ANDRIETTE"Dixon! Dixon, wait!" sigaw ko habang tumatakbo upang habulin si Dixon. Nang makarating ako sa labas ay ni-anino ni Dixon ay hindi ko nakita.I heaved a sigh before holding my trembling knees. Saan naman pumunta 'yun? I massaged my temple before hiring a cab. "Miss, saan tayo?" tanong ng driver. I bit my lower lip before closing my eyes. Saan ba puwedeng pumunta si Dixon? Wala naman siyang ibang kaibigan bukod sa akin. Ang alam ko rin ay wala siyang ibang kamag-anak. Kung ganoon, saan? Saan siya puwedeng pumunta?"Kuya, dito po." I gave my phone to the driver and showed him the address. Doon lamang puwedeng pumunta si Dixon. Kung wala siya roon, hindi ko na alam kung saan ko siya hahanapin pa.Marahan akong sumandal sa kotse bago taimtim na nag-isip. Tama nga ba ang ginawa ko? Tama bang sinabi ko ang nalalaman ko? Pero nasaktan ko si Dixon. He probably felt that he's alone now. Damn, Dri. Napaka-impulsive ko. Kung sana ay hinintay ko munang mag-sink sa akin lahat ng nalama
Baca selengkapnya