Masukเธอ : เกลียด เขา : รัก สองความสัมพันธ์ตรงกันข้ามต้องมาเจอกัน เขาทำทุกอย่างให้ได้เธอ เธอทำทุกอย่างให้หลุดจากเขา เธอ แรง ตรง เข้มแข็ง ไม่เคยอ่อนให้ใคร แต่ต้องมาอยู่บ้านเดียวกับคนที่ตัวเองเกลียด และยังเข้าใจว่าเขาเป็นคนทำให้น้องสาวของเธอต้องฆ่าตัวตาย กำแพงที่สร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเองให้ห่างจากความรัก เพราะกลัวการสูญเสีย เธอยังต้องมารับมือกับบรรดาผู้หญิงที่ต้องการตัวเขาไปครอบครองอีก เพราะเธอคือ ภรรยาของเขา "คิดว่าฉันเป็นนางเอกที่จะงอมืองอเท้านั่งรอคนมาช่วยหรอ สบายใจได้เลย...นางเอกแบบฉันนี่แหละ ที่ตบนางร้ายหน้าแหกมานักต่อนักแล้ว!" เขา ผู้ทำลายความเกลียดชังในใจของเธอ เขามีทั้งอำนาจ เงิน หน้าตา และการศึกษา หนุ่มหล่อในฝันของสาวๆ แต่สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงแค่เธอเท่านั้น ไม่ใช่เพียงแค่ต้องการร่างกาย แต่รวมไปถึงหัวใจของเธอด้วย "ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เก่งแค่ปาก แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเรื่องอื่นจะเก่งจริงที่บอกหรือเปล่า"
Lihat lebih banyakแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ากระทบใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เธอบิดตัวแล้วเอื้อมมือไปกลางที่นอนควานหาอะไรบางอย่างที่ตอนนี้พบเจอแต่ความว่างเปล่าพึ่บ! เธอลืมตาตื่น และมองไปยังข้างกาย“หายไปไหน” สายตากวาดมองไปรอบห้องที่มีเพียงเธอเท่านั้นฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะคุ้นหู
“ไม่มีทาง” นั่นไง เมื่อโดนฉันดุเรื่องนี้เขาก็จะพูดคำนี้ตลอด“ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยก็ดี ล่าสุดรู้มานะว่าจะสั่งให้คนมาติดอุโมงค์สไลด์เดอร์ให้ลูกในบ้าน” นี่ก็อีกอัน มันไม่ใช่ของเล็ก ๆ เลยนะ ต้องเอาราวบันไดออกด้านหนึ่งเพื่อติดตั้ง สไลด์เดอร์จากชั้น2ลงมาชั้นล่างของบ้าน“แค่นี้เอง กลัวลูกเมื่อยเดินขึ้นลง”
“มึงมันคนใจร้าย ไอ้มารหัวใจ” พี่กราฟเล่นใหญ่เล่นโตลงไปนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง“คุณคินขา~ ช่วงนี้โซคงไม่ว่างดูแล เหงา ๆ ก็มาหาลิลินได้นะคะ” เพื่อนสาวสองของฉันเกาะแขนของคินไว้แน่น ซึ่งคินเองก็เล่นตามน้ำจับมือลิลินมาจูบหลังฝ่ามือ จนยายเพื่อนสาวของฉันเขินจนตัวบิดตัวเบี้ยว“สามีเพื่อนลิลิน” ฉันยิ้มหวานใ
“ไม่มีนะ จะไปไหนเหรอ”“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับเธอ” คินยังคงนั่งอยู่ที่พื้นแล้วนวดเท้าให้ฉัน“อยู่ทะเลาะกับพี่คิมมากกว่า” คินอดส่ายหัวเมื่อพูดถึงพี่สาวของตัวเองไม่ได้“ทำใจให้ชินเถอะนะ พี่ฉันบ้า แต่เวลาจริงจังก็ช่วยได้ทุกเรื่อง”“ไม่มีใครเขามองพี่คิมบ้านอกจากนายหรอกนะ” เขายักไหล่อย่างไม่สนใจ แล้วนวดเท้าให
“นายมาไม่ทัน ยอมรับมันซะ”“ไม่” น้ำเสียงเรียบเฉย แต่สายตาคือคาดโทษลูกน้องตัวเองเต็มที่“พวกเขาไม่เกี่ยวฉันบังคับมาเอง...แต่ถ้านายทำอะไรพวกเขา ถึงเราจะหย่ากันแล้วฉันจะยอมเรื่องนี้แน่” พวกเขาไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่แล้ว แต่ดูคนที่กำลังโมโหพร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่ออย่างเขา คง ไม่ไว้หน้าใคร...หรือแม้แต่
“เธอไง...เป็นเจ้าของชีวิตฉันมานานแล้ว”“...” คินซบหน้าลงบนไหล่อีกครั้ง“ฉันไม่หย่านะ ยังไงก็ไม่ยอมเด็ดขาด”“คนอย่างคุณภาคินแค่กระดิกนิ้วผู้หญิงก็มาหาแล้วค่ะ”“งั้นฉันก็คงกระดิกนิ้วใส่แค่เธอ” แม้แต่เวลาแบบนี้ก็ยังไม่เลิกจีบฉัน“ยอมรับมันซะเถอะนะคิน” ฉันเอื้อมมือไปแตะแขนเขา เหมือนตัวเขากำลังสั่น“...”
เวลา 21.00 น.“นี่ครับคุณโซ” คนของคินยื่นโทรศัพท์ให้ฉันดูข้อความที่พวกเขาต้องส่งพร้อมรูปรถคันสีขาวของฉัน“เราจะส่งตอนสี่ทุ่มครึ่งค่ะ เดี๋ยวทุกคนเข้ามานั่งพักในบ้านก่อนนะ เพราะสี่ทุ่มพวกเราก็ต้องออกเดินทางเหมือนกัน” อีกครั้งที่พวกเขาพร้อมใจกันหันมามองหน้าฉัน“คุณโซจะแอบไปไหนอีกเหรอครับ” หนึ่งในนั้นถา
ณ บ้านของคิน“คิมภัทรชาเสนอหน้ามาทำไม” ประโยคแรกที่คินถามพี่สาวตัวเองเมื่อก้าวเข้ามาในบ้าน“คิดถึงน้องสะใภ้ แกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ” พี่คิมตรงเข้ามากอดฉัน และผลักคินให้ถอยห่าง“อย่ามาโดนตัวโซนะ พี่สกปรก” แล้วคินก็มาดึงฉันเข้าไปกอดไว้“แกนั่นแหละสกปรกไอ้น้องเลว” พี่คิมใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ เธอก็มาดึงฉันไปกอดไ
Ulasan-ulasan