บททั้งหมดของ WHEN I SAY I LOVE YOU BUT I LIED: บทที่ 21 - บทที่ 30

Nagising si Nica sa naaamoy na kakaibang bango. Hindi niya muna agad iminulat ang mga mata at nakiramdam sa paligid. Muli niyang sininghot ang bagay na nakadikit sa tungki ng kaniyang ilong. Sa tanang buhay niya ay ngayon niya lang naamoy iyon at sa unan pa niya."Unan?" nanlaki ang mga mata niya sa kaniyang isipan nang mag-sink in sa kaniyang isip ang inaakalang unan. Nang maalala kung nasaan siya ay biglang naimulat niya ang kaniyang mga mata para lang magulat."Shit!" napamura siya sa kaniyang isipan nang tumambad sa kaniyang mukha ang matipunong dibdib ng isang lalaki. Maingat niyang iginalaw ang ulo at inangat upang tignan ang mukha ng lalaking ginawa niyang unan. Nakahinga siya ng maluwag nang makitang mahimbing itong natutulog. Biglang namula ang mga pisngi niya habang dahan-dahang inaangat ang kanang kamay na nakayakap dito. Mukhang siya ang nagsamantala dito habang tulog ito sa makikitang posisyon nila ngayon. Manipis lang ang puting sando na suot

"HELLO?" "Ano itong nabalitaan ko, Mr. Yuchan?"Nailayo ni Chris ang hawak na cellphone sa kaniyang taenga dahil sa lakas at galit na boses ng ama ni Nica mula sa kabilang linya."Wala sa usapan natin na samantalahin mo ang kahinaan ng aking anak!"Naningkit ang mga mata ni Chris at hinayaan lang magsalita si Mr. Alfonso."I'm sorry, Sir, pero alam mo ang health condition ng aking ama at hindi ko siya ma kontra or mapaghindian." Paliwanag niya dito nang banggitin nito ang tungkol sa iisang silid na gamit nila ni Nica."Tuparin mo ang napag-usapan para wala tayo maging problema." Pinalidad na wika ni Alfonso bago ibinaba ang tawagan."Napaghiwalay mo na ba sila ng silid?" tanong agad ni Margaret sa asawa nang wala na itong kausap sa mobile."Hindi na sila mga bata at maging mag-asawa na kaya wala akong magagawa kung gustohin nilang gawin ang bawal." Pagsisinungaling ni Alfonso sa asawa. Kanina pa siya nabibingi sa paulit-u

"MA'AM, ayaw pong buksan ni Senyorita Janice ang pintuan at wala daw po siyang ganang kumain." Gustong tumaas ng kilay ni Nica nang marinig ang sinabi ng katulong. Nasa hapag kaninan sila ngayon for lunch at pinatawag ng ina ni Chris ang kapatid. "Ano na naman kayang drama ang nasa isip niya para makabawi?" naibulong ni Nica sa sarili habang nakatingin sa malayo."Are you okay?" puna ni Chris sa dalaga.Ngumiti si Nica sa binata bago tumayo. "Ako na po ang tatawag sa kapatid ko.""Mabuti pa nga siguro, Hija. I already talked to her kanina at sinabing sa iyo siya dapat humingi ng tawad at hindi sa akin." Sang-ayon ni Luisa sa dalaga. Naawa rin siya kay Janice kanina at umiiyak at nagsisi na rin umano ito sa nagawa. Napabuntonghininga siya nang maalala ang sinabi ni Janice kaninang mag-usap sila."I'm sorry, Tita kung nagpakababa na ako sa paningin ninyo. Ginagawa ko lang po ang sa tingin ko ay tama upang magbago na ang isip ni Chr

HINDI pa sumisikat ang araw ay nagkakagulo na sa bahay nila Chrismith. Kahit mabigat pa ang ulo ni Nica at gusto pang pumikit ng mga mata ay pinilit niya ang sariling bumangon. Nadagdagan pa ang sakit ng ulo niya nang nangingibabaw ang matinis na tinig ng madrasta sa. "Margaret huminahon ka, pag-usapan natin ito." Pakiusap ni Luisa sa kaibigan. Nilingon niya ang anak na tapos na magbihis at nasa mukha ang pagkalito. "Paano ako magpakamahinahon, Luisa? Babae ang anak ko at pareho silang walang mga saplot!" Turo ni Margaret sa mga anak nila. Nagsumiksik si Janice sa kantohan ng kaniyang kama habang kipkip ang kumot sa dibdib upang pagtakpan ang kahubdan ng katawan."I'm sorry, Tita, pero hindi ko po alam kung paano ako napunta dito at kung ano ang nangyari sa amin." Nagpapasaklolo ang tingin ni Chris sa ina habang sinusuklay ng sariling kamay ang nagulong buhok."Hindi ko kailangan ang sorry mo, at huwag mong sabihing hindi mo alam

MAINGAT na binuksan ni Chrismith ang pintuan ng silid at unang ipinasok ang ulo upang silipin si Nica. "Babe?" tawag niya sa dalaga.Bakla mang-isipin pero sa tanang buhay niya ay ngayon lang siya nakaramdam ng takot sa isang babae. Kahit sa ina ay hindi siya nakaramdam ng ganoon dahil never pa naman siya nakagawa ng malaking kasalanan."Pumasok ka sa loob at huwag kasilip lang diyan dahil baka magkakulani ka sa mata." "Shit!" naibulalas ni Chris nang biglang nagsalita ang ama sa kaniyang likuran."Mukha kang magnanakaw diyan." Buska ni Gregory sa anak at natatawa siya sa mukha nitong hindi maipinta dahil nagulat sa kaniya."Dad naman! Alam mong na tyempo pa ako, gusto mo bang may bukol ako sa araw ng kasal ko?" reklamo ni Chris sa ama."Bagay lang iyan sa iyo dahil naging pabaya ka. Muntik ka ng mapikot dahil tulog mantika ka!"Pumalatak si Chris bago sumagot, "hindi ko alam paanong nakarating ako sa silid ni Janice. Believe me