Se connecterเขาสบถหยาบคายอย่างสุดกลั้น โถมเรี่ยวแรงทั้งหมดลงที่บั้นเอว หลังจากอัดกระแทกต่ออยู่เพียงไม่กี่ครั้งชายหนุ่มก็วิ่งทะยานเข้าสู่เส้นชัยตามเธอไปติดๆ"อ่าาาาาาาาาาาส์"วิคเตอร์เชิดหน้ากู่คำรามอย่างสุขสม พร้อมน้ำขุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าไปในกายเธอทุกหยาดหยด ใบหน้าทั้งสองเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อร้อน ก่อนที่เขาจะท
กล้ามเนื้อทุกมัดเขาตึงเครียดหดรัดขึ้นมาเป็นก้อน ยิ่งตามร่างกายมีรอยสักมากมายทำให้วิคเตอร์ดูโคตรร้อนแรง ทำอารมณ์เธอพลุ่งพล่านไปหมด ต้องเป็นฝ่ายขยับโยกกายขึ้นลงด้วยตัวเองมือน้อยวางค้ำกายบนกล้ามเป็นลอน ยกตัวโยกกระแทกกระทั้นกายขึ้นลง เร็วขึ้นและเร็วขึ้น ยิ่งทุกส่วนอ่อนไหวสอดประสานเสียดสีกันไปมามาก
อันดามันและวิคเตอร์ช่วยกันพาลูกแฝดอาบน้ำเตรียมเข้านอน ก่อนจะจูงมือกันกลับห้องของตัวเอง บรรยากาศในห้องเงียบเชียบมีเพียงแค่แสงไฟจากภายนอกลอดเข้ามาผ่านหน้าต่างบานใหญ่เท่านั้น เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปตั้งแต่เย็นทำให้ทั้งคู่ตกอยู่ในอาการกรึ่มเล็กน้อย ดวงตาหยาดเยิ้มฉ่ำวาวของหญิงสาวช้อนมองสา
เด็กๆ ก็นั่งเล่นนอนเล่นอยู่คนละมุมห้อง แอลลี่ขนของเล่นออกมาให้เพื่อนๆ น้องๆ ทั้งตุ๊กตา สมุดวาดรูป ก่อนที่ตัวเองจะไปรวมกลุ่มกับเด็กผู้ชายนั่งเล่นเกมเพลย์สเตชั่นรุ่นล่าสุดในห้องนั่งเล่น ตบตีกับพี่ชายแย่งจอยเพื่อที่จะได้แข่งเกมบอลกับอัศวินบ้าง สุดท้ายอเล็กซ์ก็รำคาญความดื้อรั้นน้องสาว ยอมสละที่ให้ สายตา
เด็กคนอื่นหยุดเล่นชั่วคราวมองมาทางสองสาวที่ยืนเก้ๆ กังๆ เกาะขาบิดาคนละข้าง แอลลี่วิ่งมาหาน้องด้วยท่าทางดีใจเป็นคนแรก พวงแก้มทั้งสองข้างของเธอแดงก่ำหลังจากวิ่งเล่นตลอดบ่ายไม่ได้หยุด แต่ถึงกระนั้นพลังงานในร่างกายเด็กสาวก็ยังเหลือเฟือ“น้องอีฟ น้องเอวา มาเล่นวิ่งไล่จับกับพี่กัน” เด็กสาวเจ้าของบ้านชวนคน
สัปดาห์ต่อมากลุ่มเพื่อนของวิคเตอร์เหมือนว่าจะเหงาอยากหาเรื่องเจอกัน จึงได้นัดรวมตัวกันที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของวิคเตอร์ในเย็นของวันเสาร์ ทำให้ทั้งวันอันดามัน ต้องเตรียมสถานที่ คือสวนข้างบ้านเอาไว้รองรับเพื่อนฝูงและบรรดาลูกๆ ของพวกเขา อันดามันไม่ใช่แม่บ้านแม่เรือนนัก อาหารส่วนใหญ่จึง
"นี่ ยัยตัวเล็ก เย็นแล้ว เธอจะกินอะไร"น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามหญิงสาวที่หอบโน้ตบุ๊กออกมานั่งทำงาน ตอนนี้เวลาล่วงเลยไปจนท้องฟ้าใกล้มืดเต็มที"อะไรก็ได้อะ ฉันกินได้หมด"วิคเตอร์พยักหน้าเตรียมกดโทรศัพท์หาลูกน้องให้ซื้อเข้ามาให้ แต่ก็ถูกอันดามันขัดจังหวะเสียก่อน"นั่นจะโทรไปไหน""ให้ลูกน้องซื้อข้าวเข้ามาให้
"นายเห็นปุ่มอะไรขึ้นมาก็กดๆ ใช้เลย ตรงนั้นเป็นสกิลจำได้ไหม""เออรู้แล้ว นี่เธอจะยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้จริงๆ เหรอ" เขาถามกลับเมื่อเห็นตัวละครของหญิงสาวไม่ยอมขยับจนเลือดใกล้จะครึ่งหลอดเต็มที"น่าๆ คนอย่างอันดามันไม่มียอมแพ้ง่ายๆ อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง"รอยยิ้มหวานคลี่ออกกว้าง ดวงตากลมเป็นประกายราวดวงดาวบนท้
มาเฟียหนุ่มใช้ช่วงเวลาขณะอันดามันหมดเรี่ยวแรงต่อต้านขัดขืน ตีเนียนเข้าอาบน้ำพร้อมเธอด้วยเลย จึงมีโอกาสหาเรื่องตอดเล็กตอดน้อยอีกหลายที ก่อนจะถูกคนตัวเล็กทุบเข้าเต็มแรงถึงได้ยอมหยุดก่อกวนทั้งคู่แยกไปแต่งตัวห้องใครห้องมัน และออกมานอนกลิ้งใช้เวลาในช่วงบ่ายอย่างสบายอารมณ์ชายหนุ่มเหลือบมองร่างเล็กที่นอน
ร่างหนาก้มหน้าก้มตาตักตวงความหวานจากร่องเล็กไม่ยั้งแรง ใบหน้าคมสันแดงก่ำ เหงื่อเกาะพราว ขณะรัวสะโพกใส่หญิงสาวจนตัวโยกคลอน เป็นภาพที่แสนเร้าใจ ทำคนที่นอนอยู่ข้างใต้วูบหวามอย่างหนักก้อนเนื้อนุ่มถูกฟอนเฟ้นจนแดงเถือก อีกข้างที่เป็นอิสระก็กระเพื่อมขึ้นลงยั่วเย้าสายตา ใบหน้าสวยหยาดเยิ้มด้วยเพลงพิศวาส คว้







