บททั้งหมดของ ONCE UPON A TIME: บทที่ 1 - บทที่ 10

[PLEASE READ: Before you go the the next chapter it is important you to know that this novel is written under Fantasy category.]  These story is work of fiction names characters places events is just fictitious. All the characters in this story have no existence whatsoever ever outside the imagination of the author and have no relation to anyone having the same name or names  they are not even distantly inspired by an individual known or unknown to the author and all the incidents are merely invention.        @All right reserved 2021 .(The Author do not allow his/her work to be adapted or used without his/her permission.)

"Lapastangan!"galit na wika ni haring Dracon at sinampal ng napakalakas si Veska"Patawad,ngunit mahal ko siya." Pangangatuwiran parin ni Veska."Hindi mo pwedeng mahalin ang isang mababang uri na katalud niya!!! Siya ay alipin ng ating lahi! Isang malaking kahihiyan ito sa lahat!"madiing wika ng Hari. "Kahihiyan? Kung ganoon kahihiyan din ba ang batang dinadala ko sa aking sinapupunan ngayon?! Wika ni Veska halos lumubog sa galit ang hari sa kanyang narinig. Hindi tanggap ng Hari na isang alipin lamang ang mapapangasawa ni Veska. Ayon sa kanya isang malaking kahihiyan sa kanilang angkan na ang isang prinsesa o Prinsepe ay makikipag-isang dibdib sa isang mababa ang uri o ang tinuturing nilang alipin. Kumbaga isa lamang itong batas na ayaw suwayin ng hari. 

Elaxi POV*"Bilisan niyo ang pagkilos!" Wika ng isang kawal-bampira sa mga aliping nagtitimpla ng kanilang mga inumin.Pag-iyak,pagtangis at paghihirap ng mga aliping katulad ko ang halos naririnig ko sa bawat araw na dumarating at lumilipas. Sa tingin ko habang-buhay na nga talaga kaming makukulong sa bangungot na ito."Anak,bakit ka tulala" tanong ni Ina at tinignan ang direksyon kung saan ako nakatingin."Batid kong nais mo silang tulungan,pero nak! Bago ang iba sarili mo muna"wika ni ina at ipinagpatuloy ang kanyang ginagawa.Napa-isip ako kung tama ba si ina o mali.Ipinagpatuloy ko na lamang ang aking ginagawa ng marinig kong nagsisisigaw si Bon patungo kay ama at hingal na hingal pa ito."Mang Grego,may-y tao na namang nahuling tumatakas"saad nito habang hinahabol ang kanyang hininga."Anong parusa ang ipapataw sa kanya?"tanong ko naman.

"Saan ka nanggaling?"-nagulat ako ng makita si Celeste na kakagaling lamang sa aking silid."Nagpahangin lamang ako sa labas"dinahilan ko naman sa kanya."Kung ganoon,bakit wala kang kawal-bampira na kasama?"-tanong niyang muli."Celeste, inaantok na ako bukas mo nalang akong tanungin." Inis na sagot ko sa kanya.Si Celeste, kung umasta sa akin parang asawa ko na. Lagi niya akong pinapakialaman sa lahat ng gagawin ko kaya naman inis na inis ako kanya. Maging ang reyna at si ama ay pinagtutulakan siya sa akin ngunit ngayon,nakilala ko na si Elaxi at nakilala na rin niya ako.Maaring siya ang daan upang lumayo ang loob ni Celeste sa akin. Nagtungo na ako sa aking silid. Hindi ko parin malimutan ang mga mata ni Elaxi m

Someone's PoV* "Nais ko siyang makita ng malapitanMaaari bang pagbuksan muli ang pinto ng palasyo para sa mga bagong Alipin? Maari ba?" Nagmamakaawang sambit ko."Siya nga ang iyong anak? Batid ko ang pagkatao niya, sapagkat nakita ko na siya." Saad ni Tanda."Nag-usap na tayo tungkol dito hindi ba? Pakiusap huwag mo itong ipaalam sa kahit sino man." Paki-usap ko."Saksi ako sa paghihirap mo bilang ina, ngunit ang hinihingi mong muling pagbuksan ang mga tao na maging bagong tagapagsilbi sa loob ng palasyo ay hindi ko matitiyak" saad nitong muli. "Kung saksi ka sa paghihirap ko, muli akong nakikiusap, kumbinsihin mo ang hari".Elaxi PoV*Nitong mga nagdaang araw mas naging maghigpit ang mga kawal-bampira sa kautusan ng hari. Walang may alam kung bakit ganito na