Todos os capítulos de Revenge of the Wife: Capítulo 11 - Capítulo 20

Chapter 12Agad kaming nakarating sa hotel. Sinalubong kami ng mga bisita. Magalang naman kaming bumati ni Cedrick sa kanila at ng kambal.Pumunta kami sa pwesto nila Mama at Papa. Andoon rin sina Mommy Federia at daddy Federilo. Agad nilang binati ang kambal na masaya namang bumati sa kanilang lahat."Mabuti naman at dinala niyo ang kambal dito. Hindi kami ma-uumay dito sa kakaupo." Nakangiting wika ni mommy."Gustong nilang sumama, kaya't wala na kaming magagawa pa ni sweetie." Tugon ni Cedrick sa ina niya."Mabuti naman po't pumunta kayo dito, Ma." Naka ngiti kong sabi kina mama. Napatingin ako kay Mesy at napa iling ako."Dalaga na talaga ng kapatid ko." Puna ko sa kaniya. Napa tawa siya't napa iling."Si ate, talaga. Ako na lamang palaging napupuna."Nagkatawanan na lamang kaming lahat. Naupo narin kami ni Cedrick sa table ku

Chapter 14Napa suntok ako sa pintuan ng hotel nang makitang naka alis na ng kotse ni sweetie. Pati narin ang kotseng sinakyan nila Kida at kambal.Biglang lumapit sa akin si Mommy at Daddy. Nagtataka sa kanilang nakikita."Anak? Anong nangyayari?" Tanong kaagad ni mommy nang makalapit na sila sa aking pwesto."Mom, sinigawan ko po si Ena. Dahil sa aking galit at inis. Nag-away po kaming dalawa.""Eh, asan na siya?" Tanong ni Dad."Umalis na po siya, hindi ko na nahabol. Pati ang kambal at si Kida, pina uwi na siguro niya."Niyakap ako nila Mom at Dad."Ano na po ang gagawin ko? Sigurado akong galit na galit ngayon sa akin ang asawa ko." Napa iyak narin ako sa sitwasyong ito.Hindi ko sinasadyang sigawan si Ena kanina. Bigla na lamang kasi akong nainis at nagalit dahil sa inasta niya. Napag salitaan ko pa

Chapter 16Six months ago...Nagising ako dahil parang may nag-pupunas sa akin. Iminulat ko ang aking mga mata. Bumungad sa akin ang nakakasilaw na silid dahil puro puti ang naka palibot dito. Iisa lang ang sumagi sa isipan ko at iyon ay, nasa hospital ako.  Napatingin ako sa gilid ng kama na kinahihigaan ko nang may mag-salitang lalaki.  "Gising ka na pala... Kamusta na ang paki-ramdam mo?" Napa-kunot ang noo ko nang makita ang itsura ng lalaki. Hindi pamilyar sa akin ang itsura niya.  "Sino ka? Bakit nandito ako sa hospital?" Taka kong tanong habang inililibot ko ang paningin ko sa buong silid. Lumakad siya papunta sa pintuan at ini-lock iyon, nang maka-labas na ang nurse na nagp

Chapter 18"HELLO?" Bungad ko sa kabilang linya. It's already ten o'clock in the morning. Here at Italy, kunot noo ko itong sinagot dahil inis ako ngayong araw."Hello, Ms. Marquez. Long time no call.." Napa irap ako sa hangin nang marinig ang sinabi niya sa kabilang linya.Kung minamalas ka nga naman..."Oh, Mr. Wilson. What brought you call, in the middle of the morning?" Pilit kong sabi habang pinasisigla ang aking boses.Kung saan badtrip ako ngayong araw, dadagdagan pa ng matandang lalaking mayabang na ito."I just want to inform you that, Mr. Villaurel set a meeting on Friday. This week, 9:00 am." Diretso na sabi nito, walang paligoy-ligoy, straight to the point.Napa tayo ako sa gulat nang marinig ang sinabi niya. "What?! Why?! Ang bilis naman yata! How I could book a flight to Philippines, if my visa don't ready yet!"Baki

Chapter 20NAKANGITI SIYANG pumasok ng aking opisina. No, this is not my wife. Iiling -iling ako nang makita ang, mukha nila Deigo at David nang makita nila si Ena na papasok ng aking opisina.Gulat ang kanilang mukha, naka mulagat ang kanilang mga mata. Habang naka tingin parin kay Ena na asa pintuan habang naka ngiti. Bakit ba kasi, andito na naman ang dalawang kaibigan kong ito? Iyan, tuloy nasaksihan nilang, may buhay na Ena.Ngayon palang araw, ang pag-papa DNA ko sa babaeng ito. Naka kuha narin ako ng sample ng dugo kanina, kina Cedrena at Rick. Nag-tanong panga sila, kung para saan iyon, pero sinabi ko na para ipatingin ko sa doktor kung may sakit sila.Napa tingin ako kay Deigo, nang ma mutawi sa kaniyang bibig ang isang kataga. "Bro.. Nag-mu-multo ba si Ena?""No, she's real bro.." Sagot ko naman. "Ayaw niyo kasing maniwala kasi sa akin kahapon.." Naiiling ko pang