Ang Maalindog na Charlie Wade のすべてのチャプター: チャプター 2941 - チャプター 2950

Pagkatapos ng ilang sandali, muling nagsalita si Whitney, “Maliban pa rito, may heat insulation effect at sun protection na dala ang mga boston ivies. Bababa nang ilang degrees ang temperatura sa loob ng bahay niyo kahit pa tag-init ang panahon.”Sa pagkakataong ito, tila ba nakikita na ni Helen ang mayabong na itsura ng pader ng mansyon na puno ng boston ivies. Sabik siyang nagsalita, “Magandang bagay iyan! Naiisip ko na kung gaano kaganda ang magiging itsura ng mansyon kung puno ng iba’t ibang halaman ang patyo nito samantalang masagana naman sa berdeng boston ivies ang mga kulay pulang bricks nito!”Tumango si Whitney saka siya nagsalita, “Tutubo rin ang mga lumot sa batong daan ng patyo niyo kapag tag-init na. Sigurado akong mas magiging maganda pa ito, pero kailangan mong maging maingat dahil baka madulas ka habang naglalakad.”Habang nagsasalita, napatingin ang babaeng designer sa oras, “Aunt Dunn, nauunawaan ko na ang mga kailangan niyo, kaya bakit hindi muna ako mauna para s

Nag-alangan si Sophie sa loob ng ilang sandali saka siya umiling.Ayaw niyang sabihin sa kanyang nanay na nakianib na ang kanyang kapatid at nangako na ito ng katapatan sa panig ng kanyang lolo. Matapos ang lahat, espekulasyon niya pa lamang ang lahat, at may kanya-kanyang saloobin ang bawat tao. Pinili ni Jaime si Cadfan at wala na siyang magagawa para rito.Agad na nagpaliwanag si Sophie, “Magsisimula ang concert ni Quinn Golding sa loob ng ilang araw, sigurado akong magiging abala siya.”Tumango nang bahagya si Helen, “Mukhang tunay nga talaga ang nararamdaman ng kapatid mo para kay Quinn Golding.”“Oo.” Sambit ni Sophie, “Matagal na siyang may nararamdaman para kay Quinn Golding. Matagal na rin siyang naghahanap ng oportunidad para mapalapit sa kanya at aminin ang kanyang nararamdaman.”Napabuntong hininga si Helen, “Masyado nga naman talagang nakamamangha ang binibini ng pamilya Golding, kaya lang…”Napatanong si Sophie, “Kaya lang?”Napahinto si Helen sa loob ng ilang sand

Nang makita ni Hiroshi na nagkusa si Charlie na batiin siya, nalugod siya agad nang sobra, at sinabi niya, “Hello, Mr. Wade! Matagal na simula noong huli tayong magkita. Hindi ko talaga inaasahan na naaalala mo pa ako…”Tumawa si Charlie at sinabi, “Hindi masama ang memorya ko. Kaya, paano kita hindi maaalala?”Pagkatapos niyang magsalita, tinanong niya si Yahiko, “Kamusta na kaya ang pakiramdam niyo pagkatapos niyong pumunta sa Oskia?”“Mabuti naman!” Sinabi nang seryoso ni Yahiko, “Marahil ay tuluyan na kaming may kapansanan, pero matatag pa rin ang kalooban namin. Sa mga nakaraang araw, sumasali kaming dalawa sa iba’t ibang sports tulad ng golf, bowling, at kahit swimming sa swimming pool kapag wala kaming ginagawa. Sinabi ng doktor na dapat mag-exercise pa ang mga taong nasa sitwasyon namin para palakasin ang katawan namin, at ang pinakamahalaga, mapabilis ang ‘break in’ ng mga prosthesis.”Tumango rin nang paulit-ulit si Hiroshi at sinabi, “Sinabi ng doktor na kung sapat na an

Nang makita ni Charlie na pumasok si Nanako, ngumiti siya at sinabi, “Pumunta ako para makipagkita kay Mr. Ito, at humihingi rin ako ng pabor kay Mr. Ito.”Tinanong nang nagmamadali ni Nanako, “Kun gano’n, nalutas na ba ang problema mo, Charlie-kun? Kailangan mo ba ng tulong ko?”Ngumiti si Charlie at sinabi, “Naayos na ito. Nakikipag-usap na lang ako kay Mr. Ito.”Kumaway nang nagmamadali si Yahiko at sinabi nang sabik, “Nanako, kakasabi lang ni Mr. Wade sa akin na marahil ay may paraan siya para ibalik ang mga binti ko sa orihinal na estado nito sa hinaharap!”“Seryoso?!” Lumaki ang mga mata ni Nanako, at nagulat siya nang sobra at nanabik habang tumingin siya kay Charlie at sinabi, “Charlie-kun, may paraan ka ba talaga para ibalik sa orihinal na estado ang ama ko?”Ngumiti si Charlie habang sinabi, “May oportunidad na gawin ito, pero hindi pa tama ang oras.”Nang marinig ito ni Nanako, sobrang saya niya rin habang sinabi, “Magaling iyon! Siguradong may pagkakataon kung sinasab

Suminghal nang malamig si Isaac. “Gusto mo ring idemanda ang hotel na ito? Kilala mo ba ang may-ari ng hotel na ito?”“Wala akong pakialam kung sino ang may-ari ng hotel na ito.” Kumulot ang mga labi ni Daxton habang sinabi nang mapanghamak, “Hindi ba’t five-star hotel lang naman ito? May dose-dosenang ganitong hotel ang young master namin! Bukod dito, lahat sila ay nasa first-tier city. Hindi man lang sila mag-aabala na magpagawa ng kahit anong hotel sa ganitong second-tier city!”Nabagot si Isaac dahil sa binatang ito, at sinabi niya, “Sige. Sige at tawagan mo ang young master mo at sabihin mo sa kanya na ako, si Isaac Cameron, ang nagsabi na nagparetoke siya. Kung hindi siya nakumbinsi, sabihin mo sa kanya na maghihintay ako dito para sa kanya para idemanda niya ako. Sabihin mo sa akin kung ano ang sasabihin ng young master mo tungkol dito.”Galit na galit si Daxton, “Sinusubukan mo ba akong lokohin? Maghintay ka lang. Tatawagan ko na ang young master namin ngayon din!”Pagkatap