Tous les chapitres de : Chapitre 2961 - Chapitre 2970

Mabuti na lang, naresolbahan na nila ang lahat ngayon.Kahit malaki ang nagastos ni Tom sa nangyari, kasalanan naman ito ni Daxton, at wala itong kinalaman sa kanya.Ganoon din, mabilis na kinumpirma ni Maya ang collaboration nila kay Wendy saka niya hiningin ang bank account number ng kumpanya nito. Pagkatapos, sinabihan niya agad ang finance department na ipadala ang pera.Nang makasakay si Tom sa kanyang private jet at hinihintay niya na ang takeoff nito, natapos na ng finance department ang proseso ng pagpapadala ng pera kay nila Wendy. Nang apbruhan ni Tom ang payment gamit ang kanyang cellphone, nakatanggap agad si Wendy ng balita mula sa finance department ng kumpanya nila na nakatanggap sila ng 1,000,000 dollars mula sa agency studio ni Tom Zielinski.Tuwang-tuwa si Wendy. Sa kanyang opinyon, mapapaangat ng business deal na ito ang buhay nilang lahat. Kaya, agad siyang nagpadala ng voice message sa WhatsApp group ng kumpanya nila na hihigit sa isang libo ang empleyado. Pagk

Kaswal na tumugon si Charlie, “Wala naman akong ginagawa talaga. Nagkita lang kami ng kaibigan ko sa labas. Bakit?”Agad na nagsalita si Wendy, “Gano’n pala… Sa totoo lang… wala namang dahilan kung bakit kita tinawagan. Gusto ko lang sana magbigay ng report tungkol sa sitwasyon ng Mallow Stenhouse Etiquette Corporation.”Napangiti si Charlie saka siya nagtanong, “Ibig sabihin ba maganda ang sitwasyon ng kumpanya ngayon?”Agad na sumagot si Wendy, “Bayaw, maganda nga talaga ang sitwasyon ng kumpanya ngayong mg araw! Salamat kay Don Albert at sa mga kasama niya. Sa tulong nila, mas lumago ang negosyo at mas tumaas rin ang kinikita namin. Padami rin nang padami ang mga empleyado namin.”Napangiti si Charlie, “Hindi na rin masama. Umaasa akong ipagpapatuloy mo ang pagsisikap mo para ma-i-angat mo ang kumpanya niyo sa mas mataas na lebel.”Siniguro ni Wendy si Charlie, “Huwag kang mag-alala, bayaw. Gagawin ko ang lahat ng makakaya ko para mas mapalakas at mapalaki ang Mallow Stenhouse

Napatanong si Albert, “Master Wade, ilang tao ang kailangan niyo? May requirements ka ba?”Tumugon si Charlie, “Gusto ko lalaki silang lahat, ‘yung tipo ng mga lalaki na madalas gumagawa ng fitness training. Dapat maskulado sila at mas maganda rin kung may mga peklat sila sa mukha at leeg. Para naman sa dami ng tao, dapat na 200 o 300 sila. Kung mas marami, mas mabuti.”Nasorpresa si Albert at napatanong siya, “Master Wade, balak mo bang dalhin ang mga taong ito para makipag-away?”“Hindi,” kumaway si Charlie, “Gusto kong pumunta sila sa airport para salubungin ang isang tao.’“Salubungin ang isang tao?!” Nalilito si Albert dahil hindi niya maunawaan kung ano ang balak gawin ni Charlie sa pagkakataong ito.Subalit, habang nasa tabi, naunawaan agad ni Isaac kung ano ang intensyon ni Charlie. Hindi niya mapigilang mapangiti, “Young Master, balak mo bang ipadala ang mga siga na ito para salubungin si Tom Zielinski sa airport at magpanggap na mga fans niya?”“Oo!” Tumawa si Charlie s

Subalit, nasorpresa nang kaunti si Tom pagkapasok niya. Tinignan niya ang daan na halos walang tao at hindi niya mapigilang magtanong, “Bakit masyadong kaunti ang tao sa airport niyo? Parang wala yatang ibang pasahero maliban sa amin?”Kinamot ng customer service manager ang kanyang ulo saka siya ngumiti, “Ito… siguro may kinalaman lang ito sa traffic control ngayong araw. Wala kaming mga Hong Kong planes na dumarating ngayon, at marami rin sa mga flights ang delayed o kaya canceled.”Naramdaman ni Tom na tila ba may mali. Sa pangkalahatan, kahit hindi masyadong matao ang mga airports sa isang second-tier city, hindi naman sa puntong wala talagang naririto, hindi ba?Habang nalilito, itinuro ng customer service maanger ang isang frosted glass door, “Mr. Zielinski, nasa harap niyo ang exit. Maraming fans ang naghihintay sa inyo sa labas. Kung hindi kayo komportable, pwede kong pakiusapan ang mga security guards na i-escort kayo para makaalis kayo agad. Kung hindi, pwede ko ring utusa

Ang mas nakakainis pa sa sitwasyong ito, walang maupuan si Tom habang nasa loob ng bus na mahigit sa 40 seats ang capacity. May nakaupo na ritong mga sigang lalaki samantalang nasa gitna lamang si Tom, ang kanyang assistant, at ang mga bodyguards na kasama niya.Nang makapasok sila sa loob ng bus, nagbago agad ang ugali ng mga maskuladong lalaking ito. Isa sa mga lalaki ang nagsalita, “Ibigay niyo ang mga cellphones niyo ngayon din. Kung hindi, huwag niyo akong sisisihin kapag naging bastos ako!”Kinakabahan nang matindi si Tom at hindi niya mapigilang magtanong, “Pinadala ba kayo ni Chairman Cameron ng Shangri-La?”Malamig na nagsalita ang lalaking sumampal kay Tom kanina, “Bakit ba ang dami mong tanong? Nasaan na ang cellphone mo? Bilisan mo at ilabas mo na ito!”Nanginginig si Tom habang inaabot niya ang kanyang cellphone. Inipon niya ang lahat ng lakas ng kanyang loob saka siya nagtanong, “Kayo… dinudukot niyo kami! Kahit si Chairman Cameron, hindi niya pwedeng gawin ang ganit