เล่ห์รักผู้ชายสารเลว

เล่ห์รักผู้ชายสารเลว

last updateÚltima atualização : 2026-03-03
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
46Capítulos
2.1Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

เพราะเขาคือจุดมุ่งหมายในชีวิต เพราะเขาทำให้เธอเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดูดีเพื่อจะทำให้เขามองเธอสักครั้ง แต่เพราะเขามันเป็นผู้ร้ายและเธอเป็นสายของทางการทำให้เกมส์หลอกให้รักจึงเกิดขึ้น

Ver mais

Capítulo 1

แนะนำตัวละคร+ตอนที่1

Del baño llegaba el sonido constante del agua cayendo. Era Adrián Vargas, dándose una ducha.

Eran las tres de la madrugada. Acababa de llegar. Olivia Muñoz estaba parada frente a la puerta del baño; tenía algo importante que hablar con él. Se sentía nerviosa, dudando si él estaría de acuerdo con lo que estaba a punto de decirle.

Cuando pensaba en cómo abordar el tema, escuchó un ruido extraño desde adentro. Agudizó el oído y entonces entendió. Se estaba... dando placer.

Los jadeos y gemidos llegaban uno tras otro, como martillazos crueles en su pecho. El dolor se expandió como una marea; sentía que se ahogaba en la angustia, incapaz de respirar. En realidad, ese día era su aniversario de bodas. Llevaba cinco años casada con él y nunca habían tenido intimidad.

¿Prefería hacerlo él solo antes que tocarla?

Conforme su respiración se aceleraba, Adrián dijo bajito, extremadamente cauteloso:

—¡Pau...!

Ese nombre fue el golpe final, el que la destrozó. Algo dentro de ella se derrumbó, haciéndose polvo. Olivia se tapó la boca con fuerza para no llorar, se dio la vuelta para huir, pero tropezó en el primer paso. Chocó contra el lavabo y cayó al suelo.

—¿Olivia? —Adrián todavía sonaba agitado desde adentro; se notaba que intentaba controlarse, pero su respiración seguía siendo pesada.

—Yo... quería usar el baño, no sabía que te estabas bañando... —mintió torpemente, aferrándose al lavabo con desesperación para intentar levantarse.

Pero cuanto más se apuraba, más patética se sentía. Había agua en el piso y en el mueble. Apenas logró ponerse de pie cuando Adrián salió. Llevaba la bata de baño blanca mal puesta por la prisa, aunque el cinturón estaba atado con fuerza.

—¿Te caíste? Déjame ayudarte —dijo, haciendo el intento de cargarla.

Las lágrimas de dolor le llenaban los ojos, pero aun así empujó su mano, sintiéndose humillada pero firme.

—No hace falta, puedo sola.

Luego, tras resbalar otra vez y casi caer de nuevo, cojeó apresuradamente hasta refugiarse en la recámara. “Huir”. Esa era la palabra exacta. En los cinco años que llevaba casada con Adrián, no había hecho otra cosa más que huir. Huir del mundo exterior, huir de las miradas curiosas de la gente y también de la lástima y la compasión de su esposo.

¿Cómo podía ser que la esposa de Adrián Vargas fuera una coja? ¿Cómo podía una mujer así estar a la altura de alguien tan brillante y exitoso como él? Y pensar que antes tenía unas piernas perfectas...

Adrián la siguió y, con un tono suave y de preocupación, dijo:

—¿Te lastimaste? Déjame ver.

—No, estoy bien. —Se envolvió en las sábanas, escondiendo su vergüenza junto con ella bajo la tela.

—¿Seguro que estás bien? —preguntó, genuinamente preocupado.

—Sí. —Olivia le dio la espalda y asintió con fuerza.

—¿Entonces nos dormimos? ¿No querías ir al baño?

—Ya se me quitaron las ganas. Mejor duérmete, ¿sí? —murmuró.

—Está bien. Por cierto, hoy es nuestro aniversario. Te compré un regalo, ábrelo mañana a ver si te gusta.

—Sí.

El regalo estaba en la mesa de noche; ya lo había visto. No necesitaba abrirlo para saber qué era. Todos los años era una caja del mismo tamaño con un reloj idéntico adentro. En su cajón, contando los regalos de cumpleaños, ya había nueve relojes iguales. Este era el décimo.

La conversación terminó ahí. Apagó la luz y se acostó. Olía al aroma húmedo del jabón, pero apenas sintió que el colchón se hundiera. En esa cama king size, dormía de un lado y él en el extremo opuesto; en el espacio que quedaba entre los dos cabían otras tres personas. Ninguno mencionó a “Pau”, ni mucho menos lo que estaba haciendo en el baño. Fue como si nada hubiera pasado.

Olivia se quedó acostada, tensa, sintiendo un ardor insoportable en los ojos. Pau. Paulina Castillo. Su compañera de universidad, su primer amor, su diosa inalcanzable.

Al graduarse, Paulina se fue al extranjero y terminaron. Adrián cayó en una depresión y se dedicó a beber diario.

Olivia y él habían sido compañeros en la secundaria. Admitía que desde esa época le gustaba en secreto.

En aquel entonces, era el más guapo de la escuela, el estudiante modelo y serio. Ella era una estudiante de artes; aunque también era bonita, había muchas chicas lindas. En una preparatoria donde las calificaciones lo eran todo, los de artes no destacaban tanto, e incluso algunos los veían con prejuicios.

Así que su amor fue platónico y solitario; nunca imaginó que algún día podría acercarse a él. Hasta que, graduada de la academia de danza y de regreso en casa por las vacaciones, se encontró con ese Adrián destruido.

Esa noche también estaba borracho, caminando en zigzag por la calle. Cruzó sin fijarse en el semáforo y un auto venía a toda velocidad sin tiempo para frenar. Fue ella, quien lo seguía preocupada, la que lo empujó para salvarlo. Pero el auto la golpeó.

Era bailarina. Ya tenía asegurada el ingreso a la maestría. Pero por ese accidente, quedó coja. Nunca más pudo volver a bailar.

Después, él dejó de beber y se casó con ella. Siempre sintiéndose culpable, siempre agradecido, siempre hablándole con suavidad, siempre indiferente, llenándola de regalos y dándole todo el dinero que quisiera.

Pero no la amaba. Creyó que el tiempo le daría calidez a su relación, creyó que el tiempo borraría el pasado.

Jamás imaginó que, cinco años después, seguiría teniendo a “Pau” tan grabada en su mente. Al grado de gritar su nombre mientras se daba placer a sí mismo. Al final, había sido demasiado ingenua.

No durmió en toda la noche. Leyó el correo en su celular más de cien veces. Era la carta de aceptación de una universidad en el extranjero para su maestría. Eso era lo que planeaba hablar con él esa noche: quería irse a estudiar fuera del país, quería saber si le parecía bien. Pero ahora estaba claro que no necesitaba preguntarle nada.

Cinco años de matrimonio, incontables noches dando vueltas en la cama... a partir de este momento, podía iniciar la cuenta regresiva. Cuando se levantó, fingió seguir dormida. Lo escuchó hablar afuera con Rosa, la empleada doméstica.

—Hoy tengo una cena de negocios, dígale a la señora que no me espere, que se duerma temprano.

Después de dar las instrucciones, regresó al cuarto y se asomó a verla. Seguía cubierta con las sábanas, pero las lágrimas ya habían empapado la almohada. Normalmente, antes de que se fuera a la oficina, le dejaba la ropa lista y combinada para que solo se la pusiera.

Pero esta vez no lo hizo. Fue al vestidor, se cambió solo y se fue a Graph Corporation. Solo entonces abrió los ojos, que sentía hinchadísimos.

Sonó la alarma del celular. Era la hora que se había fijado para estudiar el idioma.

Desde que se casaron, debido a su pierna, pasaba el 90% del tiempo en casa, sin salir. Tenía que dividir su día en bloques y buscar algo que hacer para matar el tiempo en cada uno. Tomó el celular, apagó la alarma y se puso a navegar sin rumbo por varias aplicaciones. Tenía la cabeza hecha un lío, no prestaba atención a nada de lo que veía.

Hasta que le apareció un video en Instagram. La persona en la pantalla le resultaba demasiado familiar...

Miró el nombre de la cuenta: @soypaucastillo. Maldito algoritmo... La fecha de publicación era de la noche anterior.

Olivia abrió el video. Sonó una música animada y luego alguien gritó:

—¡Una, dos, tres! ¡Bienvenida de vuelta, Pau! ¡Salud!

Esa voz... era la de Adrián.

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
46 Capítulos
แนะนำตัวละคร+ตอนที่1
ชื่อเล่น ลูคัส ชื่อจริง นายวริทร์ เลิศไพศาล อายุ35ปี หนุ่มตี๋ลูกครึ่ง ไทย-อังกฤษ ผู้ชายที่เพียบพร้อมไปทุกอย่างทั้งฐานะหน้าตาการศึกษา และครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นคนดี แต่คนดีทำให้เขาสูญเสียผู้หญิงที่เขารัก ผู้ชายที่ใช้คำว่าเลวได้สิ้นเปลืองที่สุด “ผมโดนทิ้งเพราะคำว่าผมดีเกินไป?” ชื่อเล่น เจแปน ชื่อจริง นางสาว เจติมา รัตนาทิน อายุ23ปี เธอสวย เธอรวย และเธอดูดี นางแบบสาวที่ครองใจหนุ่มเล็กหนุ่มใหญ่ทั้งประเทศ แต่ก็ไม่มีใครสามารถได้ใจของเธอไปเพราะใจของเธอมีเจ้าของมานานนับสิบปีแล้ว “การแอบรักข้างเดียวมันเจ็บแต่ฉันก็ยอมถ้าครั้งหนึ่งฉันเคยอยู่ข้างๆเขาในวันที่เขาต้องการใครสักคนแค่เขาหันมาฉันจะยืนอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน” ตอนที่1เจแปน เจติมา……ห้องสตู QE“เปิดนิดนึงครับน้องเจ ดีครับดี”เสียงช่างภาพเอ่ยบอกฉันและจัดท่าทางให้ฉัน ฉันก็เชิดหน้าขึ้นเผยอริมฝีปากเล็กน้อยให้ดูเซ็กซี่มือเล็กก็ประคองชายผ้าขนหนูที่ปกปิดหน้าอกอวบอิ่มคัพEของฉันอยู่ให้โชว์เนื้อนูนขาวใสผิวขาวราวกับแสงนีออนที่เปล่งปลั่งท้าทายสายตาของคนที่อยู่รอบๆห้องอัดแห่งนี้“เดี๋ยวสแตนด์อินเข้าประจำที่เลย....จะได้ให้น้องเจไปพัก”เสียงผู้กำกับเอ่ยข
Ler mais
ตอนที่2
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ห้อง ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ผบ.ตร.) 20:30น. “คุณป๊าขาาาาาาา^_^”ทันทีที่ประตูห้องทำงานของคุณป๊าเปิดออกฉันก็ไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าไปโผกอดผู้เป็นพ่ออย่างคิดถึง ฉันไม่ได้เจอท่านมาหลายวันแล้วน่ะเนี่ย “เป็นไงลูกเหนื่อยไหมกับชีวิตนางแบบของลูก? ”คุณป๊าลูบผมฉันอย่างเอ็นดูน้ำเสียงของท่านยังคงอบอุ่นอยู่เสมอ “นิดหน่อยค่ะแต่สนุกมากกว่า^_^” “ก็ต้องสนุกสิ…เราได้ใช้ชีวิตอิสระหนิ^_^” “ก็หนูไม่เคยได้เลยหนิคะ”ฉันว่าเสียงแผ่วพลางออดอ้อนคุณป๊า “แล้วต่อจากนี้ไปหนูจะยอมได้เหรอลูก? ”คุณป๊ามองหน้าฉันด้วยสายตาเป็นห่วง เพราะงานนี้มันอันตรายมากจริงๆเพราะลูคัสไม่ใช่บุคคลธรรมดาแต่เขาเป็นบุคคลที่ทางการต้องการตัวมากที่สุด “ได้สิคะเพื่อคุณป๊าและพี่เทเลอร์งานแค่นี้จิ๊บๆๆค่ะ^_^”จะว่าไปก็ไม่ใช่เพราะสองคนนี้ทีเดียวหรอก เพราะฉันเองก็อยากจะเข้าไปใกล้ชิดพี่ลูคัสด้วยเหมือนกัน “งั้นป๊าขอให้หนูดูแลตัวเองดีๆนะลูก” “รับทราบครับท่าน ผบ.ตร.^_^”ฉันว่าพลางทำท่าตะเบ๊ะอย่างหนักแน่นเหมือนชายชาติตำรวจ ใครๆก็ว่าทำไมฉันไม่สอบตำรวจจะได้เดินตามทางของคุณป๊าและพี่ชาย ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไงในเมื่อใจฉันมันไม่รัก
Ler mais
ตอนที่3
“ซี๊ดดดดดด”ผมซู๊ดปากขึ้นเมื่อมือนุ่มๆอุ่นๆได้สัมผัสกับแผงอกที่เต็มไปด้วยหมัดกล้ามที่เปลือยเปล่าของผมแล้วนิ้วเรียววนยอกเย้าไปกับหัวนมของผมทั้งสองข้างอย่างยั่วยวนตอนนี้ลำกายใหญ่ของผมได้ขยายตัวตื่นขึ้นมาแล้ว “อ๊าาาาาห์”และผมต้องครวญครางขึ้นมาอีกครั้งเมื่อปลายจมูกของเธอแนบชิดไปกับต้นคอของผมและลากปลายจมูกพร้อมสูดดมต้นคอของผมไปด้วย “อื้อออออ”ผมกัดริมฝีปากล่างอย่างนึกหมั่นเขี้ยวเมื่อมือนุ่มของเธอได้ไตร่ลงมาถึงลำกายใหญ่ของผมแล้วและเธอก็จัดการลูบไล้ลำกายใหญ่ของผมผ่านกางเกงผ้าเนื้อดีของผม “พร้อมแล้วหนิคะลูคัส”เสียงทั้งหวานทั้งกระเส่าของเธอกำลังทำให้ผมตกอยู่ในภวังค์ของยาเสพติดที่ทำให้ผมมีความสุขไปชั่วขณะ ภาพของผู้หญิงคนหนึ่งค่อยๆลอยเข้ามาในความคิดของผม ใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มของเธอทำให้ผมเผลอยิ้มตาม “นิดา”ผมพึมพำชื่อของผู้หญิงเจ้าของใบหน้าในความคิดของผม พรึบ “ใครคะนิดา!!”นาตาชาผลักร่างของผมออกจากเธออย่างแรงทำให้ผมตื่นจากภวังค์ทันที ผมหันขวับกลับไปมองหน้าเธอตาเขี้ยวปัดพร้อมจะระเบิดแล้วอารมณ์ผมในตอนนี้ “คุณกำลังนอกใจชาเหรอคะ? ”เธอมองผมด้วยแววตาสั่นไหวแววตาของเธอมันเต็มไปด้วยความหึงหวงชนิดที่
Ler mais
ตอนที่4
ผับ ZC23:30น.เจแปน เจติมา….พรึบ“ฉันมาสมัครงาน!”ฉัยเอ่ยขึ้นหลังจากที่โดนการ์ดชุดดำร่างใหญ่ขวางทางไม่ให้ฉันเดินเข้าไปยังด้านในของผับแห่งนี้ ที่มีแหล่งข่าวรายงานว่ามีที่มั่วสุมยาเสพติดด้วย“สมัครงานอะไร? ”การ์ดมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าเท้าจรดหัวด้วยแววตาดุดัน ฉันก็กรีดยิ้มหวานขึ้นและสะบัดผมยาวที่ถูกดัดเป็นลอนใหญ่ไปข้างหลังเพื่อโชว์ของดี การ์ดสองคนมองฉันพร้อมกับพากันกลืนน้ำลายดังอึกใหญ่ ฉันก็นึกยิ้มเยาะในใจ นี่พวกมันไม่เคยดูหนังที่ฉันเล่นเหรอไง ภาพนู้ดอีกไม่มีกันบ้างหรือไง!!แต่จะว่าไปหุ่นที่โชว์ตามทั่วท้องตลาดก็ไม่ใช่หุ่นของฉันหรอกเป็นหุ่นของสแตนด์อินทั้งนั้น“จำเจแปนไม่ได้เหรอคะ? ”ฉันทำหน้าออดอ้อนใส่พวกมันไป พวกมันก็พากันหันไปมองหน้ากันและทำท่าสงสัย“น้องเจแปนดาวโป๊ไงไอ้โง่!!”เสียงของใครอีกคนดังขึ้นมาทำให้ฉันและการ์ดอีกสองคนหันไปมองทางต้นเสียงก็พบกับการ์ดชุดดำอีกหนึ่งคนที่เดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาหาฉันพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เชื้อเชิญฉันอย่างออกนอกหน้า“เจแปนดีใจจังคะที่มีคนจำเจแปนได้ด้วย^_^”ฉันว่าอย่างดีใจพลางรีบวิ่งเข้าไปกอดแขนของการ์ดคนที่สามอย่างออดอ้อนออเซาะเพราะฉันมั่น
Ler mais
ตอนที่5
“พี่ลูคัสจะจำเจได้ไหมนะ? ”ฉันพึมพำขึ้นอย่างตื่นเต้น แต่ผิดกับฉันที่ติดตามข่าวของเขาทุกวัน เขาเป็นมาเฟียใหญ่ที่ค้าขายและประกอบกิจการผิดกฏหมายทุกรูปแบบและเขายังตั้งตัวเป็นศัตรูกับทางการอีกตั้งหากเลยทำให้ผู้ใหญ่ยศสูงๆต่างพากันหมั่นไส้เขาซึ่งผิดกับคุณป๊าของฉันที่สงสารและเห็นใจพี่ลูคัสท่านจึงอาสาที่จะทำงานใหญ่งานนี้แทนแอดดดด“เชิญครับน้องเจเเปน^_^”พี่การ์ดคนนั้นหายไปในห้องนานนับสิบนาทีพร้อมกลับออกมาด้วยสีหน้าที่เปื้อนรอยยิ้ม ฉันคิดว่าต้องเป็นข่าวดีแน่ๆ“น้องเจไม่ต้องแคสห้องด้านล่างนะครับ......แคสงานกับนายพี่ได้เลย”“อ๋อโอเคค่ะ^_^”ฉันพยักหน้าและเดินนำหน้าพี่การ์ดเข้าไปยังห้องหรูหรากลิ่นหอมของสารเสพติดลอยเข้ามากระทบกับจมูกของฉัน ซึ่งฉันจำมันได้ทันทีว่าเป็นยาเสพติดแน่นอน และที่ทำให้ฉันตกใจไปมากกว่านั้นคือจำนวนกลุ่มควันที่พากันลอยอยู่เหนือศีรษะของผู้ชายหน้าตี๋ขาวใสตรงสเปคฉันทุกอย่าง ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อดวงตาของเขากำลังหลับตาพริ้มรูจมูกสูดดมกลิ่นสารชนิดกล่อมประสาทนั้นอยู่นี่พี่ลูคัสเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ยพรึบ ตุ๊บ“พี่เล่นยาทำไมคะ!!”ฉันวิ่งเข้าไปกระชากอุปกรณ์ที่อยู่ในมือของพี่ลูคั
Ler mais
ตอนที่6
“มานี่สิ”ชายหนุ่มว่าพลางกระดิกนิ้วเรียวเรียกร่างบางให้เข้าไปหาเขา หญิงสาวที่ท่อนบนเปลือยเปล่าก็ค่อยๆเดินย่างขายาวๆของเธอเข้าไปหาเขาด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆ ชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นกับความพึงพอใจในรูปร่างเปลือยกายของหญิงสาวตรงหน้าสรีระของเธอทำให้เขาอยากสัมผัส“หุ่นดีหนิ”ชายหนุ่มเอ่ยชมหญิงสาวทำให้หญิงสาวถึงกับเขินอายเพราะคำชมที่เอ่ยออกมาจากผู้ชายที่เธอรัก“ชื่ออะไร? ”“ชื่อเจแปนค่ะ”“เจแปน? ”ชายหนุ่มทวนชื่อหญิงสาวพลางนึกคิดรู้สึกคุ้นๆชื่อนี้ เพราะน้อยคนนักที่จะชื่อนี้ และเขาก็ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลยด้วย“เห็นไอ้ทัพบอกว่าเธอเป็นนางแบบของQEเหรอ? ”“ใช่ค่ะ”หญิงสาวตอบชายหนุ่มไปในขณะที่เธอเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว ชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจและหยิบแก้วน้ำมึนเมาบนโต๊ะขึ้นกระดกเพียวๆรวดเรียวหมดแก้ว“นั่งลง”ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงออกคำสั่งทำให้หญิงสาวรีบหันตัวหย่อนก้นงอนงามอวบอิ่มตามอายุของเธอนั่งลงบนโซฟาตัวแพงอย่างเร็วไวพรึบ“ว๊าย!”เธอร้องออกมาอย่างตกใจที่เอวของเธอถูกชายหนุ่มคว้าไว้และดึงร่างของเธอให้นั่งลงไปบนตักของเขาแทนโซฟาตัวแพง“ตัวนุ่มจังว่ะ? ”เสียงกระซิบที่ข้างหูทำให้หญิงสาวรู้สึกขนลุกซู
Ler mais
ตอนที่7
“น้ำหอมดีหนิ”ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางทำหน้าเคลิบเคลิ้มอย่างคนโรคจิตหลังจากที่เขาเอาปลายนิ้วของเขาที่เปียกชุ่มไปด้วยนำ้สีใสน้ำรักของเธอที่เยิ้มติดนิ้วเขามาสูดดมราวกับคนโรคจิต ทั้งหน้าตาและนำ้เสียงของเขามันโรคจิตชัดๆหญิงสาวคิดในใจ“เรียกฉันว่าลูคัสอย่าเรียกพี่เพราะฉันไม่ใช่พี่เธอ!!”ชายหนุ่มกระซิบเสียงเรียบลงไปที่หูของเธอทำให้หัวใจของเธอสั่นไหวเล็กน้อย เธอได้แต่คิดในใจว่าลูคัสอาจจะจำเธอไม่ได้ด้วยซ้ำเขาถึงทำแบบนี้ แต่เธอก็บอกเขาไม่ได้เช่นกันว่าเธอคือน้องสาวของเทเลอร์เพื่อนสนิทในวัยเด็กของเขา“อื้อออออ๊ะๆๆ”หญิงสาวครวญครางร้องดังลั่นด้วยความเสียวเมื่อชายหนุ่มบดขยี้นิ้วของเขาลงไปบนติ่งเสียวของเธออย่างรุนแรงทำให้เธอทั้งเสียวซ่านทั้งเจ็บไปในคราวเดียวกัน“เข้าใจไหม? ”เสียงเยือกเย็นของชายหนุ่มดูน่ากลัวทำให้หญิงสาวพยักหน้ารับคำเขาไปอย่างไม่เต็มใจ“ดีงั้นเรามาเริ่มเสียน้ำกันต่ออีกดีกว่า......เพราะฉันเองก็อยากเสียน้ำให้เธอแล้วเหมือนกัน”ชายหนุ่มว่าเสร็จก็จัดการแหวกจีสตริงตัวจิ๋วของหญิงสาวออกมาจากใจกลางกลีบกุหลาบของเธอและใช้นิ้วชี้ของเขาค่อยๆสอดแทรกเข้าไปในร่องเสียวที่คับแน่นของเธออย่างช้าๆเพื่อให้ข้างใน
Ler mais
ตอนที่8
“พี่ลูคัส”ฉันพึมพำขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในห้องนอนที่อยู่ด้านในถัดจากห้องนั่งเล่นนั้น ก็พบกับเตียงนอนขนาดใหญ่สีดำตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ห้องนี้มองเห็นวิวทิวทัศน์ด้านนอกยามค่ำคืนแสงสีของเมืองกรุงได้อย่างชัดเจนที่นี้สวยจัง ฉันมองรูปถ่ายกรอบใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางของห้องมันคือรูปของพี่ลูคัสที่กำลังพ้นควันสีขาวลอยขึ้นฟ้าอยู่ ใบหน้าที่จิตหน่อยๆของเขาไม่ได้ทำให้เขาดูแย่หรือดูน่าเกลียดอะไรเลย มันกลับทำให้ความหล่อของเขาเพิ่มทวีคูณขึ้นเป็นหล่อแบบแบดบอยขึ้นไปอีกออกแนวหล่อเลวอะไรทำนองนั้นเลย“เจแปน”เสียงเรียกฉันแผ่วเบาหวิวทำให้ฉันเลิกสนใจรูปของพี่ลูคัสและหันไปมองตัวเป็นๆของเขาแทนที่ตอนนี้พี่ลูคัสได้เดินเข้ามาในห้องนี้แล้ว วันนี้ฉันจะเสียตัวให้ผู้ชายที่ฉันรักแล้วใช่ไหม สิ่งที่ฉันเฝ้าทะนุถนอมมันมายี่สิบกว่าปีเพื่อเขาคนนี้ผู้ชายที่ฉันรักเขาจนหมดหัวใจวันนี้คือวันที่ฉันรอคอย“ห้ามใช้สิทธิ์เคยเป็นคู่นอนกันมาเป็นข้อต่อรองเรียกร้องอะไรจากฉันแล้วห้ามเรียกร้องการรับผิดชอบใดๆถ้าเกิดเธอท้องขึ้นมา”“ตกลงค่ะ”ฉันพยักหน้าตอบตกลงพี่ลูคัสไปซึ่งเขาก็มองฉันเป็นแววตาเรียบเฉยไม่ได้แสดงอาการอะไรหรืออารมณ์ใดๆทั้งสิ้น แววตา
Ler mais
ตอนที่9NC+
“ว๊าย!”ฉันร้องอย่างตกใจพอลืมตามาสายตาของฉันก็ไปประสานเข้ากับไอติมแท่งยักษ์ของพี่ลูคัสที่มันกระดกขึ้นลงทักทายฉัน“ทำอย่างกับไม่เคย!”ก็ไม่เคยน่ะสิ!!“อมมัน!”เสียงแข็งออกคำสั่งทำให้ฉันสูดหายใจและค่อยๆก้มหน้าลงไปอย่างช้าๆพรึบ“โอ้ย!”ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อริมฝีปากของฉันกระแทกเข้ากับไอติมแท่งยักษ์ที่แข็งเหมือนหินเข้าอย่างจัง รสชาติของเลือดคละคลุ้งจนฉันรับรู้รสชาติได้ ปากแตกเลยเหรอเนี่ย“เร็วๆดิเดี๋ยวเปลี่ยนใจไม่รับเข้าทำงานนะ!”“ค่ะๆๆ”ฉันจำใจตอบคนร่างสูงที่นอนแผ่หลาเอามือหนุนหัวมองการกระทำเงอะๆงะๆของฉัน คำพูดอย่างเซียนการกระทำโคตรกระจอกเลยฉัน ฉันค่อยๆอ้าปากกว้างๆเพื่อจะงับไอติมสีชมพูแท่งนี้“อื้ออออออู้ๆ”ฉันเบิกตาโตขึ้นเมื่อพี่ลูคัสจับลำกายใหญ่ของเขายััดเข้าปากฉันอย่างรวดเร็วแถมอีกมือของเขาก็กดหัวฉันให้แนบชิดลงไปหาลำกายใหญ่ของเขาที่ตอนนี้มันคับแน่นอยู่ภายในโพรงปากฉันขนาดที่มันใหญ่กว่าปากของฉันมากทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปากเหมือนปากจะฉีกขาดให้ได้ มือของฉันก็ทั้งดิ้นรนดันให้ออกมาจากการบังคับนี้แต่ก็ไม่เป็นผลและแถมร่างกายของฉันยังร้อนๆรุ่มๆแปลกอีกด้วย“อื้ออออ”ฉันหลับตาพริ้มกับความรู้สึกที่ก
Ler mais
ตอนที่10NC+
“อื้อออ”ร่างบางยกสะโพกบิดไปมาเมื่อชายหนุ่มใช้ปลายนิ้วขยี้ติ่งสวาทของเธออีกรอบเพื่อให้น้ำของเธอหล่อลื่นในการสอดใส่ในครั้งนี้ เมื่อเขาเห็นว่าเธอพร้อมแล้วเขาก็ยกขาขึ้นชันเท้าลงไปกับที่นอนและจับส่วนหัวของเขาถูเสียดสีไปกับกลีบกุหลาบของเธอเพื่อให้มันชินกับขนาดของเขา แล้วเขาก็ค่อยๆแหย่ส่วนหัวเห็ดลงไปในช่องทางรักของเธอ เขาพยายามกดหัวลำกายใหญ่ของเขาเข้าไปข้างในที่บีบรัดลำกายใหญ่ของเขาจนปวดหนึบและดูเหมือนมันจะทำให้เขาเกือบสำเร็จความใคร่ได้เลยทีเดียว“อ๊าาาามันแน่น”ชายหนุ่มครวญครางออกมาเมื่อแค่ส่วนหัวเข้าไปได้ยังไม่ถึงครึ่งทางเขาก็แทบจะพ้นน้ำรักออกมา แต่ชายหนุ่มพยายามกลั่นไว้และจัดการกดส่วนหัวเห็ดที่บานนั้นเริ่มมีน้ำสีใสไหลซึมออกมาหน่อยๆ ชายหนุ่มคิดในใจถ้าเขาไม่ทำตอนนี้เขาอาจจะกลายเป็นเรือล่มปากอ่าวก็ได้พรึบ โพล๊ะ“กรี๊ดดดดดดดเจ็บ!!”ทันทีที่ส่วนหัวเห็ดได้สอดเข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่นร่างบางก็กรีดร้องออกมาอย่างทุกข์ทรมาน ผิดกับชายหนุ่มที่ตกใจเขาค่อยๆชักลำกายของเขาออกมาจากช่องทางรักและก็พบกับเลือดสีแดงสดที่ติดเลอะอยู่กับถุงยางของเขา เขาเงยหน้าขึ้นไปมองร่างบางทันที“ทำไมไม่บอกว่าไม่เคยว่ะ!!”ชายห
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status