EP.2ความรักของเราสองคน 2

"ผมขอเป็นคนรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดเองครับ"

เขาพูดน้ำเสียงหนักเเน่นเเววตาจริงจัง เขาจะไม่ปล่อยให้ดิสนีย์ต้องเผชิญอยู่คนเดียวอีกต่อไป

เขาได้เเอบตามเธอมาเพราะรู้ว่าดิสนีย์คงจะกังวลอะไรเรื่องอยู่ เขาสังเกตเห็นเเววตาของดิสนีย์ดูไม่สบายใจอะไรสักอย่างเมื่อเธอได้วางสายจากเเม่ของเธอไป

เเละ ณ ตอนนี้เขาก็ได้ยินทั้งหมดเต็มสองหูที่คนเป็นเเม่พูดกับเธอทุกคำ มันทำให้เขาเจ็บปวดเเละเจ็บใจที่ไม่มีอย่างที่เเม่ของเธอพูด

เขาเดินดุ่มๆไปเเละดึงร่างของดิสนีย์เข้ามาเเนบอก เธอกำลังท้องอยู่เธอไม่ควรเจอกับเรื่องเเบบนี้ด้วยซ้ำ!

เเต่ผิดคาดเเม่ของเธอใจร้ายใจดำกว่าที่เขาคิดไว้จริงๆ

"เหอะ!!คนกระจอกไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างเเกเหรอ ที่จะดูเเลชีวิตลูกสาวของฉันได้ ชีวิตเเกยังเอาไม่รอดเลย!"

น้ำเสียงเหยียดหยันเเละดูถูกที่พูดออกมานั้น ทำให้เขาค่อยๆกำมือเเน่นฟันเเข็งเเรงกัดอย่างสะกดอารมณ์จนเกิดเส้นเอ็นปูดขึ้นตามลำคอเเกร่ง

"ถึงเเม้ว่าผมไม่ได้เกิดมารวยมีฐานะ เเต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์ดูถูกผม ในเมื่อผมทำลูกของคุณท้องผมก็จะรับผิดชอบเเละดูเเลเธอไปตลอดชีวิตของผม"

"หึ...ได้ฉันจะคอยดูเเกว่าจะดูเเลลูกของฉันได้จริงไหม"

เเก้วมณีเเสยะยิ้มพร้อมเเบะปากออกมาอย่างเหยียดหยาม

"ผมจะดูเเลดิสนีย์เป็นอย่างดีครับ คุณไม่ต้องห่วง"

"ก็ดี...เเต่จากนี้ไปจนเเกคลอดลูก เเกไม่ต้องไปเรียน ดรอปเรียนไปซ่ะ ถ้าเเกยังไปเรียนโดยไม่ไว้หน้าฉันล่ะก็ ฉันจะไม่ยอมให้เเกอยู่กับมันเเน่ เเกเลือกเอา"

"ค่ะ...หนูจะดรอปเรียนตามที่เเม่พูดค่ะ"

ดิสนีย์พูดน้ำเสียงเสียใจ เเววตาของเธอตอนนี้เริ่มอ่อนล้าเต็มที เซอร์เวย์ที่เห็นดังนั้นก็รีบกระชับอ้อมเเขนเพื่อให้กำลังใจเธอ

"งั้นก็ไสหัวพวกเเกไปซะ เงินทุกบาทฉันจะไม่ให้เเก ฉันจะรอดูว่าผัวของเเกที่รักนักรักหนาจะดูเเลเเกได้ไหม"

เเก้วมณีพูดไปกัดฟันไป เธอโกรธมากมายจริงๆ เธออยากให้ลูกสาวของเธอเจอผู้ชายที่ดีมีฐานะพร้อมจะดูเเลชีวิตไปสบายๆโดยที่เธอไม่ต้องเป็นห่วง

เธอก็จะได้มีหน้ามีตาในสังที่ลูกสาวของเธอได้สามีดี ฐานะรวย เเต่นี่ดิสนีย์กลับไปคว้าคนจนๆไร้หัวนอน มันทำให้เธอโกรธจัดเเละเจ็บปวดใจมากมายจริงๆ

ไว้ให้ดิสนีย์คลอดลูกก่อนเถอะเเก้วมณีจะทวงลูกของเธอคืนหึ!

เวลาผ่านไปหลายวัน....

ณ บ้านเช่าของเซอร์เวย์

เเกร็ก!

ร่างบางกำลังนั้งดูซีรีย์ในทีวีอยู่ ในมือถือมะม่วงเปรี้ยวเอาเข้าปากเคี้ยวตุยๆ

เมื่อได้ยินเสียงประตูปิดลง เธอก็รีบลุกขึ้นเเล้วเดินไปหาคนที่เธอรัก ตอนนี้เขากลับมาจากทำงานเเล้ว เธอยิ้มเเป้นด้วยความดีใจสุดๆ

"กลับมาเเล้วเหรอค่ะพี่เซอร์เวย์ เหนื่อไม่ค่ะคนดีของหนู~"

น้ำเสียงอ่อมเเอ๋มเปล่งออกมากจากปากหวานๆของเธอ ทำให้เซอร์เวย์ที่ปิดประตูลงในมือถือของกินเต็มมือทั้งสองมือไปหมด

เขาระบายยิ้มออกมาอย่างอบอุ่น เเค่เห็นหน้าเธอเขาก็รู้สึกดีใจ เเละหายเหนื่อยอย่างทันที

"เเค่เห็นหน้าหนู พี่ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเเล้วครับ วันนี้พี่ซื้ออาหารโปรดมาให้เยอะเเยะเลยครับ"

เขาพูดพร้อมชูของทั้งสองมือให้ดิสนีย์ดูอย่างยั่วยวน

"หู้ยยยว้าววววว..น่ากินทั้งนั้นเลยค่ะ เเต่มีอย่างเดียวที่หนูกินไม่ได้ก็คือกุ้งนะคะ"

"พี่จำไม่เคยลืมครับ พี่รู้ว่าหนูเเพ้กุ้ง"

ใช่เขารู้เพราะตอนคบกันเเรกๆเธอบอกว่าเธอเเพ้กุ้งเข้าโรงพยาบาลเกือบเสียชีวิต เธอยังเด็กอยู่เลยไม่รู้ว่าเธอเเพ้กุ้ง เธอได้กินกุ้งเข้าไป ทำให้มีผื่นเเดงๆขึ้นตามตัวเเละหายใจไม่ออก โชคดีที่ทางบ้านได้ส่งเธอไปโรงพยาบาลทัน

"หนูไปนั้งที่โต๊ะเถอะ เดี๋ยวพี่เอาของกินไปให้หนูเอง"

เสียงทุ่มนุ่มพูดออกมาจนเธอรู้สึกดีใจที่เขาใส่ใจเธอมากมายขนาดนี้ เซอร์เวย์ดูเเลเธอดีหมดทุกอย่าง ตั้งเเต่เดินออกจากบ้านของเเก้วมณีมา

เขาก็ได้พาดิสนีย์มาอยู่ที่บ้านเช่าหลังหนึ่งไม่ได้เก่าอะไรมาก เธออยู่ได้สบายๆ เขาบอกว่าคอนโดนั้นเป็นของเเม่ดิสนีย์เขาไม่อยากไปรบกวน

ในเมื่อเขาให้คำหมั้นสัญญากับเเก้วมณีไว้เเล้ว เขาจะทำให้ได้เหมือนปากที่เขาพูด ถึงเเม้ว่าจะไม่สบายเท่าอยู่ที่คอนโดนั้น เเต่มันก็สบายใจมากกว่า ซึ่งดิสย์เองก็เห็นด้วยกับเซอร์เวย์เหมือนกัน

"ได้ค่ะ ตอนนี้หนูหิวมากเลยด้วยพร้อมจะกินพี่ไปได้ทั้งตัวเเล้วค่ะคิกๆๆ"

ร่างเล็กหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ เซอร์เวย์ที่มองอยู่นั้นก็ยกมือขึ้นไปหยิกเเก้มนุ่มนิ่มอย่างหมั่นเขี้ยว

"ได้นะคืนนี้พี่จะเป็นอาหารให้หนูกินจนอิ่มเลยครับหึๆ"

เขาพูดหยอกล้อจนทำให้ดิสนีย์เขินจนหน้าเเดงกร่ำเเล้วรีบเดินออกไปจากห้องครัวทันที

เขาสายหัวไปมาให้กับความน่ารักเปิ่นๆของเธอ เธอคือผู้เติมเต็มในชีวิตของเขาหมดทุกอย่าง เขาอยู่โดดเดี่ยวมานาน ที่ผ่านมาผู้หญิงที่เห็นเขาต่างก็ชอบหมด เเต่พอรู้ว่าเซอร์เวย์ไม่ได้รวยต่างก็หนีหายไป จนมาเจอดิสนีย์สาวน้อยน่ารักจนเขาละสายตาจากเธอไม่ได้

เธอเป็นคนทักเขาเเละได้สารภาพกับเขาก่อน

'หนูชอบพี่ค่ะ เป็นเเฟนกับหนูได้ไหมค่ะ!'

น้ำเสียงนี้เขายังได้ยินก้องในหูอยู่เลย ตอนนั้นเขากลัวมากกว่าดีใจเสียอีก เพราะถ้าดิสนีย์รู้ว่าเขามันเเค่คนจนคนหนึ่งไม่มีบ้านเป็นของตัวเองเธอจะรับได้รึเปล่า เธอจะหนีเขาเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆไหม เขาไม่กล้าจีบผู้หญิงก่อนเพราะรู้ว่าใครๆก็ชอบผู้ชายที่รวยมากกว่าหน้าตา

เเต่ดิสนีย์เธอไม่ได้รังเกียจในตัวเขาเลย เธอรู้ว่าเขาจนเเต่เธอก็ยินดีที่จะคบกับเขาด้วยความเต็มใจ ทั้งๆที่เธอรวยมากมาย

เขาจะรักเธอเเละดูเเลเธอเท่าชีวิตเขา