่ลูกน้องของเขา แต่ทั้งสองคนจนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครอยากจะแต่งงานมีครอบครัวเลย อายุก็ไล่เลี่ยกัน"ปู่ออกไปก่อนเถอะครับผมกำลังทำงานอยู่""เมื่อกี้แกดูอะไรอยู่ แกสนใจนักศึกษาคนไหนบอกปู่มาได้เลยเดี๋ยวปู่ช่วย..""หยุดเลยครับอย่าแม้แต่จะคิด ผมเห็น
اقرأ المزيد
บทที่ 10
“เราไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยทำไมต้องลงโทษให้วิ่งรอบสนามด้วย” นักศึกษาใหม่ที่ถูกลงโทษไปด้วยต่างก็ไม่ค่อยพอใจ“อย่าพูดเสียงดังสิเดี๋ยวก็เจออีกรอบหรอก”“ออกัสแกทำบ้าอะไรวะ อยู่ดีๆ ก็ให้พวกเรามาวิ่งรอบสนามด้วย” รุ่นพี่ที่จัดรับน้องไม่รู้เรื่องอะไรแต่ก็ต้องทำเพราะหัวหน้ารับน้องสั่ง “โอ้ยเหนื่อยจะตายอยู่แล้วอุตส่าห์ว่าจะเข้าเรียนแบบสวยๆ ดูสภาพฉันสิดูไม่ได้ตั้งแต่วันแรกเลย” เมญ่าบ่นตั้งแต่เริ่มวิ่งจนกลับมาถึงที่"พวกแกเป็นยังไงบ้างวะ" ออมสินมาถึงตั้งนานแล้วเพราะเธอวิ่งคนเดียว เห็นเพื่อนเหนื่อยหอบมาเลยรีบเอาน้ำมาส่งให้"เพราะเธอคนเดียวเลย""เกี่ยวอะไรกับฉัน""ก็เธออยากเสนอหน้าวิ่งคนเดียวทำไมล่ะ เลยต้องลำบากกันทั้งรุ่นเลยเห็นไหม""อย่าว่าให้ออมสินเลย""ไอเดียเธอก็อีกคน ถ้าออมสินไม่อยากได้หน้าเพื่อนก็คงไม่ถูกทำโทษไปด้วย""อะไรนะ เธอว่าฉันอยากได้หน้าเหรอ" ออมสินไม่ชอบความคิดนี้ของเมญ่าเลย"อยากจะวิ่งอีกสักรอบไหม" รุ่นพี่เห็นว่าเด็กใหม่พูดกันเสียงดังเลยขู่ และคำขู่นั้นก็ได้ผลเที่ยงวันนั้นที่โรงอาหารมหาวิทยาลัย.."คนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ""เยอะกว่าโรงเรียนเดิมเราอีก""ก็นี่มันระดับมหาวิทยาลัย รีบไปต
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status