ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / MARUPOK GIRLS #2: Zimry Callueng / บทที่ 11 - บทที่ 20

บททั้งหมดของ MARUPOK GIRLS #2: Zimry Callueng: บทที่ 11 - บทที่ 20

83

Kabanata 10

Agad naglaho ang ngiti ko nang tinalikuran ko na sila. I sighed heavily before walking away. Sobrang gulo na ng utak ko. Para bang kumawala ang isang turnilyo at bigla na lang sumabog ang lahat ng laman nito.Tsk! This is too much. F*ck you, Harley!Sa layo na ng nilakad ko ay hindi pa rin tumigil ang sakit. Naging manhid ako sa init na natatamo galing sa araw. At kahit panay ang tahol ng mga aso sa paligid sa akin ay wala na akong paki-alam. Parang gusto ko na nga lang ibigay ang isang binti ko para manahimik na sila, at baka sakaling manahimik na rin ang utak ko.---"Mabuti na lang at tumawag si Tita sa amin. What happened?" "I hate seeing you like this, Zim.""Tol, baka nakakalimutan mong kaibigan mo kami?""Hindi pa ako patay, Lewisse." Mahina kong saad habang pilit na inilalayo si Lewisse sa akin. Nakapulupot kasi siya sa tiyan ko habang umiiyak."Eh! Kasi naman...""Baka sobrang nag-alala 'yan, sa'yo." Ani ni
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 11

"Umuwi na ba si Johan, anak?" sabay pasada ng tingin ni Mommy sa aking mukha.Nakangiti akong tumango sa kaniya habang nginunguya ang aking pagkain. Nakalatag ang maraming pagkain at ibat-ibang flavor ng juice sa aming lamesa, parang may pista rito sa bahay, apat lang naman sana kaming kumakain ngayon ng almusal.Dito natulog ang aking mga kaibigan ngunit umuwi rin kaninang madaling araw. Isang araw lang daw kasi ang pwede nilang iliban sa mga trabaho nila. Hay! Adult life.Gusto sanang manatili ni Johan dito ngunit natakot sa sobrang sama ng tingin ni Harley sa kaniya nang nagpaalam kina Mommy. Nag-inuman kami sa kwarto ko kagabi, at dahil nga lasing na lasing si Johan, napaamin ito ni Nowelle na isa siyang bakla. Lahat sila ay nabigla maliban kay Nowelle na agad nakahalata sa una pa lamang nilang pagkikita. Hindi ko alam kung matatawa ako nang biglang umiyak si Johan at lumuhod sa harap ng apat, parang biglang nawala ang kalasingan ni
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 12

Hoy, 'te! Gising na, oy! Tamad tamad mong mag-jogging pero ang sipag maghabol sa taong hindi naman siya gusto." Rinig kong panggagago sa akin ni Johan.I want to punch his face but I'm too lazy to get up. Ugh!"Ang aga pa, bakla! Nakakainis ka naman," sagot ko sa kaniya at itinalukbong ang kumot sa aking buong katawan. Alam kong may lakad kami ngayong araw ngunit hindi ko naman inasahang ganito kaaga niya ako susunduin.Alas tres pa lamang ng madaling araw. Jusko! Gusto niya raw kasing mag-jogging muna bago kami gumala. But it's still too early!Pagod at puyat pa ako. Ang dami kong narinig kahapon na hindi nagpatulog sa akin, kahit na buong araw lang akong nagkulong sa kwarto pagkatapos silang iwan doon sa kalsada. Hinihila pa tuloy ako ng antok ngayon."Hays! You're so boring. Hmmm... tawagin ko na lang kaya si Fafa Harley? Kami na lang ang magja-jogging. Hihi!" Bahagya itong tumalun-talon habang kinikilig sa sariling pantasya. Hi
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 13

Napayuko ako habang kagat ang labi nang bumaling siya sa akin. Gusto kong kurutin ang sarili dahil sa nararamdaman ngayon. Tumitiklop talaga ako kapag gan'yan siya. Tsk! Stupid! The anger was very obvious on his intense stares at me. I glanced at the glass wall behind him just to ease the awkward feeling inside me. "Tinatanong mo pa talaga 'yan?" singhal niya na nagpatalon sa akin. I was about to shout at him too but I heard Johan's moan. Mabilis akong tumakbo patungo sa kaniya at dahan-dahan siyang ibinangon. Tahimik lang na nakatingin sina Mommy sa gilid habang pinipigilan naman ni Daddy si Harley na gusto na namang lumapit kay Johan. He's really weird, huh? "Zimry? OMG! Mirror, give me a mirror! My face! Huhu!" Bigla itong bumaba sa kama at nagtatatalun-talon habang hawak ang kaniyang mukha. "Girl! Huwag mo na akong pagtawanan! Mirror!!! Ayun!" Tumakbo ito patungo sa aking mak
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 14

Hindi na namin pinilit si Harley na paniwalaan si Johan. We did our usual morning routine but it was the most awkward moment for Johan. We ate our breakfast together, Harley is always glaring Johan, while Mom and Dad just ate quietly."Ahm, sorry po kung nagsinungaling ako sa inyo. I asked Zimry to pretend para hindi po ako mahalata ni Daddy. Sorry po kung ginamit ko siya," Johan managed to say amidst the awkward silence."It's okay, iho. Zimry's at fault din naman, and I totally understand your situation. Just take your time, and if you feel ready, you can reach out to your parents. There's nothing wrong in your sexuality." Mom genuinely smiled but there's a glint of sadness in her eyes.Siguro ay naalala niya ang kaniyang namayapang kapatid. I never met him because he died early, high school pa lang yata si Mommy noon, while her brother is in first year college. As per Mom, he is very masculine and handsome, you will never thought that he's a gay. Mga babae pa
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 15

Masyadong malawak ang mundo para umikot lang sa isang tao ang puso at atensyon mo. Pag-isipan mong mabuti 'yang desisyon mo sa buhay, Zimry." Lewisse gave me a serious look na ipinagkibit-balikat ko lang. I really don't know what to do anymore.After Harley's confession that day, mas lalo na itong dumidikit sa akin. Gusto niyang magkasama kami buong araw, na kahit uuwi lang ako sa bahay kapag lunch time ay gusto niyang kasama ko siya. Ngunit hindi ko naman hinayaang makasama siya noong lumabas kami ni Johan kahit nagpumilit ito at sinabing hindi na aawayin si Johan. It's still awkward, and I don't want Johan to get uncomfortable.It's been a month since we started all over again. We never talked about it. Basta biglang naging ganoon ang sitwasyon. I don't know what's the real score between us, and I'm afraid to demand. But maybe someday. Because this time, ramdam kong gusto niyang magdahan-dahan kami, walang pressure. And it is okay with me, parang bumalik lang kami sa
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 16

Sakit na ng leeg ko. Mukhang hindi na lilingon pa sa iba, sa'yo lang talaga." Harley whispered then kissed my right cheek. I was caught off guard kaya nagkaroon siya ng tiyansang halikan muli ako bago tumakbo palayo."Tarantado!" Habol kko sa kaniya habang binabato ng mais. Tawa lang siya nang tawa siya habang naghahabulan kami."Mga batang ito talaga, oo!" Napakamot si Tatay Domi nang natumba ni Harley ang sakong puno ng mga mais."Sorry po! Ako na po rito." Harley apologized and winked on me. Napailing na lang ako at pumunta na sa opisina para ayusin naman ang mga dokumento.Kasalukuyan kaming nagchi-check ng mga produkto rito sa pabrika. Iilan lang kami rito ngayon dahil may mga robot at makinaryang gagawa sa ibang gawain.Alas diyes pa lamang ng umaga pero patapos na kami. Perks of having high end technology. Though, mabilis din naman ang mga tauhan namin. I need to treat them all tomorrow!I was busy typing something on my laptop when H
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 17

Lumipas ang mga araw, buwan... mas lalo kaming naging malapit ni Harley sa isa't-isa. At sa bawat paglipas ng oras, palalim nang palalim ang aking nararamdaman sa kaniya.Tuwang-tuwa si Tita Hera nang malamang nagkakamabutihan kami ni Harley. Masyado na naman siyang excited. Hindi pa nga pormal na nagpapaalam si Harley para ligawan ako."I'm so happy! Mabuti na lamang at umuwi ako. Ramdam kong may good news e." Bahagya siyang tumalon habang pumapalakpak. Ngiting-ngiti pa ito habang nakatingin sa amin ni Harley na magkatabi.Kasalukuyan kaming nag-aalmusal. At eto na naman si Harley na panay ang dagdag ng pagkain sa aking plato."Tama na! Ikaw kakain diyan kapag hindi ko naubos!" reklamo ko ngunit parang wala itong narinig dahil mas dinamihan niya ang inilagay na kanin."Kainin mo 'yan. Ano 'yang kinakain mo? Damo?" Turo niya sa veggie salad na tanging nasa plato ko kanina."Bulag ka ba? I'm on diet! Sinisira mo ang meal plan ko!" Inirapan ko
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 18

"I'm so happy for you, Nowelle!" I hugged her tightly, at ngumiti kay Kiel na nasa likod niya."Don't you dare hurt her again!" saad ko kay Kiel nang bumitaw kami ni Nowelle sa yakap."I won't. I will never do that." Well, totoo naman. Masyado lang malawak ang imahinasyon ni Nowelle kaya siya nasasaktan. Tsk! Communication is really the key for a good relationship. Ha! Coming from you, Zimry?Nagproposed na si Zech kay Nowelle kanina. At kitang-kita sa kanilang dalawa ang labis na kasiyahan. Though, may kaunting kaguluhan kanina at muntik na namang nasiraan ng bait si Nowelle. Lol! "Dapat maikasal na kayo sa lalong madaling panahon. Can't wait to have our first baby in the squad!" Nag-ngising aso ako kay Nowelle at kinindatan siya."Gago!" Binato niya ako ng tissue paper ngunit bigla naman itong naging butterfly nang nasa ere na.Nagtawanan kaming dalawa habang gulong-gulo naman si Kiel sa amin. I'm giving Nowelle some hac
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 19

Mabilis kong hinawakan ang kaniyang braso nang bigla itong tumayo at akmang aalis. Napasulyap muli siya sa akin at mariing ipinikit ang mga mata."Nababaliw ka na talaga, Harley? Akala ko ba hinahanap mo ako?" His dark eyes pierced into mine. He licked his lower lip and looked away."I'm getting crazy! I need to find her right away." He was about to walk away again but he can't move because I gripped his arms.He sighed heavily. Dahan-dahan niyang hinawakan ang kamay kong nakahawak sa kaniya. His eyes widened and his lips parted. He looked bothered and shocked at the same time."Zimry? Ikaw ba talaga 'to?" bulong niya.Tinanggal ko ang pagkakahawak sa kaniya at umatras. Ngayon ko lang napansin na masyado na pala kaming malapit sa isa't-isa."Oo," I nodded and smiled apologetically. Ngayon ko lang napagtanto ang ginawa ko. I'm so immature, I should have asked him."You scared me. Napakadali lang talaga para sa'yo ang iwan ako." He shoo
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
9
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status