SENSUAL REVENGE (FILIPINO) のすべてのチャプター: チャプター 111 - チャプター 120

NASIYAHAN ako sa nangyari bagaman nang mga sandaling iyon ay para na naman akong sinisilaban sa tindi ng init ng katawan na nararamdaman ko. Hindi naman nagtagal sa ganoong paraan ng pagpapaligaya sa akin si Marius. Sa huli kasi ay hinugot din niya ang daliri niya palabas ng hiwa ko saka walang anumang paliguy-ligoy na nga niyang sinunggaban ang aking naghihintay na talaba para suyuin ng gamit ang bibig nito.Nakagat ko ang aking lowerlip sa labis magkakahalong ligaya at paghahangad na nagtatalo ngayon sa katawan ko. Nagtatalo gawa ng kadahilanang hindi nila malaman kung sino ang magiging o dapat na maging mas dominante nang mga sandaling iyon.Pero para akin. Nang mga sandaling iyon ay hindi na mahalaga kung alin ang dominante sa mga ito. Masyado kasing mainit ang pakiramdam ko na para bang sinasabi ng pagkababae ko na mas pansinin ko ang ginagawa ni Marius. At sa tingin ko ay tama siya.Agresibo ang bibig ni Marius. At may palagay akong wala sa plano niya ang lubayan ako hangga’t

KUNG makabaon wagas! Iyon ang naghuhumiyaw na sigaw ng isip ko nang sa tingin ko ay malapit na ako labasan. Talagang sagaran at parang hindi na madaanan ang kasarian namin tuwing ilalapat iyon ni Marius sa akin. Wala na akong lakas!Nanghihina na ako! Pero gusto ko pa! Kaya hindi ako umaangal at sa halip ay tinatanggap ko nalang ang lahat.“Bilisan mo, lalabasan na ako,” bulong ko kay Marius nang maramdaman ko na naman ang susunod na kaligayahang nagbabadya sa buhay ko.Sa puntong iyon ay mariin niya akong hinalikan. At sa kalkulado nitong mga galaw, kung tama ang bilang ko, tatlong buo at magkakasunod na penetrations ay magkasabay na kaming nakarating sa dako pa roon.*****“OHHHH—Marius—,” habang inaabala ko ang sarili kong daliri na dinadama ang pagkababae ko. Ang mainit na tagpong iyon sa pagitan naming dalawa ni Marius ang nasa isip ko.Kailangan kong gawin ito ngayon, dahil ang totoo, kahit gusto kong hilahin dito si Marius para sa isang mainit na pagtatalik ay nahih

MABILIS na nagsalubong ang mga kilay ni Lena nang makilala ang lalaking nakatayo at nakatingin sa kanya sa di-kalayuan. Pauwi pa lamang siya galing sa kanyang shift. Kapuputok lang ng araw. At dahil sa ibang bansa ang kompanya na pinagtatrabauhan niya ay iba ang timezone sa Pilipinas.“Kumusta kana, Lena?” Nang makalapit sa kanya si Celso ay iyon agad ang naging pagbati nito sa kanya habang matamis na nakangiti.Titig na titig si Lena sa mukha nito. “Mabuti naman ako. Ikaw? Kumusta ka? Bakit ka nandito? Paano mo nalaman na dito ako nagtatraaho?” ang magkakasunod ko pang tanong.“Sa tiyahin mo,” ang maikli nitong sagot sa kanya.Agad na nagsalubong ang mga kilay ni Lena. Kasama na rin doon ang labis na pag-aalalang biglang nabuhay sa puso niya. “May nangyari ba sa Tiya Lourdes ko?” hindi naitago ng dalaga ang magkahalong nerbiyos at takot sa kanyang puso.Noong ngumisi si Celso. “Wala, walang nangyari sa kanya. Pero sa sinabi mong iyon, mukhang meron na akong ideya ngayong kung paa

ISANG amused na tawa ang pinakawalan ni Calum bago nito kinurot ng bahagya ang pisngi ni Lena.“Syempre tungkol sa iyo,” anitong naupo sa tabi niya saka siya inakbayan.Sa ginawang iyon ni Calum ay biglang nakaramdam ng tila kapaguran ang dalaga. Hindi niya alam kung para saan ang kapagurang iyon. Pero kung mayroon man siyang isang bagay na natitiyak, iyon ang ang kaligayahang bigla niyang naramdaman ngayon.“Alam mo bang ang kailangan lang nating dalawa ngayon ay isang mabuti at magandang usapan para magkaunawaan?” ang pagpapatuloy pa ni Calum.Hindi maunawaan ni Lena kung para saan ang sinasabi iyon ni Calum. Pero bigla ay parang nakita niya sa katauhan ng binata ang matalik niyang kaibigan. Walang iba kundi si Marius. Sa naisip ay muli siyang napaiyak.“Hey! Bakit na naman?” tanong ng binata saka mahinang tumawa.Hindi maunawaan ni Lena kung sa papaanong paraan hindi siya napipikon kahit pa tumatawa si Calum sa ganoong mga sitwasyon. Siguro kung ibang lalaki ito baka napikon

MASAYA ako sa lahat ng nangyayari sa buhay namin ni Marius. Sa totoo lang wala na akong mahihiling pa dahil ang lahat ay umaayon sa mga gusto ko. Sa lahat ng pinapanalangin at pinapangarap ko.“Mabuti naman at happy ka. Kunsabagay, wala naman akong ibang pinangarap kundi ang makita kang masaya. Alam mo ba iyon ha? Sana lagi kang maging masaya kasi love kita,” ani Calum na kausap ko sa kabilang linya.Awtomatiko na ang matamis na ngiting pumunit sa mga labi ko. Nasa veranda ako noon ng kwarto ko. Palubog na ang araw at abala na si Manang Sela sa pag-aasikaso sa kusina habang si MJ naman ay nasa crib nito. Gising na gising at nakikipaglaro sa mga laruang nakabitin doon.“So, tell me, kumusta ka naman diyan sa Davao,” ang naisipan kong itanong nang manatiling tahimik si Calum na nasa kabilang linya.“Okay naman. Ang totoo malapit na akong bumalik ng Manila. Maybe this week,” sagot niya.Lalong umaliwalas ang mukha ko sa narinig. “Really? Saan mo gustong tumuloy? Doon ba sa bahay ko?”“Hi