로그인공유
บทที่ 60
게시일:
2026-01-09 12:41:57
최신 챕터
ไม่เคยอยู่ในหัวใจ บทที่ 66
หลังจากแวะทำบุญที่วัดเนื่องในโอกาสครบรอบวันตายให้ตากับยายเสร็จ จันทร์นิลก็พาสามีและลูกๆ กลับมาพักผ่อนที่บ้านเกิดในอำเภอปากช่องหลายปีที่ผ่านมาบ้านหลังนี้เปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก จอมพลให้ช่างเข้ามาปรับปรุงและตกแต่งภายในใหม่ทั้งหมด เพื่อความสะดวกสบายของคนในครอบครัวยามต้องแวะเวียนมาทำบุญและค้างคืนที่นี่เป็
ไม่เคยอยู่ในหัวใจ บทที่ 65
5 ปีผ่านไป...หลังเลิกงานจอมพลก็ตรงไปรับลูกที่โรงเรียนตามปกติ ทว่าวันนี้ท่าทีของสองแฝดกลับผิดแปลกไป ทั้งคู่นั่งเงียบปากมาตลอดทางไร้เสียงเจื้อยแจ้วเหมือนอย่างเคยคนเป็นพ่อจึงได้แต่สงสัยเก็บงำความอยากรู้อยากเห็นไว้ในใจ เพราะถามอะไรไปลูกชายก็ไม่ยอมตอบกระทั่งมินิเวนคนหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบที่หน้าประตูคฤ
ไม่เคยอยู่ในหัวใจ บทที่ 64
“คุณเจ้านาย คุณเจ้าขุน บอกผมมาเดียวนี้นะ ต้องทำยังไงแม่ของพวกคุณถึงจะยอมใจอ่อน”ร่างสูงในชุดสูทพอดีตัวเพราะเพิ่งกลับจากที่ทำงาน จ้องเขม็งมาที่ลูกชายวัยหนึ่งขวบทั้งสองคนอย่างคาดคั้น “ถ้าไม่ยอมบอกผมจะปล่อยให้พวกคุณอด!” ไม่ทำพูดเปล่า จอมพลชักช้อนในมือออกห่างจากปากเล็กๆ ของลูกชาย พร้อมยกถ้วย
ไม่เคยอยู่ในหัวใจ บทที่ 63
‘หิวน้ำจัง’ นั่นเป็นความรู้สึกแรกที่จันทร์นิลรับรู้หลังลืมตาขึ้นมาจากห่วงนิทราอันยาวนาน “นิล! นิลเป็นยังไงบ้าง” หญิงสาวพยายามปรับโฟกัสสายตาแล้วมองหาเจ้าของเสียงเรียก และเมื่อความพร่ามัวนั้นจางหายไป เธอก็มองเห็นใบหน้าหล่อเหลาอันแสนคุ้นเคยลอยเด่นหลาอยู่ห่างจากระดับสายตาเพียงแค่
ไม่เคยอยู่ในหัวใจ บทที่ 62
เช้ามืดในวันถัดมาเหตุการณ์ที่ทุกคนต่างเป็นกังวลก็มาถึง เป็นเรื่องน่ายินดีที่ทายาทรุ่นต่อไปของตระกูลพณิชพัทร์กำลังจะถือกำเนิด แต่นั่นไม่มากพอที่จะลดทอนความหวาดหวั่นถึงความปลอดภัยของคนเป็นแม่ได้ กลางดึกของเมื่อคืนจันทร์นิลมีอาการปวดช่วงล่างบริเวณเอว ซึ่งนั่นเกิดขึ้นอยู่เป็นนิจนับตั้งแต่ครร
ไม่เคยอยู่ในหัวใจ บทที่ 61
ผิดกับเขาที่เอาแต่วิ่งหนี ทั้งๆ ที่รักเธอไปหมดทั้งใจ นึกแล้วก็เสียดายเวลา... จอมพลแยกตัวออกจากเพื่อนเมื่อลิฟต์ลงมาถึงชั้นที่ต้องการ เขากวาดสายตามองหาร่างอุ้ยอ้ายของคนรัก เพียงไม่กี่วิเขาก็เจอเธออย่างง่ายดาย จันทร์นิลอยู่ในสายตาเขาตลอด ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน แล้วทำไม... ทำไม
ไม่เคยอยู่ในหัวใจ บทที่ 44
“เปลี่ยนจากเกรงใจเป็นยิ้มให้เราเยอะๆ ได้ไหม ยิ้มสู้เพื่อสองแสบข้างในก็ได้” อริสาวางมือทาบทับลงบนหน้าท้องนูนป่องของจันทร์นิล “แล้วระหว่างที่เรากลับบ้าน อย่าร้องไห้หนักมากละรู้ไหม” ก่อนจะออกแรงลูบไล้เบาๆ ราวต้องการส่งผ่านกำลังใจ“ฝากบอกเสือโคร่งด้วยนะว่าน้านิลคิดถึง”“ได้ เดี๋ยวหอมแก้มให้ด้วยสองฟอด” อ
ไม่เคยอยู่ในหัวใจ บทที่ 43
เธอกำลังรู้สึกผิด... รู้สึกผิดที่เผลอไปมีความสุขกับการกระทำของเขา รู้สึกผิดที่แอบจุดประกายแห่งความหวังเล็กๆ ขึ้นภายในหัวใจ เพียงแค่ลูกตอบสนองสัมผัสของเขา ภาพครอบครัวอันแสนอบอุ่นก็ฟุ้งกระจายในจินตนาการ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ไม่ควรแต่ไม่นานจันทร์นิลก็ถูกความจริงฉุดกระชากกลับมา ความจริงที่ว่า... คือจอมพล
ไม่เคยอยู่ในหัวใจ บทที่ 42
เมื่อเข้าสู่ฤดูหนาวพระอาทิตย์จะลับลาขอบฟ้าไวกว่าปกติ ช่วงกลางคืนจะยาวนานกว่ากลางวันจึงส่งผลให้เวลาชีวิตของใครหลายๆ คนเปลี่ยนตามไปด้วย รวมถึงวิถีชีวิตของว่าที่คุณแม่ลูกสองก็เช่นกัน...ในขณะที่จันทร์นิลกำลังไล่ปิดประตูหน้าต่างทุกบานภายในบ้านบนชั้นสอง สายตาก็ดันเหลือบแลไปเห็นเงาตะคุ่มคุ้นต
ไม่เคยอยู่ในหัวใจ บทที่ 40
ก่อนหน้านี้จันทร์นิลยังแย้มยิ้มให้กับท้องฟ้าอากาศที่ปลอดโปร่งโล่งใสอยู่เลย แต่พอเปิดประตูรั้วออกมาแล้วพบกับใครบางคน ใบหน้าที่เคยแช่มชื่นกลับต้องสลดลงทันควันเป็นการเริ่มต้นเช้าวันใหม่ได้แย่มาก... คนท้องนึกค่อนขอดในใจ“มาทำไมคะ” เธอถามขึ้นขณะลงกลอนประตูบ้านด้านใน แล้วล็อคแม่กุญแจซ้ำอีกชั้นเพื่อความสบ
다른 추천
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย157.5K 조회수ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ67.9K 조회수ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว257.3K 조회수คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.4K 조회수เมียชังที่(ไม่)ต้องการ
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา107 조회수ภรรยาซื้อรัก
นิชา อลีนา127 조회수เมียชังของท่านประธาน
พัดลดา428 조회수เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน
สายธารลับ13 조회수
