Se connecterShare
บทที่ 6 ผู้ชายร้ายกาจ
Dernière mise à jour:
2024-11-13 17:47:26บทที่ 6
ผู้ชายร้ายกาจ หลายนาทีที่แดเนียลนั่งเซ็นเอกสารเกี่ยวกับการซื้อรถจนมันเสร็จสิ้น นิวเคลียร์ลุกขึ้นยืนและบิดตัวเบาๆ เพื่อไล่ความเหนื่อยล้าที่ต้องนั่งรอชายหนุ่มนาน "ไปยัง ว้าย!" เธอหลุดเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจจนพนักงานหลุดเสียงร้องตามด้วย ก็จู่ๆ พ่อตัวดีก็โยนกุญแจรถลัมโบร์กินีมาให้เธอโดยไม่ทันตั้งตัว หากรับไว้ไม่ได้จะทำยังไง ใครก็รู้ว่ามันแพงแค่ไหน นิวเคลียร์ขมวดคิ้วยุ่ง "อะไรของนาย อยากเสียเงินเพิ่มเหรอ" เธอถามหน้าเครียดไม่ได้กำลังยิ้มพอใจเหมือนคนตรงหน้า "ลองขับหน่อย" ว่าจบแดเนียลก็เปิดประตูก้าวเข้าไปนั่งรอนิวเคลียร์ในรถ เธอก้มมองกุญแจในมือแล้วกลอกตาไปมา "อย่ามาร้องเป็นแต๋วแตกให้ได้ยินก็แล้วกัน" "ไม่เคยอยู่แล้ว" หลังจากคาดเข็มขัดเสร็จ นิวเคลียร์ก็สตาร์ตรถ เธอหลุดยิ้มแล้วค่อยๆ ขับรถลงมาจากโชว์รูม เมื่อถึงถนนใหญ่ก็เหยียบคันเร่งขับกลับคอนโดอย่างเร็ว เธอค่อนข้างชอบความเร็วเพราะมันท้าทายดี ในขณะที่แดเนียลนั่งมองหน้าเธออย่างยิ้มๆ "ชอบไหม" เขาถาม "ชอบอะไร" เธอละสายตาจากทางข้างหน้ามาถามกลับ แดเนียลยกมือขึ้นมาลูบผมนิวเคลียร์เบาๆ ก่อนจะรั้งใบหน้าเธอมาจูบหนักๆ ขณะที่เธอขับรถอยู่ ความไม่ทันตั้งตัวทำให้รถส่ายไปมาเล็กน้อย "อยากตายเหรอ" นิวเคลียร์ถามเสียงเข้ม "ขอตายตอนขึ้นสวรรค์กับเธอดีกว่า" มุมปากหนายกยิ้มร้ายกาจ เขารู้สึกพอใจทุกครั้งที่ยั่วโทสะนิวเคลียร์ได้ "หึ..." แดเนียลแค่นหัวเราะชอบใจที่อีกฝ่ายเริ่มมีน้ำโหได้ "เสียสติไปแล้วเหรอถึงชอบให้คนอื่นด่าอะ" "สำหรับฉันเธอไม่ใช่คนอื่น" "เลิกพล่ามได้ปะ น่ารำคาญ!" "แม่นกน้อยในกรงทองของฉัน เดี๋ยวนี้ปีกกล้าขาแข็งแล้วงั้นสิ" แดเนียลยื่นมือมาเกลี่ยพวงแก้มนิวเคลียร์เบาๆ แล้วบีบอย่างแรงจนเธอหลุดปากร้องบอกว่าเจ็บ "นายทำรุนแรงไปแล้วนะแดน!" นางแบบสาวสะบัดหน้าออกจนแดเนียลยอมคลายฝ่ามือแล้วชักมือกลับไป เขาหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยัน "น่ารักๆ แบบนี้ค่อยน่าเอ็นดูหน่อย" ไม่ว่าเปล่ายังเลื่อนใบหน้ามาหอมแก้มเธอหนึ่งฟอดใหญ่ จากนั้นจึงปลดเข็มขัดออก ลดกระจกรถลงจนลมพัดเข้ามาด้านในรถเกิดเสียงดัง "เธอยังไม่ตอบ" "อะไรอีกล่ะ" นิวเคลียร์ชักสีหน้าใส่ด้วยความรำคาญ "ชอบไหม" "ชอบอะไร นายเองก็ไม่ตอบฉันเหมือนกันนั่นแหละ" เธอย้อนถามเสียงแข็ง นับวันเขายิ่งเขย่าประสาทเธอทำให้หงุดหงิดไม่พอ ยังทำให้ประสาทเสียอีก ตอนนี้เข้าใจดีแลนแล้วว่าทำไมเขาถึงเอือมระอาใจกับน้องชายคนนี้นัก แดเนียลกับคำว่าเวรตะไลก็ไม่เกินจริง! "ชอบรถที่ฉันซื้อ" "ก็งั้นๆ ทำไม" เธอถามกลับ "ถ้าชอบก็เอาไปขับ เบื่อจะขับแล้ว" คำพูดคนรวยนี่มันช่างพูดง่ายจริงจริ๊ง...นิวเคลียร์ลอบถอนหายใจแล้วไหวไหล่น้อยๆ "ไม่เอาอะ ถ้าจะเอาเดี๋ยวเก็บเงินซื้อเอง" "เล่นตัว" "เรื่องของฉัน" เธอเบ้ปากใส่แดเนียลก่อนโทรศัพท์เครื่องหรูในกระเป๋าสะพายใบเล็กดังขึ้นขัดจังหวะที่แดเนียลจะพูด เขากับเธอหันไปมองพร้อมกัน แต่แดเนียลกลับแย่งโทรศัพท์มือถือนิวเคลียร์ไปกดรับสายแล้วจึงกรอกเสียงเข้มทักทายคนปลายสาย "ไง" (นิว...นั่นนิวใช่ไหม) นิวเคลียร์แย่งโทรศัพท์จากมือแดเนียลแล้วยกมือขึ้นมาป้องปาก ก่อนจะกรอกเสียงหวานกลับไป "สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าโทร. มาหานิวมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ" (นิวจริงๆ ด้วย) "ไม่ทราบว่าเราสองคนรู้จักกันเหรอ แล้วนี่คุณเป็นใคร" นิวเคลียร์ขมวดคิ้วยุ่ง แต่ไม่ทันที่จะได้รู้จักคนปลายสายโทรศัพท์มือถือก็ถูกแย่งไปต่อหน้าต่อตาโดยแดเนียล "อยู่กับกูห้ามคุยโทรศัพท์กับคนอื่น กูไม่ชอบ" แดเนียลหลุดพูดคำหยาบคายด้วยความไม่พอใจ "แดน! แล้วจะรู้ไหมว่าใครโทร. มา" "ถ้ามันอยากรู้จักเธอ นั่นก็คงถึงคราวซวยมันแล้วจริงๆ ที่กล้ามาวอแวกับคนของฉัน" "แล้วมันใช่เรื่องไหม อย่าล้ำเส้นกันดีกว่านายก็มีชีวิตของนาย ฉันก็มีชีวิตของฉันเราไม่ล้ำเส้นกัน" "เหรอ ว้า...ลืมไปเลยนะเนี่ย" แดเนียลทำไขสือใส่นิวเคลียร์จนอีกฝ่ายรู้สึกไม่พอใจ แต่เรื่องกวนตีนเธอเขาถนัดมากกว่าการทำตัวดีๆ อีก "เลิกกวนประสาทสักวันจะตายไหมฮะ!" "น่ารำคาญว่ะ" "รำคาญก็กลับไปดิ ใครให้พามาด้วย อยากมามากมั้ง" หญิงสาวประชดประชัน เหอะ! คนอย่างแดเนียลเนี่ยนะจะจริงจังกับผู้หญิง ร้อยปากว่าเธอก็ไม่เชื่อ และต่อให้แดเนียลมาคุกเข่าพูดต่อหน้า เธอยังไม่อยากเชื่อเลยว่าคนอย่างเขามีหัวใจและรักใครเป็น "เลิกทำหน้าบึ้งแบบนั้นได้แล้ว เห็นแล้วไม่สบายตา" "เหอะ! ปากบอกไม่สบายตาแต่นายรู้ไว้นะว่าฉันเป็นแบบนี้เพราะนายก่อเรื่องต่างหาก ไม่มีสิทธิ์มาพูดด้วยซ้ำ! อื้อ!!" นิวเคลียร์ถูกบีบปากอย่างแรง "ไอ้แดนปล่อยนะ" "ปากแซ่บแบบนี้สงสัยอยากถูกกระแทกให้หลาบจำใช่ไหม" "บอกให้ปล่อยไง เจ็บนะ" นิวเคลียร์ชักสีหน้าใส่แดเนียลเพราะเขาเล่นแรงไปจริงๆ "หึ! ปล่อยก็ได้...แต่ปล่อยในนะ" "ตลกมากไหม ออกไปห่างๆ จากฉันเลยนะ รู้ไหมว่าแกล้ำเส้นฉัน วันนี้แกลองนับดูนะว่าล้ำเส้นกันกี่ครั้งแล้ว" แดเนียลทำลอยหน้าลอยตาไม่ได้สนใจคำพูดคนตัวเล็ก เขาไม่สนห่าเหวอะไรทั้งนั้น อยากทำก็ทำไม่อยากทำก็ไม่ทำ…แล้วเขาต้องแคร์อะไร (ตัวพ่อจะแคร์เพื่อ…) "ถ้ามันตลกกูคงหัวเราะไปแล้ว" "หุบปากนายเหอะแดน ไม่อยากคุยแล้วว่ะ" นิวเคลียร์รู้สึกหงุดหงิดใจที่แดเนียลแทนตัวเองด้วยคำหยาบคายทั้งที่ตกลงกันแล้วว่าจะไม่แทนตัวเองว่ากูหรือเรียกคนอื่นว่ามึง "เออ! ก็ได้วะ" แดเนียลยอมปล่อยนิวเคลียร์ให้เป็นอิสระ เขาชักสีหน้าใส่อย่างหงุดหงิดเหมือนกัน แต่เธอต่างหากที่ต้องหงุดหงิดใส่คนเอาแต่ใจอย่างเขา และความเอาแต่ใจนี้ก็เป็นจุดเล็กๆ ที่มันเริ่มขยายเป็นวงกว้างให้นิวเคลียร์คิดจะห่างจากคนร้ายกาจอย่างเขา "ถ้านายมาเป็นแฟนฉันนะ เอาจริงๆ ไปกันไม่รอดหรอก อีกคนเป็นน้ำส่วนอีกคนเป็นระเบิด ชีวิตโคตรอลังการ!" นิวเคลียร์กอดอกพลางปรายตามองเจ้าของการกระทำรุนแรงเมื่อครู่ด้วยความไม่ชอบใจ เธอขับรถต่อไม่ได้ก็เพราะเขา "แต่ฉันชอบอลังการ เธอเป็นระเบิดส่วนฉันเป็นน้ำมัน ชีวิตแสนสุขสุดจะบรรยายเลยละ เรื่องเล่นใหญ่ พี่ชอบ..." นิวเคลียร์ได้แต่ถอนหายใจกับความไม่สลดใจของแดเนียล "ผู้ชายร้ายกาจอย่างแกไม่ได้อยู่ในสเป็กฉันเลย นายหลุดสเป็ก และอย่าหวังว่าจะอยู่ในสายตาฉัน" "จุ๊ๆ…เธออย่าลืมดิว่าเราเอากันกี่รอบแล้ว มิหนำซ้ำฉันยังเผลอปล่อยในไปตั้งหลายหนด้วย แต่ถ้าไม่อยากมีฉันเป็นผัว ก็ได้...แต่ถ้าท้องขึ้นมาเมื่อไหร่ หึหึ..." แดเนียลหยุดพูดแล้วแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ตัวร้ายมันไม่ได้มีแค่ในละครหรือนิยายหรอก แต่ไอ้บ้าแดนเนี่ยแหละมันคือตัวร้ายในชีวิตจริงของเธอ "ร้ายกาจ" "อ่า…เรามันร้ายกาจเหมือนกัน เขาเรียกอะไรนะ" "ศีลเสมอกัน" นิวเคลียร์ตอบอย่างเอือมระอา "ถูกแล้ว…หึ"
Latest chapter
ไฟร้ายพลาดรัก 20+ ตอนพิเศษ
ตอนพิเศษเนญ่านั่งเล่นของเล่นอยู่ในคอกกั้นเด็ก ขณะที่แดเนียลกำลังขมวดคิ้วยุ่งกับการต่อของเล่นที่พี่ชายตัวดีซื้อมาให้หลานสาว“คิดว่ากูฉลาดมากเหรอ ซื้อของที่มันต่อยากมาให้แบบนี้อะ” เขาต่อสายหาพี่ชายทันทีเพราะพยายามต่อแล้วมันก็ล้มเหลวทุกครั้ง ดีแลนแค่นหัวเราะในลำคออย่างขำขันที่ไม่ใช่เรื่องที่แดเนียลโง่ต่อของเล่นไม่ได้ แต่ขำตรงที่น้องชายโทร. มาหาเพราะต่อของเล่นไม่ได้แล้วหัวเสีย(คนฉลาดเขาจะอ่านคู่มือก่อนประกอบนะ)“ก็อ่านแล้วไอ้เหี้ย ต่อยากฉิบหายเลย”(เอาไว้ว่างจะเข้าไปหาแล้วกัน)“ช่วยมาทีเถอะ”“คุณพ่อพูดไม่เพราะ” เนญ่าลุกขึ้นเดินมานั่งลงตรงหน้าพ่อ เธอเงยหน้ามองพ่อแล้วทำหน้าดุใส่ เลียนแบบแม่ที่ชอบทำหน้าดุตอนที่พ่อพูดไม่เพราะ “ต้องโดนตีนะคะ” ว่าจบหนูน้อยก็ฟาดแขนพ่อเบาๆ สองที ทำเอาคนที่อยู่ในสายระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างหนัก แถมยังให้ท้ายกันอีกด้วย(ลุงอนุญาตให้ตีปากพ่อได้นะลูก พ่อหนูชอบพูดไม่เพราะ) เนญ่าอมยิ้มที่ได้ยินเสียงลุงดีแลน เธอแบมือขอโทรศัพท์จากพ่อเพราะอยากคุยกับลุง“อยากคุยกับลุงหนูต้องหอมแก้มพ่อก่อน”“หอมแก้ม” เด็กน้อยเขยิบตัวไปนั่งลงบนหน้าตักพ่อแล้วหอมแก้มซ้ายขวาไปฟอดใหญ่จนน้ำล
ไฟร้ายพลาดรัก 20+ บทที่ 30 บทส่งท้าย เติมเต็มให้กันและกัน
บทที่ 30บทส่งท้าย เติมเต็มให้กันและกัน"เนญ่าขา" เสียงหวานของแม่ทำให้เนญ่าที่ตั้งท่าจะงอแงรีบคลานไปหาแม่และอ้าแขนออกกว้างเพื่อให้นิวเคลียร์อุ้ม เธอเบะปากร้องไห้แล้วชี้ไปหาพ่อคล้ายว่าจะฟ้องแม่ว่าพ่อแกล้ง"พ่อเปล่าทำเลยนะ ก็หนูคลานแล้วล้มเองอะลูก" มาเฟียหนุ่มรีบอธิบายให้แฟนสาวฟัง แต่กระนั้นเนญ่าก็ยังไม่หยุดร้องไห้เหมือนเจ็บปวดนักหนา เธอซบหน้าลงกับคอแม่ ทว่าในตอนที่นิวเคลียร์ไม่ได้มองเธอกลับคลี่ยิ้มให้พ่อ "นั่น!" แดเนียลโพล่งขึ้นพลางชี้นิ้วไปหาลูกสาวจนนิวเคลียร์ตกใจมองหน้าลูก"อะไรแดน""ลูกแสยะยิ้ม ร้ายกาจมากเนญ่า""หึหึ…แล้วลูกใครละคะ ลูกพ่อก็ได้พ่อมานั่นแหละ""เออนะ งั้นมานี่เลย" ทำท่าจะอุ้มแต่เนญ่ากลับปีนขึ้นไปขี่คอแม่แล้วกรีดร้องออกมาเสียงดังด้วยเพราะกลัวพ่อจับได้ "เด็กน้อย" แดเนียลยิ้มตามลูกจนตาหยี"แดน""ว่า?""เราไปเที่ยวทะเลไหม ยายหนูน่าจะไปเที่ยวกับเราได้แล้ว""เอาสิ""เที่ยวทะเลไหนดี""ทะเลที่ไทยเนี่ยแหละ ภูเก็ต? กระบี่? หรือไม่ก็ใกล้บ้านเราที่สุดเลยชลบุรี""งั้นเราไปเที่ยวทะเลภูเก็ตกันดีกว่า นายมีญาติที่นั่นด้วยนี่" แดเนียลพยักหน้าเข้าใจก่อนที่จะรั้งตัวคนรักลงมานั่งบนหน้าตักต
ไฟร้ายพลาดรัก 20+ บทที่ 29 ความสุข
บทที่ 29ความสุขหลายนาทีต่อมาแดเนียลยิ้มหน้าระรื่นเดินเข้ามาในสวนหลังบ้าน ทุกคนหยุดเคลื่อนไหวแล้วหันไปมองเขาพร้อมกัน เนญ่ากรีดร้องเสียงหลงเมื่อเห็นหน้าพ่อ"หายหัวไปไหนมา" ดีแลนถามน้องชายแต่แดเนียลกลับไหวไหล่ใส่น้อย ๆ เดินผ่านหน้าพี่ชายไปหาลูกสาวตัวน้อย"อยู่กับคุณย่าเล่นสนุกไหมครับ""หายไปไหนมาเนี่ย ไม่ใช่พาว่าที่ลูกสะใภ้แม่ไปทำอะไรมิดีมิร้ายนะแดน" แดเนียลอมยิ้มแล้วเคลื่อนใบหน้าเข้าไปหอมแก้มแม่ฟอดใหญ่"โธ่แม่ ผมกับนิวไม่มีเวลาจู๋จี๋กันเลยนะครับ แทบจะไม่ได้พักกันเลย""แกเนี่ยจริงๆ เลยนะแดน""ขอนิดหนึ่งนะ""แล้วจะเอายังไงกันสองคนเนี่ย" ขวัญข้าวหันไปถามลูกชายคนโต ดีแลนเลิกคิ้วเป็นคำถาม "แกสองคนจะเอายังไง อายุก็ไม่น้อยแล้วนะ""แม่หมายถึงอะไร""ก็เรื่องแต่งงานยังไงล่ะ ผู้หญิงเรามีแต่เสียหาย" ประโยคสุดท้ายขวัญข้าวหันมองหน้าซัมเมอร์"จริงๆ หนูคุยกับพี่ดีนไว้แล้วค่ะ" พอเห็นเธอว่าแบบนั้นขวัญข้าวจึงพยักหน้าให้ เธอเองก็ไม่อยากบีบบังคับลูกเพราะโตกันหมดแล้ว แต่เพราะเป็นห่วงความรู้สึกว่าที่ลูกสะใภ้ทั้งสองมากกว่า"แล้วเราล่ะ" เมื่อเห็นนิวเคลียร์เดินเข้ามาพอดิบพอดีขวัญข้าวจึงเอ่ยถาม หญิงสาวทำหน้างง
ไฟร้ายพลาดรัก 20+ บทที่ 28 แม่ของลูก NC
บทที่ 28แม่ของลูก NCเช้าแสนสดใสของวันที่ต้องพาลูกน้อยไปเยี่ยมปู่กับย่าที่บ้านหลังใหญ่ แดเนียลกับเนญ่ายังคงนอนอยู่บนเตียงท่าเดียวกัน แถมยังทำคิ้วขมวดเหมือนกันอีกต่างหาก นิวเคลียร์อมยิ้มอย่างนึกเอ็นดูสองพ่อลูก ไม่แปลกใจเลยที่คนอื่นจะทักแรงว่าลูกสาวไม่เหมือนเธอเลย ทั้งรอยยิ้มและโครงหน้าได้แดเนียลมาเต็มๆ จะมีก็แต่รอยยิ้มสดใสที่เนญ่าได้จากเธอไป"แดน เช้าแล้วนะไหนบอกว่าจะพาไปบ้านแม่แต่เช้าไง" เธอเขย่าขาแดเนียลเบาๆ เป็นการปลุกให้ตื่น แต่ไม่ว่าจะปลุกด้วยวิธีไหนเขาก็ยังนอนนิ่งทั้งพ่อทั้งลูกขี้เซากันมากๆ "งั้นนิวไปอาบน้ำแต่งตัวรอนะ" เธอหันหลังให้ไม่ถึงนาที แดเนียลก็พึมพำเสียงพร่า"เมื่อกี้น่ะ…แทนตัวเองว่านิวน่ารักดีนะ""ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่" นิวเคลียร์ขมวดคิ้วถาม"เมื่อครู่ ตอนที่เธอบอกว่าจะไปอาบน้ำรอ""อา…งั้นพาลูกไปอาบน้ำด้วยแล้วกัน""ไม่อยากไปเลยอะ เนอะลูก" แดเนียลโอบกอดเนญ่าที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างกายไว้หลวมๆ ก่อนที่จะหอมแก้มเธอฟอดใหญ่จนตื่น เด็กน้อยลืมตาขึ้นมองหน้าพ่อแล้วคลี่ยิ้มอย่างอารมณ์ดี เนญ่ามักจะยิ้มหวานละมุนให้พ่อกับแม่ทุกครั้งที่เธอตื่นนอน และยังยอมให้พ่อพาไปอาบน้ำแปรงเหงือกอย่างว
ไฟร้ายพลาดรัก 20+ บทที่ 27 สุดหวง
บทที่ 27สุดหวงหลายเดือนต่อมา"คิ้วขมวดแบบนี้หมายความว่ายังไงลูก" แดเนียลขมวดคิ้วตามลูกสาวตัวน้อย เล่นกับพ่อได้ไม่ถึงนาทีเธอก็ขมวดคิ้วเป็นปมแถมยังทำหน้าบึ้งตึงใส่เขาอีก "มันต้องผ่อนคลายนะลูก ผ่อนคลายนะครับ" เสียงของพ่อพร้อมกับสัมผัสของฝ่ามือหนาที่แนบลงสองแก้มป่องทำให้เนญ่ายิ้มออก เธอหัวเราะชอบใจที่เห็นพ่อทำสีหน้าตลกๆ"ยิ้มหวานจริงเชียวคนสวย""อ้าว" แดเนียลเงยหน้ามองพี่ชายกับเลขาฯ คนสวยอย่างเป็นคำถาม "มาหากู?""อย่าสำคัญตัวขนาดนั้น""ไม่ได้มาหาแล้วมาทำไม""เลิกกวนตีนแล้วส่งตัวเนญ่ามาให้กูอุ้ม" ดีแลนอ้าแขนรอรับตัวหลานสาว แต่ทว่าน้องชายตัวดีไม่ยอมให้เขาอุ้ม แถมยังเดินหนีอีกต่างหาก"ก็บอกไปแล้วว่าอยากได้ก็ไปทำเอาเอง มาขออุ้มลูกคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง" ดีแลนพยายามสะกดกลั้นความโกรธไว้ภายใต้สีหน้าเรียบนิ่งก่อนจะหันมองหน้าซัมเมอร์ "แค่อยากมาหาเนญ่า?" แดเนียลถามพี่ชายอีกครั้ง"อืม ซัมอยากมาเล่นกับหลาน""อา…เธอควรจะมีลูกให้เขาได้แล้วนะซัม จะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายกับลูกฉันแบบนี้""แดน" ผู้เป็นพี่กดเสียงต่ำเรียกชื่อน้องชายเป็นการเตือน"เอาเถอะๆ ไหนๆ ก็มาแล้ว" คราวนี้แดเนียลยอมให้ดีแลนอุ้มหลาน แต่ทว่าใ
ไฟร้ายพลาดรัก 20+ บทที่ 26 กำลังใจ
บทที่ 26กำลังใจหนึ่งเดือนต่อมา"นอนเถอะลูก นอนหลับพักผ่อนพรุ่งนี้จะได้มีแรงตื่นขึ้นมางอแงอีก" ชายหนุ่มทั้งพูดทั้งอุ้มลูกน้อยเดินไปมาอยู่ในห้องนอนในเวลาตีสองกว่าๆ เนญ่ายังตาแป๋วไม่ยอมนอนคล้ายว่าเธออยากกลั่นแกล้งพ่อกับแม่"อื้อ~" เด็กน้อยในวัยหนึ่งเดือนกว่ายังทำตาแป๋วใส่พ่อไม่ยอมนอนง่ายๆ ขณะเดียวกันพ่อกับแม่ง่วงแทบจะลืมตาไม่ขึ้น ยอมรับว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่เขากับนิวเคลียร์ทุ่มเทเวลาทั้งหมดกับลูกมากๆ แทบไม่มีได้คุยกันเรื่องอื่นเลยนอกจากดูแลลูกสาว"เอาลูกมาให้ฉันอุ้มก็ได้""เธอนอนเถอะ""ไม่เป็นไร นายไม่ได้นอนมาสองวันแล้ว…ไปพักเถอะ" นิวเคลียร์อุ้มลูกมาแนบอกแล้วเชิดหน้าไปที่เตียงนอนเป็นการบอกให้แดเนียลไปพักผ่อน "ไม่เป็นไรหรอก ฉันไหว" เธอย้ำชัดว่าตัวเองไหว"ปลุกด้วยแล้วกัน" เขาบอกเธอผ่านความเหนื่อยล้าแล้วไปนอนตามที่นิวเคลียร์บอก ทุกอย่างที่คิดเอาไว้พังหมดเพราะชีวิตจริงหลังได้อยู่กับลูกตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงมันไม่ง่ายอย่างที่เขาคิดเอาไว้เลย เข้าใจแล้วว่าพ่อกับแม่ต้องอดทนมากแค่ไหนที่เลี้ยงเขากับพี่ชายให้เติบโตมาได้ทุกวันนี้"หนูอย่ากวนพ่อนักเลย พ่อเขาเหนื่อยนะคะ" เด็กน้อยอ้าปากห
