รักร้ายจอมทระนง

รักร้ายจอมทระนง

last updateLast Updated : 2025-08-19
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
9.9
34 ratings. 34 reviews
200Chapters
354.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“แหวนไปไหน” “คะ” หญิงสาวรีบหดมือหนีในทันที “พี่ถามว่าแหวนไปไหน” คริษฐ์ยังย้ำคำถามเดิมแล้วจ้องหน้าคู่หมั้นสาวแบบไม่พอใจ “คืออยู่ที่ออฟฟิศมันต้องล้างแก้วกาแฟบ่อย ๆ รุ้งก็เลยถอดเก็บเอาไว้ค่ะกลัวมันจะสึกเสียก่อน” คำตอบของหญิงสาวค่อยทำให้คริษฐ์รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ถ้าถอดออกพี่จะถือว่ารุ้งขอถอนหมั้นพี่นะ” “ก็ไม่ได้ถอนสักหน่อย แค่ถอดเก็บเอาไว้เฉย ๆ” “งั้นก็ใส่เสียสิ เดี๋ยวนี้เลย” คริษฐ์ถลึงตาใส่แกมบังคับ “ใส่ก็ใส่ค่ะ” คนพูดตัดพ้อเล็กน้อย แล้วหันไปหยิบกระเป๋าด้านข้างมาเปิดเพื่อหยิบแหวนหมั้นของตนออกมาสวมใส่ จากนั้นก็หันหลังมือให้เขาดู

View More

Chapter 1

ตอนที่ : 1 เงาอดีต

6月10日。

4回目の結婚記念日。

そして——

私が、あと1年で離婚しよう。そう、決めた日。

本当なら、こんな日になるはずじゃなかった。

少なくとも、4年前の私はそう思っていた。

その日の午後6時にちょうどなった。

さっきから、時計が次の針に進むのを見つめては。

帰ってこない夫への諦めが募り。ため息が溢れた。

私東郷綾香(とうごうあやか)はテーブルの上にまだ湯気の立つ料理を並べる。

壁の時計をもう見たくなかった。さっきから、穴が開くほど見つめている。

夫である東郷優(とうごうゆう)の帰宅予定は、7時だったはず。

もう、1時間前なのに。連絡は、全く取れずにいた。

まだ、遅くない。

——期待なんて、していない。

そう思いながらも、手は勝手に動いていた。

少しだけ良いワインを開けて。

優が好きだった、2年前くらいまではよく行っていたレストランの再現レシピを作って。

花屋で小さな白い花束まで買った。

馬鹿みたいだ。でも、そうでもしないと結婚の意味がないと自分に言い聞かせて。

無心で、優が帰ってくる準備をしたのだ。

三年前には、もうわかっていたのに。

結婚記念日なんて、私たちに意味はない。

スマホを手に取る。

『今日は何時頃帰れそう?』

送信。

既読。

それだけ。

さっきから同じようなメッセージを繰り返し送っている。

返信は、来ない。

まあ、いつものことだ。

胸が痛むほどではない。

もう慣れた。

慣れてしまった。

それが一番、嫌だった。

そのまま待っていると。時は既に8時を回った。

料理は冷え始めていた。

ワインもぬるい。

メッセージは、既読のまま。

ため息を吐きながらスマホを開く。

何気なく流れたSNS。

そして。

指が止まった。

『今年もありがとう♡』

投稿者は、白川咲子(しらかわさきこ)。

——優の初恋の人だ。

そして....今も続いている恋人。

写真に顔は写っていない。

けれど。

映り込んだ腕時計を見た瞬間、呼吸が止まる。

見間違えるはずがない。

結婚祝いに私が贈った時計だった。

胸が、すうっと冷える。

ああ。

今日も、そっちなんだ。

結婚記念日よりも。

大切な愛人との時間を選んだんだ。

….知っていた。

ずっと、わかっていたはずだった。

優が咲子を切る気なんて、一度もなかったこと。

この結婚が、父親同士の事情から始まった“期限付きの契約”だってことも。

最初に言われた。

「誤解しないでほしい」

「咲子との関係は終わらない」

「結婚は五年だけ」

「お互い、割り切ろう」

それでも。

私は好きだった。

頭が良くて。

堂々としていて。

完璧な見た目で。

どこか冷たいけれども、温かい面もある優が。

いつか、少しだけでも。

私のことを見てくれるんじゃないかと。

四年間、馬鹿みたいに期待してしまった。

10時半を過ぎた頃。

玄関のロック音がした。

遅かった。

けれど、帰ってきた。

立ち上がった瞬間。

身体が凍りつく。

「ただいま」

その隣には、当たり前のように彼女がいた。

「こんばんは、綾香さん」

咲子だった。

まるで自分の家みたいな顔で、笑っている。

綺麗だった。可憐、を絵に描いたような人。

私とは、正反対のタイプ。

昔から何も変わらない。

優が、ずっと好きな女。

「……なんで」

喉が、うまく動かない。

優はネクタイを緩めながら、当然みたいに言った。

「咲子が終電逃したら困るし、今日も泊まらせる」

一瞬、意味がわからなかった。

今日は、結婚記念日だ。

私たちの、形だけでも記念日のはずで。

なのに、堂々と愛人を連れて帰ってくる?

しかも。泊まらせるって?

「……今日」

声が震える。

「今日、結婚記念日なんだけど」

優は少しだけ眉を上げた。

本当に、不思議そうに。

「だから?」

空気が止まる。

咲子が小さく笑った。

「あ、ごめんね。気を遣わせちゃった?」

悪気なんてない顔で。

「優、あの台湾で買った紅茶ある?」

——あの、紅茶。

胸の奥が、小さな痛みで痺れた。

私も知らない。

この家にある“いつもの”。

優は迷いなく棚を開ける。

「これ?」

「そう、それ」

自然だった。

あまりにも自然に咲子と優は2人で家にいるのが、馴染んでいて。

4年間の私なんて、まるで存在しないみたいに。

気づけば笑っていた。

笑うしかなかった。

「……すごいね」

声が、自分のものじゃない。

「結婚記念日に.....愛人連れて帰るんだ」

一瞬、空気が凍る。

けれど。

優は少し困った顔をしただけだった。

怒るでもなく。

悪びれるでもなく。

ただ、本気で理解できない顔。

「最初に言ったよね?」

静かな声。

「これは期間限定の結婚なんだからさ」

「俺、咲子と別れるなんて言ってないし、責められる筋合いもない」

「綾香に。変な期待させた覚えもない」

「プロジェクトも。終わるまで後半年かからないくらいの見込みだし」

その瞬間。

何かが、ぷつんと切れた。

あ、そっか。

この人は....私の夫であるはずのこの男は。

最初から、一度も私を妻だと思ってなかったんだ。

私はただ、都合のいい“体裁”だった。

肩書きの綺麗な妻。

それだけ。本当にそれだけで。

….改めて心の中で言語化すればするほど。

ひどく惨めだった。

「ごめん、私」

静かにバッグを掴む。

「少し、外に行ってくる」

優は一瞬だけこちらを見る。

でも、止めないし気にもしてない様子。

「遅くなりすぎるようなら連絡して」

それだけだった。

まるで、どうでもいいみたいに。

玄関を閉めた瞬間。

初めて、涙が出た。

悔しかった。こんな扱いを、当たり前に受け入れていることが。

でも一番辛かったのは。

——まだほんの少しだけ、期待していた自分だった。

スマホが震える。

親友のみかからのメッセージ。

『生きてる?』

『今日どうだった?』

少し迷ってから。

綾香は返した。

『最悪。』

『今から会えない?』

数分後。

『青山駅前のカフェいる。おいで。』

顔を上げる。

涙でぼやけた街灯。

そんな最悪な1日なのにも関わらず。

この日が。

私の人生を全部変えるなんて。

その時の私は、まだ知らなかった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

Ratings

10
97%(33)
9
0%(0)
8
3%(1)
7
0%(0)
6
0%(0)
5
0%(0)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
0%(0)
1
0%(0)
9.9 / 10.0
34 ratings · 34 reviews
Write a review

reviewsMore

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกมากกก เขียนออกมาให้อ่านอีกเยอะๆนะคะ ......️
2025-12-25 09:57:21
1
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกมากกกก เหลืออีก1เรื่อง กำลังจะจบ สนุกทุกเรื่องงงงงงง
2025-12-23 23:38:27
1
0
a_cindellela
a_cindellela
สนุกมากเลยคะ
2025-12-03 12:07:46
1
0
กมลวรรณ วงศ์ชัย
กมลวรรณ วงศ์ชัย
บทน้องเด่นไป บ้างทีตอนหนึ่งเต็มๆ พอได้เขินพระเอกนางเอกสักพัก อีบทน้องมาอีกละ ละก็มีแต่บทบนเตียง เพิ่งอ่านได้60ตอน ขอให้บทพระนางเยอะๆทีเถอะเพี้ยง
2025-12-02 01:00:40
2
0
อ้วนมาก มาก
อ้วนมาก มาก
ตอนแรกดีมากคู่ พระเอก นางเอก พออ่านมาสักพัก รู้สึกบท น้องชายพระเอก เยอะมาก เลยไม่อยากอ่านต่อเลย อ่านไปก็ลุ้น ว่าเมื่อไรจะมีบทพระเอกนางเอกบ้าง แทบไม่มีเลย
2025-11-13 09:32:54
3
0
200 Chapters
ตอนที่ : 1 เงาอดีต
ตอนที่ : 1 เงาอดีต1เงาอดีต‘อย่ามาแก่แดดแก่ลมแถวนี้ พี่เกลียดเด็กใจแตกแบบเธอที่สุดรุ้ง !’ ความทรงจำสุดท้ายที่รุ้งพรายจำได้เกี่ยวกับคริษฐ์ พี่ชายบ้านข้างเรือนเคียงกัน เธอผิดหรือที่เห็นเขาเป็นดั่งเจ้าชาย ใฝ่ฝันอยากได้เขามาเป็นเจ้าของ รุ้งพรายไม่เคยชายตามองผู้ชายอื่นนอกจากเขา เธอก็แค่รักเขาชื่นชอบเขา เธอคิดแค่นั้นจริง ๆ ‘รำคาญ เลิกตามสักทีจะได้ไหม !’ ตอนนั้นรุ้งพรายยอมรับว่าเธอมองคำต่อว่าของคริษฐ์เป็นเรื่องขบขันไม่เคยคิดละอายแก่ใจแม้แต่น้อย กระทั่งคริษฐ์มีคนรักเธอก็ยังตามติดเขาไม่ยอมปล่อย ใครจะห้ามจะปรามก็ไม่ยอมฟัง คิดแค่ว่าเธอมาก่อนใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ แต่เธอคิดผิด ตอนรุ้งพรายอายุสิบแปดปี เธอถูก คริษฐ์ทำโทษให้หลาบจำ นับจากนั้นหญิงสาวก็แทบไม่อยากเข้าใกล้เขาอีกเลย “ยังคิดถึงเรื่องเก่า ๆ อยู่อีกหรือรุ้ง” มารดาของหญิงสาวถามพร้อมรอยยิ้ม เมื่อเห็นท่าทีเหม่อลอยของลูกสาว “ก็นิดหน่อยค่ะแม่ รุ้งไม่ได้กลับมาที่นี่ตั้งหลายปีทุกอย่างเปลี่ยนไปมากเลยนะคะ” รุ้งพรายในปัจจุบันอายุย่างเข้ายี่สิบห้าปี เพิ่งเดินทางมาจากต่างจังหวัดหลังจากบิดาได้เสียชีวิตลง
Read more
ตอนที่ : 2 เงาอดีต 2
ตอนที่ : 2 เงาอดีต 2 นั่นยังไม่ทำให้เธอล้มเลิกความคิดที่จะเอาเขามาเป็นคนรักให้จงได้ รุ้งพรายทำมากกว่านั้น ด้วยการส่งรูปเธอกับเขาในชุดว่ายน้ำไปให้แฟนของคริษฐ์ดู ใส่ร้ายป้ายสีว่าเขามีใจให้เธอ ทั้งที่ก็แค่การไปว่ายน้ำตามประสาพี่น้องทั่วไป ‘ส่งรูปบ้า ๆ พวกนั้นไปให้มลเขาเข้าใจผิด จิตใจเธอทำด้วยอะไรรุ้ง’ ‘ก็รุ้งรักพี่คริษฐ์’ ‘แต่พี่ไม่ได้รักรุ้ง’ ‘แต่รุ้งรักของรุ้งมาตั้งนาน พี่มลมาทีหลังรุ้งอีก’ ‘รักพี่หรืออะไร ความรักมันไม่ใช่แบบที่รุ้งทำหรอกนะ แบบนี้มันเหมือนเด็กใจแตกมากกว่า ต่อไปนี้ห้ามมาบ้านพี่ห้ามมายุ่งกับพี่หรือมลอีก’ ‘รุ้งจะมา !’ ‘รุ้งพราย !’ ‘รุ้งจะมาพี่คริษฐ์จะทำไม คุณป้าพิมพ์ก็ไม่เคยห้าม’ ‘ยัยเด็กบ้า ! ดีอยากรู้ว่าต่อไปจะกล้ามาอีกไหม’ คริษฐ์จ้องเธอแบบแปลก ๆ จากนั้นเขาก็ดันตัวเธอเข้ากับผนังห้องนอน รุ้งพรายเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติในเรื่องนี้ เพราะทุกครั้งคริษฐ์จะไม่หยาบคายถึงเพียงนี้ อย่างมากก็แค่ด่าทอที่เธอทำเป็นหูทวนลม ‘รู้อะไรไหมรุ้ง ผู้ชายทุกคนบนโลกนี้เขาสามารถมีอะไรกับผู้หญิงที่เ
Read more
ตอนที่ : 3 ดิ่งลึกลงในใจ
ตอนที่ : 3 ดิ่งลึกลงในใจ2ดิ่งลึกลงในใจ วันรุ่งขึ้นสองแม่ลูกก็ตื่นตั้งแต่ตีสามเพื่อทำขนมไทยเตรียมสำหรับลูกค้า เจ็ดโมงเช้าก็พากันไปยังบ้านของนางพิมพ์พรเพื่อทำความสะอาด “อุปกรณ์ไม่ต้องเอาไปเพราะที่บ้านโน้นมีครบนะรุ้ง” “ค่ะแม่” หญิงสาวเดินตามหลังมารดาไปกดกริ่งหน้าบ้านหลังด้านข้าง สักพักใหญ่ ๆ นางพิมพ์พรก็เดินมาเปิดประตูให้ด้วยตัวเอง รุ้งพรายรีบยกมือขึ้นไหว้หญิงสูงวัย “สวัสดีค่ะคุณป้าพิมพ์” “หนูรุ้งเหรอลูก กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนี่ โอ๊ยตายแล้วทำไมโตมาแล้วสวยขนาดนี้” เจ้าของบ้านมองรุ้งพรายแล้วทำหน้าปลาบปลื้มใจที่ได้เห็น “มาเมื่อวานค่ะคุณป้าพิมพ์ วันนี้เลยว่าจะมาช่วยแม่ทำความสะอาดด้วย” “ดีเลยลูกเข้ามา ๆ ป้าพุดกับแย้มไม่อยู่ไม่มีใครคอยเปิดประตูให้ ขอโทษที่ให้รอนานนะอำไพ” “ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณพิมพ์ฉันเข้าใจค่ะ อุปกรณ์ทำความสะอาดอยู่ในครัวเหมือนเดิมหรือเปล่าคะ” “ใช่จ้ะ อยู่ที่เดิมนั่นแหละ แต่ว่าเสียดายจังฉันอยู่คุยด้วยนานไม่ได้วันนี้มีงานต้องรีบไปด้วย พอดีรับปากจะไปงานแต่งของลูกสาวเพื่อน เขาจัดช่วง
Read more
ตอนที่ : 4 ดิ่งลึกลงในใจ 2
ตอนที่ : 4 ดิ่งลึกลงในใจ 2 “เป็นลูกมือแม่มั้งคะ สบายดี” หญิงสาวประชดประชันแกมน้อยใจ “ถ้าพี่คริษฐ์เสร็จแล้ว รุ้งขอถูห้องสักสิบนาทีนะคะ ออกไปข้างนอกก่อนก็ได้นะคะ” หญิงสาวเอ่ยต่อเมื่อเห็นเขายืนกอดอกมองเธอ แทนที่จะออกจากห้องนี้ไป “ทำไมพี่ต้องออกไปด้วย นี่ห้องพี่อยากถูก็ถูไปสิ พี่จะอยู่ส่วนไหนของห้องก็ได้” คริษฐ์ยักไหล่พร้อมกับกระโจนขึ้นเตียงนอน ทำผ้าปูเตียงที่รุ้งพรายพับเก็บเมื่อครู่คืนสู่สภาพเดิม รุ้งพรายมองแล้วก็หน้างอเล็กน้อย ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงได้กระโดดขึ้นเตียงแล้วเล่นตบตีเขาอย่างถึงเนื้อถึงตัว แต่เวลานี้ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิม คริษฐ์ดูเป็นผู้ใหญ่และวางตัวเป็นทางการกับเธอ เขาเพิ่มช่องว่างระหว่างกันให้มากขึ้น ขณะที่เธอเองก็ลดความกล้าบ้าบิ่นลงเหมือนกัน ระหว่างที่แม่บ้านเฉพาะกิจทำความสะอาดห้อง คริษฐ์ก็นอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเตียง ในใจอดคิดไม่ได้ว่ารุ้งพรายจะหลุดตัวตนที่แท้จริงออกมาเมื่อไหร่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนหญิงสาวจะไม่ทำหน้านิ่งตั้งใจถูพื้นแบบนี้เป็นแน่ อย่าว่าแต่ถูพื้นเลยไม้กวาดเคยจับหรือเปล่าก็ไม่รู้ “เอ่อ รุ้งทำเสร็จแล้ว” คนเหง
Read more
ตอนที่ : 5 อริวัยเยาว์
ตอนที่ : 5 อริวัยเยาว์3อริวัยเยาว์ นางพิมพ์พรกลับบ้านมาในตอนเย็น และซื้อกับข้าวเข้ามาฝากลูกชายทั้งสองคนด้วย หญิงสูงวัยเพิ่งรู้ว่าคริษฐ์หยุดงานในวันนี้ ส่วนเตชัสลูกชายคนเล็กก็เพิ่งได้ฤกษ์กลับมานอนบ้านวันนี้เช่นกัน หลังจากไปซุกตัวอยู่กับสาวสวยคนไหนสักคนเมื่อหลายวันที่ผ่านมา “คริษฐ์อยู่บ้านเมื่อเช้าถ้างั้นก็ต้องเห็นน้องแล้วใช่ไหม” คนเป็นแม่ทำสีหน้าตื่นเต้นแทนลูกชาย “น้อง ? ใครครับแม่” เตชัสตักข้าวเข้าปากระหว่างถามมารดาไปด้วย “รุ้งพรายไงเตจำน้องได้ไหม ลูกสาวอำไพบ้านข้าง ๆ นี่ไง หนูรุ้งกลับมาอยู่กับแม่แล้วนะ แม่ก็เพิ่งรู้จากอำไพว่าพ่อของหนูรุ้งเสียแล้ว หนูรุ้งก็ยกบ้านและที่ดินให้เมียใหม่ของพ่อไป ตัวหนูรุ้งก็ตั้งใจกลับมาอยู่กับแม่ที่นี่” ได้ยินคำบอกเล่าจากมารดา หนุ่มหล่ออย่างเตชัสก็นึกสนุกขึ้นมาในทันที รีบหันไปมองหน้าพี่ชายตัวเอง “งานเข้าพี่คริษฐ์แน่ ๆ ยัยตัวแสบกลับมาแบบนี้ บ้านอันแสนสงบของเราได้พังพินาศแน่นอน” “ตาเตไปว่าน้องแบบนั้นได้ยังไง หนูรุ้งเขาโตแล้วนะเตไม่ใช่เด็ก ๆ ที่จะมาวิ่งตามตื๊อพี่ชายเราเหมือนเมื่อก่อน” “แม่
Read more
ตอนที่ : 6 อริวัยเยาว์ 2
ตอนที่ : 6 อริวัยเยาว์ 2“เมื่อก่อนเห็นชอบนักชอบหนา ตอนนี้ทำมาบ่นว่าเขาเป็นปลิง ก็ปลิงพวกนี้ไม่ใช่เหรอที่ทำให้แกมีความสุขในแต่ละวัน” คริษฐ์หันมาส่ายหน้าใส่น้องชาย เขาเข้าใจในความสัมพันธ์ของเหล่าผีเสื้อแสนสวยกับน้องชายของตนเป็นอย่างดี รักสนุกแบบไม่คิดผูกพัน“อันนั้นยอมรับแต่นานวันเข้ามันก็เบื่อนะพี่คริษฐ์ นี่ผมเข้าใจความรู้สึกพี่คริษฐ์ตอนถูกยัยรุ้งตามเกาะเป็นเงาเลยนะเนี่ย” เตชัสอดที่จะพาดพิงหญิงสาวบ้านข้างเคียงไม่ได้ คนเป็นพี่ชายชะงักเล็กน้อยหลังได้ยินชื่อของรุ้งพราย“ทำไมดูเตสนใจรุ้งขึ้นมาเป็นพิเศษ”“ไม่ได้สนใจเป็นพิเศษสักหน่อยพี่คริษฐ์ก็พูดไป” กระทั่งตอนนี้สีหน้าของเตชัสก็ดูยิ้ม ๆ แบบที่คนเป็นพี่เห็นแล้วก็ต้องแปลกใจ“เมื่อกี้ไปไหนมาพี่เห็นเดินเข้ามาจากประตูหน้าบ้าน” คริษฐ์ตั้งคำถามใหม่“ไปหารุ้งพรายมาพี่คริษฐ์” คริษฐ์ถึงกับต้องหันหน้ามาทางน้องชายตรง ๆ“ไหนว่าไม่ได้สนใจ”“ก็อยากเห็นยัยเด็กนั่น ไม่ได้เจอ
Read more
ตอนที่ : 7 บอลเป็นเหตุ
ตอนที่ : 7 บอลเป็นเหตุ4บอลเห็นเหตุเสียงกดกริ่งดังขึ้นในช่วงสายรุ้งพรายเป็นคนเดินไปเปิดประตูให้ พบผู้ชายคนหนึ่งจับมือเด็กชายตัวป้อมยืนอยู่หน้าบ้าน หญิงสาวพิจารณาผู้ชายคนตรงหน้าอีกครั้งยังไงเธอก็ไม่เคยรู้จักเขามาก่อนอย่างแน่นอน“มาหาใครคะ”“เอ่อ ผมมาหาน้าอำไพครับพอดีว่าจะแวะมารบกวนฝากน้อง ฟรังก์ไว้ครับ” คนพูดมองไปยังเด็กน้อยที่ยืนอยู่ด้านข้าง“ฝากเด็ก” รุ้งพรายมองเด็กชายตัวป้อมกับลูกบอลในมือแล้วก็คิ้วขมวดมุ่น“มาแล้วเหรอคะ เข้ามาเลยค่ะคุณทักษ์น้องฟรังก์” นางอำไพออกมาทันได้เห็นสองพ่อลูกเข้า จึงได้เชื้อเชิญให้เข้ามาภายในบ้าน“ครับ ผมฝากไว้ทั้งวันเลยนะครับน้าอำไพ พอดีว่ามีธุระที่ต้องทำด่วนที่บริษัท” ดูคนเป็นพ่อจะรีบไปทำธุระจริง ๆ“ได้ค่ะ รับรองจะดูแลอย่างดีเลยค่ะ นี่รุ้งพรายลูกสาวฉันเองค่ะ รุ้งนี่คุณทักษ์ดนัยเพื่อนบ้านเรานี่เอง แม่รับเลี้ยงน้องฟรังก์ให้ด้วย”“อ๋อ รับดูแลเด็กด้วย สวัสดีค่ะคุณทักษ์” รุ้งพรายพยักหน้าให้มารดาก่อนหันมายกมือไหว้ทักษ์ดนัยอย่างเป็นทางการ“ครับ งั้นผมไปก่อนนะครับ” ทักษ์ดนัยพ่อม่ายวัยสามสิบหกปียกมือรับไหว้ ก่อนจะเดินออกจากบ้านไปอย่างเร่งรีบ“แม่นี่มันอะไรกันคะ” ร
Read more
ตอนที่ : 8 บอลเป็นเหตุ 2
ตอนที่ : 8 บอลเป็นเหตุ 2“อูย” รุ้งพรายกระโดดลงมาผิดท่าไปหน่อย เลยต้องนอนแอ้งแม้งอยู่บนสนามหญ้า ลืมไปว่าฝั่งบ้านตัวเองมีเก้าอี้ให้ปีน แต่ฝั่งนี้ไม่มีตอนลงเลยเจ็บตัวจนได้ หญิงสาวค่อย ๆ ลุกขึ้นเดินไปเก็บลูกบอลมา“น้องฟรังก์ได้ยินพี่รุ้งไหมครับ” ตะโกนถามกลับไป“ได้ยินครับ” น้องฟรังก์ก็ตะโกนตอบกลับมาเหมือนกัน“พี่รุ้งจะโยนบอลคืนให้แล้วนะ ตั้งใจรับดี ๆ ล่ะ”“ครับโยนมาเลย” น้องฟรังก์ตั้งท่ารับบอลที่ค่อย ๆ ลอยโด่งข้ามกำแพงมา แต่เล็งเป้าพลาดไปลูกบอลเลยกลิ้งขลุก ๆ ไปอยู่อีกมุม เด็กชายตัวน้อยก็วิ่งไปเก็บแล้วกลับมายืนรอพี่สาวคนสวยอยู่ที่เดิม“รอพี่รุ้งแป๊บนะครับ พี่หาทางปีนกลับไปก่อน” หญิงสาวตะโกนบอกน้องฟรังก์ที่ยืนอยู่อีกฝั่ง“ครับ”รุ้งพรายกระโดดขึ้นแล้วใช้แขนเกาะคานกำแพง แต่พอจะถีบเท้าปีนขึ้นเธอก็รูดลงไปกองอยู่กับพื้นหญ้าดังเดิม ทำอยู่อย่างนั้นหลายรอบก็ไม่สามารถปีนขึ้นได้สักที น้องฟรังก์ก็ส่งเสียงเรียกอยู่ตลอดเวลา ซึ่งหญิงสาวก็ตะโกนตอบไปว่าให้รอใกล้จะได้แล้ว กลั้นใจแล้วกระโดดคว้าคานกำแพงอีกรอบ คราวนี้หญิงสาวตั้งใจถีบเท้าขึ้นแรง ๆ แต่มือก็อ่อนจนปล่อยหลุดจากคาน“ว้าย !”แต่แทนที่ตัวเธอจะหล่นลงพ
Read more
ตอนที่ : 9 บอลเป็นเหตุ 3
ตอนที่ : 9 บอลเป็นเหตุ 3“พี่ว่าน้องฟรังก์ง่วงนอนแล้วล่ะ พาเข้าไปนอนในบ้านเถอะ เตะบอลไปหาวไปหลายรอบแล้ว”“ง่วงนอนเหรอคะ แต่แม่ยังไม่กลับเลย”“ก็รุ้งไงพาเข้านอนทำไมต้องรอแม่”“จริงด้วยค่ะ ไปน้องฟรังก์ไปนอนกัน”หญิงสาวเดินไปจูงมือของคนง่วงนอนเข้าไปภายในบ้าน กระเป๋าของน้องฟรังก์มีขวดนมติดมาด้วย รุ้งพรายนึกสงสัยเล็กน้อยที่น้องฟรังก์อายุห้าขวบแล้วยังติดนมขวดอยู่“น้องชายพี่รุ้งตอนห้าขวบไม่กินนมขวดแล้วนะน้องฟรังก์” รุ้งพรายมองขวดนมในมือตัวเองแล้วหรี่ตามองน้องฟรังก์ไปด้วย ยังไม่ยื่นให้ในทันที“ถ้าไม่กินก็นอนไม่หลับครับพี่รุ้ง จะกินนม ๆ” เด็กน้อยกระโดดเหยง ๆ แบมือขอขวดนมไปด้วย“เอา ๆ กินก็กิน” หญิงสาวยื่นขวดนมในมือให้ ดึงที่นอนเด็กในกระเป๋าออกมาปูกลางห้องรับแขก นมเข้าปากไม่ทันไรน้องฟรังก์ก็หลับปุ๋ยลงไปในทันที“เฮ้ย หลับง่ายหลับดายขนาดนี้เลยเหรอน้องฟรังก์” หญิงสาวส่ายหน้าอย่างขำ ๆ ก่อนจะหันไปมองคนที่นั่งอยู่ตามลำพังตรงหน้าบ้าน รุ้งพรายเดินเข้าห้องน้ำเพื่อสำรวจดูตัวเองหน้ากระจก ผมหยักเป็นลอนถูกถักเปียหลวม ๆ เอาไว้ทั้งสองข้าง ไม่ได้ยุ่งเหยิงเหมือนเมื่อวานตอนทำความสะอาด ส่วนชุดที่สวมใส่ก็เป็น
Read more
ตอนที่ : 10 ทำผิดก็ต้องขอโทษ
ตอนที่ : 10 ทำผิดก็ต้องขอโทษ5ทำผิดก็ต้องขอโทษ เช้าวันนี้นางอำไพเตรียมทำเปียกปูนกะทิสดให้ลูกค้าตามยอดสั่งแล้วก็จัดแจงแบ่งใส่ตะกร้าไว้เพื่อให้ลูกสาวนำไปขอโทษนางพิมพ์พรเรื่องปีนกำแพงบ้านเมื่อวานนี้ รุ้งพรายเองก็เลือกแต่งตัวในชุดสุภาพเรียบร้อย หญิงสาวสวมเสื้อผ้าลูกไม้สีขาวแขนกุดกับกระโปรงสีครีมยาวคลุมเข่าเล็กน้อย “แม่เอาขนมใส่กล่องคนเดียวได้แน่นะ ทำทันหรือเปล่า” รุ้งพรายยังเป็นห่วงมารดาที่ยังทำงานไม่เสร็จ “ทันสิรุ้ง ลูกค้านัดมาเอาตอนสิบโมงมีเวลาเหลือเฟือ อีกอย่างรุ้งก็ตื่นมาช่วยแม่ทำตั้งแต่ไก่โห่แล้วด้วยรีบไปเถอะสาย ๆ แบบนี้เหมาะสำหรับกินของว่าง” “งั้นรุ้งไปก่อนนะคะแม่” รุ้งพรายหิ้วตะกร้าแล้วเดินออกจากประตูบ้าน ไปหยุดยืนกดกริ่งที่บ้านของนางพิมพ์พร เพราะแม่บ้านยังไม่กลับมาจากต่างจังหวัด คนเดินมาเปิดประตูให้จึงเป็นเตชัส ชายหนุ่มยืนอึ้งอยู่นานกว่าจะนึกออกว่าใครยืนอยู่หน้าประตูบ้านของตัวเอง “เธอเองเหรอรุ้ง” “พี่เต” รุ้งพรายก็ออกอาการงุนงงเล็กน้อย เตชัสเปลี่ยนไปมากจากเมื่อเจ็ดปีก่อน หนุ่มผอมแห้งสูงโย่งในอดีตจะกลายมาเ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status