LOGINแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ากระทบใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เธอบิดตัวแล้วเอื้อมมือไปกลางที่นอนควานหาอะไรบางอย่างที่ตอนนี้พบเจอแต่ความว่างเปล่าพึ่บ! เธอลืมตาตื่น และมองไปยังข้างกาย“หายไปไหน” สายตากวาดมองไปรอบห้องที่มีเพียงเธอเท่านั้นฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะคุ้นหู
“ไม่มีทาง” นั่นไง เมื่อโดนฉันดุเรื่องนี้เขาก็จะพูดคำนี้ตลอด“ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยก็ดี ล่าสุดรู้มานะว่าจะสั่งให้คนมาติดอุโมงค์สไลด์เดอร์ให้ลูกในบ้าน” นี่ก็อีกอัน มันไม่ใช่ของเล็ก ๆ เลยนะ ต้องเอาราวบันไดออกด้านหนึ่งเพื่อติดตั้ง สไลด์เดอร์จากชั้น2ลงมาชั้นล่างของบ้าน“แค่นี้เอง กลัวลูกเมื่อยเดินขึ้นลง”
“มึงมันคนใจร้าย ไอ้มารหัวใจ” พี่กราฟเล่นใหญ่เล่นโตลงไปนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง“คุณคินขา~ ช่วงนี้โซคงไม่ว่างดูแล เหงา ๆ ก็มาหาลิลินได้นะคะ” เพื่อนสาวสองของฉันเกาะแขนของคินไว้แน่น ซึ่งคินเองก็เล่นตามน้ำจับมือลิลินมาจูบหลังฝ่ามือ จนยายเพื่อนสาวของฉันเขินจนตัวบิดตัวเบี้ยว“สามีเพื่อนลิลิน” ฉันยิ้มหวานใ
“ไม่มีนะ จะไปไหนเหรอ”“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับเธอ” คินยังคงนั่งอยู่ที่พื้นแล้วนวดเท้าให้ฉัน“อยู่ทะเลาะกับพี่คิมมากกว่า” คินอดส่ายหัวเมื่อพูดถึงพี่สาวของตัวเองไม่ได้“ทำใจให้ชินเถอะนะ พี่ฉันบ้า แต่เวลาจริงจังก็ช่วยได้ทุกเรื่อง”“ไม่มีใครเขามองพี่คิมบ้านอกจากนายหรอกนะ” เขายักไหล่อย่างไม่สนใจ แล้วนวดเท้าให
ณ บ้านของคิน“คิมภัทรชาเสนอหน้ามาทำไม” ประโยคแรกที่คินถามพี่สาวตัวเองเมื่อก้าวเข้ามาในบ้าน“คิดถึงน้องสะใภ้ แกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ” พี่คิมตรงเข้ามากอดฉัน และผลักคินให้ถอยห่าง“อย่ามาโดนตัวโซนะ พี่สกปรก” แล้วคินก็มาดึงฉันเข้าไปกอดไว้“แกนั่นแหละสกปรกไอ้น้องเลว” พี่คิมใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ เธอก็มาดึงฉันไปกอดไ
“อะไรกันเนี่ย!”เวลา 21.00 น.“จะไม่ปวดหลังเหรอ” ฉันนอนตะแคงถามคนที่นอนอยู่ที่พื้น“ปวด แต่จะอดทน” คินตอบกลับมาพร้อมกับหันมามองทางฉันอาการแพ้ท้องแทนเมียของคินเป็นหนักขึ้น ไม่ใช่แค่ได้กลิ่นน้ำหอมแล้วจะอ้วก แต่ได้กลิ่นฉันด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่ากลิ่นฉันมันเป็นยังไง แต่ถ้าเขาเข้ามาใกล้ก็จะมีอาการทันที แต่ถ
ซันเดียยืนกำมือแน่น เมื่อโดนจับทางได้ คินไม่พูดตรง ๆ แต่เหมือนจะทำให้ซันเดียคลายมันออกมาจากปากเอง ฉันยอมรับว่านายไม่ใช่คนโง่ คิน“เดี๋ยวฉันพาฟีฟี่ไปตรวจดูแผลก่อนนะ โซไปด้วยกันมั้ย ทางนี้ให้คนของฉันจัดการเอง”คีตาพูดขึ้นพร้อมกับส่งฟีฟี่ให้คินอุ้ม เพราะเด็กตัวน้อยเริ่มร้องหาน้าตัวเอง“ไปกันเถอะโซ”คิน
“อะไรนะ”“...ไม่ใช่เรื่องเมื่อตอนเย็น”“แล้วเรื่องอะไร”“ขอโทษ...เรื่องตอนนี้ต่างหากล่ะ!”ซันเดียเงยหน้ามองฉันทั้งน้ำตา ปืนกระบอกสีดำถูกดึงออกมจากด้านหลังของซันเดีย เธอยกขึ้นแล้วเล็งมาที่ฉัน“...”ฉันยืนจ้องมองร่างบางที่ถือปืนด้วยมือที่สั่นและยังคงร้องไห้ต่อไปอย่างบ้าคลั่ง“ถ้าไม่มีแก ถูกอย่างจะไม่เ
“…...”“จะไปหาคินใช่มั้ยล่ะ”“อือ ใช่”“เขาไปรอเธอที่ร้านอาหารข้าง ๆ โรงแรมน่ะ” ฉันมองแอลนิ่ง ๆ และเธอคงรู้ว่าฉันกำลังสงสัย แอลรีบพูดต่อทันที“ก็ฉันเจอเขากำลังโทรหาเธอพอดี แล้วอีกอย่างฉันก็ขึ้นมาเอาของที่ห้องด้วยเลยอาสาแวะมาบอกให้เลย ฉันก็อยากจะขอโทษเธอด้วย” แอลก้มหน้าหลบสายตาฉัน“ขอโทษเรื่องอะไร”“
ด้านของคินที่ขอตัวออกมาคินกำลังมุ่งตรงไปยังห้องพักติณห์โดนที่เขาลากแอลไปด้วย“ช่วยด้วย! ปล่อยฉันนะคิน” แอลพยายามแหกปากร้องและดิ้นเพื่อให้หลุดออกจากมือของคิน แต่แรงผู้หญิงยังไงก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้อยู่ดี“เงียบ! น่ารำคาญ”ควีนหันไปด่าแอล ที่ดิ้นจนน่ารำคาญ“อย่ามาตะคอกใส่ฉันนะ!”“คิน โยนยายนี่ลงทะเลเล







