บททั้งหมดของ WHEN THE NIGHT FALLS: บทที่ 1 - บทที่ 10

 INABUTAN SIYA NI JAKE ng inumin na sa una, may pag-aalinlangang tinanggap. Tutal tumakas na din naman siya, kaya sinulit niya ang kalayaang ngayon niya lang naranasan.Naka-isang baso pa lang siya pero ramdam na niya ang kaunting pagkahilo at pag-init ng katawan. Unang beses niya kasing uminom at hindi sanay ang kanyang sistema sa mga ganoong bagay."Excuse me, CR lang," paalam niya."Samahan kita?" tanong ni Jake."Hindi na. Saglit lang naman ako," aniya at hinalikan si Jake sa pisngi. Hindi na din naman na siya pinilit pa nito.Nakisingit siya sa mga nagsasayawan upang makadaan papunta sa CR ng bahay. Dahil sa hilo, mabilis lang siyang ma-out balance nang mabangga ng ilan.Ginamit niya ang kamay upang hindi tuluyang mapahiga sa lupang natatakpan ng damong pantay ang pagkakaputol. Tumama nga lang ang palad niya sa magaspang na sementadong pathway na may pebbles.Nakaramdam siya ng hapdi dito."Are you okay?" tano

 MABILIS ANG NAGING paglakad ni Ashley papasok sa hospital building.Ang Andreas Medical Hospital ang pinakauna at kaisa-isang pribadong hospital sa bayan ng San Andres. Mayroong limang palapag iyon at kahit pa sa pagdaan ng panahon, nanatili pa ding parang bago ang gusali. Maintained ang hitsura ng pagkakatayo nito dahil nagmula sa mayamang pamilya ang nagpatayo niyon.Lumilikha ng tunog ang bawat yapak niya sa malamig na sahig. Pumipilantik ang kanyang balakang sa bawat paghakbang dahil na rin sa suot na matangkad na sapatos. Hindi din siya masyadong makahakbang ng malalaki dahil sa maiksing skirt na halos hapit na sa kanyang mga hita. Maayos ang kanyang buhok na nakababa. Napakalinis niyang tignan sa puting unipormeng pang-nurse. Nakasabit sa kanyang kanang balikat ang tote bag na naglalaman ng ilang mahahalang kagamitan na ginagamit niya sa pang-araw araw.Sa kamamadali niya hindi na niya namalayang may nabangga. She looked up to see when the ma

CHAPTER 6     "HOY! MAY TAO!" malakas na sigaw ni Angel na nakasakay sa tabi ng driver. Malakas silang nagsigawan sa pagkakabigla. Bigla na lang kasi may lumitaw na lalaki sa gitna ng daan. Mabuti na lang at agad na naikot ng nagmamaneho ang manibela at naapakan ang break. "Hoy! Nagpapakamatay ka ba?!" galit na tanong ng nagmamaneho sa taong kanilang nalagpasan. Lumingon sa kanilang direksyon ang lalaki sa gitna ng daan at iniangat ang nakayukong ulo. Masama itong nakatingin sa kanilang sasakyan. Nagtaasan ang balahibo sa kanyang batok sa paraan ng pagtingin ng lalaki.     NAPAMULAT NANG WALA sa oras si Ashley. Hindi niya namalayang nakatulog siya sa kanyang mesa. "Oras ng trabaho. Bakit ka natutulog?" Napaangat siya ng tingin sa lalaking nagsalita habang kinukusot ang mata. Agad siyang napatayo nang makita si Doc Cuevas, ang bagong doctor na sobrang gwapo.

CHAPTER 8 NAPA-ANGAT ANG ULO niya at lumantad sa harapan ang isang lalaking itim lahat ang kasuotan. Ito ba ang kinatatakutan nila?Tanging sila na lang ang nandoon. Dahan-dahan itong naglakad palapit sa kanya. Animoy parang hindi yumayapak sa lupa ang mga paang kay gaan maglakad.Nagtagpo ang kanilang mga mata.Hindi niya alam pero nanindig ang mga balahibo niya sa katawan, lalo na sa bandang batok.Matangkad ang lalaki at may matipunong katawan kahit pa nasa early twenties palang ito. Gayon pa man, mamula-mula ang mga bibig nitong napakaganda ng hugis, na umaangat dahit sa kaputlaan ng balat nitong parang wala nang dugo. Dinaig na din ata nito ang kaputian ng isang taong anemic. Patalim nang patalim ang pagtingin ng mga mata nitong litaw ang halos kulay gintong bilog dahil sa pangingitim ng gilid nito. Light brown din ang maalon at medyo magulong buhok nito. Para bang may lahi itong iba.Ang kabuuan nito'y sumisigaw ng panganib.Kung titignan, maayos

CHAPTER 10     AGAD NA NAPABALIKWAS mula sa pagkakahimbing si Ashley. Unang tumambad sa kanyang harapan ang lalaking doctor na huli niyang nakita bago nawalan ng malay. Bagamat normal na ang hitsura nito'y napaatras pa din siya nang makita itong nakaupo sa tapat ng malambot na higaang kanyang kinahihigahan. Napalunok siya habang tinitignan ang mga magagandang mata nito. Hindi nagtagal, siya na ang unang umiwas palayo dito ng tingin. Inilibot niya ang mga mata sa paligid ng silid na ngayon lang niya nakita. "Nasaan ako?" She was in a beige and gold colored classic victorian room. Ang mga ilaw ay hindi puti kundi dilaw na talaga namang mukhang mamahalin kahit simple lamang. Malaki at malambot ang kama na nababalot ng makapal na matres. Sa ilalim niyon ay isang napakalaking rug na may kakaibang disenyo. Sa may bintana nakakabit ang mga mahahaba at mukhang mabibigat na kurtina. "You're in my house," sagot