Lahat ng Kabanata ng Sassy Gay: Kabanata 31 - Kabanata 40

Masyadong madaya ang tadhana sa isang katulad ko. Paghihiganti ang gusto ko pero bakit ako bibigyan ng lalaking mamahalin ako? Letse.Nalilito na ako. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko. Tila ba umurong lahat ng plano ko para pabagsakin siya. Makita ko pa lang na umiiyak si Kyro ay nalulungkot na ako. Paano pa kaya kapag napatay ko ang daddy niya?"I'm really confused, Mel. Please, bigyan mo ako ng oras to figure this out. Letse naman!" panggagaya ni Cyril sa sinabi kahapon ni Jacob. Napalunok ako nang bigla siyang tumawag kanina pagkagising ko."Ikaw na mismo ang sumusuway sa batas, Kuya! What if malaman 'to ni Panot? Ano na lang ang gagawin mo? Last mission mo na 'to, Kuya! Ngayon ka pa ba papalpak?" tanong niya na nagpakaba sa akin.Halos lahat ng sinabi niya ay may punto. Halos lahat ay sumakto sa puso ko. Halos lahat ay nagpapabaliw sa akin."Hindi ako papalpak, Cyril. Gagawin ko

Hindi ko alam kung panaginip lang ba ang mga 'to. Ang demonyong si Jacob ay naging anghel. Imagined, araw-araw akong nakangiti. Sa tatlong araw na lumipas ay tanging kasiyahan lang ang naramdaman ko."Papasok na 'ko, Mel. Ikaw na muna bahala kay Kyro," aniya bago ako bigyan ng halik sa aking noo.Natulala ako. Isa 'to sa mga ginagawa niya. Tatlong araw na ang nakalipas pero walang humpay sa pagbibigay kasiyahan ang isang 'to. Masyado akong nahulog. At hindi ko akalain na ganito pala kalalim ang bangin na huhulugan ko."Mag-ingat ka. Siguraduhin mong uuwi ka ng maaga dahil tatadyakan kita sa leeg kapag ginabi ka," sagot ko na nagpangisi sa kaniya bago ako bigyan ng isang flying kiss.Clićhe ba? Para kaming teenager sa isang campus. Punyetang 'to. Hindi ko akalain na magkakaroon ako ng ganitong side. Masyado akong nacocornyhan. Kung may cctv man dito ay paniguradong tumatawa na si Cyril.

Hindi ako nakatulog ng ilang araw dala siguro ng konsensya na bumabalot sa isip ko. Idagdag mo pa ang sinabi ni Cyril na ang lakas magpakaba. Mga letse.Kinuha ko ang cellphone ko at agadna tinawagan si Aileen."Nasaan si Rebecca?" agad na tanong ko.Nakatanggap kasi ako ng text sa kaniya kahapon at hindi ko alam kung anong nakain ng manananggal na 'yon. Kung bakit pa niya kailangan makipag-usap sakin. Masyado lang akong nagtataka."Nasa coffee shop sa BGC. Kanina pa 'to rito, eh. Hindi ka ba pupunta? Di ba nagtext siya sayo?"Napairap ako sa kawalan. "Oo, papunta pa lang kasi ako."Nakasakay ako ngayon sa taxi at sa kabutihang palad ay hindi si Julius ang driver. Bwisit siya. Nagawa ko nang tanggalan ng pera ang kompanya ni Jacob. At ang nakakainis ay halos kalahati ang natanggal. Letseng Cyril 'to. Hindi man lang nagsabi para nakapaghanda ako.Ilang oras

Ramdam ko ang lamig mula sa aking likuran. Masakit ang ulo ko at hindi ko alam kung bakit. Mariin akong napapikit. Ilang beses akong napakurap para makita nang maayos ang nasa paligid ko. Letse talaga! Wag mo sabihing papatayin na 'ko kaagad ng demonyong 'yon? Kung kailan wala akong laban! Kung kailan hindi ko na siya kayang patayin! Napakadaya!Rehas at madilim na paligid ang bumungad sa akin. Agad nangunot ang aking noo. Nasaan ako? Wag mo sabihing kinulong niya ako? Gugutumin ako bago patayin?Sinubukan kong bumangon. Pilit akong umayos pero may malamig akong naramdaman na nakadikit sa paa ko. Tinignan ko 'yon at doon ko nakita ang isang kadena.Letse naman. Talagang nakakulong ako sa letseng kulungan na 'to!Kinapa ko ang katawan ko. Wala namang masakit sa mga parte nito. Nakakapagtaka lang kung bakit hindi man lang niya ako binugbog kaagad. Kainis! May paiyak iyak pa siyang nalalaman tapos ikuku

Sa apat na taon kong pamumuhay, simula nang nawala ang ate at si mama, ang tanging gusto ko lang ay mapatay ang mga taong humamak sa kanila. Apat na taon akong nagkimkim. Apat na taon akong nagtiis. Puro sakit at galit ang namayani sa apat na taon kong pamumuhay.Ngayon. Nasa harapan ko na ang tatay ng lalaking pumatay sa mama ko.Ang akala ko noon na kapag natanggap ko na 'tong misyon na 'to at nakapaghiganti na ay ok na ang lahat. Akala ko kapag nakapaghiganti ako ay matatahimik na ang damdamin ko. Akala ko mawawala yung sakit at galit. Pero habang ginagawa ko ang misyon na 'yon ay iba ang naramdaman ko. Hindi ko akalain na sasaya ako kahit na panandalian lang. Si Kyro at Jacob ang nagsilbing panandaliang saya sa misyon ko. At hindi ko akalain na mababago non ang takbo ng buhay ko.Nakaupo kami sa loob ng selda. Nakatitig ako sa lalaki habang ito naman ay nakatingin sa itaas. Nasa labas si Aileen at tinitignan kung may d