Lahat ng Kabanata ng Revenge of a Heartless Daughter: Kabanata 21 - Kabanata 30

 Habang nilalamon ng dilim ay may isang malakas na pagsabog ang umalingaw-ngaw sa isang abandunadong gusali. “Kung gano'n sa nakalipas na dalawang daang taon ay wala ka paring pinagbago. Mahina ka parin! Paano mo ako mahuhuli kung napakahina mo?” Pagmamaliit ng Evil Goblin kay Black Bone Reaper na hinanghina sa gilid.  “Ikaw! Napakarami mo ng pinatay na labag sa batas ng langit at lupa. Kailangan na kitang mapaslang agad!” ani ng Black Bone Reaper at pinilit tumayo.  Bigla naman tumawa ng malakas ang Evil Goblin at balot na balot ito ng itim at hindi makita ang mukha.“Haha. Sino papaslang sa'kin? Ikaw? Ilang daang taon mo na ako hinuhuli ngunit wala parin nangyayari. Nakakaawa ka naman.” “Sabihin mo! Ano ang kailangan mo kay Celestine? Bakit mo siya pinatay at ginawang katulad mo?” Napakuyom naman ng kamao si Blackbone at susugod

"Sandali! Bakit niyo kinukuha ang gamit namin? Anong karapatan n'yo!" sigaw ni Celine sa mga lalaking walang abisong pumasok loob ng mansion at pinaghahakot ang mga mamahaling gamit na makita sa loob. "Pasensya na po, may sinusunod lang po kaming patakaran. Malaki na po kasi ang utang ninyo sa bangko at nabenta narin po lahat ng ari-arian ninyo." Sa sinagot nito ay labis na ikinataka ni Celine kaya napatigtig siya sa mommy niya na mukhang naguguluhan din. "P-Paano? N-Nagbibiro ba kayo, hindi pa nga ako naglalabas ng malaking pera tapos sasabihin ninyo na nagbenta rin ako ng ari-arian?" Galit na galit na taka ni Celine. Inilabas ng isa sa kasamahan ng mga ito ang isang file at nang mabuklat nila ay halos bumigay ang tuhod ng mommy niya sa bigla. Ngunit pinagmasdan lang ito ng maigi ni Celine habang umiiling at 'di makapaniwala sa nakasulat. May inilahad bigla ang isa sa head ng bangko at nakita niya a

...Nang mapansin ni Bryan ang pagkaputla ng mukha ni Celestine ay agad niyang kinuha ang papel. "Goblin," basa pa nito.  'Sino naman ang magpapadala nito' pag-iisip ni Bryan at isa lang ang nakikita niyang tao na possibleng na sa likod nito.  Napansin naman ni Bryan ang maliit na sulat sa ibaba ng papel at ibinasa. "Sampaguita Cemetery."  "Mukhang may gusto magpakita sa'tin ngayon," bigkas ni Bryan na nakatingin kay Celestine. "Mukhang ngayon ko na gagamitin ang pinagkasunduan natin," dugtong pa niya at tiningnan lang siya ni Celestine na may pagkalito.  "Balak mong puntahan kung sino nagpadala nito?... H-Hindi ako sasama." Agad tumalikod si Celestine at intinaas nang bahagya ang gown upang makalagad ng mabilis.  "Celestine!" sigaw ni Bryan. Nilingon siya ni Celestine nang marinig ang pangalan nito.   

"Sunugin na 'yan!"  Nag-umpisa nang sindihan ang sulu at nilagyan na ng tuyong mga damo o tinatawag na dayami ang paligid ng babae.  "Nararapat lang sa kaniya 'yan!" "Ang babaeng nagmahal ng hindi tao ay itinuturing narin na isang halimaw."  "Esperanza, walang katotohanan ang paratang nila sayo hindi ba?" tanong ng isang lalaki kay Esperanza at napahinto ang lahat sa pagsigaw. Nagbalot ng katahimikan ang paligid dahil sa tanong ng binata.  "Sabihin mo ang katotohanan upang ika'y aking mapagtanggol-" hindi pa natatapos ang sinabi ng binata nang may humatak sa kaniya na isang dalagita.  "Tama na, nasuri na siya at hindi na siya birhen kaya halimaw man o tao ang nakauna kay Esperanza ay wala paring magbabago. Isa siyang madumi!"  "Ano pa't kung malaman ninyo ang tungkol sa akin... Pinatay na ninyo ang aking Ina

Naglakad papaalis ng lugar na iyon si Celestine at kung saan nalang dahil ng paa niya hanggang sa nakarating siya sa isang parke. Parke kung saan siya iniwan ni Daniel Sampung taon na ang nakakaraan. Napatawa siya kasabay nang pag-alala sa break up nila ni Daniel. Maya-maya may bumuhos na malakas na ulan kasabay ng luha ni Celestine.  "Pare-Pareho lang sila!"  "Pinagmumukha nila akong tanga!"  Humalakhak siya ng nakapakalakas sa gitna ng ulan habang naiyak. Ang dating maraming tao ang nakatingin sa kaniya ay ngayon ay buhos ng ulan nalang ang saksi sa pagkalungkot niya. Lalo pang lumakas ang ulan na kagagawan niya.  "Aubrey!" May isang sumigaw mula sa malayo na may boses babae at natanaw niya ang isang babaeng nakapayong na dilaw na papalapit. Sa pag aakalang si Jianah iyon ay nagkamali siya. Bumungad sa kaniya ang mukha ng kambal niya na so Celine kaya tiningnan niya ito ng seryo