บททั้งหมดของ KISMET: บทที่ 41 - บทที่ 50

With loud applauses, Stefan and I walked in the center of stage and bows our head. We’ve made it to the top 10 of being the most successful Filipino architects in the world and we cannot be more than happy. Isang fist bump ang iginawad sa akin ni Stefan bago ako hilahin para sa isang yakap. I’ve pinched his waist dahil marami nanamang balita ang lalabas sa amin pagkatapos ng gabing ito. Four years after we fly to this country ay sobra sobra ang naging pagsisikap namin para maabot ang lahat ng ito. With the remaining pieces of heart, ibinuhos ko lahat ng sakit at galit sa pangarap ko. “ You ready to go home?” Stefan had asked. I cannot contort my face because of his question dahil nasa harapan padin kami at madaming camera ang nakatutok samin. Home. That sounded like magical, to come to a place that you can call home pero hindi ko alam kung may babalikan pa ba ako. Four years ago, when I decided to leave the country, I’ve risked everyth

The nights are in deep thought and so I am. Stefan is presenting something but my mind is too occupied with all of the things that I wanted to ask. Bakit magpapakasal na sila ni Sabrina? Mahal ba talaga ni Matthew si Sabrina? Paano ako? Do I not have the chance? My mind is filled with thoughts and insecurities. How funny it is for fate to fuck me up like this. Kakauwi ko palang sa pilipinas pero engagement invitation na agad nila ang natanggap ko. Stefan stopped in writing bago niya padabog na kinuha ang invitation sa kamay ko. “ We’re planning our business here.” He pointed out before he drops the white board marker in the table. Lutang akong tumango pero ang utak ko ay naglalakbay padin sa nangyari kagabi. Matthew looks shocked that I am back. Does he wish to not see me? Pumitik si Stefan sa harap ko. “ Are we going to continue this meeting Arch. Alfonso?” Stefan asked leaning on the table. Agad akong napaayos at pormal na naupo bago tumingin sa mga kasama

“ Uhmmm… I guess, dito nalang ako?” nahihiya akong tumingin kay Rameses matapos huminto ang sasakyan niya sa labas ng bahay. Ngayon lang nagsink-in sakin lahat ng mga salitang sinabi ko kanina and right now, wala na akong mukhang maihaharap pa.We’re going to have a wonderful night?! Talaga ba, Radia?Napapikit nalang ako dahil sa kahihiyan. Ghinost ko na nga iyong tao ng mahigit na apat na taon tapos ngayon ay ginagamit ko pa siya para pagselosin ang manloloko kong ex. Panay ang ngisi ni Nathaniel sa likod namin habang si Rameses naman ay seryoso lang ang mukha. I want us to talk but we can’t because of Nathaniel’s presence at anong pag-uusapan namin?My mind is just too exhaust and in mess right now. Parang lagi nalang akong nasasama sa magulong mundo ng mga tao. Yes! I want Matthew back and heck, I can even do anything just to have him back pero hindi ko maiwasang hindi masaktan. Tao din naman ako at nagmamahal lang, why d

 “Delivery?!” Napairap ako ng makita ang nakangising mukha ni Engr. Corpuz. May hawak pa itong milktea sa kanyang kamay habang masayang inaabot ‘to sakin. On this gloomy office, siya lang mag-isa ang may ganang ngumiti ngayong araw. We are all busy doing our works, no one is coming outside of our office at ramdam ng mga empleyado iyon, lalo na dahil parehas na mainit ang ulo ni Stefan at Rameses.“ I told you, mali itong drinaft mo!”Huminga ako ng malalim at kinuha ang papel bago ito marahas na nilukot. That was Rameses, scolding his assistant. Pang-ilang sigaw na ba iyong narinig ko ngayong araw? Mukhang nagpapalitan lang sila ni Stefan. Hindi ko na mabilang sa daliri ko kung ilang empleyado na ang nakita kong umiiyak dahil sa mga ugali nila.“ Tsk….ganda mo kasi, Architect.” Mabilis na umilag si Engr. Corpuz matapos kong ibato sa kanya ang blueprint na hawak ko. Kanina pa ako n

Sobrang lakas ng tawa ko ng mabilis akong kiniliti ni Rameses habang nakatingin sa harap ng salamin. Hindi muna kami umuwi at nagdesisyong huwag munang pumasok sa trabaho para masulit namin ang pagpunta dito sa Baguio.“ Sure ka ba na magreresign ka?” Nag-aalala kong tanong kay Rameses habang nag-eemail ito ng letter niya kay Stefan. Buong magdamag niya ata akong kinulit para dito pero hindi ko padin maisip kung bakit kailangan niyang gawin iyon. Technically, isa padin ako sa mga may-ari ng kumpanya kaya pwede akong hindi pumasok kahit kailan ko gusto. Nag-iwan naman ako ng mensahe kay Stefan pero alam kong hindi niya ako sasagutin dahil sa huling pag-uusap namin.Seryoso lang si Rameses na bumalik sa kanyang laptop. Noong una ko siyang nakita, hindi ko naisip na balak niyang mag-abogado. All I know is that he’s a medical student before until he decided to shift into the legal career. Mukha naman siyang masaya sa ginagawa niya pero minsan napapaisip a