บททั้งหมดของ Ang Makasalanang Asawa ni Mr. Whitman: บทที่ 281 - บทที่ 290

"Pfft." Natawa si Madeline. "Ang babaeng pinakamamahal mo ay ang ex-wife mo, si Madeline? Mr. Whitman, hindi nakakatawa ang biro mo." Tumawa si Madeline, pero mayroong mapurol na kirot sa kanyang puso. Nasasaktan pa rin siya ng dahil sa madugong sugat na iyon at hindi mukhang hindi ito hihinto. Nang maalala niya ang mga pangyayaring iyon sa nakaraan, tanging dugo at luha lamang ang naroon. Pero, anong sabi niya? Sinabi ba niya na mahal niya siya? Kung ang kabaliktaran ng pagmamahal ay pagkamuhi, ibig sabihin 'minahal' nga niya talaga siya. 'Minahal' niya siya hanggang sa ikamatay niya!Nang makita ni Jeremy ang sarkastikong ngiti sa mukha ni Madeline ay pilit siyang ngumiti. "Tama ka. Nagbibiro lang ako." Tinawanan niya ang kanyang sarili, pero sa loob niya, napakasakit ng kanyang puso na para ba itong hiniwa ng isang kutsilyo. Para nga talaga itong isang biro. Sa sobrang nakakatawa nito ay halos hindi siya makapaniwala sa kanyang sarili. Ngunit, ito talaga ang hindi mai

Nalaman ni Daniel kung saan nakatira si Madeline. Nang pumunta siya roon para makita kung kumusta na siya ngayon, hindi niya inaasahang makita ang ganitong eksena sa kanyang harapan. "Maddie!" Bumilis ang tibok ng kanyang puso. Hindi niya pinansin ang lahat at tinapakan ang accelerator para sundan ang kotse na dumakip kay Madeline. Ngunit, masyadong mabilis ang kotse at hindi man lang humihinto sa pulang ilaw ng traffic light. Hindi gusto ni Daniel na mawala ang kotse kaya hindi niya rin pinansin ang stoplight. Ngunit sa sandaling ito, mayroong dalawang babaeng nakauniporme na tumatawid sa kalsada. Kaagad na inapakan ni Daniel ang preno. Nagawa niyang mapigilan ang aksidente na mangyari, pero nawala naman sa kanyang paningin ang kotse. Naisip niya kung anong mangyayari kay Madeline mamaya at kaagad siyang tumawag ng pulis. Pagkatapos, may minanipula siya at nakuha niya ang camera footage. Isang beses na siyang nawala sa kanya tatlong taon na ang nakakaraan. Pero ngayon, hin

Nagsalubong ang kilay ni Jeremy. "Anong sabi mo?" "Kailan ka titigil, Jeremy? Kapag namatay na si Madeline? Ganoon ba katinding kasalanan ang mahalin ka? Sabihin mo sa'kin, saan mo siya dinala?" Sa kanyang mabilis na pagtatanong, mas naging malinaw at totoo ang pag-aalala at kaba ni Daniel. Pero patay na si Madeline. Ito ang katotohanan kahit na anong gawing iwas niya rito. Hindi nagtagal, naisip niya si Vera Quinn. Si Vera lang ang posibleng dahilan kung bakit naniniwala si Daniel na buhay si Madeline. May nangyari kay Vera? Nanlumo ang kanyang puso habang lumitaw ang kaba sa kanyang kalooban. Kaagad na kumawala si Jeremy sa hawak ni Meredith at tumalikod. Napahinto si Meredith nang dalawang segundo at sa oras na tumingala siya ay nakaalis na si Jeremy mula sa kwarto. "Jeremy! Jeremy, saan ka pupunta?" Natataranta niyang tanong, pero hindi man lang siya sinilip ni Jeremy, maski lumingon man lang. Kaagad na binuksan ni Rose ang pinto at pumasok para lang makita na u

Bumilis ang tibok ng puso ni Madeline at kinakabahan siya. Base sa tunog, nakarating na ang mga lalaki sa pinto. Wala nang ibang paraan si Madeline. Kailangan na niyang kumilos. Habang tinitiis ang sakit mula sa kanyang nagdudugong mga kamay, ginalaw ni Madeline ang isang abandonadong bangko. Hawak na ng mga lalaki sa labas ang kandado. Pagkatapos kumuha ng bato sa lapag ay umapak si Madeline sa bangko. "P*ta! Hindi ba binuksan niyo yung pinto kanina? Paano niyo nawala ang susi? Hanapin niyo, dali!" Narinig sa labas ang isang galit na boses. Nang marinig sila ni Madeline, napagtanto niya na isa itong malaking pagkakataon para sa kanya. Habang nakatingin sa sirang bintana sa kanyang harapan, tinaas niya ang bato para batuhin ito. Klang! Kaagad na nabasag ang salamin. Kaagad na nanahimik ang mga tao sa may pintuan nang ilang segundo bago biglang may sumigaw. "Bw*sit! Baka tumakas na ang babaeng 'yun!" "Ano? Nakatakas siya?" Narinig ang galit na boses ng isang babae a

Kaagad na tumakbo ang dalawang lalaki papasok sa madilim na silid. Nangapa-ngapa sila dahil wala silang ilaw. Nang kukunin pa lang nila ang kanilang mga phone, nakita nila ang isang anino na dumaan sa kanilang tabi mula sa pader sa likod. Mabilis na lumingon ang dalawa. Gamit ang pagkakataong ito, binato ni Madeline ang bangko na kanyang hawak bago tumalikod at tumakbo papalabas. Pinansalag ng mga lalaki ang kanilang mga kamay para protektahan ang kanilang sarili. "P*ta! Andito nga ang babaeng 'yun!" "Hulihin niyo siya!" Dahil alam niyang hindi na siya makakapagtago, nagpasya si Madeline na hindi na siya maghihintay na mahanap pa nila. Gamit ang limitasyon ng kanilang paningin laban sa kanila, tumakbo si Madeline papalabas habang pumasok sila sa silid. Ngunit, walang epektibong paraan para hindi siya makita. Pagkatapos niyang lumabas sa madilim na silid, nakasalubong ni Madeline ang isang namumula at hubad na Meredith pati na rin ang dalawang lalaki na may magulong kasuotan.