บ้านนอกคอกรัก

บ้านนอกคอกรัก

last update최신 업데이트 : 2026-11-06
작가:  มนัชชนก최근 업데이트
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 평가. 1 리뷰
35챕터
261조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

โดนกลั่นแกล้งให้ระเห็จมาไกลถึงเหมืองบ้านนอก คิดว่าชีวิตตกอับแล้ว แต่กลับต้องมาเจอเจ้าของเหมืองปากร้าย ห่าม และดิบขยี้ใจ ที่คอยต้อนเธอเข้ามุมห้องทุกครั้งที่มีโอกาส!

더 보기

1화

บทนำ

บทนำ

โดนกลั่นแกล้งให้ระเห็จมาไกลถึงเหมืองบ้านนอก คิดว่าชีวิตตกอับแล้ว แต่กลับต้องมาเจอเจ้าของเหมืองปากร้าย ห่าม และดิบขยี้ใจ ที่คอยต้อนเธอเข้ามุมห้องทุกครั้งที่มีโอกาส!

“ผู้หญิงเมืองกรุงเหยาะแหยะอย่างเธอ อยู่เหมืองนี้ไม่ได้นานหรอก เว้นแต่จะยอมมาเป็นเด็กฉัน!”

การถูกเนรเทศออกจากสังคมเมืองอันหรูหรา เพราะความเข้าใจผิด เป็นสิ่งที่ ‘วันวิวาห์’ ไม่เคยคาดคิด แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว เมื่อเธอถูกส่งตัวไปประจำการที่ เหมืองภูคำ เหมืองหินและแร่อันห่างไกลความเจริญทางภาคเหนือ เพียงเพราะลูกสาวเจ้าของบริษัทระแวงว่าเธอจะอ่อยพี่ชายเพื่อหวังตกถังข้าวสาร

จากนักวิเคราะห์การเงินมือหนึ่งผู้กุมบัญชีของบริษัทใหญ่โตต้องก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งทิวเขา ฝุ่นหิน และความเงียบสงบที่แฝงไปด้วยความอันตราย แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าสภาพแวดล้อมคือ พ่อเลี้ยงแสนผา เจ้าของเหมืองภูคำ หนุ่มใหญ่ผู้เป็นน้าชายของคนที่แกล้งเธอ เขาคือชายหนุ่มลุคดิบห่าม ปากร้าย ไม่ชอบพวกคนเมืองเหยาะแหยะ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน

ท่ามกลางสายฝนและควันหมอกบนยอดดอย และความตึงเครียดในไซด์งาน บททดสอบทางอารมณ์และเสน่หาอันดิบเถื่อนจึงเริ่มต้นขึ้น เมื่อคนหนึ่งยิ่งหนี แต่อีกคนกลับยิ่งต้อนจนเธอไร้ทางถอย!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

โปรดคิดตามตอนต่อไป...

  •★•: *' `*: •☆

คำเตือนเนื้อหา

นิยายเรื่อง “บ้านนอกคอกรัก” เป็นผลงานสร้างสรรค์เพื่อความบันเทิงเท่านั้น มีเนื้อหาสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างมีสติ โดยภายในเนื้อหามีการบรรยายฉากความสัมพันธ์ทางกาย มีความเสน่หา ความมึนเมา และการคุกคามของตัวละครในบางช่วง มีการบรรยายฉากร่วมเพศ NC18+ การพูดคำหยาบของตัวละคร พฤติกรรมที่รุนแรงของตัวละคร ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนาส่งเสริมหรือสนับสนุนพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครแต่ประการใด โปรดอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น เนื้อหาทั้งหมดเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งแต่เพียงผู้เดียว

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 และฉบับเพิ่มเติม ผลงานเรื่องนี้ ทั้งเนื้อหา ตัวละคร และองค์ประกอบทั้งหมด เป็นลิขสิทธิ์ของผู้แต่งแต่เพียงผู้เดียว ไม่อนุญาตให้คัดลอก ดัดแปลง หรือถ่ายภาพเนื้อหาบางส่วนหรือทั้งหมดนำไปเผยแพร่ หากละเมิดมีโทษตามกฎหมายสูงสุด ทั้งทางแพ่งและทางอาญาโดยจะไม่มีการยอมความใด ๆ ทั้งสิ้น

 (◡‿◡✿)

สามารถเข้ามาเป็นเพื่อนกันได้ที่ F******k มนัชชนก นามปากกา

ติดต่อ G***l - manatchanok2319@g***l.com

ฝากติดตามนักหัดเขียนคนนี้ด้วยนะคะ 

。・:・゚☆ 。・:★ ♫•*¨*•.¸¸♪ ♡*:・。. +゚*。:゚

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

Nadawy 23
Nadawy 23
รอตอนต่อไปค่ะ .........
2026-09-14 14:28:55
1
0
35 챕터
บทนำ
บทนำโดนกลั่นแกล้งให้ระเห็จมาไกลถึงเหมืองบ้านนอก คิดว่าชีวิตตกอับแล้ว แต่กลับต้องมาเจอเจ้าของเหมืองปากร้าย ห่าม และดิบขยี้ใจ ที่คอยต้อนเธอเข้ามุมห้องทุกครั้งที่มีโอกาส!“ผู้หญิงเมืองกรุงเหยาะแหยะอย่างเธอ อยู่เหมืองนี้ไม่ได้นานหรอก เว้นแต่จะยอมมาเป็นเด็กฉัน!”การถูกเนรเทศออกจากสังคมเมืองอันหรูหรา เพราะความเข้าใจผิด เป็นสิ่งที่ ‘วันวิวาห์’ ไม่เคยคาดคิด แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว เมื่อเธอถูกส่งตัวไปประจำการที่ เหมืองภูคำ เหมืองหินและแร่อันห่างไกลความเจริญทางภาคเหนือ เพียงเพราะลูกสาวเจ้าของบริษัทระแวงว่าเธอจะอ่อยพี่ชายเพื่อหวังตกถังข้าวสารจากนักวิเคราะห์การเงินมือหนึ่งผู้กุมบัญชีของบริษัทใหญ่โตต้องก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งทิวเขา ฝุ่นหิน และความเงียบสงบที่แฝงไปด้วยความอันตราย แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าสภาพแวดล้อมคือ พ่อเลี้ยงแสนผา เจ้าของเหมืองภูคำ หนุ่มใหญ่ผู้เป็นน้าชายของคนที่แกล้งเธอ เขาคือชายหนุ่มลุคดิบห่าม ปากร้าย ไม่ชอบพวกคนเมืองเหยาะแหยะ และไร้ซึ่งความอ่อนโยนท่ามกลางสายฝนและควันหมอกบนยอดดอย และความตึงเครียดในไซด์งาน บททดสอบทางอารมณ์และเสน่หาอันดิบเถื่อนจึงเริ่มต้นขึ้น เมื่อคนหนึ่งยิ่งหนี แต่
last update최신 업데이트 : 2026-09-10
더 보기
Chapter  1   คำสั่งเนรเทศ! 1
Chapter 1 คำสั่งเนรเทศ! 1กลิ่นกาแฟเอสเพรสโซที่เพิ่งสกัดเสร็จใหม่ ๆ อบอวลแข่งกับไอหอมบางเบาของน้ำหอมกลิ่นโรสดามัสก์ประจำตัววันวิวาห์ มันเป็นกลิ่นสะอาด หอมละมุน ทว่าทิ้งปลายกลิ่นลึกซึ้งไว้ในอากาศ จังหวะที่ปลายนิ้วเรียวยาวที่ตัดแต่งเล็บอย่างเนียนกริบเคาะลงบนคีย์บอร์ดเร็วกระชับเสียงคลิ๊กหนักแน่นเป็นจังหวะสอดรับกับไอเย็นเฉียบยี่สิบเอ็ดองศาจากเครื่องปรับอากาศที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ฝ้าเพดานบนหน้าจอจอความละเอียดสูง ปรากฏตารางงบประมาณโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ระดับมัลติมิเลียน ตัวเลขหลักร้อยล้านจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบตามหมวดหมู่ ความผิดพลาดเท่ากับศูนย์วันวิวาห์เอนหลังพิงเบาะหนังแท้ สูดลมหายใจเข้าลึกจนทรวงอกอิ่มยกรวดเร็ว ก่อนจะผ่อนออกยาว ๆ ผ่านเรียวปากสีชมพูกลีบบัว ที่ทาลิปสติกเนื้อแมทไว้เป๊ะทุกองศา เรือนร่างเพรียวระหงในชุดสูทเข้ารูปสีเบจขับผิวขาวเนียนให้ดูผุดผ่องเป็นยองใย แม้ในดวงตาคู่คมหวานนั้นจะมีรอยฝ้าบวมแดงเล็ก ๆ จากการอดหลับอดนอนติดต่อกันถึงสามคืนติดต่อกัน แต่นั่นก็ไม่อาจลดทอนเสน่ห์อันโดดเด่นของนักวิเคราะห์การเงินมือหนึ่งประจำบริษัทได้เลย เธอหยิบแก้วกระเบื้องสีครีมขึ้นจิบ น้ำดำรสเข้มข้น
last update최신 업데이트 : 2026-09-10
더 보기
Chapter 1 คำสั่งเนรเทศ! 2
Chapter 1คำสั่งเนรเทศ! 2“แกจะบ้าเหรอยัยวาห์! ยอมย้ายไปเหมืองภูคำเนี่ยนะ?!” เสียงโวยวายของพราวฟ้าดังขึ้นกลางร้านอาหารริมทาง กลิ่นควันจากเตาปิ้งหมูสะเต๊ะและเสียงรถยนต์บนถนนใหญ่ไม่ได้ช่วยลดความตึงเครียดบนโต๊ะอาหารลงได้เลย พราวฟ้าจับมือเพื่อนสนิทแน่นด้วยความกังวลใจแทน“ถ้าฉันไม่ยอมย้ายไป ฉันก็โดนบีบให้ออกอยู่ดีน่ะสิพราวฟ้า” วันวิวาห์ใช้ช้อนคนต้มยำในถ้วยไปมา โดยไม่ได้ตักเข้าปากเลยสักคำ“แม่ของฉันต้องใช้เงินค่ายาเดือนละหลายหมื่น ถ้าย้ายไปเริ่มงานใหม่ตอนโดนป้ายสีประวัติ ฉันจะเอาเงินที่ไหนเลี้ยงครอบครัว?”“แต่นี่มันการแกล้งกันชัด ๆ!” พราวฟ้าทุบโต๊ะเบา ๆ“ยัยศศิรินทร์นั่นมันประสาท! หึงพี่ชายจนกลายเป็นบ้า แล้วน้าชายยัยนั่น ชื่ออะไรนะ ไอ้พ่อเลี้ยงแสนผาอะไรนั่นน่ะ ฉันเคยยินพวกแผนกขนส่งคุยกันว่าเขาดุอย่างกับเสือ ปากเสีย ดิบห่าม คนงานกลัวกันจนหัวหด แกเป็นผู้หญิงตัวเล็ก ๆ สวย ๆ แบบนี้ จะไปทนมือทนเท้าเขาได้ยังไง!”“ฉันไม่ได้ไปเป็นเบ๊ให้เขา ฉันไปทำงานบัญชี เขาทำอะไรฉันไม่ได้หรอกน่ะยัยพราวฟ้า” วันวิวาห์สบตาพราวฟ้า น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความเด็ดเดี่ยว“ถึงเขาจะปากร้าย จะห่ามแค่ไหน มันก็เรื่องของเขา ถ้
last update최신 업데이트 : 2026-09-10
더 보기
Chapter 2 กลิ่นขนมปังอบและคำล่ำลา
Chapter2กลิ่นขนมปังอบและคำล่ำลากลิ่นวานิลลาหอมหวานอบอวลปะปนกับกลิ่นเนยสดที่กำลังละลายในเตาอบ อุณหภูมิอบอุ่โฉมฉายยในร้าน ‘วิวาห์คาเฟ่’ แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับไอเย็นชืดของเครื่องปรับอากาศในออฟฟิศใจกลางเมืองกรุง เสียงนาฬิกาเรือนเก่าบนผนังไม้ดัง ติ๊ก ติ๊ก เป็นจังหวะสม่ำเสมอ แข่งกับเสียงฟองนมที่กำลังถูกสตรีมด้วยแรงดันจากเครื่องชงกาแฟวันวิวาห์มองทอดสายตาผ่านกระจกหน้าต่างร้าน ออกไปทางถนนสายเล็ก ๆ ในชุมชนเก่า แสงแดดอุ่นยามเช้าทอดเงายาวผ่านทิวไม้ สัมผัสอุ่นจากถ้วยเซรามิคในมือไม่ได้ช่วยให้ความตึงเครียดที่แล่นเกร็งอยู่บริเวณลำคอเลือนหายไป นิ้วโป้งของเธอใช้วิธีลูบขอบแก้ววนไปมาจังหวะเดิม ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า“วาห์ กาแฟเย็นหมดแล้วลูก”เสียงทุ้มหวานทว่าแฝงความเหนื่อยล้าอิดโรยดังขึ้นข้างกาย โฉมฉาย ผู้เป็นแม่ วางถาดไม้บรรจุจานขนมปังกระเทียมหอมกรุ่นลงบนโต๊ะ ร่างผอมบางในชุดเอี๊ยมผ้าฝ้ายสีครีมสวมทับเสื้อแขนยาว มีรอยคราบแป้งสาลีแต้มอยู่ตรงปลายจมูกและข้างแก้ม ริมฝิปากของแม่ระบายยิ้ม แต่นัยน์ตาคู่ฝ้าฟางกลับฉายแววหม่นแสงด้วยความอิดโรยจากโรคร้ายที่ซ่อนตัวอยู่ภายในวันวิวาห์รีบวางแก้วกาแฟลง ยื่นมือไปกุมมือที่ข
last update최신 업데이트 : 2026-09-10
더 보기
Chapter 3 กับดักที่ยังไม่เห็นหน้า 1
Chapter3กับดักที่ยังไม่เห็นหน้า 1เสียงช้อนส้อมเงินแท้กระทบจานกระเบื้องเนื้อดีดังแกร๊กสั้น ๆ ท่ามกลางความเงียบงันอันหนักอึ้งภายในห้องอาหาร โคมไฟคริสตัลขนาดใหญ่ โคมไฟเจียระไนระยิบระยับสะท้อนแสงสีส้มอุ่นลงบนโต๊ะไม้มะฮอกกานีขัดเงาวับ ที่ยาวร่วมสี่เมตร กลิ่นหอมของสเต๊กเนื้อวากิวซอสพริกไทยดำปะปนกับกลิ่นไวน์แดงบอร์กโดซ์ปีเก่าแก่ แต่ทว่าบรรยากาศรอบโต๊ะกลับเย็นชืดไม่ต่างจากห้องแช่แข็งภานุเดชขยับมีดตัดชิ้นเนื้อในจานอย่างพิถีพิถัน จังหวะการกดน้ำหนักมือสม่ำเสมอจนเกิดเสียงเนื้อกระทบจานเป็นจังหวะเบา ๆ เขาไม่ได้ยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มในทันที และไม่ได้สบตากับใคร นัยน์ตาคู่เรียวภายใต้กรอบแว่นสายตาทอดมองเพียงความเป๊ะของจานอาหารตรงหน้า ลมหายใจเข้าออกแผ่วเบาจนแทบไร้ความรู้สึก“เชฟของบ้านเรายังหมักเนื้อได้ดีนี่คะคุณแม่...” ศศิรินทร์จิ้มเนื้อเข้าปาก เคี้ยวอย่างละเมียดละไมพลางเอ่ยขึ้น จังหวะการละเลียดอาหารของเธอเต็มไปด้วยความรื่นรมย์ที่ไม่ได้มาจากรสชาติของเนื้อในจาน หากแต่มาจากความสาแก่ใจที่กำลังอัดแน่นอยู่ในอก เดรสสีขาวครีมราคาแพงขับให้เธอดูน่าทะนุถนอมในสายตาของพ่อและแม่เกริกเกียรติ ผู้เป็นพ่อในวัยหกสิบกว่
last update최신 업데이트 : 2026-09-10
더 보기
Chapter  3 กับดักที่ยังไม่เห็นหน้า 2
Chapter 3กับดักที่ยังไม่เห็นหน้า 2ภานุเดชเม้มริมฝิปากแน่น ลมหายใจของเขาหนักแน่นทว่าทอดถอนยาวอยู่ในอก เขาถอนสายตากลับมามองจานสเต๊กที่ยังเหลือเนื้ออยู่ครึ่งหนึ่ง รสชาติของอาหารราคาแพงในปากบัดนี้กลายเป็นความหวานเลี่ยนและขมปร่าไปเสียแล้ว เขาเกลียดการสนทนาในบ้าน เกลียดความระแวงไร้สาระของน้องสาว แต่เขารู้ดีว่าการขัดใจพ่อและแม่เพื่อพนักงานบริษัทเพียงคนเดียว ย่อมหมายถึงความวุ่นวายที่จะตามมาแบบไม่สิ้นสุด เขาจึงเลือกที่จะเงียบและปล่อยให้วันวิวาห์กลายเป็นเหยื่อรับบาปในเรื่องนี้“แล้วย้ายไปที่ไหน?” เกริกเกียรติถามขึ้น สายตาจับจ้องที่ลูกสาวคนเล็ก“เหมืองภูคำค่ะพ่อ เหมืองหินของน้าผา” ศศิรินทร์ยิ้มกว้าง นัยน์ตาประกายความสะใจแบบเปิดเผย“กิ๊กเห็นว่าน้าผากำลังขาดคนคุมงบที่เหมือง แล้วก็ที่สำคัญน้าผาไม่ชอบพวกคนเมืองเหยาะแหยะใช่ไหมล่ะคะ? ปากดุ ห่าม เกลียดพวกผู้หญิงดัดจริตเป็นที่สุด ถ้ายัยวันวิวาห์ไปอยู่ที่โน่น โดนน้าผาดัดนิสัยซะบ้าง คงจะได้รู้ซะทีว่าตัวเองอยู่ระดับไหน!”เกริกเกียรติฟังแล้วพยักหน้าช้า ๆ อย่างเห็นด้วย รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้าของชายวัยชรา เขาหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูบนโต๊ะขึ้นมา ก่อ
last update최신 업데이트 : 2026-09-10
더 보기
Chapter 4 เหมืองภูคำ 1
Chapter4เหมืองภูคำ 1เสียงกระแทกของเครื่องย่อยหินขนาดใหญ่ดังสนั่นก้องไปทั่วหุบเขา ตึง! ตึง! ตึง! แรงสั่นสะเทือนแล่นผ่านพื้นดินหนาทึบจนถึงฝ่าเท้า ไอความร้อนจากเครื่องยนต์ดีเซลมหาศาลพวยพุ่งออกมาปะปนกับกลิ่นละอองฝุ่นหินสีเทาและกลิ่นน้ำมันดิบฉุนกึก แดดยามบ่ายสามโมงส่องแสงแผดเผาลงมาบนยอดดอยสูง ละอองฝุ่นละอองเล็ก ๆ ลอยคว้างในอากาศจนมองเห็นเป็นลำแสงมัวซัว ที่นี่คือ เหมืองภูคำ ดินแดนที่ความเจริญของเมืองกรุงไม่เคยย่างกรายเข้ามาถึง ที่นี่ตัดขาดจากความสะดวกสบาย เหลือเพียงทิวเขาอันไกลโพ้น สายลมแห้งแล้ง และเสียงตะโกนโหวกเวกโวยวายของเหล่าชายฉกรรจ์ร่างกำยำล่ำสันนับร้อยกว่าชีวิตชายคนหนึ่งยืนเด่นเป็นสง่าอยู่บนขอบผาหินที่สูงที่สุด แผ่นหลังกว้างใต้เสื้อเชิ้ตลายสก็อตเนื้อหนาปานกลางที่ถูกถกแขนเสื้อขึ้นมาถึงข้อศอก เผยให้เห็นท่อนแขนที่อุดมไปด้วยหมู่มวลมัดกล้าม และรอยแผลเป็นบาง ๆ กางเกงยีนส์สีเข้มเกรอะกรังไปด้วยคราบฝุ่นดินแดง รองเท้าบูทหนังแท้ขอบสูงเปรอะโคลนแห้งกรอบพ่อเลี้ยงแสนผาถอดหมวกนิรภัยสีเหลืองออก เรือนผมสีเข้มชุ่มไปด้วยเหงื่อ พลางสะบัดเบา ๆ ใบหน้าคมสันคร้ามแดด ดวงตาคมกริบสีเข้มจ้องมองลงไปยังแถวรถบร
last update최신 업데이트 : 2026-09-17
더 보기
Chapter5 เหมืองภูคำ 2
Chapter5เหมืองภูคำ 2ไอหมอกหนาจืดชืดลอยเรี่ยพื้นดินแดงที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝนเมื่อคืนวาน กลิ่นไอน้ำชื้นปะปนกับกลิ่นคราบน้ำมันเครื่องดิบ ๆ จากรถบรรทุกสิบล้อที่จอดเรียงรายอยู่ข้างลานย่อยหิน เสียงนกขุนทองร้องก้องพงไพรข้ามทิวเขาอันไกลโพ้น สลับกับเสียงกระแทกของเหล็กแปรและท่อนไม้ยูคาลิปตัสที่คนงานกำลังยกขึ้นค่ายกั้น จังหวะรองเท้าบูตหนังขอบสูงกระทบพื้นดินโคลนดังฉึก ๆ เป็นจังหวะหนักแน่นและสม่ำเสมอ พ่อเลี้ยงแสนผาเดินลุยหมอกยามเช้าเข้ามาในพื้นที่ส่วนในของเหมือง เสื้อเชิ้ตลายสก็อตสีเข้มตัวเก่าที่ปลดกระดุมสองเม็ดบนเผยให้เห็นแผงอกคร้ามแดด ที่มีรอยขีดข่วนบาง ๆ แขนเสื้อถกขึ้นรั้งไว้เหนือข้อศอก ในมือถือถ้วยสังกะสีบรรจุกาแฟดำต้มเอง กลิ่นขมปร่าและไอร้อนลอยพุ่งปะทะลมหนาวบนดอยเขายกแก้วขึ้นจิบ จังหวะการกลืนน้ำขมลงคอดังอึก ก่อนจะกวาดสายตาคมกริบมองไปยังแคมป์คนงาน“ไอ้ชัย! กูบอกกี่รอบแล้วว่าหมวกนิรภัยสายล็อกมันหลวม มึงปล่อยให้ไอ้พวกเด็กใหม่สวมหมวกหลวม ๆ เดินลอดใต้สายพานลำเลียงได้ยังไง!” น้ำเสียงทุ้มห้าว แผดดังสนั่นกวาดผ่านความเงียบของสายหมอก มันไม่ใช่คำดุด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว แต่เป็นเสียงของคนที่เหยียบย่ำบนความ
last update최신 업데이트 : 2026-09-18
더 보기
Chapter 6 ปลายทางของถนนลูกรัง
Chapter 6 ปลายทางของถนนลูกรัง เสียงเครื่องยนต์กระบะเก่า ๆ ร้องครางหึ่ม ๆ ดังสนั่นไปทั่วหุบเขา ล้อรถหมุนตะกุยโคลนแดงหนาเหนียวสลับกับกรวดหินบนถนนลูกรังที่ทั้งคดเคี้ยว และชันไต่ระดับขึ้นสู่ดอยสูง ทุกครั้งที่ตัวรถเหวี่ยงตัวตามโค้งหักศอก หัวของวันวิวาห์จะกระแทกกับกระจกประตูรถเบา ๆ จนขมวดคิ้วแน่นด้วยความวิเวียนศีรษะ ความเย็นฉ่ำจากแอร์คอนดิชันเนอร์ในเมืองกรุงแปรเปลี่ยนเป็นความอุดอู้และกลิ่นน้ำมันดีเซลเผาไหม้ไม่หมด ปะปนกับกลิ่นละอองชื้นของป่าดิบชื้นด้านนอก “อดทนหน่อยนะคุณผู้หญิง ทางเข้าเหมืองภูคำมันก็แบบนี้แหละ” ลุงอินคนขับรถประจำเหมืองวัยห้าสิบกว่าปีตะโกนบอกแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ มือหยาบกร้านเกร็งจับพวงมาลัยแน่นเพื่อประคองรถ อย่างคล่องแคล่ว “เมื่อคืนฝนตกลงมาหนัก ดินสไลด์ลงมาปิดทางเป็นช่วง ๆ ดีนะที่พ่อเลี้ยงสั่งให้เอาโฟร์วิลลงไปรับที่ตัวอำเภอ ไม่งั้นรถเก๋งของคุณคงได้จอดนิ่งเป็นตอไม้ตั้งแต่เชิงดอยแล้ว” วันวิวาห์ใช้หลังมือซับเหงื่อซึมตามไรผม เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีฟ้าอ่อนพับแขนขึ้นหลวม ๆ กางเกงยีนส์เนื้อดีทรงกระชับ และรองเท้าผ้าใบสีขาวที่บัดนี้เปรอะรอยโคลนแดงไปเกือบครึ่ง นัยน์ตาค
last update최신 업데이트 : 2026-09-20
더 보기
Chapter 7 คำท้าทายกลางพายุ
Chapter7คำท้าทายกลางพายุเสียงหยดน้ำดังติ๋ง ติ๋ง ตกลงกระทบกับกะละมังพลาสติกใบเก่าดังเป็นจังหวะเชื่องช้า สอดประสานกับเสียงซ่าของสายฝนพรำที่เริ่มตกกระหน่ำลงมาจากฟ้ามืดมิด ท้ายสวนยางพารายามค่ำคืนเงียบสงบจนได้ยินเสียงใบไม้เปียกปอนที่ลู่ไปตามลมหนาว กลิ่นไอชื้นของโคลนตมและกลิ่นกำมะถันเจือจางจากเหมืองหินลอยละล่องเข้ามาทางรอยแยกของผนังไม้เก่าภายในบ้านพักท้ายสวนยาง แสงไฟนีออนส่องสว่างแบบขมุกขมัว สะท้อนภาพของวันวิวาห์ที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีดำตัวหลวมและกางเกงวอร์ม ขายาว ร่างระหงกำลังก้มๆ เงยๆ ใช้ผ้าคอตตอนเนื้อหนาเช็ดคราบฝุ่นบนโต๊ะทำงานไม้ท่อนใหญ่อย่างตั้งอกตั้งใจ ไหล่บางที่เคยเหยียดตรงบัดนี้มีร่องรอยความล้าขึงตึง นิ้วมือเรียวเกร็งจนข้อขึ้นสีขาวทุกครั้งที่บิดผ้าชุบน้ำหยาดเหงื่อเม็ดเล็กซึมตามไรผม ปะปนกับความเย็นยะเยือกของอากาศ บนดอยสูง เธอหยุดมือชะงักจังหวะการหายใจไปครึ่งวิ ก่อนจะผ่อนลมหายใจยาวออกจากเรียวปากที่ปราศจากลิปสติกสีสด เผยริมฝีปากธรรมชาติที่แห้งผากเล็กน้อยตึง! ตึง!เสียงก้าวเท้าหนาหนักลุยโคลนดังขึ้นจากทางเดินหน้าบ้าน ไม่ใช่จังหวะสั้นกระชับของพี่ชัย และไม่ใช่เสียงก้าวเท้ากะเผลกของลุงอ
last update최신 업데이트 : 2026-09-22
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status