ปฏิบัติการ ตามล่า อำนาจ ของ ฮาร์วีย์ ยอร์ก

ปฏิบัติการ ตามล่า อำนาจ ของ ฮาร์วีย์ ยอร์ก

By:  หมาป่าผู้คลั่งรักมันฝรั่งCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9.2
1296 ratings. 1296 reviews
4170Chapters
1.2Mviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ในฐานะลูกเขย เขามีชีวิต ที่น่าสังเวช ไม่มีใครเห็นหัว แต่ทันทีที่เขาได้อำนาจมาอยู่ในมือ ทั้งแม่ยายและน้องสะใภ้ต่างต้องคุกเข่าและสยบลงต่อหน้าเขา แม่ยายของเขาได้ขอร้องอ้อนวอนเขาว่า “ได้โปรด อย่าทิ้งลูกสาวฉันไปเลย” ไม่แม้แต่แม่ยายเท่านั้นที่ต้องมาขอร้องเขา น้องสะใภ้ของเขาก็เช่นกัน “พี่เขย ฉันผิดไปแล้ว…”

View More

Chapter 1

บทที่ 1

若月亜里(わかつき あり)が妊娠四ヶ月になったとき、夫の新井時凪(あらい ときな)は突然、自分の若い秘書を連れて家に帰ってきた。

「亜里、こっちは鈴木静玖(すずき しずく)。旦那さんを亡くしたんだ。

一人でいるのが心配だから、しばらく家に住まわせることにした。お前は四ヶ月、この子は七ヶ月だし、一緒にいればちょうどいい相手になるだろう」

心底から時凪を信じていた亜里は、深く考えることもなく、優しい気持ちのままうなずいた。

それからの二ヶ月間、亜里は静玖に真心を込めて尽くした。高級な妊婦用クリームに、滋養強壮のための薬膳スープ……何一つ惜しむことはなかった。

そしてある夕方、わざわざ駐車場まで時凪を迎えに行ったその日まで――

彼の車はいつもの場所に止まっていた。窓は半分開き、一人の女性が彼の太ももの上に跨り、服は乱れきっている。

時凪の顔に浮かんでいた、あの愉悦に酔いしれた表情……亜里が妊娠して以来、ずっと見ていなかったものだった。

全身の血が凍りつくような感覚。亜里の頭に残ったのは、たった一つの言葉だけ。

――時凪が不倫をしている。

硬直した足を引きずり、一歩、また一歩と近づく。

車内の女の正体を、この目ではっきりと確かめようとしたその時、女が突然髪をかき上げ、こぼれ落ちた黒髪の向こうに、極めて見慣れた横顔が現れた。

――静玖!

時凪が一年足らず前に雇った秘書。

この家に二ヶ月も住み込み、自分を親しく「亜里さん」と呼んでいた、静玖だった!

涙が一気に溢れた。唇を噛みしめ、血の味が広がる。心臓が締め付けられるように痛み、下腹部までがうずき始めた。

「時凪、いつになったら亜里さんに、この子があなたの子供だって話すの?」

静玖はべとつくような甘い声で、彼のネクタイに指を絡めた。

「もう九ヶ月なんだから、そろそろ生まれちゃうよ。もう隠しきれないわ」

時凪は手を伸ばし、優しく静玖の頬を撫でる。その口調は、この上ないほど柔らかかった。

「あと少しだ。亜里は今、妊娠中で刺激を受けたらダメなんだ。君の子も、彼女の子も、両方が無事に生まれてから話そう。そうすれば、彼女もそこまで動揺しないだろう」

「そうね。だって亜里さん、あなたのことが大好きなんでしょ?私のお腹の子があなたの子だって知っても、きっと許してくれるわ」

静玖はくすりと笑った。

「……ねえ、時凪、どっちが気持ち良かった?私?それとも亜里さん?

亜里さんから聞いたよ。妊娠してから一度も触ってあげてないんでしょ?なのに、私にはこうして……もうすぐ生まれちゃうのに……」

「君のほうがずっといいに決まってるだろ。俺は君が好きなんだ。スタイルも最高だし。亜里は妊娠してからすっかり変わって……正直、もう触れる気にもならない」

……道理で妊娠してから彼が一度も求めてこなかったのは、嫌っていたからだった。

なのに、妊娠九ヶ月で出産間近の静玖とは、車の中で――!

心臓が粉々に砕ける音がした。天地が逆さまに回り、その場に崩れ落ちそうになる。

必死に脇の柱にしがみつき、ようやく体を支えた。

妊娠初期のような吐き気が急に込み上げ、亜里はその場で嘔吐した。

「おえっ……!」

大きな音に、車内の二人がはっと我に返る。

彼女を見た二人の顔色が、一瞬で変わった。

時凪は慌てて服を着ると、駆け寄ってきた。

「亜里!?大丈夫か!?なんでここに……外は寒いから、家で待っててって言っただろう!?」

「そうですよ、亜里さん。社長は今日はご用事で遅くなるとおっしゃっていましたよ……」

静玖もゆっくりと近づく。歩みは重そうだが、その顔には、勝ち誇ったような笑みが浮かんでいた。

時凪のズボンのファスナーは、まだ完全に閉まっていない。

吐き気がさらに激しくなるのを見て、時凪が支えようと手を伸ばした。しかし、亜里は一歩、後ろに下がった。

「触らないで!」

ついさっきまで別の女と関係を持っていた男について、亜里はただただこの男が汚らわしいと思った。

「亜里、話を聞いてくれ……これはただの出来心だ。静玖が俺の子を妊娠してるから、放っておけなくて……

お前たち二人とも妊娠してるんだから、ちょうど良い相手同士じゃないか?この二ヶ月、すごく仲良くしてたじゃないか!」

「……良い相手?」

亜里は眼前の夫を、見知らぬ人間を見るような目で見つめた。この厚顔無恥な言葉を、よくもまあ口にできるものだ。

「頭がおかしいんじゃないの?自分が何を言ってるか分かってる?不倫して、他の女に子供を産ませて、それで『良い相手が欲しかったから』ですって?

私だって、あなたの子供を妊娠してるのよ、時凪!六ヶ月も経ってるのに……これが私への報い?」

「あらあら、亜里さん、そんな風に言わないで。私だって、別にあなたの座を奪おうなんて思ってないんですから。

ただ静かに時凪のそばにいて、彼の子供を育てられれば、それでいいの。だから、そんなに怒らないでくださいね?」

静玖が一歩近づき、亜里の腕を掴んだ。

「離しなさい!鈴木!あなたのことを親友だと思ってたのに、こんな仕打ちを?私がバカみたいに、あなたの手のひらで転がされてるのを見て、すごく面白いでしょ!?」

亜里が静玖の手を振り払った瞬間――静玖は突然、大きく体を揺らし、後ろによろめいた。

「ああっ!時凪、お腹、お腹が……!痛い、流れちゃいそう……うう、怖い……」

「静玖!しっかりしろ!すぐ病院に連れて行く、俺たちの子供はきっと無事だ!」

時凪は静玖を抱き上げ、車へと運んだ。ドアを閉める直前、彼は振り返り、亜里を見つめた。その目は冷たかった。

「亜里、ただの出来心だって言ったろう。いつまで騒ぐつもりだ?……お腹の子に無事でいることを祈っておけ。さもないと、離婚だからな」

――離婚?ああ、願ったり叶ったりだわ。

車のテールランプが闇に消えていくのを見つめながら、亜里は初めて時凪に会った日のことを思い出していた。

兄について行ったビジネスパーティー。白いシャツを着た時凪は、自社のプロジェクト企画を抱え、あちこちで投資を求めていた。

しかし、どの社長も彼の名刺に興味を示さない。鼻であしらうように、次々と断られていく。

何度断られても、彼は諦めなかった。

あの夜、彼が声をかけた社長は三十五人。話を聞いてくれたのは、わずか五人にも満たなかった。

後で兄が近づいてきて、亜里の視線を追いながら笑った。

「どうした?気に入った?」

「……あの人、面白い人だと思う。お兄さん、今回の投資先、決まってないんでしょ?彼にチャンスをあげてよ」

それから兄は自ら彼に会いに行き、名刺を渡した。

数ヶ月後、兄は言った。

「あの若者、なかなか才能がある人材だ」

すでに心を奪われていた亜里は、身分を隠し、時凪の小さな会社で働き始めた。

会社が最も苦しい数年を、彼女は時凪と共に歩んだ。

新井グループが上場したその日、時凪は全社員の前で、亜里に片膝をついた。

「亜里、俺と結婚してくれ。一生、俺だけの花嫁でいてくれ。誓うよ、一生君を離さない。もし俺が誓いを破ったら――天罰が下り、俺が築き上げたこの会社が無に帰せ!」

それからの結婚生活は、本当に幸せだった――亜里が胃の病気と診断されるまで。

時凪は彼女に家で静養するよう命じ、会社に出ることを禁じた。そして、新しい秘書を雇った。

最初のうちは、彼も思いやりがあった。だから亜里は気にも留めなかった。

だが次第に、彼の帰宅は遅くなり、服についた香水の匂いは濃くなっていった。

それでも、亜里は疑わなかった。外での付き合いだろう、仕方ない、と。

静玖が家に来ても、まだ信じていた。

あの二ヶ月間、何度か深夜に彼の姿が消えても、ただ仕事が忙しいのだと思った。

……でも今、思えば。あの夜中に聞こえた、艶めかしい声は、時凪と静玖が家のあちこちで絡み合う音だったのだ。

――私は、バカだった。

兄は言ったのに。「釣り合いの取れない男と結婚するな。ろくな結末は待っていない」と。

聞かなかった。だから、この報いを受けた。

彼が離婚を言い出すなら、別れればいい。

このお腹の子供さえ、もう、いらない。

胸の痛みを押し殺し、亜里はスマホを取り出した。

まずは、海外で財閥を率いる兄へ。

「お兄さん……時凪、不倫したの。離婚する。そっちに行かせて」

そして、病院へ。

「中絶手術の予約をお願いします。できるだけ、早い日程で」

Expand
Next Chapter
Download

Book Review

Latest chapter

More Chapters

Ratings

10
76%(985)
9
1%(11)
8
3%(33)
7
1%(10)
6
3%(38)
5
1%(10)
4
2%(24)
3
1%(7)
2
6%(83)
1
7%(95)
9.2 / 10.0
1296 ratings · 1296 reviews
Write a review

reviewsMore

เจริญศักดิ์ อําพล
เจริญศักดิ์ อําพล
ทำไมไม่มีต่อละครับ
2024-09-19 20:25:50
0
0
รักษ์ชัย ราวิชัย
รักษ์ชัย ราวิชัย
ฮาวีย์โดนแม่เมียฆ่าตายละ จบ
2024-09-12 19:40:30
0
0
pmate bhit
pmate bhit
สถานะเสร็จเรียบร้อยนี่คือจบแค่นี้เหรอครับไม่มีต่อแล้วเหรอครับ
2024-09-10 12:01:05
0
2
พิเชษฐ์ ปานสูงเนิน
พิเชษฐ์ ปานสูงเนิน
ไม่มีอีกวันนี้
2024-09-05 21:41:32
2
0
Mengxiang Chen
Mengxiang Chen
ยืดยื้อเว่อร์ บทวกไปวนมา ไม่ถึงไหนสักที มีแต่อิจฉาด่าตบตีกันไปมา ตลกสิ้นดี
2024-06-24 01:41:11
2
0
4170 Chapters
บทที่ 1
ณ คฤหาสน์ซิมเมอร์ของตระกูลซิมเมอร์ในเมืองนิอัมมี่ ที่ถูกประดับตกแต่งไปด้วยแสงไฟมากมายคืนนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดอายุครบเจ็ดสิบปีของผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลซิมเมอร์ ภายในงานเต็มไปด้วยแขกผู้มีเกียรติมากหน้าหลายตา ลูกๆ หลานๆ ทุกคนมอบของขวัญให้กับเขาและอวยพรท่านอย่างพร้อมเพรียงว่า “พวกเราขออวยพรให้คุณปู่มีสุขภาพที่ดีและมีอายุยืนยาวนะคะ/ครับ” ท่านซิมเมอร์ก็เผยใบหน้าที่มีเลือดฝาดเหมือนกลีบกุหลาบและดูมีพลังขึ้นมาขณะที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ พร้อมเอ่ยขึ้นมาว่า “ดีจัง พวกเธอช่างเป็นคนที่นอบน้อมเสียจริงๆ ปู่รู้สึกมีความสุขมากๆ ดังนั้นวันนี้ปู่จะยอมให้ในสิ่งที่พวกเธออยากได้ทีละคนเลย! แค่บอกมาว่าพวกเธออยากได้อะไร” “คุณปู่คะ หนูอยากได้อพาร์ทเมนต์ใกล้ทะเลค่ะ มันไม่แพงเลย แค่ล้านดอลลาร์กว่าเท่านั้นเอง…” “คุณปู่คะ หนูอยากได้กระเป๋าชาแนลรุ่นลิมิเต็ด อิดิชั่นค่ะ…” “คุณปู่ครับ ผมอยากได้รถสปอร์ต BMW …” “คุณปู่ครับ ผมอยากได้นาฬิกาโรเล็กซ์…” “...” "โอเคๆ ปู่จะให้ทุกอย่างที่พวกเธอขอมา!” ผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลซิมเมอร์ให้สัญญากับพวกเขาโดยไม่มีความลังเลใดๆ เด็กหนุ่มและเด็กสาว เมื่อได้ในสิ่งที่ต
Read more
บทที่ 2
"เป็นข้อความจากคนของตระกูลยอร์ก" ฮาร์วี่ย์ขมวดคิ้วเล็กน้อยตระกูลยอร์กเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลมากที่สุดในเซาธ์ไลท์ ในตอนแรกนั้นฮาร์วี่ย์เป็นทายาทที่ถูกต้องโดยชอบธรรมแต่เมื่อสามปีก่อน มีคนในครอบครัวกล่าวหาเขาอย่างผิดๆ และใส่ร้ายเขาว่ายักยอกเงินของ บริษัท ดังนั้นเขาจึงถูกตัดออกไปจากตระกูลทันทีคนในตระกูลยอร์กทั้งหมดจึงลงความเห็นเหมือนกันและฮาร์วีย์ก็ถูกปฏิเสธทันที นอกจากนี้พ่อแม่ของเขายังถูกส่งไปต่างประเทศทันที ซึ่งตัวเขาเองนั้นก็ไม่เคยได้พบพวกท่านอีกเลยเมื่อเขาออกจากตระกูลยอร์กเมื่อสามปีก่อน เขาไม่มีเงินติดตัวเลยแม้แต่สตางค์เดียว มรสุมชีวิตครั้งใหญ่นี้ทำให้เขาบอบช้ำและป่วยหนัก โชคดีที่คุณย่าใหญ่ของตระกูลซิมเมอร์ใจดีพอที่จะพาเขาเข้าไปอยู่ชายคาเดียวกันในคฤหาสน์ซิมเมอร์ เธอยอมให้เขาได้เป็นหลานเขยของเธอด้วยซ้ำ นั่นทำให้เขาจึงไม่ต้องตายอย่างน่าอนาถอย่างไรก็ตามแม้ว่าเขาจะแต่งงานกับแมนดี้มาสามปีแล้ว แต่ทั้งคู่แต่งงานกันในนามเท่านั้นไม่ใช่ใช้ชีวิตเฉกเฉ่นสามีภรรยากันจริงๆหากคนในตระกูลซิมเมอร์ไม่พยายามปกป้องชื่อเสียงของพวกเขาแล้วละก็ ฮาร์วีย์อาจไม่มีที่ซุกหัวนอนไปแล้วก็ได้ตอนนี้เป็นเวลา
Read more
บทที่ 3
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฮาร์วี่ย์ก็มาถึงบริษัทของแมนดี้ แต่เขากลับไม่สามารถเข้าไปด้านในได้ ในขณะที่เขากำลังจะเดินผ่านประตูเข้าไป รปภ. คนหนึ่งก็หยุดเขาด้วยกระบองเอาไว้ มันทำให้เขารู้สึกมึนงง ทันใดนั้น รปภ. คนนั้นก็พูดขึ้นมาว่า “ออกไปซะ! เราไม่อนุญาตให้คนขอทานเข้าไปในบริษัทได้”ฮาร์วี่ย์ที่เพิ่งตื่นนอนและเขายังไม่ได้อาบน้ำอาบท่า นอกจากนี้เขายังสวมเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นที่มีรอยปะ ซึ่งดูแล้วเขาเหมือนขอทานข้างถนนซะจริงๆนั่นแหละอย่างไรก็ตามฮาร์วี่ย์ก็เคยชินกับเรื่องแบบนั้นไปเสียแล้ว เขายิ้มและพูดว่า “คุณครับ ผมเอาเอกสารมาส่งให้กับภรรยาของผมครับ” “คุณมองไปรอบๆสิ มีภรรยาของคุณหรือเปล่า? รปภ. รู้สึกสงสัย “หรือจะเป็น ซาร่า แม่บ้านทำความสะอาดละ หรือจะเป็นผู้หญิงที่ทำความสะอาดอยู่ในครัวข้างหลัง ลิลลี่หรือเปล่า? “ภรรยาของผมชื่อแมนดี้ครับ” ฮาร์วี่ย์บอกออกไป รปภ. ตกตะลึงในทันที แต่ในไม่ช้าเขาก็หัวเราะออกมาอย่างขบขัน "ผมเข้าใจแล้วละ คุณเป็นลูกเขยของตระกูลซิมเมอร์งั้นหรอ” แต่เขาไม่สามารถหยุดหัวเราะได้ฮาร์วี่ย์ส่ายหัวไปมา มันไม่เคยเกิดขึ้นกับเขามาก่อนเลยเนื่องด้วยว่าเขามีชื่อเสียงมาก "เอาเถอะ
Read more
บทที่ 4
"คำอธิบาย? ทำไมฉันต้องให้คำอธิบายกับนาย” ฮาร์วี่ย์กล่าวออกมาอย่างเย็นชา “อย่างแรกแมนดี้เป็นภรรยาของฉัน โปรดอยู่ให้ห่างจากเธอด้วย ถ้าอยากสร้างภาพก็ไปทำที่อื่น!” “อย่างที่สองถ้าภรรยาของฉันชอบดอกกุหลาบล่ะก็ ฉันจะเป็นคนที่จะซื้อให้เธอเอง! เธอสวยสง่างดงามมาก ของธรรมดาและราคาถูกแบบนี้นะหรอจะเหมาะสมกับเธอ? คืนนี้ฉันจะส่งดอกกุหลาบจากปรากให้เธอเอง!” “อะไรวะเนี่ย! นี่แกเป็นคนปัญญาอ่อนหรือโง่กันแน่เนี่ย? กุหลาบหนึ่งดอกสั่งตรงจากปรากมันมีราคามากกว่าหนึ่งพันดอลลาร์ ฉันได้ยินมาว่าแกกำลังขอสกู๊ตเตอร์จากผู้อาวุโสซิมเมอร์เมื่อวานนี้เองไม่ใช่เหรอ แกนี่มันพวกไม่ได้เรื่องอะไรเลยจริงๆ ถึงแกจะขายไตออกไปข้างหนึ่งมันยังซื้อดอกกุหลาบนั้นไม่ได้แม้สักดอกเดียวด้วยซ้ำ ทำไมแกยังกล้ามาทำอะไรโง่ๆที่นี่?” ดอนดูเย็นชา เขาเป็นคนที่มีสิทธิพิเศษใน ยอร์ก เอ็นเทอร์ไพรส์เชียวนะ ‘ลูกเขยอย่างแกกล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้?’มิหนำซ้ำ ยังมีอีกเรื่องที่ทำให้เขาเดือดดาลมากที่สุดคือฮาร์วี่ย์กล้าโยนดอกไม้เขาลงพื้นและยังลากแมนดี้เข้าไปในลิฟต์อีก ‘ไอ้เ*วนั่นมันต้องการจะทำอะไร’เมื่อนึกอะไรออกดอนก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ในทันที ดูเหมือนเ
Read more
บทที่ 5
“ครับท่าน ผมจะรีบรายงานให้ท่านประธานทราบทันที ท่าน…" “อย่าพยายามต่อรองกับฉัน ไม่งั้นฉันจะทำลาย ยอร์ก เอ็นเทอร์ไพรส์ ให้พินาศทั้งหมด!” ก่อนที่ปลายสายจะได้พูดอะไร ฮาร์วี่ย์ก็ตัดสายไปทันที...ในอาณาเขตคฤหาสน์โกลด์โคสต์ คฤหาสน์ทุกหลังของที่นี่ได้รับการออกแบบโดยนักออกแบบที่มีชื่อเสียงระดับโลก โดยเฉพาะประเภทของกระเบื้องเซรามิกจนถึงประเภทของต้นไม้ พวกเขาได้คัดสรรมันมาอย่างดี มันไม่ใช่ว่าใครก็สามารถที่จะซื้อได้แม้ว่าพวกเขาจะร่ำรวยมากแค่ไหนก็ตามในขณะนั้น ฮาร์วี่ย์กำลังนั่งสบายๆ บนโซฟาที่ระเบียง ตรงข้ามเขาคือ โยนาธาน ยอร์ก ผู้บริหารคนปัจจุบันของธุรกิจทั้งหมดในเครือของตระกูลยอร์ก เขามีศักดิ์เป็นลุงของฮาร์วี่ย์และก็เป็นเขาเองที่ให้คนขับรถของเขาไปรับฮาร์วี่ย์มายังคฤหาสน์แห่งนี้ เมื่อมองไปที่ฮาร์วี่ย์ที่ทำตัวสบายๆ โยนาธานยิ้มและพูดว่า “ฮาร์ฟ นี่เราไม่ได้เจอกันมาหลายปีเลยสินะ นายดูหล่อและกำยำมากกว่าเมื่อก่อนอีกนะ…” “คุณลุง เราไม่ต้องพูดจาอ้อมค้อม วกไปวนมาหรอกครับ เข้าประเด็นกันเลยเถอะ บอกผมมาเถอะครับว่าจะให้ผมช่วยอะไร คุณลุงต้องการให้ผมเข้ามาจัดการปัญหาทั้งหมดงั้นหรอครับ?” ฮาร์วี่ย์ถ
Read more
บทที่ 6
“ดอน?”ฮาร์วี่ย์ชะงักไปชั่วขณะ แต่จากนั้นเขาก็ยิ้มออกมาพลางคิดในใจ ‘ผู้ชายคนนี้ก็เป็นได้เพียงแค่สุนัขรับใช้ที่ ยอร์ก เอ็นเทอร์ไพรส์เลี้ยงไว้เท่านั้น ก็แค่รอจังหวะที่มันจะถูกเตะออกไปเท่านั้น’“คุณแม่ครับ ผมจะไม่ยอมหย่าเด็ดขาด ถึงแม้ว่าเราจะหย่ากัน แต่นี่ก็ไม่ใช่ธุระอะไรของคุณแม่ ผมหวังว่าคุณแม่จะไม่เข้ามายุ่งเรื่องของเรา” ฮาร์วี่ย์หัวเราะเบาๆอย่างสะใจ พูดจบเขาก็ขี่จักรยานไฟฟ้าคู่ใจจากไป“ไอ้ฮาร์วี่ย์ ไอ้คนไร้ค่า!” ลิเลียนตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ เธอเกือบตัดสินใจขับรถของเธอทับฮาร์วี่ย์แล้วเชียว ถึงอย่างนั้นเธอทำได้เพียงแค่ระงับความโกรธและขับออกไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่สังเกตุเห็นฝูงชนรายล้อมมองดูอยู่…ในช่วงเวลาหลังเลิกงานแล้ว แมนดี้เดินไปที่แผนกต้อนรับของบริษัทเธอก็เห็นผู้หญิงสองคนหัวเราะคิกคักกันไปมาเหมือนมีพูดคุยเรื่องน่าขันอะไรมากอย่างนั้น แถมยังมีพนักงานหลายคนกำลังดูอยู่พวกหล่อนสองคนอยู่เช่นกัน“สามีของคุณซิมเมอร์เขาเป็นคนที่ไม่ได้เรื่องอะไรเลยนะ เขาบอกว่าจะมอบดอกกุหลาบจากปรากให้เธอ เขากล้าพูดแบบนั้นได้อย่างไร? เขาไม่ได้มองตัวเองในกระจกเลยเหรอ? ดูแค่รถจักรยานไฟฟ้าที่เขาขี่สิ
Read more
บทที่ 7
“ นายคือ…ฮาร์วี่ย์งั้นหรอ?”โฮเวิร์ด สโตน จ้องไปที่ฮาร์วี่ย์อย่างสงสัย เขายิ้มเยาะออกมา หลังจากนั้นเขาจอดรถแล้วเดินตรงเข้าไปในโรงแรมฮาร์วี่ย์มีสีหน้าเจื่อนๆ เขาไม่ได้คาดหวังว่าโฮเวิร์ดจะทำตัวเมินเฉยต่อเขาทั้งสองเข้าไปในห้องจัดงานเลี้ยงที่เป็นอย่างส่วนตัวทีละคน เวลานี้เพื่อนร่วมชั้นทุกคนอยู่ที่นั่นแล้ว ทุกคนมายังประตูเมื่อประตูเปิดออก“นี่ใช่หัวหน้าห้องของพวกเราใช่ไหม? หัวหน้าห้องกลายเป็นคนที่ประสบความสำเร็จมากคนหนึ่งนี่! เขาหล่อมาก!" เสียงในหนึ่งพูดแทรกขึ้นมา แน่นอนว่าในวันนี้โฮเวิร์ทนั้นสวมสูทและรองเท้าหนังคู่หนึ่ง โดยมีกุญแจรถ Audi คันหรูห้อยอยู่ที่เอวของเขา เขาดูหล่อมากในตอนนี้ไม่นานก็มีคนเห็นฮาร์วี่ย์ที่เดินตามหลังโฮเวิร์ดเข้ามา ถึงแม้ว่าชุดสูทที่เขาใส่อยู่นั้นจะไม่พอดีตัวเขา แต่ก็ยังคงเป็นแบรนด์ที่มีชื่อเสียงระดับไฮเอนด์เพื่อนร่วมชั้นเห็นอย่างนั้นแล้วก็ยิ้ม “ฮาร์วี่ย์ดูเหมือนคุณจะทำได้ดีเช่นกันนะ มาเถอะที่นั่งสองที่นั่งนี้จองไว้สำหรับคุณและหัวหน้าห้องของเรา!”โฮเวิร์ดเหลือบมองฮาร์วีย์แล้วหัวเราะเยาะ เขาส่ายหัวและไม่พูดอะไรอีกเลย เขาไม่ได้เปิดเผยความจริงที่ว่าฮาร์วี่ย์
Read more
บทที่ 8
ในตอนแรกฮาร์วี่ย์อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเขาเห็นโฮเวิร์ดแสดงพฤติกรรมออกมาเขาก็ส่ายหัวและไม่พูดอะไร แต่เขากลับเดินไปข้างๆเชอร์ลีย์และพูดว่า “เราไปด้วยกันไหม ฉันกลัวว่าจะมีปัญหาในภายหลัง”“นี่…” เชอร์ลีย์ลังเลเล็กน้อย เธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับฮาร์วี่ย์ในช่วงเรียนมหาวิทยาลัย แต่เห็นได้ชัดว่าโฮเวิร์ดเป็นตัวหลักในคืนนี้ ถ้าเธอออกไปตอนนี้มันจะไม่ขัดใจโฮเวิร์ดหรือ?อีกด้านหนึ่ง เมื่อโฮเวิร์ดเห็นว่าฮาร์วี่ย์ยังอยู่ที่นั่นและยังไปทำความสนิทสนมกับเชอร์ลีย์อีก ใบหน้าของเขาก็เคร่งเครียดขึ้น เขาจ้องมองไปที่อาร์วี่ย์ “ฮาร์วี่ย์ไม่เป็นไรถ้านายจะไสหัวออกไป แต่นี่นายยังจะพาเพื่อนร่วมชั้นคนสวยของเราไปกับนายด้วยงั้นหรอ นายคิดว่านายเป็นใคร? นายเป็นคนที่ประสบความสำเร็จงั้นเหรอ? อย่าลืมสิ! นายเป็นลูกเขยที่ขออาศัยเขาอยู่แค่นั้น และเรารู้สึกอับอายมากที่มีเพื่อนร่วมชั้นแบบนาย!”"ใช่เลย! เพื่อนร่วมชั้นทุกคนประสบความสำเร็จทั้งกันนั้น คุณนี่มันน่าขายหน้าจริง ๆ!”“อย่าชักช้าและไสหัวออกไปซะ! เชอร์ลีย์ เขาเป็นแค่ลูกเขยที่ไปขออาศัยบ้านคนอื่นอยู่ คุณอย่าไปหลงกลเขานะ!”โฮเวิร์ดที่เป็นตัวหลักในค่ำคืนนี้ และเพ
Read more
บทที่ 9
“อ๊ะ…” โฮเวิร์ดตกตะลึง นี่…“ปฎิเสธงั้นหรอ?”“ ไม่…ไม่…คุณไทสัน ขอให้สนุกและเพลิดเพลินนะครับ…” โฮเวิร์ดไม่กล้ามองหน้าเวนดี้ในขณะที่เขาพูดจบ เขาคว้ากุญแจบนโต๊ะและกำลังจะวิ่งหนีไป“โฮเวิร์ด!ไอ้สารเลว!” เวนดี้ตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอไม่เคยคิดว่าสุภาพบุรุษอย่างเขาจะเป็นคนขี้ขลาดอย่างนี้ เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ก็ตกใจกลัวเช่นกัน ทุกคนดูเหมือนขวัญเสียไปกับปัญหานี้ฮาร์วี่ย์เป็นคนเดียวที่มีใบหน้าว่างเปล่า ไม่ใช่เหตุผลอื่นใด แต่เป็นเพราะเขาเคยเป็นคนที่ฝึกฝนและดูแล ไทสัน วูดส์ เมื่อตอนที่เขายังอยู่กับตระกูลยอร์กเมื่อตอนไทสันยังเด็ก เขาต้องใช้ชีวิตอยู่ข้างถนน เขาไม่มีเงินและอำนาจ เขาเกือบตายบนท้องถนนอยู่หลายครั้ง ครั้งหนึ่งฮาร์วี่ย์พบกับเขาและคิดว่าเขาอาจจะกลายเป็นบุคคลสำคัญในอนาคตได้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจชุบเลี้ยงและฝึกฝนเขาเขาประหลาดใจที่ไทสันเติบโตขึ้นมากในเวลาเพียงไม่กี่ปีถึงอย่างไรก็ตามฮาร์วี่ย์ไม่ได้คาดหวังว่าไทสันจะจดจำเขาได้ เขาไม่ได้เป็นทายาทของตระกูลยอร์กมาหลายปีแล้ว ไทสันอาจจะลืมเขาไปแล้วในขณะเดียวกันไทสันผู้ชั่วร้ายก็กวาดสายตามองผ่านคนอื่นๆ ในห้องอย่างจงใจ แต่เมื่อเขามองผ่าน
Read more
บทที่ 10
เช้าวันรุ่งขึ้น ฮาร์วี่ย์ที่ยังคงเหมือนคนเพิ่งตื่นนอนพร้อมกับผมยุ่งๆ ขี่รถจักรยานไฟฟ้าของเขาไปยังย่านธุรกิจที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในนิอัมมี่ยอร์ก เอ็นเทอร์ไพรส์ ตั้งอยู่ในทำเลทองที่ดีที่สุดโยนาธานโทรหาเขาเมื่อคืนนี้และบอกว่าเขาได้ดำเนินการโอน ยอร์ก เอ็นเทอร์ไพรส์ ให้กับเขาเรียบร้อยแล้ว เพียงแค่เขาเข้ามาเซ็นเอกสารในวันนี้ บริษัทจะเป็นของเขาในทันทีฮาร์วี่ย์ค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลังจากที่เขาซื้อบริษัทมาด้วยเงินหมื่นล้านดอลลาร์ นั่นเป็นสาเหตุที่เขารีบมาที่นี่ตั้งแต่เช้าโดยไม่ได้ทานอาหารเช้าเลยด้วยซ้ำฮาร์วี่ย์ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเขาไปถึงบริษัท ไม่น่าแปลกใจที่มันเป็นพื้นที่ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในนิอัมมี่ มีรถหรูอยู่ทุกที่ เขาขี่รถจักรยานไฟฟ้ามาที่นี่ ถ้าเขาจอดจักรยานไว้เฉยๆมันอาจจะถูกยกออกไปเขาขี่วนไปรอบๆ บริษัท และในที่สุดก็พบที่จอดรถที่ประตู จู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงเบรกดังขึ้นทันทีที่เขาจอดจักรยานจากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงโครมคราม รถจักรยานไฟฟ้าของเขาก็ลอยกระเด็นหลังจากถูกรถปอร์เช่ชน"ให้ตายสิ!"ฮาร์วี่ย์พูดไม่ออก รถจักรยานไฟฟ้าของเขาช่างโชคร้ายเหลือเกิน แบตเตอรี่ก็เพิ่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status