บททั้งหมดของ Isa pala akong rich kid?!: บทที่ 31 - บทที่ 40

Bumangon si Gerald sa kama at sumugod siya sa banyo para sagutin ang tawag. "Magandang umaga, Mr. Crawford!" Marespetong bumati si Zack kay Gerald. "Mr. Lyle, salamat at tumawag ka ngayong araw. May gusto akong itanong sayo ...” tanong ni Gerald habang nakangiti."Mr. Crawford, sabihin mo sa akin kung ano kailangan kong gawin. Sabihin mo ang iyong mga bilin at magagawa ko agad ito! " Sinabi ni Gerald kay Zack ang lahat tungkol sa pera na ginastos niya sa Homeland Kitchen kagabi."Oh! Ganoon ba? Mr. Crawford, sa tingin ko hindi umabot ang gastos mo ng ten thousand dollars. Sabagay, ang high-end na red wine na inorder mo kagabi, na nagkakahalaga sa iyo ng nine thousand dollars, ay talagang manufactures ng Crawford family sa ibang bansa. Kaya ang halaga ng red wine ay ilang daang dolyar lang. Hahaha ... ”Ngumiti si Zack. Sa totoo lang, nahihiya talaga si Gerald na gumastos ng kahit maliit na pera. Gayunpaman, umuunlad na si Gerald sa ipinagkatiwala ni Jessica na ipagawa sa kanya

Nang pumasok si Gerald sa loob, napagtanto niya na maraming tao sa loob. Buhay na buhay ang kapaligiran. Mayroong isang daang mga kababaihan at kalalakihan na may iba't ibang edad, at ang waiter at waitresses ay pabalik- balik habang ang mga inumin ay lahat ng self-service.Kung tama ang nasa isip ni Gerald, ang mga taong ito ay mga boss at may-ari ng mga shops at establishments sa Mayberry Commercial Street. Sumulyap si Gerald sa paligid ngunit hindi niya mahanap si Zack. Inilabas niya ang kanyang cellphone habang sinubukan niyang tawagan si Zack, napagtanto niya na ang kanyang cellphone ay wala nang baterya.Ugh!Ginamit ni Gerald ang kanyang cell phone kagabi at nakalimutan niya itong i-charge! Kalimutan mo na! Napagpasyahan ni Gerald na hintayin na lang na lumapit si Zack at batiin siya pagdating nito mamaya. Makalipas ang ilang sandali ng paglalakad paglalakad niya, walang nagawa si Gerald kundi ngumiti lamang bago niya matagpuan ang isang tahimik na sulok upang maka-

Magalang na binati ng lahat ng tao sa silid si Zack, kasama na ang grupo ng mga binata, na tumayo din habang binabati si Zack. Tinigilan na ni Elena ang pag-atake kay Gerald sa oras na ito. "Anong nangyayari? Anong ginagawa niyong lahat?"Si Zack ay may napakalakas at kamangha-manghang aura sa paligid niya, tiningnan niya si Elena at ang mga tao na nakagrupo sa isang gilid. "Mabuti na lang at wala pa si Mr. Crawford! Kung hindi man, ano ang iisipin niya sa inyong lahat?" Sinigawan ni Zack ang grupo ng mga binata bago niya sinulyapan ang binata na nakasuot ng puti.Ang binata na nakasuot ng puti ay ramdam ang kanyang pagkakamali sa oras na ito dahil wala naman siyang ginawa para hindi ito mangyari. Gayunpaman, bahagi rin siya ng grupo na nanggulo. Mabilis na iniba ni Warren ang usapan. "Mr. Lyle, hindi ba't sinabi mo na malapit na dumating si Mr. Crawford?"Masungit na sumagot si Zack, "Parang hindi ko matawagan sa ngayon si Mr. Crawford. Sa palagay ko pinatay na niya ang kan

Kung talagang gusto niyang may mangyari sa oras na ito, pipiliin niya sana si Elena, pero si Gerald ay hindi ganoong uri ng tao. Gayunpaman, kinailangan silang parusahan ni Gerald kaya naisipan niyang bigyan ang mga ito ng ganitong uri ng parusa upang lagi nilang maaalala ang araw na ito. “Huhu "Pagkalipas ng kalahating oras, ang mga dalaga ay naglakad palabas ng kwarto. Lahat sila ay may masakit at malungkot na ekspresyon sa kanilang mga mukha. Sa oras na ito, ang lahat ng mga second generation na young lords ay nagulat. Bwisit! Si Mr. Crawford ay sobrang kamangha-mangha. Talagang pinarusahan niya ang lahat ng limang magagandang dalaga sa loob ng kalahating oras at ang dalaga ay halos hindi makalakad sa isang tuwid na linya!Ang binata na nakasuot ng puti ay lihim ding hinahangaan si Gerald. Dahil interesado pa rin si Gerald kay Elena at sa iba pang mga dalaga, hindi na siya naglakas-loob na magkaroon ng anumang ideya na makuha ang mga dalagang ito.Nakatutuwa ang pangyayari

”Thirty thousand dollars? Sino ang nagsabing nanalo ako ng thirty thousand dollars? Mga hula lang iyon. Three thousand dollars ang kinuha ko mula sa bangko pero sino ang nagsabing nanalo ako ng three thousand dollars mula sa lotto? " Sagot ni Gerald na may nagmamalaking ekspresyon sa kanyang mukha. Nang makita ni Whitney ang ekspresyon sa mukha nito, ramdam na ramdam niya agad ang paglubog ng puso niya.Oo naman, tama ang hula niya. Dahil si Gerald ay handang gumastos ng twenty-two thousand dollars nang ganon na lang, sigurado na nanalo si Gerald ng higit sa thirty thousand dollars sa lotto. "Magkano ang napanalunan mo?" "Hindi okay sa akin na sabihin ko sayo ang bagay na iyon. Pero, hindi marami ang napanalunan ko! Hindi masyadong marami! Okay, Miss President Jenkins, kung wala nang iba, gusto ko nang umalis ngayon! " Sagot ni Gerald na may walang malasakit na ekspresyon sa kanyang mukha.Nararamdaman ni Whitney na parang sasabog na siya sa oras na ito! “Hmph! Sa tingin mo t