บททั้งหมดของ Crush ko si Mr. Tahimik: บทที่ 21 - บทที่ 30

Hayami's POV Sabado na at napaka ganda ng gising ko ngayon. Kahapon ba naman pag-uwi ko ng bahay kahit gabi na ay pinagluto pa 'ko ni Nanay ng menudo, adobo, at saka fried chicken.  Tuwang-tuwa sila pareho ni Tatay dahil sa pagkapanalo ko. Aba! At hindi pa satisfied at nagsisigaw pa sa labas eh puro tulog na ang tao. Baka minumura na si Nanay sa isip ng mga kapitbahay namin. Ginawa ko na ang kadalasang ginagawa ko sa umaga at saka na kumain ng agahan. Walang tao sa bahay, siguro ay nagwawalis na naman si Nanay sa labas. Si Tatay naman ay siguro naroon ulit sa tindahan ni Aleng Mahal. Habang kumakain ay bigla na lamang nag-vibrate ang phone ko na nasa ibabaw ng lamesa. Kinuha ko ito at binasa ang text. From: Bunot[Kita tayo mamaya sa mall, girl! Gagawin na natin ang number five sa list natin.] Si Chloe lang pala. Nagtipa ako sa keyboard at saka ko

Hayami's POV "G-gray." Tila ba may naramdaman akong nagsasayaw na paru-paro sa stomach ko. Ilang beses din akong napalunok dahil ang gwapo talaga ni Gray. "Bitiwan mo 'ko!" Pilit na hinihila ni Vivian ang kamay niya na hawak-hawak ni Grayson ng mahigpit.  Hindi ko man lang kakikitaan ng emosyon ang pagmumukha ni Grayson. Hindi ko ba malaman kung nagagalit ba siya, naiirita, natatawa, natatae, o ewan ko ba. Para siyang aklat ng Chinese, ang hirap basahin. "I'll only do that when you say you won't hurt Mimi again," wika niya sa malamig na tono.  "Hell, no— ouch!" Napahiyaw na lamang si Vivian nang lalong humigpit ang pagkakakapit sa kanya ni Grayson. Pakiramdam ko ay nararamdaman ko din ang nararamdaman niya. Parang mababali ang payatot niyang kamay kapag hindi pa ito binitawan ni Gray. Diyos ko po! Ayaw kong masangkot sa kr

Hayami's POV Maliwag. Bakit maliwanag? Pawang puti ang naaaninag ko sa paligid. Oh my God! Deads na ba me?! Napasigaw ako at mabilis na bumangon sa aking kinahihigaan at nagulat ako nang unti-unting lumabas sa paningin ko ang mga taong nakatingin sa akin na ani mo'y pinagmamasdan ang isang baliw na babae.  Sila Nanay at Tatay pala. At wala ako sa langit, nasa kwarto ko na pala 'ko. Ilang segundo ang lumipas at doon ko na naramdaman ang kirot na nagmumula sa ulo ko. Napahawak ako dito at napapikit ng madiin. Walanjo! Parang sinapok ni Chloe ng sampung beses ang ulo ko sa sakit. "Anak! Anong nararamdaman mo? Okay ka lang ba?" nag-aalalang tanong ni Nanay habang hinahaplos ang ulo ko. Maging si Tatay ay bakas din sa mukha ang pag-aalala. "O-okay lang po ako, medyo masakit lang po ang ulo. Ano nga po palang nangyari?" Dahan-dahan akong bumalik sa pagkakahiga

Hayami's POV Buong gabi akong hindi nakatulog dahil sa nangyari kagabi. Sa lahat ng tao, si Gray talaga ang hindi nakakalimot ng birthday ko. Hindi kagaya ng iba d'yan! Mismong kadugo na, galing sa tiyan, kasama na sa eskwela, hindi pa din naalala! Sabado ngayon, kaarawan ko na at... ni isa sa mga magulang ko ay hindi naalala ang araw ng kapanganakan ko. "Siguro, magkukunwari na lang din akong hindi ko alam kung anong mayroon sa araw na ito." Malungkot man ay bumangon na ako sa aking higaan at dumiretso na sa may pinto. Pinihit ko na ang doorknob at binuksan na ito. "Happy Birthday, Mimi!" Halos mapatalon ako sa gulat nang madatnan sa labas ng pinto sila Nanay, Tatay, Chloe, at Gray na kapwa malawak ang ngiti ngayong umaga. Tama ba 'tong nakikita ko?  S-si Nanay, may hawak na cake na chocolate flavor ata tapos may kandila sa gitna.&n

Hayami's POV"Sige, mag-iingat ka sa pag-uwi, ha." Niyakap ko pa si Chloe bago na siya tuluyang sumakay ng tricycle at unti-unting lumiit sa aking paningin ang kanyang sinasakyan. Natapos ang buong maghapon ng saya at tawanan. Idagdag pa ang napaka laking big revelation ko kanina kay Grayson. Yes, napaka laki at big talaga kasi hindi siya nakasagot! Pero, hindi naman talaga siya nagsasalita madalas.  "Mimi! Pumasok ka na dito at maligo ka na! Amoy araw ka ng bata ka!" Kahit nandito ako sa tabing kalsada ay dinig ko pa din ang boses ni Nanay mula sa loob ng bahay. Dinaig pa talaga ang sound system ng barangay sa sobrang lakas ng volume niya, high pitch eh. "Opo 'Nay! Papasok na po!" tugon ko naman.  Pagpasok ko ng gate ay akmang isasarado ko na ito nang bigla na lang natanggal sa pagkakakakabit sa semento at matumba sa kalsada. Walanjo! Bumigay na talaga, noon nag