ผมชื่อเฉินเล่ออวี่ แอบหลงรักพี่สาวข้างบ้านมาโดยตลอด
เธอแก่กว่าผมหนึ่งปี รูปร่างโคตรจะเซ็กซี่เร่าร้อน ทรวงอกอวบอิ่มคู่นั้นดูราวกับจะล้นทะลักออกมา
เธอมักจะสวมชุดนักเรียนญี่ปุ่นสุดเซ็กซี่ ใส่คู่กับถุงน่องสีขาวเนียนละเอียดจนเห็นผิวอมชมพูอยู่บ่อยครั้ง
ทำเอาผมหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น
บางครั้งผมก็อาศัยจังหวะที่เธอไม่ทันสังเกต แอบไปขโมยถุงน่องที่เธอตากไว้ตรงระเบียงมาเพื่อระบายความเหงา
พอนานวันเข้า ความปรารถนาในใจกลับยิ่งเพิ่มพูนขึ้นไม่มีลด ถุงน่องที่ผ่านการซักแล้วไม่ทำให้ผมมีความรู้สึกใดๆ อีก
ผมปรารถนาที่จะได้ลิ้มรสร่างกายที่หอมหวานนุ่มละมุนของเธอด้วยตัวเองมากกว่า
และแล้วโอกาสนั้นก็มาถึงอย่างรวดเร็ว
วันหนึ่ง พี่สาวข้างบ้านป่วยเป็นไข้สูง พ่อแม่ของเธอก็ไปทำงานต่างจังหวัดกันหมด ไม่สามารถกลับมาได้ในทันที
เธอจึงโทรศัพท์มาหาผม ให้ช่วยไปซื้อยาแก้หวัดและเอาข้าวไปส่งให้หน่อย
พอได้ยินข่าวนี้ ผมก็ดีใจจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว
นี่คือเหตุผลเดียวที่ให้ผมได้ก้าวเข้าไปในบ้านของเธอเท่านั้น แล้วยังมีโอกาสได้อยู่กับเธอตามลำพังในห้องอีกด้วย
ถึงตอนนั้นจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ผมนี่ตั้งตารอจนแทบไม่ไหวแล้ว
ในที่สุดกลางคืนก็มาถึง ผมถือกล่องข้าวและยาแก้หวัดมาที่บ้านของพี่สาวข้างบ้าน
เธอไม่ได้ล็อกประตูบ้าน พอผมผลักประตูก็เข้าไปได้ทันที
"พี่หลี่ซินเยว่ครับ อยู่ไหมครับ?"
ทันใดนั้น ก็มีเสียงอ่อนแรงดังแว่วออกมาจากห้องนอน
"เสี่ยวอวี่เหรอ? พี่อยู่ในห้องจ้ะ เข้ามาสิ"
ผมผลักประตูห้องนอนเข้าไป เห็นหลี่ซินเยว่นอนอยู่บนเตียง ใบหน้าของเธอแดงก่ำ บนหน้าผากยังมีผ้าขนหนูหนาๆ วางทับไว้ผืนหนึ่ง
ผ้าห่มคลุมร่างไว้อย่างระเกะระกะ เผยให้เห็นผิวพรรณที่ขาวเนียน
ที่ข้างเตียงมีเท้าเล็กๆ ที่ดูเนียนละเอียดราวกับหยกโผล่พ้นออกมาข้างหนึ่ง
ผมวางยาและข้าวไว้ที่หัวเตียง สายตาลอบมองเข้าไปใต้ผ้าห่มของเธออย่างอดไม่ได้
เมื่อจ้องมองร่างอันเย้ายวน ที่ตอนนี้ห่างจากผมเพียงแค่ผ้าห่มกั้น ผมก็รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัวอย่างห้ามไม่ได้
แม้แต่ส่วนนั้นก็เริ่มขยับขยายตัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
"พี่ป่วยขนาดนี้ทำไมไม่ห่มผ้าให้ดีล่ะครับ เดี๋ยวถ้าหนาวขึ้นมาจะทำยังไง"
ผมกุมเท้าเล็กๆ อันบอบบางของเธอไว้ แล้วสอดกลับเข้าไปในผ้าห่ม
จากนั้นก็ดึงชายผ้าห่มตรงหน้าอกขึ้นมาห่มทับร่างเธอไว้จนมิด
นิ้วมือแอบเฉียดผ่านความอวบอิ่มขาวผ่องของเธอโดยไม่ตั้งใจ มันทั้งลื่นเนียนและนุ่มนิ่มเหลือเกิน!
ร่างกายของผมเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต จนสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่
ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ ก็ผมยังเป็นเด็กหนุ่มเวอร์จิ้นอยู่นี่นา นี่เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสร่างกายผู้หญิง โดยเฉพาะพี่สาวข้างบ้านที่ผมแอบรัก ผมตื่นเต้นจนขาทั้งสองข้างสั่นพั่บๆ
หลี่ซินเยว่เห็นผมดูแลเธอขนาดนี้ มุมปากของเธอก็ปรากฏรอยยิ้มออกมา
"ขอบใจมากนะเสี่ยวอวี่ ถ้าไม่มีนาย พี่ก็ไม่รู้จะทำยังไงดีเหมือนกัน"
"ตอนนี้พี่รู้สึกไม่มีแรงเลย นายช่วยป้อนยาพี่หน่อยได้ไหม?"
เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
ผมหยิบยาขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ใช้ช้อนค่อยๆ ป้อนเข้าปากเธอทีละนิด
จ้องมองหน้าอกเธอยามที่เธอกลืนยาลงไป มันเหมือนกับน้องชายของผมที่ขยับขึ้นลงตามไปด้วย
ผมป้อนยาเสร็จอย่างรวดเร็ว ผ้าขนหนูบนหัวของเธอเริ่มเย็นชืดแล้ว
"เดี๋ยวผมไปช่วยเปลี่ยนน้ำอุ่นผ้าขนหนูนะครับ พี่นอนพักเถอะ"
ผมถือผ้าขนหนูมาที่ห้องน้ำ เตรียมจะเปิดน้ำอุ่นมาชุบผ้า
ทว่าสายตากลับเหลือบไปเห็นกองเสื้อผ้าที่เธอถอดทิ้งไว้ด้านข้าง ในใจก็พลันตื่นเต้นขึ้นมา
ตอนนี้เธอนอนหมดแรงอยู่บนเตียงขยับไปไหนไม่ได้ ในห้องก็ไม่มีคนอื่นอยู่เลย
แบบนี้ต่อให้ทำเรื่องชั่วร้ายอะไรลงไป ก็คงไม่มีใครสังเกตเห็นแน่ๆ
ผมใช้มือรื้อค้นเสื้อผ้าของเธอ ซึ่งล้วนแต่เป็นชุดที่ใส่แล้วและยังไม่ได้ซัก
ด้านบนมีชุดกระโปรงและเสื้อเชิ้ตทับไว้ แต่ที่อยู่ด้านในนั้นกลับเป็นกางเกงในและถุงน่องที่ทำเอาใจแทบละลาย