ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว

ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว

Par:  เหวินเหยียนหน่วนหยู่Complété
Langue: Thai
goodnovel4goodnovel
9.5
127 Notes. 127 commentaires
715Chapitres
219.5KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ซูหว่านอยู่กับจี้ซือหานมาห้าปี นึกว่าการที่เธอทำตัวน่ารัก ว่าง่าย เชื่อฟัง จะสามารถกุมหัวใจของเขาได้ แต่ใครเลยจะคิด สุดท้ายเธอก็โดนเท เธอผู้แสนอ่อนโยนเสมอมา เดินออกจากโลกของเขามาโดยที่ไม่โวยวายไม่ทะเลาะ ไม่ขอแม้กระทั่งเงินของเขาสักบาท แต่... ตอนที่เธอต้องแต่งงานกับเขา จู่ๆ เขาก็จับเธอกดกับกำแพงแล้วระดับจูบราวกับคนเสียสติ ซูหว่านไม่ค่อยเข้าใจ ประธานจี้ทำแบบนี้หมายความว่ายังไงกันแน่?

Voir plus

Chapitre 1

บทที่ 1

When I got back to my seat, Lena was talking to the girl next to her.

She looked up and talked to me like she always did.

"Where are your glasses?"

I rubbed my eyes. They were dry and stinging from the sun.

"Lost them."

She sighed and pulled the curtain shut beside me.

"I'll walk you home tonight."

For a second I let myself believe the thing I'd heard on picture day had been my imagination after all.

After school, somebody came and pulled her away.

She told me to wait for her in the classroom.

So I waited.

Two hours.

I wanted to call her, but my phone had died.

Finally a teacher passed by and spotted me.

"Owen? Why aren't you home yet?"

She knew my eyes were bad and offered to drive me.

I said no.

I didn't want Lena coming back and not finding me.

When she saw my phone was dead, she called Lena for me.

Twenty minutes later, Lena appeared in the doorway, out of breath.

"I texted you. I told you to go on ahead."

"I didn't see it."

I held up the phone, useless in my hand.

"It died."

She looked at me for a long moment. Something complicated moved across her face.

In the end she said none of it.

"Let's go."

She barely spoke the whole way.

She spent most of it answering messages.

There was a scent on her, something green and faintly bitter, like crushed herbs.

It hadn't been there earlier in the day.

Where had she been?

When we got to the front of my building, somebody called her name.

A few people were standing by the entrance. I couldn't make out their faces.

But the same scent came off one of them.

Lena took a few quick steps toward them. I stayed where I was.

"What are you guys doing here?"

"The place we're going is right around the corner. We came to grab you."

The voice was low and clean, and I knew it. I'd heard it over the morning announcements all year.

Grant Hale. The guy half the school had a thing for.

"Okay. Give me a second. I'm walking him in."

One of the boys made an impatient sound.

"Seriously? You're already at his building. He needs an escort from here?"

One of Lena's friends jumped in to explain.

"Owen can't see well after dark."

The boy clicked his tongue.

"He looks fine the rest of the time. Who knows if any of it's real?

"It's Grant's birthday and she still has to make a whole trip out of this. I think he does it on purpose. Way to kill the mood."

I stood there with my hands closed into fists and nowhere to put them.

When Lena came back over, I kept my voice down.

"Go with them. I can get myself in."

She hesitated.

"You sure?"

"I'm sure."

I turned and went inside.

Their voices carried after me.

"Hey, Lena. Aren't you going to tuck your invalid boyfriend in?"

"He's my friend. Don't be disgusting."

My feet stalled.

In all the years I'd known her, that was the first time she'd ever snapped at anyone about it.

The courtyard paths were well lit.

Even so, the lights only gave me a general sense of which way to go.

I felt my way forward. Something was closing around my chest.

She'd never bothered correcting people before, because it hadn't mattered to her.

Now it mattered.

Because of Grant?

My leg caught on something and I went down hard.

My palm lit up with pain, and for a second I just sat there, lost.

She hadn't always been like this.

We used to live across the hall from each other.

She held my hand on the way to school and on the way home.

She asked the teacher to put us at the same desk.

When other kids made fun of my eyes, she got in front of me.

When had I started being a chore?

"Owen!"

Fast footsteps behind me.

Lena hauled me up off the ground.

"This is what you meant by 'I'm sure'?"

Her voice was sharp.

But her hands were careful, checking me over for anything broken.

Then she took hold of me and walked me home, the way she used to.

The small flame in my chest caught again.

Lena still cared.

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Les critiques de livres

Dernier chapitre

Plus de chapitres

Notes

10
88%(112)
9
1%(1)
8
2%(2)
7
0%(0)
6
2%(3)
5
1%(1)
4
2%(2)
3
0%(0)
2
3%(4)
1
2%(2)
9.5 / 10.0
127 Notes · 127 commentaires
Écrire une critique

commentairesPlus

อุษา อินนวล
อุษา อินนวล
ยังดีที่ลงจนจบนะคะ
2025-10-24 20:18:49
4
0
Xoxo Susu
Xoxo Susu
แปลแย่มาก39ลงไป
2024-10-04 07:23:44
8
0
Mma No
Mma No
จบแบบงงๆ แต่งงานราบรื่นนางเอกมีลูกแฝดหรืออะไร สรุปคิดบทจบไม่โอเคเลยค่ะ อ่านมาตั้งนาน เห้อ!!
2024-09-20 10:20:11
5
2
PP.Pink
PP.Pink
จบแบบงงๆ เหมือนหลอกให้เติมเหรียญ
2024-09-02 06:08:43
3
0
PP.Pink
PP.Pink
จบแล้ว ? จบแบบใด ?
2024-09-01 19:51:15
0
0
715
บทที่ 1
จี้ซือหานกลับมาจากต่างประเทศ ในฐานะที่เป็นคนรักลับๆของเขา ซูหว่านจึงถูกรับตัวไปยังคฤหาสน์หมายเลข8ในทันทีตามข้อตกลงแล้ว ก่อนที่จะพบเขา เธอต้องชำระล้างร่างกายให้สะอาด ห้ามมีกลิ่นน้ำหอมหรือกลิ่นผงหอมหลงเหลืออยู่แม้แต่นิดเดียวเธอปฏิบัติตามรสนิยมของเขาอย่างเคร่งครัด หลังจากอาบน้ำจนสะอาด เปลี่ยนไปใส่ชุดนอนผ้าซาติน และมายังห้องนอนชั้นสองชายหนุ่มกำลังนั่งทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เมื่อเห็นเธอเดินเข้ามา เขาก็กวาดตามองเธอด้วยสายตาเรียบเฉย"มานี่สิ"เสียงที่แสนเย็นชา ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆของเขา ทำให้ซูหว่านรู้สึกกดดันและหนักหน่วงภายในใจเขาเป็นคนอารมณ์แปรปรวนและอ่อนไหวง่าย ซูหว่านกลัวทำเขาโกรธ จึงเดินเข้าไปหาเขาอย่างไม่รอช้ายังไม่ทันจะยืนให้มั่น จี้ซือหานก็ดึงเธอเข้าไปในอ้อมกอด นิ้วเรียวยาวจับคางของเธอไว้เขาก้มหน้าลงประทับจูบบนริมฝีปากสีแดงเธอตลอดเวลาที่ผ่านมาจี้ซือหานไม่พูดคุยกับเธอ เขาไม่เคยอ่อนโยนอบอุ่น เมื่อเห็นหน้าเธอ เขาก็จะทำแต่เรื่องบนเตียงเท่านั้นครั้งนี้เป็นอีกครั้งที่เขาไปดูงานต่างประเทศสามเดือน เขาไม่ได้แตะต้องผู้หญิงมานานขนาดนี้ คิดว่าคืนนี้ชายหนุ่มคงไม่ยอมปล่อยเธอง่าย
Read More
บทที่ 2
หลังจากจี้ซือหานออกไปแล้ว ซูชิงผู้ช่วยส่วนตัวของเขาก็เดินถือยาเข้ามาเขาส่งยาให้กับซูหว่าน แล้วพูดด้วยความเคารพ "คุณซู รบกวนด้วยนะครับ"มันคือยาคุม เพราะจี้ซือหานไม่ได้รักเธอ เขาจึงไม่ต้องการให้เธอท้องทุกครั้งหลังจากเสร็จกิจ เขามักจะให้ซูชิงเอายามาให้ แถมกำชับให้ซูชิงดูให้เห็นกับตาว่าเธอกินไปแล้วจริงๆซูหว่านมองดูยาเม็ดสีขาว ในใจก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอีกครั้งไม่รู้ว่าเป็นเพราะหัวใจล้มเหลว หรือเพราะถูกจี้ซือหานทิ่มแทงอย่างไรความปราณี เอาเป็นว่าเธอเจ็บปวดจนรู้สึกหายใจลำบาก"คุณซู..."ซูชิงเห็นเธอเงียบไป ก็รีบเรียกสติ กลัวว่าเธอจะไม่ยอมกินซูหว่านมองเขานิดนึง ก่อนจะรับยามาโดยไม่พูดอะไร เธอใส่มันเข้าปากล้วกลืนลงไปโดยไม่แม้แต่จะดื่มน้ำสีหน้าเป็นกังวลของซูชิงหายเป็นปลิดทิ้ง เขาหยิบเช็คกับโฉนดบ้านออกมาจากแฟ้มเอกสาร แล้ววางไว้ตรงหน้าซูหว่าน"คุณซู นี่เป็นค่าตอบแทนที่ประธานจี้มอบให้คุณ นอกจากบ้าน และรถหรูแล้ว ยังมีเงินอีกจำนวนสองร้อยห้าสิบล้านบาท กรุณารับไว้ด้วยครับ"ก็นับว่าใจป๋าอยู่หรอกแต่น่าเสียดายตรงที่ สิ่งที่เธอต้องการมาโดยตลอด ไม่ใช่เงินซูหว่านเงยหน้ามองซูชิงแล้วยิ้มบางๆ
Read More
บทที่ 3
ซูหว่านลากกระเป๋ามาถึงบ้านเฉียวซานซานเพื่อนสนิทของเธอเธอยกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ จากนั้นก็ยืนรออยู่ด้านข้างเฉียวซานซานกับเธอต่างก็เป็นเด็กกำพร้า ทั้งสองคนเติบโตขึ้นในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าด้วยกัน เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนที่รู้ใจกันเป็นอย่างดีจำได้ว่าตอนที่เธอถูกจี้ซือหานรับตัวไป เฉียวซานซานบอกกับเธอว่า "หว่านหว่าน ในอนาคตถ้าเขาไม่ต้องการเธอแล้ว ให้กลับบ้านนะ"แล้วก็เป็นเพราะคำพูดนั้น ซูหว่านถึงกล้าปฏิเสธบ้านที่จี้ซือหานมอบให้ไม่นาน เฉียวซานซานก็เปิดประตู พอเห็นเธอ มุมปากก็ยกขึ้นทันที ดวงตาทั้งสองข้างก็ยิ้มจนหยีไปหมด"หว่านหว่าน มาได้ไงเนี่ย?"มือของซูหว่านที่จับกระเป๋าเดินทางอยู่ก็กำแน่น เธอพูดอย่างเขินอายนิดๆ "ซานซาน ฉันมาเกาะเธอกินแล้ว"ตอนนี้เองเฉียวซานซานถึงสังเกตเห็นกระเป๋าเดินทางในมือเธอ รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งทื่อทันที "เกิดอะไรขึ้น?"ซูหว่านแสร้งยิ้มราวกับว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร "ฉันเลิกกับเขาแล้ว"เฉียวซานซานอึ้งไป แล้วมองรอยยิ้มฝืนๆของซูหว่านใบหน้าเล็กเท่ากำปั้นนั้น ทั้งซูบผอม ทั้งซีดเซียวร่างที่ยืนอยู่ท่ามกลางลมหนาว ยิ่งไม่ต่างอะไรกับกระดาษบางๆแผ่นนึงเมื่อเห็นซูห
Read More
บทที่ 4
"อะไร? อะไรนะ?"โจวโจวราวกับได้ยินความลับระดับชาติ แล้วเขย่าจ้าวหยูด้วยความตื่นเต้น "ไหนบอกว่าคนแซ่จี้อะไรนั่นไม่สนใจผู้หญิงไม่ใช่หรอ? ฮีมีนางในดวงใจได้ไงอะ? หรือบริษัทเรากำลังจะมีท่านประธานเป็นผู้หญิง?"จ้าวหยูตีมือโจวโจวเบาๆแล้วหัวเราะ "ดูยัยคนนี้ นี่มันท็อปซีเคร็ทระดับสิบเลยนะ ขนาดในแวดวงไฮโซเค้ายังไม่รู้กันเลย แถมยังพูดในออฟฟิศท่านประธานอีก!"โจวโจวดึงแขนเสื้อจ้าวหยูแล้วอ้อน "คุณพี่หยูโปรดกรุณาเฉลยให้น้องทีค่ะ!"ตอนนี้เองจ้าวหยูจึงกดเสียงต่ำ "ประธานจี้กับลูกสาวท่านประธานของเราโดนจับคู่ให้กันตั้งแต่เด็กๆ เค้าว่ากันว่า ประธานจี้เคยขอคุณหนูหนิงแต่งงานเมื่อห้าปีก่อน""แต่คุณหนูหนิงน่ะสิ ชีปฏิเสธประธานจี้เพราะเรื่องเรียน สองคนนั้นก็เลยทะเลาะกันใหญ่โต แล้วขาดการติดต่อกันไปตั้งห้าปี แต่คุณหนูหนิงเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก ประธานจี้ก็ไปรับที่สนามบินด้วยตัวเอง นี่ก็บอกได้แล้วว่าประธานจี้รักจริงหวังแต่งซีอีโอหญิงคนนี้แน่แท้"โจวโจวยกมือขึ้นปิดปาก ดวงตาทั้งสองข้างเบิกโพล่ง สีหน้าเต็มไปด้วยควมตื่นเต้น "แม่เจ้า! นี่มันพล็อตเรื่องในซีรีส์เกาหลีชัดๆ!"ซูหว่านรู้สึกหายใจไม่ออก ใบหน้าของเธอซีดมา
Read More
บทที่ 5
หนิงหว่านแนะนำตัวเองง่ายๆ และทักทายอย่างสุภาพอีกนิดหน่อย จากนั้นก็ควงแขนจี้ซือหานเดินตามสวีหานเข้าไปในห้องทำงานผู้บริหารโจวโจวยืดคอมองตามทั้งสองคน สีหน้าอิจฉาสุดๆ "รับตำแหน่งวันแรก ประธานจี้ก็ไปรับมาส่งถึงที่ นี่สินะท่านประธานเผด็จการกับภรรยาแสนสวยที่ใครๆเค้าพูดกัน?"จ้าวหยูยกมือขึ้นวางบนไหล่หญิงสาว "ยังไม่รู้อะไรสินะ? ชีเพิ่งกลับมาจากเมืองนอกมาถึงก็นั่งทำแหน่งท่านประธาน บรรดาผู้ถือหุ้นตัวเอ้ไม่มีทางยอมอยู่แล้ว ที่ประธานจี้มาส่งด้วยตัวเองตั้งแต่รับตำแหน่งวันแรก ก็เพื่อจะแสดงให้พวกผู้ถือหุ้นเห็นว่าชีมีตระกูลจี้เป็นแบ็คอัพให้อยู่น่ะสิ!"โจวโจววางสองมือเท้าไว้ที่คาง อิจฉาสุดอะไรสุด "ไม่ทันไรก็ปูทางให้ภรรยาซะดิบดีเบอร์นี้ ประธานจี้ท่าจะคลั่งรักไม่ไหว"จ้าวหยูก็รู้สึกร้อนผ่าวในดวงตาไม่แพ้กัน "ถ้าไม่ใช่ลูกสาวท่านประธาน ผู้ชายทรงอำนาจแห่งเมืองเอที่ไหนจะมาชอบ"โจวโจวส่ายหน้าไม่เห็นด้วย "เดิมทีประธานหนิงก็โปรไฟล์เลิศอยู่แล้ว เรียนจบสูง เติบโตมาอย่างดี นี่ยังไม่พูดถึงหน้าตา..."โจวโจวหันไปหาซูหว่าน "ฉันเพิ่งสังเกตว่าหว่านหว่านกับซีอีโอคนใหม่หน้าตาคล้ายกันอยู่นะ?"จ้าวหยูเองก็รีบจอยเข้ามา
Read More
บทที่ 6
ซูหว่านกดหัวใจที่เจ็บปวดจนแทบหยุดเต้น พยุงร่างให้เดินกลับไปนั่งที่โต๊ะเธอจะลาออก ต้องลาออกให้เร็วที่สุด เวลาของเธอเหลืออีกไม่มาก เธอไม่อยากใช้เวลาในละวันไปกับการเห็นเขาทั้งสองคนพลอดรักกันเธอกลัวจะควบคุมตัวเองไม่ได้ กลัวจะเผลอตัวพุ่งเข้าไปถามจี้ซือหานว่าทำไมต้องใช้เธอเป็นตัวแทน!หลังจากเขียนจดหมายลาออกเสร็จ ก็ไปให้ผู้รับผิดชอบประจำออฟฟิศผู้บริหารอย่างสวีหานอนุมัติสวีหานไม่ได้มีภาพจำดีๆต่อเธอมากนัก เมื่อเห็นเธอจะลาออก ก็แค่พูดรั้งพอเป็นพิธี จากนั้นก็อนุมัติให้ขั้นตอนการลาออกจะมีผลในหนึ่งเดือน ซูหว่านจึงไม่สามารถจากไปได้อย่างทันที ได้แต่ใช้สิทธิ์ลาพักร้อนครึ่งเดือนเธอทำงานที่อิงฮว่ามาห้าปี วันหยุดที่สะสมมาทั้งหมดก็ได้สิบห้าวันพอดี หากจะใช้สิทธิ์ทั้งหมดก่อนลาออกก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติสวีหานเห็นเธอดูท่าทางรีบร้อนมาก ก็กรอกตาใส่อย่างทนไม่ไหว "ฉันอนุมัติวันฃาให้เธอก็ได้ แต่หมดพักร้อนแล้วต้องรีบกลับมาส่งต่องาน"ซูหว่านตอบกลับ "ค่ะ" สั้นๆ แล้วหยิบกระเป๋าเดินออกจากอิงฮว่าอินเตอร์เนชั่นแนลทันทีขณะกำลังเดินออกจากบริษัทด้วยท่าทางรีบร้อน ก็บังเอิญเจอกับหลินเจ๋อเฉิน ประธานแห่งหลินกรุ๊ป
Read More
บทที่ 7
กระทั่งจี้ซือหานเดินจากไปไกลแล้ว หลินเจ๋อเฉินถึงได้สังเกตว่านั่นคือคุณชายรองแห่งตระกูลจี้ ก็รีบปล่อยซูหว่านออก แล้ววิ่งตามไปทักทายแต่จี้ซือหานกลับขึ้นรถไปหน้าตาเฉย เสียงปิดประตูดัง "ปึ้ง" รถหรูสิบกว่าคันที่จอดอยู่ด้านนอกก็เคลื่อนตัวออกไปเหลือไว้เพียงความว่างเปล่า หลินเจ๋อเฉินจึงได้แต่ย้อนกลับไปหาซูหว่าน ก่อนจะพบว่าเธอหายไปจากล็อบบี้แล้วหลินเจ๋อเฉินลูบริมฝีปากที่เพิ่งจูบซูหว่านมาหมาดๆ แววตาก็เผยความสนุกตื่นเต้นราวกับนักล่า"หลินหยาง มาสืบที่อยู่เธอมาที"หลินหยางที่เดินตามหลังก็รีบตอบรับสั้นๆ "ครับ"ซูหว่านกลับมาถึงบ้าน โยนกระเป๋าลง แล้วทิ้งร่างไร้วิญญาณนั่งตรงโซฟากระทั่งเสียงเรียกเข้าดัง เธอถึงดึงสติกลับมาหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า เมื่อเห็นหมายเลขที่ปรากฎอยู่บนหน้าจอ ซูหว่านก็ขมวดคิ้วทำไมซูชิงถึงโทรมาหาเธอ?ซูหว่านลังเลนิดหน่อย แต่สุดท้ายก็สไลด์หน้าจอปลดล็อครหัส "มีอะไรหรอคะ ผู้ช่วยซู?"เสียงยินดีปรีดาของซูชิงดังมาจากปลายสาย "คุณซู เมื่อกี้ตอนที่ผมทำความสะอาดคอนโด ก็เห็นว่ามีของของคุณตกหล่นอยู่ ไม่ทราบว่าสะดวกเข้ามารับของวันไหนครับ?"ซูหว่านหลงเข้าใจไปว่าจี้ซือหานอยา
Read More
บทที่ 8
หลินเจ๋อเฉินกลับไม่สนใจว่าเธอจะรู้สึกยังไง เขากระชากชุดนอนส่วนบนของเธอออกตอนที่มือเย็นๆน่ารังเกียจนั่งสัมผัสที่เอวด้านหลัง ซูหว่านก็กรีดร้องออกมาเสียงดัง"หลินเจ๋อเฉิน!"เสียงดังสนั่นทำให้หลินเจ๋อเฉินหยุดลูบคลำในทันใดซูหว่านอยากจะฆ่าเขาให้ตาย "หลินเจ๋อเฉิน ถ้าวันนี้คุณกล้าข่มขืนฉัน พรุ่งนี้ฉันจะไปฟ้องศาล!"หลินเจ๋อเฉินหัวเราะเยาะออกมาราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก "ขนาดตำรวจฉันยังไม่กลัว เธอคิดว่าฉันจะกลัวโดนเธอฟ้อง?"ซูหว่านกำหมดแน่น เธอพูดกัดฟัน “ฉันรู้ว่าตระกูลหลินของคุณมีอำนาจ แล้วยังไง นี่มันยุคของโซเชียลมีเดีย ถ้าคุณกล้าใช้อำนาจทำผิดให้เป็นถูก ฉันก็จะแฉคุณกับพวกสื่อ!”หลินเจ๋อเฉินเลิกคิ้วอย่างไม่สะทกสะท้าน "เอาสิ ไปแฉเลย ฉันไม่ได้ขึ้นเทรนด์ทวิตนานแล้วเหมือนกัน"คำพูดของหลินเจ๋อเฉินบ่งบอกชัดว่าเขาไม่กลัว จู่ๆซูหว่านก็รู้สึกหมดแรง คนที่เธอต่อกรอยู่ไม่ใช่ประชาชนตาดำๆทั่วไป แต่เป็นลูกหลานของผู้มีอำนาจ แค่กระดิกขานิดเดียวก็ปิดข่าวได้หมด การที่เธอคิดจะสู้กับเขาก็ไม่ต่างอะไรกับเอาไม่จิ้มฟันไปงัดกับเหล็กซูหว่านค่อยๆดึงสติกลับมา ถ้าคิดจะสู้กับคนอย่างหลินเจ๋อเฉิน เธอจะใช้ไม้แ
Read More
บทที่ 9
เดิมทีซูหว่านคิดเอาไว้ว่า สามเดือนต่อจากนี้เธอก็คงไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว ถึงตอนนั้นถ้าหลินเจ๋อเฉินอยากจะนอนกับเธอ คงเหลือไว้แค่ผงกระดูกแต่ตอนนี้เขารวบรัดเวลาเหลือแค่สามวัน เธอรู้สึกว่ามันเกินกว่าจะรับได้เธออยากจะพูดอะไรต่อ แต่จู่ๆหลินเจ๋อเฉินก็ปล่อยเธอเป็นอิสระในที่ซูหว่านก็กลับมาหายใจหายคอได้คล่อง เธอจึงกลืนคำพูดเมื่อกี้ลงไปยังไงก็ตาม เอาคืนนี้ให้รอดก่อนค่อยว่ากัน"ที่รัก"หลินเจ๋อเฉินโน้มตัวลง จุ๊บแก้มของเธอหนักๆ "งั้นคืนนี้ฉันจะกลับไปก่อน อีกสามวันจะมารับ"ซูหว่านกุมแก้มข้างที่โดนเขาจุ๊บ เธอรู้สึกสะอิดสะเอียนที่สุดแต่เพราะอยู่ต่อหน้าหลินเจ๋อเฉิน เธอจึงกล้ำกลืนมันเอาไว้ แล้วผงกหัวอย่างเชื่อฟังเห็นเธอว่าง่ายแบบนี้ หลินเจ๋อเฉินจึงยอมปล่อยเธอ แล้วเดินไปที่ประตูตอนที่เธอมาถึงหน้าประตู จู่ๆเขาก็ชะงักฝีเท้า"จริงสิ"เขาหันกลับมา มองซูหว่านอย่างมีเลศนัย "ที่รัก เพื่อนสนิทเธอชื่อเฉียวซานซานสินะ?"สีหน้าที่เธอฝืนแสดงออกมาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันทีที่แท้หลินเจ๋อเฉินก็รู้จักซานซาน ดูท่าทางเขาจะสืบข้อมูลของเธอมาอย่างละเอียดก่อนแล้วความรู้สึกที่ถูกค้นประวัติแบบหมดจดนี้ ซูหว่
Read More
บทที่ 10
หลังจากเตรียมอุปกรณ์จนพร้อม หลินเจ๋อเฉินก็ส่งผู้ช่วยหลินหยางมารับเธอซูหว่านถือกระเป๋าขึ้นรถไมบัคที่จอดรออยู่เธอนึกว่าหลินหยางจะพาเธอไปที่บ้านหลินเจ๋อเฉิน แต่เขากลับพาเธอมาที่ห้างสไตลิสต์และช่างแต่งหน้าหลายคนล้อมรอบเธอ ทั้งม้วนผมยาวถึงเอวเป็นลอนใหญ่ ไหนจะแต่งหน้าให้อย่างประณีตชุดราตรีราคาแพงที่ราวกับถูกสั่งจัดเพื่อให้เข้ากับสัดส่วนของเธอโดยเฉพาะ ที่ถูกสวมใส่บนเรือนร่าง งดงามไร้ที่ติยิ่งคอระหงส์ของเธอถูกประดับด้วยสร้อยเพชรหรูราคาหลายร้อยล้าน ยิ่งเสริมให้เธอดูสง่างามและสูงส่งเธอมองเงาสะท้อนที่สวยงามเปล่งปลั่งในกระจก ก็รู้สึกไม่ชิน ยิ่งไปกว่านั้นกลับรู้สึกเหมือนหนิงหว่านถ้าจี้ซือหานมาเห็นเธอในสภาพนี้ ดีไม่ดีเขาจะคิดว่าเธอตั้งใจเลียนแบบหนิงหว่านก็เป็นได้เธอหัวเราะเยาะตัวเอง รอยยิ้มที่ออกมานั้นแสนขมขื่นหลังจากแปลงโฉมเรียบร้อย หลินหยางก็ส่งเธอไปที่ไนท์คลับที่นี่เป็นสถานบันเทิงแห่งใหญ่ที่สุดในเมืองเอ คนที่มาที่นี่ล้วนเป็นเศรษฐีหรือผู้ทรงอำนาจเหตุผลก็เพราะที่นี่มีระบบรักษาความเป็นส่วนตัวอย่างเคร่งครัด และแทบไม่มีการตรวจสอบ หรือต่อให้มีก็ไม่มีทางตรวจเจออะไรดังนั้นลูกหลานผ
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status