《Ang Makasalanang Asawa ni Mr. Whitman》全部章節：第 141 章 - 第 150 章

Naging mas malamig ang mukha ni Jeremy. "Madeline, sinasabi ko sayo na pirmahan mo ang mga papeles." "Di ko yan gagawin," sinabi ni Madeline habang may kakaibang kalmadong tono. Nakita ni Jeremy si Madeline na nakaupo sa harap niya habang walang kibo at nakatingin sa malayo ang mga mata nito. Di ito tumingin sa mata niya kahit isang beses. Naramdaman ni Jeremy na bumubugso ang galit sa kanyang dibdib. "Madeline, wag mong sinusubok ang pasensya ko. Alam mo ang magiging kapalit niyan." Nang harapan siya ng pagbabanta at pagbabala, walang takot sa mukha si Madeline. Sa halip ay ngumiti pa ito. "Jeremy, huling beses ko na itong sasabihin sayo. Di ko pipirmahan ang divorce papers mo. Kung gusto mong pakasalan si Meredith, sige lang. Pagkatapos hintayin mo na lang ako na kasuhan ka ng bigamy.""Madeline Crawford!" Galit na galit si Jeremy. "Huling beses na din kitang tatanungin. Pipirmahan mo ba o hindi?" "Hindi!" Matindig na sinabi ni Madeline. Nanlamig ang mukha ni Jeremy. Nan

Hinigpitan ni Jeremy lalo ang hawak sa manibela. Nagsimula siyang maghinala kung may problema ba sa mata niya. Subalit, halatang si Madeline ang may problema sa mga mata nito. Bulag siya. Talagang bulag siya. Di siya nagbibiro noong sinabi niya na nahihirapan siyang pirmahan ang divorce paper. Totoo iyon. Subalit, maayos naman siya kanina. Bakit bulag na siya ngayon? Nanood si Jeremy habang gumagapang si Madeline sa lapag na may hinahanap at lumuluha. Pakiramdam niya na kakapusin siya ng hininga. Bumibigat ang niyebe at nagsimula na ding bumuhos ang ulan. Umalis na ang mga tao sa paligid niya, at nawalan ng tao ang kalye. Subalit, may hinahanap pa rin si Madeline. Umiiyak siya. Labis siyang nababahala, mukhang isang batang nawalan ng paborito nitong laruan. Malungkot na lumabas ng kotse si Jeremy. Unti-unti siyang lumapit kay Madeline at kakaiba ang bigat ng mga hakbang niya. Subalit, di nito napansin ang presensya niya. Nasa lapag pa rin ang payat nitong katawan ha

Ibinato ni Meredith ang kanyang boquet at nagmadaling tumakbo sa harapan ni Madeline. Nagsimula siyang humagulhol, at natural, may kaawa-awa siyang maskara sa kanyang mukha. "Maddie, ngayon ang engagement party namin ni Jeremy. Alam kong ayaw mo sa akin, ngunit sana wala kang gawing kahit ano para saktan ang taong mahal ko." "Madeline, ngayon ang engagement party ng aking anak at manugang. Kung ayaw mong mapahamak, umalis ka na!" Binalaan siya ni Sean nang may matigas na boses, gusto siyang itaboy. "Madeline, para mabuhay pa ang isang walang pusong babaeng tulad mo… Sineswerte ka na talaga. Layas! Kung hindi, pagsisisihan mo ito!" Banta ni Eloise. Labis na nadurog ang puso ni Madeline. Ngunit kalmado pa rin ang mukha niya. Mahinahon siyang ngumiti at sinabi, "Alam mo po ba kung paano basahin ang aking kapalaran, Mrs. Montgomery? Talagang nahirapan akong mabuhay hanggang ngayon." Nang marinig iyon ni Jeremy, pakiramdam nuya na ang ngiti sa mukha ni Madeline ay natatangi ang ni

"Lumayas ka! 'Wag mo siyang hawakan!" Biglang sumigaw si Jeremy. Tumakbo siya papalabas at dinala si Madeline sa tabi ng kalsada bago nagtawag ng taksi. Natulala si Ava ng ilang segundo bago tumakbo papunta sa kanila. Nagmadali ring tumakbo palabas sina Meredith at Eloise. Wala silang oras para pigilan si Jeremy nang makita nila siyang papasok na ng isang taksi kasama si Madeline. Tinikom ni Ava ang kanyang kamao at nagngitngit ang kanyang ngipin. Hindi siya masyadong nag-isip bago sila hinabol. Umilaw ang ilaw ng emergency room habang tahimik na nakaupo si Jeremy sa upuan ng waiting room. Walang emosyon ang kanyang mukha. Nananatili pa rin sa kanyang mga braso ang init at amoy ni Madeline. Subalit, ang kanyang puting damit ay namantsahan ng dugo na kanyang sinuka. Napakaraming dugo nito at hindi ito kaaya-ayang tignan. Pinikit niya ang kanyang nga mata, napuno ang kanyang utak ng mga salitang sinabi ni Madeline bago niya pinikit ang kanyang mga mata. "Jeremy Whitman, n

Paanong nangyari ito? Wala siyang pakialam sa kanya. Kahit kailan ay wala siyang pakialam sa kanya. Patuloy na pinapapaniwala ni Jeremy ang kanyang sarili habang pinipigilan ang kanyang emosyon. Subalit, pinilit siya ng matinding sakit sa kanyang puso na tanggapin ang katotohanan na hindi na niya maitatanggi.Nahulog na siya para kay Madeline. Hindi niya alam kung kailan ito nagsimula, pero marahan na nanirahan si Madeline sa kanyang puso.Naalala niya na mahal niya si Meredith. Minahal niya si Meredith na pinangakuan niya noong mga bata pa sila. Bakit sa halip ay naging si Madeline ang taong ito? Minasahe ni Jeremy ang kanyang sentido, hindi siya mapakali. Ang kanyang mga mata ay nakatitig sa ilaw ng operating theatre na hanggang ngayon ay umiilaw pa rin. Pakiramdam niya ay nawalan siya ng isang importanteng bagay sa kumunoy ng kanyang alaala at hindi na ito mababawi pang muli. Isang buong araw na ang dumaan at hindi pa rin namamatay ang ilaw sa operating theatre. Hindi