Share

บทที่ 14

Penulis: คันธรส สุภาสนันท์
ในร้านเล็กๆนั้น

เซียวเป่ยก็ปิดห้องถ่ายทอดสดของการแถลงข่าว ยิ้มแบบเบื่อหน่าย

คำพูดสุดท้ายจากซูหว่านตั้งใจจะพูดใส่เขา

แต่เซียวเป่ยก็ไม่ได้สนใจอะไร

อย่างไรก็เถอะ ครั้งนี้ปิงฉิ้นกรุ๊ปอาจประสบกับความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ในการตัดสินใจเกี่ยวกับยาลูกกลอนจินอู่

ถ้าทำไม่ดีก็อาจจะเกิดปัญหาตามอีกมากมาย

ยังไงเซียวเป่ยก็เบื่อที่จะยุ่งแล้ว

เคยเตือนเธอแล้ว แต่ถ้าเธอไม่ฟังจะทำยังไงได้

“แพทย์เซียนเซียว”

ทันใดนั้น กู้รั่วเซียก็วิ่งเข้ามากับอุ้มมือเล็กๆด้านหลังของเธอ

“คุณกู้มีเรื่องอะไรอีกหรอ” เซียวเป่ยถาม

กู้รั่วเซียพึมพำที่ริมฝีปากเล็กของเธอ "ทำไม คุณไม่ชอบอยู่กับฉันงั้นเหรอ"

เอ่อ

เซียวเป่ยก็ชะงักไปพักนึงยิ้มแบบทำตัวไม่ถูก "ก็ไม่ขนาดนั้น"

“จริงเหรอ งั้นวันมะรืนนี้ตระกูลกู้ของฉันจะจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำที่ซูหาง คุณอยากไปกับฉันไหม”

กู้รั่วเซียถามด้วยรอยยิ้มที่คาดหวัง

"งานเลี้ยงอาหารค่ำงั้นหรอ"

เซียวเป่ยขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่เขาจะปฏิเสธ กู่กู้รั่วเซียก็จับแขนของเขาแล้วส่ายแขนไปมา: "แพทย์เซียนเซียว ไปเป็นเพื่อนฉันโอเคไหม?"

ตอนนี้ในใจของเซียวเป่ยเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

จากสัมผัสที่นุ่มนวลโดนข้อศอกของเขา

หน้าอกของสาวน้อยคนนี้ไม่น้อยเลยนะ

จากการที่เธอทำท่าทางน่าสงสาร เซียวเป่ยก็ไม่สามารถปฏิเสธเธอได้

"ก็ได้"

เซียวเป่ยตอบรับเธอ

“แพทย์เซียนเซียว คุณใจดีมาก” กู้รั่วเซียกระโดดอย่างมีความสุข ดวงตากลมโตของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่พอใจ

สองวันผ่านไปราวพริบตา

งานเลี้ยงอาหารค่ำตระกูลกู้ก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

คฤหาสน์ราวกับราชวงศ์ดั้งเดิมที่มีความหรูหรา พร้อมด้วยศาลา เต็มไปด้วยเสน่ห์แบบจีนคลาสสิก

ได้ข่าวว่าค่าก่อสร้างราวหนึ่งพันล้าน!

เจ้าของคฤหาสน์หลังนี้ยิ่งมีชื่อเสียงมากขึ้นว่ากันว่าเป็นคนสำคัญในเมือง

ตอนนี้รถยนต์หรูนาๆชนิดจอดที่ทางเข้าคฤหาสน์

ไม่ว่าจะเป็นบีเอ็มx8 เบนซ์เอสคลาส ที่เยอะกว่าคือปอเช่ เฟอร์รารี่ เบลลี่และโรเซอรอย

ตอนนี้เฟอร์รารี่สีแดงก็ได้จอด

ทันทีที่เซียวเป่ยลงจากรถ ก็มีต้อนรับอย่างอบอุ่นดังตามมาจากด้านหลัง

“เซียวเป่ย ทำไมคุณถึงมาที่นี่”

เซียวเป่ยขมวดคิ้ว หันหลังไปดูเห็นผู้หญิงที่สง่างามสองคนออกมาจากรถอัลพาร์ด

เธอสวมชุดเดรสยาวสีดำ รูปร่างไม่เลวใบหน้าสวยงาม แต่ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความรังเกียจต่อเซียวเป่ย

อีกคนหนึ่งก็สวมชุดเดรสยาวสีแดงเปิดอกและหลัง ดูหรูหรามาก

ผิวขาวราวหิมะ ขาที่เรียวยาว ใบหน้ามีความละเอียดที่สวยงาม อารมณ์ที่เย็นชาของเธอ ราวกับนางฟ้าที่ลงมาจากพื้นโลก ดึงดูดความสนใจของคนส่วนใหญ่หลังจากเดินมาประตูทันที

เป็นจุดเด่นที่เด่นกว่าสาวทั้งงาน

พวกหล่อนไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหลี่เซียวลี่กับซูหว่าน

ในขณะนี้ หลี่เซียวลี่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเย็นชาพูดอย่างไม่พอใจ "เซียวเป่ย อย่าลืมว่าคุณหย่ากับประธานซูแล้ว ยังจะตามมาที่นี่ไร้ยางอายสิ้นดี"

อะไร แถมยังไร้ยางอายอีกด้วย

เซียวเป่ยเลิกคิ้ว กำลังจะอธิบายบางสิ่งบางอย่าง ซูหว่านก็ถามอย่างไม่พอใจ: "ทำไมคุณถึงมาที่นี่"

คำพูดที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“ทำไมฉันถึงมาที่นี่ไม่ได้” เซียวเป่ยตอบอย่างเย็นชา

ซูหว่านขมวดคิ้วแล้วพูดอย่างเย็นชา: "คุณพูดดีๆไม่ได้เหรอ"

เซียวเป่ยหัวเราะขึ้น "ประธานซู ระหว่างเราต้องพูดอะไรอีก"

"คุณ……"

ซูหว่านไม่พอใจอย่างยิ่ง ขณะที่เธอกำลังจะอ้าปากนั้นก็ชะงักไป

เพราะสาวสวยหุ่นแซ่บจะลงจากรถเฟอร์รารี่

สาวเอวบางหน้าอกใหญ่ก้นฟิต อีกทั้งยังใบหน้าน่ารักที่ไม่มีใครเทียบได้ของเธอ แลดูบริสุทธิ์มีเสน่ห์จะทำให้ผู้ชายหลงเธอเป็นอันแน่!

เมื่อเปรียบเทียบกับเธอแล้วซูหว่านรู้สึกด้อยกว่าหน่อย

“คุณอยากพูดอะไร” เซียวเป่ยถามอย่างใจเย็น

ร่องรอยของความเศร้าและความโกรธแวบขึ้นมาในดวงตาของซูหว่าน เธอก็เก็บสิ่งที่เธออยากพูด "ไม่มีอะไร"

ถ้าจำไม่ผิด นี่คือหญิงสาวที่อยู่หน้าบริษัทนะสิ

เซียวเป่ยคบกับเธอเร็วขนาดนี้เลยเหรอ

เคยได้ยินหลี่เซียวลี่พูดก่อนหน้านี้ว่าเซียวเป่ยเป็นผู้ชายหลายใจนอกใจเธอมานานแล้ว เธอก็ยังไม่เชื่อ แต่มันคือเรื่องจริง!

แม้ว่าจะหย่ากัน แต่ซูหว่านก็รู้สึกอึดอัดมากเมื่อเห็นว่าเซียวเป่ยที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของเธอ มีรักครั้งใหม่

มันอยากที่จะพูดความรู้สึกนี้!

“พี่เซียวเป่ย”

ทันทีที่กู้รั่วเซียลงจากรถ เธอก็สังเกตเห็นซูหว่านกับหลี่เสี่ยวลี่

ทันใดนั้นก็เกิดความคิด เดินเข้ามาอย่างเชื่อฟังและดูน่ารัก เดินไปคว้าแขนของเซียวเป่ยแล้วเรียกอย่างอ่อนโยน

เสี่ยวเป่ยชะงักและในใจรู้สึกเบื่อหน่าย

เขาไม่ได้โง่พอที่จะไม่รู้ว่ากู้รั่วเซียตั้งใจ

แต่ เขาขี้เกียจเกินกว่าจะพูดอะไร

เมื่อได้ยิน ใบหน้าของซูหว่านก็ชากลายเป็นน้ำแข็ง!

พี่เซียวเป่ย

เธอเรียกเขาอย่างสนิทสนม!

แต่ก่อนมีแค่ซูหว่านที่เคยเรียกแบบนี้

หลี่เซียวลี่กลอกตาด้วยความโกรธและด่าทอ: "ผู้ชายหลายใจ! แค่ไม่กี่วันเท่านั้น เขาก็เป็นพี่เซียวเป่ยไปแล้ว..."

“คุณเซียว! คุณทำได้ยังไง!นังจิ้งจอกนี่ใคร รู้จักกันตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ใช่นอกใจประธานซูตอนแต่งงานหรอกนะ วันนี้คุณต้องให้อธิบายมาให้หมด!”

ใบหน้าของเซียวเป่ยมืดมนลง พูดอย่างเย็นชา "อธิบายงั้นหรอ หย่ากันแล้วจะให้อธิบายอะไรอีก"

"นี่คุณ!"

หลี่เซียวลี่กำลังจะพูดต่อ

กู้รั่วเซียก็ชิงเดินไปข้างหน้าและยื่นมือไปทางซูหว่าน

“คุณก็คือภรรยาเก่าของพี่เซียวเป่ยยาเม็ดโกลเด้นกา ใช่ไหม มาทำความรู้จักกันหน่อย ฉันเป็นคู่หมั้นของเขา!”
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • แค้นรักแพทย์อัจฉริยะ   บทที่ 475

    ซูเทียนห้าวตอบว่า: “ฉันรู้แล้ว! พี่สาวของฉันเป็นยังไงบ้าง?”เสียงเย้าแหย่ดังมาจากอีกด้านของโทรศัพท์: “คุณวางใจได้ ไม่ตายหรอก พอคุณควบคุมบริษัทได้สำเร็จ และได้รับเงินสองร้อยห้าสิบล้านบาทมาเมื่อไหร่ พี่สาวของคุณก็จะกลับไปได้แล้ว”“ได้! แต่ฉันขอเตือนพวกแกนะ อย่าแตะต้องพี่สาวของฉัน!”ซูเทียนห้าวกล่าวอย่างเย็นชาชายฉกรรจ์ที่อยู่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ต้องกังวล พวกเราทำงาน เชื่อถือได้แน่นอน”พูดจบ อีกฝ่ายก็วางสายโทรศัพท์ทันทีซูเทียนห้าวถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่กลับไม่ได้ผ่อนคลายเลย“พี่ครับ ผมขอโทษ... แต่ผมจำเป็นต้องทำแบบนี้! ผมอยากจะพิสูจน์ตนเองว่า ผมไม่ใช่เศษสวะ! ผมมีความสามารถ!” ซูเทียนห้าวกล่าวเบาๆ ความเย็นชาแวบขึ้นมาในนัยน์ตา............ตัดภาพมาที่เซียวเป่ยฮั่วเจิ้งซานอยู่ในร้าน พอมองดูเวลา ก็พบว่าผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วเห็นได้ชัดว่าเขากังวลมาก จึงถามว่า: “ปรมาจารย์เซียวเป่ย ไป๋อู๋ฉางนั่นจะกลับมาจริงๆเหรอ?”“ถ้าเธอยังไม่อยากตาย เธอก็จะมา ” เซียวเป่ยพูดอย่างสงบนิ่งทันทีที่พูดจบ ที่ประตูร้านขายของชำ ก็มีร่างลับๆล่อๆร่างหนึ่งปรากฏขึ้น ร่างนั้นเดินโซเซเล็

  • แค้นรักแพทย์อัจฉริยะ   บทที่ 474

    สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นก็คือ พิษศพที่อยู่บนมือของชายชราในชุดดำ ในเวลานี้ได้ย้อนกลับ กระจายไปตามแขนของชายชรา และบุกเข้าไปจนถึงหน้าอก!เนื่องจากมีพิษศพอยู่บนร่างกายของเขามากเกินไป ในชั่วพริบตาเดียว ชายชราในชุดดำก็ล้มลงกับพื้น คร่ำครวญไม่สายขาด ผิวหนังทั้งตัวเปลี่ยนไปเป็นสีดำ และเริ่มเปื่อยเน่าทางด้านฝั่งนี้ เมื่อหญิงชราในชุดขาวเห็นเหตุการณ์นี้ ก็ตกใจจนมีสีหน้าที่ซีดเผือด ยังไม่ทันได้ครุ่นคิดอะไร ก็หันหลังกลับและวิ่งหนี!เธอรู้ดีว่า คืนนี้ได้พบกับยอดฝีมือแล้ว“คิดจะหนี มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก!”เมื่อเซียวเป่ยเห็นหญิงชราในชุดขาวคิดจะวิ่งหนี ก็ยกมือขึ้นแล้วยิงเข็มเงินออกไปอีกสองสามเล่มหญิงชราในชุดขาวตอบสนองกลับแบบมีเงื่อนไข เธอเหวี่ยงไม้อาดูรที่อยู่ในมือ จากนั้นก็เกิดเสียงดังตึกตึกตึก และมีประกายไฟขึ้นมาเล็กน้อยทันทีแม้ว่าเข็มเงินส่วนใหญ่จะถูกสกัดกั้น แต่ก็มีเข็มเงินสองสามเล่มที่เจาะเข้าไปที่หน้าของหญิงชราชุดขาว และมีอีกเข็มหนึ่งในนั้นเจาะไปที่ตาของเธอ ทำให้มีเลือดไหลออกมาทันทีแต่หญิงชราชุดขาวกลับไม่คิดที่จะต่อสู้กลับเลยแม้แต่น้อย หันหลังกลับแล้ววิ่งหนีไป พร้อมกับเสียงดังฟรึ่บ

  • แค้นรักแพทย์อัจฉริยะ   บทที่ 473

    เซียวเป่ยพยักหน้าเบาๆ และกล่าวว่า “มาเร็วดีนี่”“แกจะตายเอง หรือว่าให้ฉันลงมือ?” ชายชราในชุดดำ ถามด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความดุร้ายในสายตาของเขา จัดการกับเด็กหนุ่มอย่างเซียวเป่ยนั้น เป็นอะไรที่ง่ายมากเดิมคิดว่าจะเป็นยอดฝีมือที่มีความแข็งแกร่งอะไร คิดไม่ถึงว่า จะเป็นเด็กเหลือขอที่อ่อนหัดคนหนึ่งสิ่งนี้ทำให้เฮยไป๋อู๋ฉางที่อยากจะต่อสู้อย่างจริงจัง รู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมากเซียวเป่ยยิ้มด้วยสีหน้าที่สงบนิ่งรอยยิ้มนี้ ทำให้เฮยไป๋อู๋ฉางขมวดคิ้วแน่นเด็กคนนี้ กำลังยิ้มเยาะเย้ยอยู่เหรอ?“ดูเหมือนว่า แกจะเลือกให้พวกเราลงมือ” เฮยอู๋ฉางกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย เผยให้เห็นฟันเหลืองของเขาและในเวลานี้ กู้โย่เสวี่ยที่นั่งคว่ำหน้านอนอยู่บนโต๊ะก็ตื่นขึ้นมา ขยี้ตาอย่างงัวเงีย มองไปที่ร่างของทั้งสองคนที่จู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นในร้าน และถามอย่างงุนงงว่า: “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”ในเวลานี้ เฮยอู๋ฉางก็ลงมือทันที เขาใช้ฝ่ามือ โจมตีเซียวเป่ยผ่านทางอากาศ!ฝ่ามือนี้ ลมที่อยู่ตรงฝ่ามือแฝงไปด้วยหมอกควันสีดำ และมีกลิ่นเหม็นมากระทบมาที่ใบหน้า!กู้โย่เสวี่ยตกใจมากจนร้องเสียงดัง และลืมที่จะหลบหลีกเซียวเป่ย

  • แค้นรักแพทย์อัจฉริยะ   บทที่ 472

    พอรับสาย เสียงซักถามด้วยความเกรี้ยวโกรธของซูหว่านก็ดังมาจากอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์: “เซียวเป่ย คุณหมายความว่ายังไงกันแน่?”เซียวเป่ยชะงักไป รู้สึกสับสนเล็กน้อย จึงขมวดคิ้วแล้วถามว่า: “ประธานซู ผมไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดถึงอะไรอยู่?”“ยังแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อีกเหรอ?เป่ยเสวี่ยมาส์ก คุณจะอธิบายยังไง!” ซูหว่านซักถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาเซียวเป่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วพูดว่า “เป่ยเสวี่ยมาส์ก? มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”“เซียวเป่ย! คุณไม่คิดว่าตนเองในตอนนี้ ไร้ยางอายมากเหรอ?” ซูหว่านโกรธมากตอนนี้การที่เซียวเป่ยแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ มันเหมือนกับว่าเขาจงใจโอ้อวด“ผมไร้ยางอาย?”เซียวเป่ยขมวดคิ้ว และรู้สึกโกรธขึ้นมามาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเลยซูหว่านกล่าวอย่างเย็นชาว่า: “ยังจำสิ่งที่คุณพูดเอาไว้ก่อนหน้านี้ได้ไหม?คุณบอกว่าตนเองจะไม่พึ่งพาใคร เพื่อจะพิสูจน์ให้ฉันเห็น! แล้วตอนนี้ล่ะ? สุดท้ายคุณก็พึ่งพาคุณหนูตระกูลกู้คนนั้น แล้วแอบทำอะไรกับมาส์กหน้านั่น!”“ไม่อย่างนั้น อาศัยแค่ตัวคุณเอง จะมีคุณสมบัติไปถึงอันดับที่สี่ของรายการยอดขายระดับประเทศเหรอ?”หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ เซียวเป่ยก็เพิ่งตอบ

  • แค้นรักแพทย์อัจฉริยะ   บทที่ 471

    “หัวหน้าตระกูลฮั่ว คุณเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า? เศษสวะอย่างไอ้เซียวเป่ยเนี่ยนะ ช่วยชีวิตคุณ?”ฉินเฟิงถามด้วยความประหลาดใจทันใดนั้นสีหน้าของฮั่วเจิ้งซานก็เปลี่ยนไปเป็นแย่มากทันที และกล่าวอย่างไม่พอใจว่า: “ประธานฉินใช่ไหม ผมจะเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้ายนะ ได้โปรดให้เกียรติปรมาจารย์เซียวด้วย!”พูดจบ ฮั่วเจิ้งซานก็เฉยเมยต่อสีหน้าที่ประหลาดใจของฉินเฟิง และกล่าวกับเซียวเป่ยว่า: “ปรมาจารย์เซียว พวกเราไปกันเถอะ”เซียวเป่ยพยักหน้า เดินตามฮั่วเจิ้งซานไปขึ้นรถแล้วจากไปซูหว่านกับฉินเฟิงยืนอยู่ที่เดิม ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยงุนงงสงสัย“แม่งเอ๊ย! ทำเป็นวางมาด? ไม่รู้ว่าใช้วิธีการสกปรกอะไรในการหลอกลวงหัวหน้าตระกูลฮั่ว!” ฉินเฟิงบ่นอย่างไม่พอใจสายตาของซูหว่าน มองดูรถที่กำลังจากไปอยู่ตลอดเวลา และรู้สึกอึดอัดอยู่ใจเป็นอย่างมากไม่รู้เป็นเพราะอะไร พอเห็นท่าทีที่ฮั่วเจิ้งซานมีต่อเซียวเป่ย ทำให้ซูหว่านรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากตนเองเป็นคนผิดอย่างนั้นเหรอ?ตนรู้สึกเกรงใจและชื่มชมฮั่วเจิ้งซาน แต่เขากลับเคารพนบนอบต่อเซียวเป่ยเป็นอย่างมาก“หว่านเอ๋อร์ เป็นอะไรไปเหรอ?”เมื่อฉินเฟิงเห็นซูหว่านจ้องมองรถที

  • แค้นรักแพทย์อัจฉริยะ   บทที่ 470

    “พ่อหนุ่มคิดว่า ยาอายุวัฒนะแค่เม็ดเดียว สามารถพูดคำเหล่านี้ต่อหน้าฉันฉินเทียนหู่ได้อย่างนั้นเหรอ?”ในขณะนี้พอหลิวเซียนเหนียงได้ยินคำพูดของเซียวเป่ย ก็ขมวดคิ้วอันสวยงาม และรู้สึกว่าเซียวเป่ยใจกล้าเกินไปแล้วสีหน้าของเซียวเป่ยไร้ซึ่งความหวาดกลัว แล้วกล่าวว่า: “พักนี้ท่านฉินรู้สึกแน่นหน้าอกตลอดเวลาใช่ไหม ตอนกลางคืนก็นอนไม่หลับเป็นเวลานาน?”ฉินเทียนหู่ขมวดคิ้ว แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า: “ช่างนี้ฉันนอนไม่หลับ มีปัญหาอะไรไหม?”เซียวเป่ยส่ายหัวแล้วกล่าวว่า: “ท่านฉิน นี่ไม่ใช่อาการนอนไม่หลับ แต่เป็นเพราะพลังงานรั่วไหล และสูญเสียพลังชีวิต ถ้าผมดูไม่ผิด ท่านฉินไม่เพียงแต่นอนไม่หลับเท่านั้น แต่ยังรู้สึกชาที่แขนขาด้วย บางครั้งอาจจะเป็นลมหมดสติไปชั่วขณะ”ทันทีที่พูดคำเหล่านี้ออกมา สายตาของฉินเทียนหู่ก็เปลี่ยนไปทันทีทำไมเด็กคนนี้ ถึงได้พูดได้แม่นยำขนาดนี้?แต่ว่า แพทย์ที่อยู่ข้างกายตนบอกว่าตนเองไม่เป็นไร แค่ทำงานหนักจนเกินไป พักผ่อนให้เยอะๆก็พอแล้วดังนั้น ฉินเทียนหู่จึงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และพูดอย่างเย็นชาว่า: “เอาล่ะ ฉันมีหมอประจำตัวอยู่ข้างกาย ถ้ามีปัญหา ไม่จำเป็นต้องให้พ่อหนุ่มมาเตือนฉั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status